Tibetan
ང་ལ་དགོད་པར་བྱའོ། །ལྷ་མིའི་འགྲོ་བ་དེ་དག་ངེས་པར་ལེགས་པའི་ལམ་ལ་བཀོད་ནས། ཉོན་མོངས་པའི་འཆིང་བ་ལས་གྲོལ་ཏེ་ཐར་པ་ལ་དགོད་པར་བྱའོ།།ཉན་རང་ཐེག་པ་ཆེན་ པོ་ལ་དབུགས་མ་ཕྱིན་པ་དེ་དག་བྱང་ཆུབ་མཆོག་ཏུ་སེམས་བསྐྱེད་ནས། ཐེག་པ་ཆེན་པོའི་ལྟ་སྤྱོད་དུ་དབུགས་ཕྱུངས་ཏེ་ས་བཅུ་ལ་འགོད་པར་བྱའོ། །བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའ་མྱ་ངན་ལས་མ་འདས་པ་དེ་དག་ས་ལམ་ལ་ རིམ་པར་བཀོད་ནས། ཡོངས་སུ་མྱ་ངན་ལས་འདས་ཏེ་སངས་རྒྱས་ཀྱི་གོ་འཕང་ཐོབ་པར་བྱའོ་སྙམ་པའི་སྨོན་པ་དང་། འཇུག་པ་ནི། འདས་དང་མ་འོངས་ད་ལྟ་སྟེ། ཇི་ལྟར་དུས་གསུམ་དུ་གཤེགས་བཞུགས་ འབྱོན་གྱུར་གྱི་མགོན་པོ་སྲས་དང་བཅས་པས་བསླབ་པ་ལྟར་བྱའོ་སྙམ་པའི་སྒོ་ནས། དཀོན་མཆོག་གསུམ་ལ་ཕྱག་འཚལ་བ་ལ་སོགས་ཡན་ལག་བདུན་པས་སྣ་དྲངས་ཏེ། ཇི་ལྟར་དུས་གསུམ་མགོན་པོ་སོགས་ཚོགས་ ལས་ལྟར་རམ། ཡང་ན་སངས་རྒྱས་ཆོས་ཚོགས་སོགས་ཟབ་དོན་ལྟར་གང་འདོད་ལ་བསླབ་པ་ལ་དབྱེ་བ་མེད་ཀྱང་། ཟབ་དོན་ལྟར་འདོད་ཚེ་ཁོ་བོས་བྱས་པའི་སངས་རྒྱས་ཆོས་ཚོགས་ཀྱི་རྩ་འགྲེལ་དུ་བལྟ་བར་བྱ། གཞན་ཡང་སོ་སོའི་གཞུང་ནས་གསུངས་པ་ལྟར་བྱའོ། །དེ་ཡང་སྐྱབས་སུ་འགྲོ་བ་དང་། སེམས་བསྐྱེད་བྱེད་པའི་དུས། རྣལ་འབྱོར་པ་རབ་རྣམས་ཀྱིས་ནི་རང་དང་ནད་པ་མགྲོན་རིགས་དང་ཚོགས་ཞིང་སོགས་ དབྱེར་མེད་སྟོང་ཉིད་མཉམ་པ་ཉིད་ཀྱི་ངང་དུ་བསྲེ་བར་བྱ་གསུངས། དགུ་པ་བསྲུང་བྱ་ལ་གཉིས། སྨོན་པ་དང་འཇུག་པའོ། །དང་པོ་ནི། སེམས་ཅན་བློས་མི་གཏོང་བའི་བསམ་པས་ཡང་ཡང་དུ་བྱང་ཆུབ་ཀྱི་ སེམས་ལ་བསླབ་དགོས་ཏེ། སེམས་ཅན་གཅིག་ལ་སྤོང་སེམས་སྔོན་དུ་སོང་ནས་ཁོང་ཁྲོས་བརྡེགས་པ་སོགས་བྱས་ཏེ། གཉེན་པོས་མ་བསླེབས་པར་ཉིན་ཞག་གཅིག་འདས་ན། སྨོན་པ་ཉམས། སྨོན་པ་འཆོར་ ༄༅། །བའི་རྒྱུ་སེམས་ཅན་བློས་སྤོང་བ་དང་། ནག་པོའི་ཆོས་བཞིའོ། །བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའ་མྱ་ངན་ལས་མ་འདས་པ་དེ་དག་ས་ལམ་ལ་ རིམ་པར་བཀོད་ནས། ཡོངས་སུ་མྱ་ངན་ལས་འདས་ཏེ་སངས་རྒྱས་ཀྱི་གོ་འཕང་ཐོབ་པར་བྱའོ་སྙམ་པའི་སྨོན་པ་དང་། འཇུག་པ་ནི། འདས་དང་མ་འོངས་ད་ལྟ་སྟེ། ཇི་ལྟར་དུས་གསུམ་དུ་གཤེགས་བཞུགས་ འབྱོན་གྱུར་གྱི་མགོན་པོ་སྲས་དང་བཅས་པས་བསླབ་པ་ལྟར་བྱའོ་སྙམ་པའི་སྒོ་ནས། དཀོན་མཆོག་གསུམ་ལ་ཕྱག་འཚལ་བ་ལ་སོགས་ཡན་ལག་བདུན་པས་སྣ་དྲངས་ཏེ། ཇི་ལྟར་དུས་གསུམ་མགོན་པོ་སོགས་ཚོགས་ ལས་ལྟར་རམ། ཡང་ན་སངས་རྒྱས་ཆོས་ཚོགས་སོགས་ཟབ་དོན་ལྟར་གང་འདོད་ལ་བསླབ་པ་ལ་དབྱེ་བ་མེད་
Chinese
我应当欢喜。将天人的众生安置于正道之后，从烦恼的束缚中解脱，于解脱欢喜。声闻缘觉未入大乘者，发起无上菩提心后，于大乘的见修行中成熟，安置于十地。菩萨未入涅槃者，于地道次第安置后，完全进入涅槃，愿能获得佛的果位。以及进入（的方式）：过去、未来、现在，如三时中逝去、安住、到来的怙主及其眷属所修学的那样修学。通过这样的方式，以向三宝顶礼等七支引导，如三时怙主等仪轨，或者如佛法僧等深奥意义，无论喜欢哪个都可以修学，修学上没有差别。如果喜欢深奥意义，应当看我所著的《佛法僧》的根本释文。此外，也应如各自的经论中所说的那样去做。也就是皈依和发起菩提心的时候，瑜伽士们说，应当将自己、病者、宾客、种姓以及会供田等无差别地融入空性平等性中。第九，所守护的有二，愿和行。第一，以不舍弃众生的想法，反复修学菩提心，如果对一个众生先生起舍弃心，然后愤怒地殴打等，如果没有及时补救，过了一天一夜，愿就衰退了，愿衰退的原因是舍弃众生和四黑法。菩萨未入涅槃者，于地道次第安置后，完全进入涅槃，愿能获得佛的果位。以及进入（的方式）：过去、未来、现在，如三时中逝去、安住、到来的怙主及其眷属所修学的那样修学。通过这样的方式，以向三宝顶礼等七支引导，如三时怙主等仪轨，或者如佛法僧等深奥意义，无论喜欢哪个都可以修学，修学上没有差别。
English
I shall rejoice. Having placed those beings of gods and humans on the right path, may they be liberated from the bonds of affliction and rejoice in liberation. Those Hearers and Solitary Realizers who have not entered the Great Vehicle, having generated the supreme Bodhicitta, may they mature in the view and conduct of the Great Vehicle and be established on the ten bhumis. Those Bodhisattvas who have not entered Nirvana, having arranged them in order on the bhumis and paths, may they completely enter Nirvana and attain the state of Buddhahood. And the entry (method) is: past, future, and present, just as the protectors who have passed away, abide, and come in the three times and their retinues have practiced, so may we practice. Through this method, guided by the seven branches such as prostrating to the Three Jewels, like the rituals of the protectors of the three times, or like the profound meanings of Buddha, Dharma, and Sangha, whichever you like, you can practice, there is no difference in practice. If you like the profound meaning, you should look at the root commentary of 'Buddha, Dharma, and Sangha' written by me. Furthermore, it should also be done as stated in their respective scriptures. That is, at the time of taking refuge and generating Bodhicitta, the yogis say that one should merge oneself, the sick, guests, lineage, and assembly fields, etc., without distinction, into the emptiness and equality. Ninth, there are two things to be protected: aspiration and action. First, with the thought of not abandoning sentient beings, one must repeatedly train in Bodhicitta. If one first generates a thought of abandonment towards a sentient being, and then angrily beats them, etc., if it is not remedied in time, and a day and night passes, the aspiration declines. The cause of the decline of the aspiration is abandoning sentient beings and the four black dharmas. Those Bodhisattvas who have not entered Nirvana, having arranged them in order on the bhumis and paths, may they completely enter Nirvana and attain the state of Buddhahood. And the entry (method) is: past, future, and present, just as the protectors who have passed away, abide, and come in the three times and their retinues have practiced, so may we practice. Through this method, guided by the seven branches such as prostrating to the Three Jewels, like the rituals of the protectors of the three times, or like the profound meanings of Buddha, Dharma, and Sangha, whichever you like, you can practice, there is no difference in practice.
Tibetan
ཀྱང་། ཟབ་དོན་ལྟར་འདོད་ཚེ་ཁོ་བོས་བྱས་པའི་སངས་རྒྱས་ཆོས་ཚོགས་ཀྱི་རྩ་འགྲེལ་དུ་བལྟ་བར་བྱ། གཞན་ཡང་སོ་སོའི་གཞུང་ནས་གསུངས་པ་ལྟར་བྱའོ། །དེ་ཡང་སྐྱབས་སུ་འགྲོ་བ་དང་། སེམས་བསྐྱེད་བྱེད་པའི་དུས། རྣལ་འབྱོར་པ་རབ་རྣམས་ཀྱིས་ནི་རང་དང་ནད་པ་མགྲོན་རིགས་དང་ཚོགས་ཞིང་སོགས་ དབྱེར་མེད་སྟོང་ཉིད་མཉམ་པ་ཉིད་ཀྱི་ངང་དུ་བསྲེ་བར་བྱ་གསུངས། དགུ་པ་བསྲུང་བྱ་ལ་གཉིས། སྨོན་པ་དང་འཇུག་པའོ། །དང་པོ་ནི། སེམས་ཅན་བློས་མི་གཏོང་བའི་བསམ་པས་ཡང་ཡང་དུ་བྱང་ཆུབ་ཀྱི་ སེམས་ལ་བསླབ་དགོས་ཏེ། སེམས་ཅན་གཅིག་ལ་སྤོང་སེམས་སྔོན་དུ་སོང་ནས་ཁོང་ཁྲོས་བརྡེགས་པ་སོགས་བྱས་ཏེ། གཉེན་པོས་མ་བསླེབས་པར་ཉིན་ཞག་གཅིག་འདས་ན། སྨོན་པ་ཉམས། སྨོན་པ་འཆོར་ ༄༅། །བའི་རྒྱུ་སེམས་ཅན་བློས་སྤོང་བ་དང་། ནག་པོའི་ཆོས་བཞིའོ། །བཞི་ནི། བསླུ་བའི་བསམ་པས་བླ་མ་དང་སློབ་དཔོན་རྡོ་རྗེ་སྤུན་ལ་སོགས་པར་བཀུར་སྟིའི་གནས་རྣམས་བསླུས་ཏེ། གཉེན་པོས་མ་བསླེབས་པར་ཉིན་ཞིག་གཅིག་འདས་ན་ཉམས། འགྱོད་པའི་གནས་མ་ཡིན་པར་གཞན་གྱི་དགེ་རྩ་རྒྱ་ཆེན་པོ་བྱེད་པ་ལ་རྗེས་སུ་ཡི་རང་བའི་ཡུལ་ཡིན་ཏེ། དེ་ལ་འགྱོད་པ་སྐྱེས་པའི་བསམ་པ་སྔོན་དུ་སོང་ ནས༑ དེ་ལས་ལྷག་པའི་དགེ་བ་ཡོད་ཚུལ་སོགས་ཀྱིས་མ་ལེགས་པར་བརྗོད་དེ་འགྱོད་པ་སྐྱེར་འཇུག་པ་དང་། བྱང་ཆུབ་ཀྱི་སེམས་བསྐྱེད་པའི་བྱང་སེམས་ལ་ཁོང་ཁྲོས་ཀུན་ནས་བསླངས་པའི་སྐྱོན་བརྗོད་ཀྱི་ཚིགས་སུ་ བཅད་པ་བྱས་པ་དང་། སེམས་ཅན་རྣམས་ལ་སྙིང་རྗེ་དང་བྲལ་བའི་གཡོ་སྒྱུ་བྱས་ནས། གཉེན་པོས་མ་བསླེབས་པར་ཉིན་ཞག་གཅིག་འདས་ན་ལོག་པའི་ལམ་ཡིན་པས་སྤང་ངོ༌། །དེས་ན་རང་ལ་སེམས་བཞི་པོ་དེ་ སྐྱེས་ནས་བཟུངས་ཡུལ་དེས་ཤེས་མ་ཤེས་གང་ཡང་རུང་བས་ཉམས་པའོ། །དེའི་བརྟེན་བྱའི་ཆོས་ལ་ལྔ་སྟེ། སེམས་ཅན་བློས་མི་གཏོང་བ་ལ་བརྟེན་ནས་བྱང་ཆུབ་ཀྱི་སེམས་མི་འཆོར་བའི་ཐབས། སེམས་བསྐྱེད་ ཕན་ཡོན་དྲན་པ་ནི་སེམས་མི་ཉམས་པའི་ཐབས། ཚོགས་གཉིས་བརྩོན་པ་ལ་བརྟེན་ནས་སེམས་དེ་སྟོབས་བསྐྱེད་པའི་ཐབས། ཡང་ཡང་སྦྱངས་པ་ལ་བརྟེན་ནས་སེམས་དེ་འཕེལ་བའི་ཐབས། དཀར་ནག་ཆོས་བརྒྱད་ བླང་དོར་བྱས་པ་ལ་བརྟེན་ནས་སེམས་དེ་མི་བརྗེད་པའི་ཐབས་སོ། །དཀར་པོའི་ཆོས་བཞི་ནི། ཤེས་བཞིན་དུ་བརྫུན་མི་སྨྲ་བ་དང་། འགྲོ་རྣམས་དགེ་བ་སྤྱི་དང་ཐེག་ཆེན་ལ་འགོད་པ། སེམས་བསྐྱེད་པའི་བྱང་ སེམས་ལ་སྟོན་པའི་འདུ་ཤེས་བསྐྱེད་དེ་ཡོན་ཏན་བརྗོད་པ། སེམས་ཅ
Chinese
还有，如果想要了解更深的意义，请参考我所著的《佛教协会根本释论》。 此外，还应按照各自的论典中所说的那样去做。也就是在皈依和发起菩提心的时候，最好的瑜伽士们说，应当将自己、病患、宾客以及福田等，融入无有分别的空性平等性之中。第九，所守护的分为两种：愿菩提心和行菩提心。第一种是：以不舍弃众生的心态，反复修习菩提心。如果对一个众生先生起了舍弃之心，然后愤怒地殴打等，在没有以对治力恢复之前，过了一天，愿菩提心就会丧失，愿菩提心退失的原因是舍弃众生和四种黑法。四种黑法是：以欺骗的心态，欺骗上师、堪布、金刚兄弟等应尊敬的对象，在没有以对治力恢复之前，过了一天就会丧失。对于不应后悔的事情，比如他人做广大的善事，本应随喜，却先生起了后悔之心，然后说一些不如法的话，比如说有比这更好的善事等等，使他人产生后悔，以及对发起菩提心的菩萨，以愤怒驱使而说出过失的偈颂，以及对众生做出没有慈悲的虚伪行为，在没有以对治力恢复之前，过了一天，就是走向邪道，应当舍弃。因此，自己生起了这四种心态，无论对方知不知道，都会丧失。依靠它的所依之法有五种：依靠不舍弃众生，是不退失菩提心的方法；忆念发心的利益，是不丧失菩提心的方法；精勤积累二资粮，是增长菩提心力量的方法；反复修习，是增长菩提心的方法；取舍黑白八法，是不忘失菩提心的方法。四种白法是：明知故犯不说谎，引导众生进入共同的善法和进入大乘，对于发起菩提心的菩萨，生起视师想而赞叹功德，心
English
Also, if you want to understand the deeper meaning, please refer to the "Root Commentary of the Buddhist Association" written by me. In addition, one should act as stated in their respective treatises. That is, at the time of taking refuge and generating Bodhicitta, the best yogis say that oneself, the sick, guests, and fields of merit, etc., should be blended into the state of emptiness and equality without distinction. Ninth, what is to be protected is divided into two: aspiration Bodhicitta and action Bodhicitta. The first is: with the thought of not abandoning sentient beings, one must repeatedly train in Bodhicitta. If one first generates the thought of abandoning a sentient being, and then angrily beats them, etc., if one day passes without restoring it with the antidote, the aspiration Bodhicitta will be lost. The cause of the loss of aspiration Bodhicitta is abandoning sentient beings and the four black dharmas. The four black dharmas are: with the intention of deceiving, deceiving the Lama, Khenpo, Vajra brothers, etc., who are objects of respect, if one day passes without restoring it with the antidote, it will be lost. For things that should not be regretted, such as others doing great virtuous deeds, one should rejoice, but instead, one first generates the thought of regret, and then says some improper words, such as saying there are better virtuous deeds than this, etc., causing others to regret, and uttering verses of fault-finding against Bodhisattvas who have generated Bodhicitta, driven by anger, and making hypocritical actions without compassion towards sentient beings, if one day passes without restoring it with the antidote, it is a path to evil and should be abandoned. Therefore, if these four mental states arise in oneself, whether the other person knows it or not, it will be lost. There are five dharmas to rely on: relying on not abandoning sentient beings is the method of not losing Bodhicitta; remembering the benefits of generating Bodhicitta is the method of not losing Bodhicitta; diligently accumulating the two accumulations is the method of increasing the power of Bodhicitta; repeatedly training is the method of increasing Bodhicitta; adopting and abandoning the eight black and white dharmas is the method of not forgetting Bodhicitta. The four white dharmas are: knowingly not telling lies, guiding sentient beings into common virtuous dharmas and into the Mahayana, generating the perception of the teacher for the Bodhisattva who has generated Bodhicitta and praising their qualities, mind.