Tibetan
ས་ངག་ཡིན་ནམ། ནང་གསང་སྔགས་ཀྱི་གདམས་ངག་ཏུ་འདོད་པ་ཡིན། དང་པོ་ལྟར་ན་གཅོད་ཀྱི་གདམས་པ་ཆོས་ཅན། ཕ་རོལ་ཏུ་ཕྱིན་པའི་གདམས་ངག་ཏུ་འདོད་ཀྱང་། གསང་སྔགས་ཀྱི་ གདམས་ངག་ཏུ་ཐལ། ཉམས་ལེན་ཐམས་ཅད་གསང་སྔགས་བླ་མེད་ཀྱི་ཆོས་ལུགས་སུ་འདུག་པའི་ཕྱིར། དེ་འདོད་ན་ཕ་རོལ་ཏུ་ཕྱིན་པའི་གདམས་ངག་ཡིན་པའི་དམ་བཅའ་བུད། ནང་གསང་སྔགས་ཀྱི་གདམས་པ་ ཡིན་ན། གཅོད་ཀྱི་གདམས་པ་འདི་ཆོས་ཅན། གསང་སྔགས་ཀྱི་གདམས་པར་འདོད་ན་ཕ་རོལ་ཏུ་ཕྱིན་པའི་ཆོས་ཡིན་པ་འགལ་བའི་ཕྱིར་ལུང་ཐམས་ཅད་ཕར་ཕྱིན་ནས་དྲངས་འདུག་པའི་ཕྱིར། འདོད་ན། གསང་ སྔགས་ཀྱི་ཆོས་ཡིན་པའི་དམ་བཅའ་བུད། དེ་གཉིས་ཁྱབ་པས་མ་གྲུབ་ཅེ་ན། ཁྱབ་པ་གྲུབ་སྟེ་ལམ་ཐ་དད་པའི་ཕྱིར་རོ། །འདིར་ཀུན་རྫོབ་ཐབས་ཀྱི་ཁྱད་པར་གསང་སྔགས་དང་འབྲེལ་ལ། དོན་དམ་ཤེས་རབ་ཀྱི་ངོ་ བོ་ཕར་ཕྱིན་དང་འབྲེལ་བ་ཡིན་ནོ་ཞེས་སོ། །འོ་ན་གཉན་ཁྲོད་དུ་ལྷ་འདྲེ་ལ་ལུས་སྟེར་བའི་ཚེ་ན། ངའི་ལུས་མི་གཙང་བའི་དུམ་བུ། སྣག་ཁྲག་གི་རྐྱལ་པ། ངར་སྣབས་ཀྱི་སྡོང་པོ་འདི་སྟེར་བས་ཁྱེར་ཅིག་ཟེར་རམ་ མི་ཟེར། ཟེར་ན་ལུས་སྦྱིན་པ་པོ་ཆོས་ཅན། བཏངས་ཀྱང་བསོད་ནམས་མི་འབྱུང་བར་ཐལ། བདག་ལ་མ་མཁོ་བའི་དངོས་པོ་མ་དག་པ་སྦྱིན་པར་བཏང་བའི་ཕྱིར། མི་ཟེར་ན་ལུང་གིས་གསལ། བཀའ་ཚོམས་ དང་ཡང་ཚོམས་ལས་བཤད་པའི་ཕྱིར་རོ། །འདིར་ངའི་ལུས་མཛེས་ཤིང་གཙང་བ་ཡིད་དུ་འོང་བ་གཅེས་ཤིང་མཁོ་བ་མེད་ཐབས་མེད་པ་འདི་ཁྱོད་ལ་སྦྱིན་པར་བཏང་ངོ་བྱས་ལ་སྟེར་བའོ། །གཅོད་ཉམས་སུ་ལེན་པའི་ཚེ་ ན༑ དགའ་བྲོད་དང་སྙེམས་བྱེད་ཀྱི་བདུད་སྤོང་ངམ་མི་སྤོང་། སྤོང་ན་སྙེམས་བྱེད་ཀྱི་བདུད་ཆོས་ཅན། སྤངས་ཀྱང་མི་ཕོངས་པར་ཐལ། སྤོང་བྱེད་གཉེན་པོ་དེ་ཡང་སྤང་བྱའི་བདུད་ཡིན་པའི་ཕྱིར། དཔེར་ན་ནད་ ཐམས་ཅད་སྨན་གྱིས་སྤོང་སྟེ། སྨན་མ་ཞུ་ན་དུག་ཏུ་འགྱུར་བ་བཞིན་ནོ། །མི་སྤོངས་ན་གཅོད་ཀྱི་གདམས་པ་ཉམས་སུ་བླངས་པ་དོན་མེད་དུ་ཐལ། བདུད་དེ་གཉིས་མི་སྤོང་བའི་ཕྱིར་རོ། །གཅོད་བྱེད་པའི་ཚེ་ན། འགལ་རྐྱེན་བྱུང་བའི་དུས་སུ་གཉེན་པོ་བརྟེན་ནམ་མི་བརྟེན། བརྟེན་ན་སྙེམས་བྱེད་ཀྱི་བདུད་མ་ཆོད་པར་ཐལ། གཉེན་པོ་དེ་སྙེམས་བྱེད་ཡིན་པའི་ཕྱིར། མི་བརྟེན་ན་འབྱུང་པོའི་བར་ཆད་དུ་བྱུང་ན་ཇི་ལྟར་བྱེད། བྱིན་ ༄༅། །ནས་གཏང་ངོ༌། །སྟེར་བ་ཡིན་ཞེ་ན། གཉེན་པོ་མི་བརྟེན་པའི་དམ་བཅའ་བུད། བརྟེན་ན་དེ་ཁོ་ན་གཉེན་པོ་ཡིན་པའི་ཕྱིར་རོ། །གཅོད་ཀྱི་གདམས་པ་བྱེ
Chinese
是口诀吗？是想成为内密咒的口诀。如果是第一种情况，那么施身法的口诀，即使认为是波罗蜜多的口诀，也应是密咒的口诀。因为所有修法都属于无上密宗的法。如果这样认为，那么作为波罗蜜多口诀的誓言就失败了。如果是内密咒的口诀，那么这个施身法的口诀，如果认为是密咒的口诀，那么与它是波罗蜜多的法相矛盾，因为所有的经典都引自波罗蜜多。如果这样认为，那么作为密咒之法的誓言就失败了。如果说这两者没有遍及，那么遍及是成立的，因为道路是不同的。这里说，世俗谛方便的特点与密咒相关，而胜义谛智慧的本体与波罗蜜多相关。 那么，在寂静处将身体布施给鬼神的时候，是说“我的身体是不干净的部分，是脓血的囊袋，是鼻涕的树干，给你拿去吧”，还是不说？如果说，那么布施身体者，即使布施了也不会产生福德，因为布施的是对自己无用、不干净的东西。如果不说，那么经文就清楚了，因为在《总集经》和《续集经》中都这样说。这里是说，把“我的身体美丽而干净，令人愉悦，珍贵而有用，不可或缺”这样想了之后再布施。在修持施身法的时候，是舍弃或不舍弃欢喜和骄慢的魔？如果舍弃，那么骄慢的魔，即使舍弃了也不会减少，因为舍弃的对治也是所舍弃的魔。例如，所有的疾病都用药物来舍弃，但如果药物不消化，就会变成毒药。如果不舍弃，那么修持施身法的口诀就没有意义，因为不舍弃那两个魔。在进行施身法的时候，遇到违缘的时候，是依靠对治还是不依靠？如果依靠，那么骄慢的魔就没有断除，因为对治就是骄慢。如果不依靠，那么遇到鬼神的障碍时该怎么办？是加持后布施。如果说是布施，那么不依靠对治的誓言就失败了，如果依靠，那么它本身就是对治。施身法的口诀
English
Is it an oral instruction? It is intended to be an oral instruction of inner secret mantra. If it is the first case, then the oral instruction of Chöd, even if it is considered an oral instruction of Pāramitā, it should be an oral instruction of secret mantra. Because all practices belong to the Dharma of Anuttara-tantra. If you think so, then the vow of being an oral instruction of Pāramitā fails. If it is an oral instruction of inner secret mantra, then this oral instruction of Chöd, if it is considered an oral instruction of secret mantra, then it contradicts being a Dharma of Pāramitā, because all the scriptures are quoted from Pāramitā. If you think so, then the vow of being a Dharma of secret mantra fails. If you say that these two are not pervasive, then the pervasiveness is established because the paths are different. Here it is said that the characteristic of conventional truth means is related to secret mantra, and the essence of ultimate truth wisdom is related to Pāramitā. Then, when giving the body to gods and demons in a solitary place, do you say, "Take this, my body is an unclean part, a bag of pus and blood, a trunk of snot," or do you not say it? If you say it, then the body-giver, even if he gives, will not generate merit, because he gives unclean things that are useless to him. If you don't say it, then the scriptures are clear, because it is said in the Collection of Teachings and the Collection of Continuations. Here it is said that you should give after thinking, "My body is beautiful and clean, pleasing, precious and useful, indispensable." When practicing Chöd, do you abandon or not abandon the demons of joy and pride? If you abandon, then the demon of pride, even if abandoned, will not diminish, because the antidote to abandonment is also the demon to be abandoned. For example, all diseases are abandoned by medicine, but if the medicine is not digested, it will turn into poison. If you do not abandon, then practicing the oral instruction of Chöd is meaningless, because you do not abandon those two demons. When performing Chöd, when obstacles arise, do you rely on the antidote or not? If you rely on it, then the demon of pride has not been cut off, because the antidote is pride. If you do not rely on it, then what do you do when obstacles from spirits arise? It is blessed and given. If you say it is given, then the vow of not relying on the antidote fails, if you rely on it, then it itself is the antidote. The oral instruction of Chöd.
Tibetan
ད་པའི་དུས་སུ་ལེན་རྒྱུ་ཞིག་ཡོད་ དམ་མེད། ཡོད་ན་དེ་ཉིད་སྙེམས་བྱེད་ཀྱི་བདུད་དུ་ཐལ། གདམས་ངག་དེ་སྙེམས་བྱེད་ཀྱི་བདུད་དུ་ཐལ། གདམས་ངག་དེ་ཁོ་ན་སྙེམས་བྱེད་ཡིན་པའི་ཕྱིར། མེད་ན་གཅོད་ཉམས་སུ་ལེན་པའི་དམ་བཅའ་བུད། གཅོད་ཀྱི་གདམས་པ་མེད་པའི་ཕྱིར། འདིར་དགའ་བྲོད་སྙེམས་བྱེད་གཉིས་ལམ་གྱི་དུས་སུ་ཡང་སྤང་བྱར་མི་འདོད་པས་སྐྱོན་དེ་རྣམས་དང་བྲལ་ལོ། །ཐོགས་བཅས་ཐོགས་མེད་གཉིས་ལམ་གྱི་དུས་ཀྱི་སྤང་བྱའི་བདུད་ ཡིན་ལ། དགའ་བྲོད་སྙེམས་བྱེད་གཉིས་ནི་ལམ་གྱི་དུས་སུ་སྤོང་བྱེད་ཀྱི་གཉེན་པོ་ཡིན་པས། དེ་གཉིས་ལ་མཆོག་ཏུ་ཞེན་ན་བདུད་ཡིན་ཏེ། འབྲས་བུ་མཐར་ཕྱིན་པའི་དུས་སུ་སྤང་བྱ་སྤོང་བྱེད་གཉིས་ཀ་གྲོལ་ཏེ། དཔེར་ན་སྤང་བྱ་མི་དགེ་བ་བཅུའི་གཉེན་པོར། སྤོང་བྱེད་དགེ་བ་བཅུ་བརྟེན་པས། ལམ་གྱི་དུས་ན་དེ་གཉིས་དགྲ་ཟིན་ཡིན་ན་ཡང་། འབྲས་བུ་མཐར་ཕྱིན་པའི་དུས་སུ། དགེ་སྡིག་གཉིས་ཀ་འདོད་པ་བཞིན་ནོ། ། གཞན་ཡང་ལྷ་འདྲེ་ལྷོངས་རྟགས་དང་ཟློག་རྟགས་དང་། ལོག་ནོན་དང་། ཚར་ཚད་ལ་སོགས་པ་མི་འཐད་པའི་སྐྱོན་དགག་པ་དང༌། འཐད་པའི་འདོད་པ་དགོད་པ་དང་། རྩོད་གཞི་མང་དུ་སྣང་སྟེ། ཡི་གེ་མང་ ཀྱིས་དྭོགས་ནས་འདིར་རྒྱ་ཆེར་མ་སྤྲོས། འདི་དག་ནི་གལ་གནད་ཆེ་བ་འགའ་ཞིག་ཉུང་ཤས་ཙམ་དུ་བཀོད་པའོ། །གྲུབ་མཐའ་ཁྱད་འཕགས་སྒོ་འབྱེད་རྫོགས་སོ།། །གཅོད་མཛད་དོན་དུ་གཅོད་མཁན་ རྒྱལ་པོ་ངས། །ཟབ་རྒྱས་ཉུང་འདུས་གཅོད་ཀྱི་སྙིང་པོ་འདི། །གཅོད་ལ་བརྟེན་ནས་གཅོད་ཀྱི་གདམས་པ་ཙམ། །གཅོད་འདི་ཉམས་བླངས་གཅོད་དོན་རྟོགས་པར་ཤོག །བཀའ་རྒྱུད། ཉམས་རྒྱུད། ཡུམ་ ལུགས༑ སྲས་ལུགས། བཀའ་མ། གཏེར་མ། ཁ་འཐོར། ཁྲིགས་ཅན། ཁྲིགས་མེད་ཐམས་ཅད་ཀྱི་དགོངས་པ་ལྷན་ཅིག་བསྡུས་པ། སྒོ་འབྱེད་བཅུའི་གདམས་པ། ཤཱཀྱའི་དགེ་སློང་རྡོ་རྗེ་འཛིན་པ་མཉྫུ་ གོ་ཥས། དཀར་པོ་རིན་ཆེན་སྡིངས་སུ་སྦྱར་བའོ། །འདི་བྲིས་དགེ་བའི་རྩ་བ་དེས། །འགྲོ་ཀུན་སངས་རྒྱས་མྱུར་འཐོབ་ཤོག །རྫོགས་སོ།། །།བསྟན་པ་དང་སེམས་ཅན་ལ་ཕན་ཐོགས་པར་ཤོག་ ཅིག །བཀྲ་ཤིས་དགེའོ། །ཉིན་མོར་བྱེད་པ་བྱེ་བའི་འོད་ལྡན་སྲིད་གསུམ་མུན་པ་མཐར་བྱེད་སྐྱེ་བའི་རྒྱ་མཚོ་སྐེམ་མཛད་ཅིང་། །གང་ཞིག་ཉོན་མོངས་གདུང་སེལ་མཚན་མོའི་མགོན་ནི་ཞི་བདེ་བསིལ་བའི་འབྲས་བུ་ སྐྲུན་མཛད་ཁམས་གསུམ་རྣམ་རྒྱལ་ལགས། །སྒྲིབ་གཉིས་སྤྲིན་ཕུང་སྟོབས་བཅུའི་ཏིང་འཛིན་རླུང་གིས་རབ་གཏོར་གནས་མེད་མཁའ་ཡི་ངང་དུ་མངོན་
Chinese
現在要領受的誓言沒有。 如果有，那本身就成了傲慢的魔。 這個口訣成了傲慢的魔。 因為這個口訣本身就是傲慢。 如果沒有，就違背了修持斷法的誓言。 因為沒有斷法的口訣。 在這裡，喜悅、激動、傲慢這兩者，在道的過程中也不想捨棄，所以遠離了那些過失。 有執著和無執著兩者是道之時要捨棄的魔 是的。 喜悅、激動、傲慢這兩者是道之時捨棄的對治。 如果對這兩者過於執著，就是魔。 在果達到究竟之時，捨棄和對治兩者都解脫了。 例如，對於捨棄的十不善的對治，依賴於對治的十善。 在道的過程中，即使這兩者是敵人，在果達到究竟之時，善與惡都隨心所欲。 此外，關於神鬼、顯現的徵兆和遣除的徵兆，邪見和壓制，以及完成的程度等等，反駁不合理的過失，陳述合理的觀點，爭論的焦點很多。 因為擔心文字太多，所以在這裡沒有廣泛闡述。 這些是幾個重要的要點，僅僅簡略地記錄下來。 殊勝宗派開啟之門圓滿。 斷法的作者為了斷法的目的，斷法者 國王我。 深奧廣大簡略的斷法精華。 依靠斷法僅僅是斷法的口訣。 願修持這個斷法，證悟斷法的意義。 噶舉派。 實修派。 佛母 派系。 佛子派系。 噶瑪派。 伏藏派。 零散的。 有次第的。 無次第的一切宗派的意旨匯集在一起。 開啟之門的十種口訣。 釋迦比丘金剛持文殊 名稱。 在白寶座上寫成。 以此書寫的善根，願一切眾生迅速獲得佛果。 圓滿。 願利益佛法和眾生。 吉祥圓滿。 白天所作的具有百萬光芒，使三有黑暗消逝，乾涸生之海洋。 誰能消除煩惱的痛苦，夜晚的怙主能創造寂靜清涼的果實，三界尊勝。
English
Now, there is no vow to take. If there is, that itself becomes the demon of arrogance. That instruction becomes the demon of arrogance. Because that instruction itself is arrogance. If there is not, the vow to practice Chöd is broken. Because there is no Chöd instruction. Here, joy, excitement, and arrogance are not to be abandoned even during the path, so they are free from those faults. Attachment and non-attachment are the demons to be abandoned during the path. Yes. Joy, excitement, and arrogance are the antidotes to be abandoned during the path. If one is too attached to these two, it is a demon. When the result is perfected, both abandonment and antidote are liberated. For example, for the antidote to the ten non-virtues to be abandoned, one relies on the ten virtues of the antidote. Even if these two are enemies during the path, when the result is perfected, both virtue and vice are as desired. Furthermore, regarding gods and demons, signs of manifestation and signs of reversal, wrong views and suppression, and the degree of completion, etc., refuting unreasonable faults, stating reasonable views, and many points of contention appear. Fearing that there are too many letters, I have not elaborated extensively here. These are a few important points, recorded only briefly. The Door to the Excellent Doctrine is Complete. The author of Chöd, for the purpose of Chöd, the Chöd practitioner King I. The profound, vast, concise essence of Chöd. Relying on Chöd, it is only the instruction of Chöd. May I practice this Chöd and realize the meaning of Chöd. Kagyu. Practice Lineage. Mother Lineage. Son Lineage. Kama. Terma. Scattered. Gradual. The intention of all the non-gradual lineages is gathered together. The ten instructions of the Door to Opening. Shakya Bhikshu Vajradhara Manju Name. Written on the White Jewel Throne. By the root of virtue of writing this, may all beings quickly attain Buddhahood. Complete. May it benefit the Dharma and sentient beings. May it be auspicious and virtuous. That which acts in the daytime has millions of lights, making the darkness of the three realms disappear, drying up the ocean of birth. Whoever can eliminate the suffering of afflictions, the protector of the night can create the fruit of peace and coolness, the victorious one of the three realms.