Tibetan
་ཀྱི་བདུད་ཡིན་པའི་ཕྱིར། འདོད་ན་གཅོད་ཀྱི་དམ་བཅའ་བུད། དགའ་བྲོད་ཀྱི་བདུད་མ་ ཆོད་པའི་ཕྱིར། སེམས་བསྐྱེད་མི་བྱེད་ན་གཅོད་ཀྱི་གདམས་པ་འདི་ཆོས་ཅན། ཐེག་ཆེན་གྱི་ལམ་མིན་པར་ཐལ། གཞན་དོན་དུ་སངས་རྒྱས་འདོད་པའི་སེམས་བསྐྱེད་མི་བྱེད་པའི་ཕྱིར། འདིར་སེམས་བསྐྱེད་བྱས་ ཀྱང་འགལ་བ་མེད་དེ། རྫོགས་པའི་སངས་རྒྱས་ལ་དགའ་བྲོད་འཆའ་བ་དེ། ལམ་གྱི་དུས་སུ་བཅད་བྱའི་བདུད་མ་ཡིན་ཏེ། ཉམས་སུ་བླང་བའི་དགོས་པ་ཡིན་པའི་ཕྱིར། དེ་ལྟར་ན་དགའ་བྲོད་དེ་བདུད་མ་ཡིན་པར་ ཐལ༑ འདོད་ན། ཨ་མ་ཇོ་མོས་བདུད་དུ་བཤད་པས་གསལ་ཞེ་ན། ཉམས་སུ་ལེན་པའི་དུས་ཀྱི་བདུད་མ་ཡིན་པར་འདོད་ཐོག །འབྲས་བུའི་ཕན་ཡོན་ལ་བསམས་པས་ལམ་དུ་འཇུག་པའི་ཕྱིར། འབྲས་བུའི་ དུས་ཀྱི་བདུད་མ་ཡིན་པའི་ཁས་ལེན་མ་གྲུབ། སངས་རྒྱས་ཐོབ་པ་ལ་རེ་བ་མེད་པ་དགོས་པའི་ཕྱིར་རོ། །གཅོད་ཀྱི་གདམས་པ་ཉམས་སུ་ལེན་པའི་སྔོན་དུ་སྣོད་དུ་རུང་བའི་དབང་བསྐུར་རམ་མི་བསྐུར། བསྐུར་ན་ཕ་ རོལ་ཏུ་ཕྱིན་པའི་ཆོས་མ་ཡིན་པར་ཐལ། རྒྱས་འབྲིང་གསུམ་ནས་དབང་བསྐུར་བ་མ་བཤད་པའི་ཕྱིར། འདོད་ན། ཕ་རོལ་ཏུ་ཕྱིན་པའི་ཆོས་སུ་གསུངས་པས་གསལ། ལུང་ཐམས་ཅད་ཕར་ཕྱིན་ནས་དྲངས་འདུག་ པས པའི་ཕྱིར། དབང་མི་བསྐུར་ན་ནམ་མཁའ་སྒོ་འབྱེད་ཀྱི་སྒོམ་ཆོས་ཅན། ངོ་སྤྲོད་དུ་མི་བཏུབ་པར་ཐལ། ཚིག་དབང་མ་ཐོབ་པའི་ཕྱིར། བསྟན་ཚིགས་ལས། དབང་མ་ཐོབ་པར་ཆོས་ཉིད་ངོ་སྤྲོད་དུ་མི་བཏུབ་པར་ ལུང་གིས་གྲུབ་བོ། །འདིར་ཕ་རོལ་ཏུ་ཕྱིན་པ་ནས་མ་བཤད་པ་དང་། དབང་བསྐུར་དགོས་ཏེ་ཐབས་གསང་སྔགས་དང་འབྲེལ་བའི་ཕྱིར་རོ། །ནམ་མཁའ་སྒོ་འབྱེད་ཀྱི་ངོ་སྤྲོད་པའི་སྐབས་སུ། ཆོས་ཉིད་རྩོལ་མེད་མ་ ༄༅། །བཅོས་པ་ཞིག་ངོ་སྤྲོད་དམ། རྩོལ་བཅས་བཅོས་མ་ཞིག་ངོ་སྤྲོད། དང་པོ་ལྟར་ན་ངོ་སྤྲོད་ཆོས་ཅན། རྩོལ་མེད་དུ་འདོད་ཀྱང་རྩོལ་བཅས་སུ་ཐལ། ངོ་སྤྲོད་ཀྱི་སྐབས་སུ་ལུས་གནད་ལྐོག་ ལངས་ཐལ་མོ་སྤྱི་བོར་སྦྱོར་བ་དང་། ངག་ཏུ་ཕཊ་བརྗོད་པའི་ཕྱིར། འདོད་ན། རྩོལ་མེད་མ་བཅོས་པ་ངོ་སྤྲོད་པའི་དམ་བཅའ་བུད། རྩོལ་བཅས་བཅོས་མ་ངོ་སྤྲོད་པའི་ཕྱིར། གཏན་ཚིགས་ཁས། རྩོལ་མེད་ངོ་ སྤྱོད་པ་ལ་ལུས་གནད་ལྐོག་ལངས་དང་ཐལ་མོ་སྤྱི་བོར་སྦྱར་མི་དགོས་པའི་ཕྱིར་རོ། །དམིགས་པའི་གནད་སེམས་ཉིད་ལུས་ལ་བྲམས་ནས་གནས་སོ་ཞེ་ན། སྙིང་གར་སྡུད་དམ་མི་སྡུད། སྡད་ན་སེམས་ཉིད་ཆོས་ཅན། དངོས་པོ་ཅན་དུ་ཐལ། བསྡུ་རྒྱུ་ཞིག་འདུག་པའི་ཕྱིར། དཔེར་ན།
Chinese
因为是魔。如果承认，则破了施身法的誓言。因为没有断除贪爱的魔。如果不生起菩提心，那么这个施身法的诀窍，是法，不应是属于大乘道的，因为不生起为了他众而想要成佛的菩提心。在此生起菩提心也没有相违，因为对于圆满的佛陀生起贪爱，在道位时不是所断的魔，因为是需要修习的。如果是这样，那么贪爱不应是魔。如果承认，阿妈觉姆说是魔就清楚了吗？认为不是修习时的魔的同时，因为想到果的利益而进入道，没有成立不是果位的魔的承诺。因为需要没有对获得佛陀的希望。修习施身法的诀窍之前，要灌顶成为法器还是不灌顶？如果灌顶，则不应是波罗蜜多的法，因为没有说在广中略三者中灌顶。如果承认，说是波罗蜜多的法就很清楚。因为所有的教证都从波罗蜜多中引用。如果不灌顶，那么虚空开门的禅法，是法，不应能做介绍，因为没有得到词灌顶。《教言集》中说，没有得到灌顶不能介绍法性，以教证成立。这里没有从波罗蜜多中说，需要灌顶，因为与方便密咒相关。在虚空开门做介绍的时候，是介绍法性无勤无作的，还是介绍有勤有作的？如果是前者，那么介绍，是法，虽然认为是无勤，但也应是有勤，因为在介绍的时候，身体要诀是仰卧，双手合掌于头顶，口中念诵帕（ཕཊ，phaṭ，帕）。如果承认，则破了介绍无勤无作的承诺，因为介绍有勤有作的。理由成立。因为介绍无勤不需要身体要诀仰卧和双手合掌于头顶。所缘的要点是心性从身体中散开而安住吗？是收摄于心间还是不收摄？如果收摄，那么心性，是法，应是有实物的，因为有收摄的东西。例如：
English
Because it is a demon. If you admit it, then the vow of Chöd is broken. Because the demon of attachment has not been cut off. If bodhicitta is not generated, then this Chöd instruction, is a dharma, should not belong to the Mahayana path, because bodhicitta is not generated with the intention of becoming a Buddha for the sake of others. There is no contradiction in generating bodhicitta here, because attachment to the perfect Buddha is not a demon to be cut off during the path, because it is necessary to practice. If so, then attachment should not be a demon. If you admit it, is it clear because Ama Jomo said it is a demon? While thinking that it is not a demon at the time of practice, because thinking about the benefits of the result enters the path, the promise that it is not a demon at the time of the result is not established. Because it is necessary to have no hope of attaining Buddhahood. Before practicing the Chöd instruction, is empowerment given to become a vessel or not? If empowerment is given, then it should not be the dharma of Paramita, because it is not said that empowerment is given in the extensive, medium, and concise. If you admit it, it is clear that it is said to be the dharma of Paramita. Because all the scriptural citations are quoted from Paramita. If empowerment is not given, then the meditation of opening the door of space, is a dharma, should not be able to be introduced, because the word empowerment has not been obtained. The Teachings Collection says that without obtaining empowerment, the nature of reality cannot be introduced, which is established by scripture. Here it is not said from Paramita, and empowerment is necessary, because it is related to skillful means and secret mantra. When introducing the opening of the door of space, is it introducing the nature of reality without effort and without fabrication, or is it introducing with effort and with fabrication? If it is the former, then the introduction, is a dharma, although it is considered effortless, it should also be with effort, because at the time of introduction, the key point of the body is to lie supine, the palms are joined at the crown of the head, and the syllable PHAṬ (ཕཊ，phaṭ，帕) is recited in the mouth. If you admit it, then the promise of introducing without effort and without fabrication is broken, because it introduces with effort and with fabrication. The reason is established. Because introducing without effort does not require the key point of the body to lie supine and the palms to be joined at the crown of the head. Is the key point of the object of focus the nature of mind scattering from the body and abiding? Is it gathered in the heart or not gathered? If it is gathered, then the nature of mind, is a dharma, should be a thing, because there is something to be gathered. For example:
Tibetan
ཐང་སྨན་བཏངས་པས་རྩ་སྒོ་ནས་ནད་སྡུད་པ་བཞིན། འདོད་ན་དངོས་པོ་མེད་པར་ཐལ། བསྡུ་རྒྱུ་འདུག་ཀྱང་དངོས་པོ་ཅན་གྱིས་ཁྱབ་པ་མ་གྲུབ་ ཞེ་ན། དངོས་མེད་ལ་བསྡུ་མི་དགོས་པས་ཁྱབ་སྟེ། སྡུད་རྒྱུ་མེད་པའི་ཕྱིར། དཔེར་ན་ནམ་མཁའ་བསྡུས་ཀྱང་མི་འདུ་བ་བཞིན། རིག་པ་གང་དུ་བྲམས་ཀྱང་དེ་ཉིད་དུ་བཞག་པས་ཆོག་སྟེ། སྟོང་ཉིད་དུ་གནས་ པའི་ཕྱིར་རོ། །སེམས་ཉིད་སྤྱི་བོ་ནས་འཕངས་ན་ནམ་མཁའ་དང་བསྲེ་བར་འདོད་དམ་མི་འདོད། འདོད་ན་སེམས་ཉིད་ཆོས་ཅན། དངོས་པོ་དང་རྫས་སུ་གྲུབ་པར་ཐལ། སྤྱི་བོ་ནས་འཕངས་རྒྱུ་ཞིག་འདུག་པའི་ ཕྱིར༑ འདོད་ན་རྫས་སུ་མ་གྲུབ་པ་གསལ། སྟོང་ཉིད་དུ་འདུག་པའི་ཕྱིར། འཕང་རྒྱུ་མེད་ན་འཕེན་པའི་དམ་བཅའ་བུད། འཕང་རྒྱུ་མེད་པའི་ཕྱིར་རོ། །ནམ་མཁའ་བསྲེ་བར་འདོད་དམ་མི་འདོད། འདོད་ན་ སེམས་ཉིད་ཆོས་ཅན། དངོས་པོ་ཅན་དུ་ཐལ། ནམ་མཁའ་ལ་བསྲེ་རྒྱུ་ཡོད་པའི་ཕྱིར། དངོས་པོ་མེད་པ་ལ་བསྲེ་རྒྱུ་མེད་དེ། ནམ་མཁའ་དང་ནམ་མཁའ་བཞིན་ནོ། །བསྲེས་པས་འདྲེའམ་མི་འདྲེ། འདྲེ་ན། འདྲེ་བར་འདོད་ཀྱང་མ་འདྲེས་པར་ཐལ། སེམས་ལ་བདེ་ཆ་དང་སྟོང་ཆ་གཉིས་ཀ་ཡོད་དེ། ནམ་མཁའ་ལ་སྟོང་པ་ཙམ་ཞིག་ཡོད་ཀྱང་བདེ་བ་མེད་པའི་ཕྱིར་རོ། །མི་འདྲེ་ན་བསྲེས་པ་དོན་མེད་དུ་ཐལ། བསྲེས་ཀྱང་ མི་འདྲེ་བའི་ཕྱིར། ནམ་མཁའ་དང་བསྲེ་བ་མི་འདོད་ན། ངོ་སྤྲོད་ཀྱི་སྐབས་སུ་སེམས་སྤྱི་བོ་ནས་འཕངས་ནས་ནམ་མཁའ་དང་བསྲེ་བའི་དམ་བཅའ་བུད། ནམ་མཁའ་སྒོ་འབྱེད་འདི་གཅོད་ཀྱི་ངོ་སྤྲོད་དུ་འདོད་དམ། བཙན་ཐབས་ཀྱི་འཕོ་བར་འདོད། དང་པོ་སྒོ་འབྱེད་ལྟར་འདོད་ན། ནམ་མཁའ་སྒོ་འབྱེད་ཆོས་ཅན། ཆོས་ཉིད་ངོ་སྤྲོད་དུ་འདོད་ཀྱང་བཙན་ཐབས་ཀྱིས་འཕོ་བར་ཐལ། ཉམས་ལེན་འཕོ་བ་ཁོ་ནར་འདུག་པའི་ཕྱིར་ རོ༑ །འདོད་ན་ཟེར་ན། ངོ་སྤྲོད་ཡིན་པའི་དམ་བཅའ་བུད། ངོ་སྤྲོད་དང་འཕོ་བ་གཉིས་གཅིག་ཟེར་ན། ཁྱབ་པས་མ་གྲུབ་ཅེས་སོ། །གཅིག་པར་འདོད་ཀྱང་ཐ་དད་དུ་ཐལ། ངོ་སྤྲོད་ནང་དུ་རིག་པ་སྟོང་ཉིད་དུ་ངོ་ ༄༅། །སྤྱོད་ལ། འཕོ་བ་རིག་པ་རྟེན་ཅན་དུ་ཕྱིར་ལ་འཕེན་པའི་ཕྱིར་རོ། །བཙན་ཐབས་ཀྱི་འཕོ་བར་འདོད་ན། ནམ་མཁའ་སྒོ་འབྱེད་ཀྱི་ངོ་སྤྲོད་ཆོས་ཅན། ཡང་དག་པའི་ལམ་མ་ཡིན་ཏེ། བརྙས་པའི་ཕྱིར། གཏན་ཚིགས་འཆི་ལྟས་མ་བྱུང་བའི་སྔོན་དུ་འཕོ་བ་བྱེད་པས་ཁྱབ་པ་མ་གྲུབ་བོ། །འདིར་དེ་རྣམས་གང་ཡང་མི་འདོད་པས། སྔར་གྱི་སྐྱོན་དེ་རྣམས་མེད་དོ། །གཅོད་ཀྱི་གདམས་པ་འདི་ཕྱི་ཕ་རོལ་ ཏུ་ཕྱིན་པའི་གདམ
Chinese
就像服用汤药从脉门吸收疾病一样。如果认为（心性）是存在的，那么它就应该是无实体的。即使有可吸收的东西，也不一定意味着它具有实体。 如果有人反驳说：无实体不需要被吸收，因为没有可吸收的东西。例如，就像虚空即使被吸收也无法被吸收一样。无论智慧被抛向何处，都应该停留在那里，因为它是安住在空性中的。 如果将心性从梵穴穴（头顶）抛出，是想与虚空混合还是不想？如果想混合，那么心性，作为所立宗，就应该被认为是实体和物质。因为有东西可以从梵穴穴抛出。如果不想混合，那么很明显它不是物质。因为它安住在空性中。如果没有可抛出的东西，那么抛出的誓言就失败了。因为没有可抛出的东西。 是想与虚空混合还是不想？如果想混合，那么心性，作为所立宗，就应该是具有实体的。因为有东西可以与虚空混合。没有实体的东西无法与任何东西混合，就像虚空与虚空一样。 混合后，是融合还是不融合？如果融合，即使想融合，也无法融合。因为心有乐的成分和空的成分，而虚空只有空的部分，没有乐的部分。如果不融合，那么混合就没有意义了。因为即使混合也无法融合。如果不希望与虚空混合，那么在介绍的时候，从梵穴穴抛出心性并与虚空混合的誓言就失败了。是将虚空开门视为断法的介绍，还是视为强迫性的迁识？如果首先认为是开门，那么虚空开门，作为所立宗，即使认为是法性介绍，也应该是强迫性的迁识。因为只有修行的迁识。如果认为是介绍，那么介绍的誓言就失败了。如果说介绍和迁识是同一个，那么遍及性就不成立。即使认为是同一个，也应该是不同的。介绍是将智慧在空性中进行介绍。 迁识是将智慧抛向有依靠的地方。如果认为是强迫性的迁识，那么虚空开门的介绍，作为所立宗，就不是正确的道路，因为是被轻视的。理由是，在死亡的征兆出现之前进行迁识，遍及性不成立。这里，因为什么都不认为是，所以没有之前的那些过失。断法的诀窍是到达此岸和彼岸的诀窍。
English
Just as taking a medicinal soup draws out disease from the pulse gate. If it is asserted that [mind-essence] exists, then it should be non-substantial. Even if there is something to be absorbed, it does not necessarily follow that it is substantial. If it is argued: It is pervasive that non-substantial things do not need to be absorbed, because there is nothing to absorb. For example, just as space, even if absorbed, cannot be absorbed. Wherever awareness is thrown, it is sufficient to leave it there, because it abides in emptiness. If mind-essence is thrown from the crown of the head, do you want to mix it with space or not? If you want to mix it, then mind-essence, as the subject of the proposition, should be established as substance and matter. Because there is something to be thrown from the crown of the head. If you don't want to mix it, then it is clear that it is not matter. Because it abides in emptiness. If there is nothing to throw, then the vow to throw is broken. Because there is nothing to throw. Do you want to mix it with space or not? If you want to mix it, then mind-essence, as the subject of the proposition, should be substantial. Because there is something to mix with space. There is nothing to mix with what is non-substantial, like space and space. After mixing, do they blend or not? If they blend, even if you want to blend, they do not blend. Because mind has both bliss and emptiness, while space has only emptiness and no bliss. If they do not blend, then mixing is meaningless. Because even if mixed, they do not blend. If you do not want to mix with space, then the vow to throw mind from the crown of the head and mix it with space at the time of introduction is broken. Is this opening of the space door considered an introduction to Chöd, or is it considered a forced transference of consciousness? If you first consider it as opening the door, then opening the space door, as the subject of the proposition, even if considered an introduction to the nature of reality, should be a forced transference of consciousness. Because there is only the practice of transference of consciousness. If you say you want it, then the vow that it is an introduction is broken. If you say that introduction and transference of consciousness are the same, then pervasiveness is not established. Even if considered the same, they should be different. Introduction is the introduction of awareness into emptiness. Transference of consciousness is the throwing of awareness back to a dependent place. If you consider it a forced transference of consciousness, then the introduction of opening the space door, as the subject of the proposition, is not the correct path, because it is despised. The reason is that performing transference of consciousness before the signs of death appear does not establish pervasiveness. Here, because none of these are considered, there are none of the previous faults. This Chöd instruction is the instruction for reaching this shore and the far shore.