Tibetan
ད་ནི་གཅོད་ཀྱི་གདམས་ངག་ཉམས་སུ་བླངས་པ་ལ་བརྟེན་ནས་ཕྱི་རུ་བདུད་ཀྱིས་མི་ཚུགས་པ་དང་། ན་ཚ་སྔག་བསྔལ་ཞི་བ་དང་། ནུས་པ་དང་བྱིན་ རླབས་བྱུང་བ་དང་། ནད་དང་མཛེ་བསོས་པ་དང་། ཁམས་འདུས་དང་སྙིང་རླུང་དྲག་པ་དང་། ཟང་ཟིང་དང་བསོད་ནམས་བྱུང་བ་དང༌། སྙན་པ་དང་གྲགས་པ་བྱུང་བ་དང༌། ཕྱི་ནང་གི་ཡོན་ཏན་རྒྱ་ཆེན་བྱུང་བ་ ལ་དགའ་བ་དང་། ད་གཟོད་པ་བྱུང་བ་ལ་རེ་བ་དང་བཅས་པ་དང་། འདོད་པ་དང་བཅས། དགའ་བ་དང་བཅས། བྲོད་པ་དང་བཅས་ནས། ཕན་ཡོན་འབྲས་བུ་ལ་དམིགས་ནས་གཅོད་བྱེད་པའོ། །སྙེམས་བྱེད་ ༄༅། །ཀྱི་བདུད་ནི། དུར་ཁྲོད་དང་ལུང་སྟོང་དང་འབྲོག་དགོན་པ་ལ་སོགས་པའི་གཉན་ཁྲོད་རྣམས་སུ་ཕྱིན་ཀྱང་བདག་ལ་བར་ཆད་དང་གནོད་པ་མི་འབྱུང་སྟེ། དེ་ཅིའི་ཕྱིར་ན། བདག་ལ་ལྷ་དང་ བླ་མའི་སྤྱན་གྱིས་གཟིགས། དཀོན་མཆོག་གི་ཐུགས་རྗེས་སྐྱོབ། དཔའ་བོ་དང་མཁའ་འགྲོས་སྲུང་སྐྱོབས་བྱེད་སྙམ་པའི་སེམས་འཆའ་བ་དང༌། གཅོད་ཀྱི་གདམས་པ་ཟབ་མོའི་གནད་ཡོད་སྙམ་པའི་གདེང་འཆའ་བ་ དང་༑ ནང་ན་ལྷ་མེད་འདྲེ་མེད་ཀྱི་དོན་རྟོགས་པའི་ཉམས་ལེན་ཡོད་སྙམ་པའི་ངམ་པ་དང༌། ལྷ་འདྲེའི་ཆོ་འཕྲུལ་ཅི་བྱུང་ཡང་ལུས་སྦྱིན་པས་ཆོག །སྟེར་ནུས་ན་འདྲེ་ཡོང་ནུས་འཁྱེར་མི་ནུས། ཟ་མི་ནུས་ཁོ་རང་ལོག་ ནས་འགྲོ་བས། དེ་ལྟར་དུ་བྱས་པས་ཆོག་སྙམ་པའི་བསམ་པས་གཅོད་པའོ། །བདུད་བཞིའི་བར་དུ་གཅོད་ཚུལ་ནི། ཐོགས་བཅས་ཐོགས་མེད་གཉིས་ནི་རྒྱུ་དུས་ཀྱི་བདུད་ཡིན་པས། རྒྱུ་དུས་སུ་བར་གཅོད་དོ། ། སྙེམས་བྱེད་ནི་ལམ་གྱི་དུས་སུ་བདུད་ཡིན་པས་ཉམས་ལེན་གྱི་བོགས་འབྱུང་བ་ལ་བར་དུ་གཅོད་དོ། །དགའ་བྲོད་ནི་འབྲས་བུའི་དུས་ཀྱི་བདུད་ཡིན་པས། འབྲས་བུ་སྐྱེ་བ་ལ་བར་དུ་གཅོད་དོ། །བདུད་སྔ་མ་གཉིས་ནི་ ལམ་གྱི་དུས་སུ་ཡོང་ལ་ཕྱི་མ་གཉིས་ནི་འབྲས་བུ་ཐོབ་ཁར་ཡོང་ངོ༌། །ཕྱི་མ་གཉིས་ནི། འབྲས་བུ་ལ་བདུད་དུ་བརྟགས་པ་ནི་ལམ་གྱི་དུས་སུ་སྙེམས་བྱས་ནས། ལུས་སྲོག་ཐེད་ལ་འདོར་མ་ནུས་པས། བདག་འཛིན་ མ་ཐོངས་པར་ཡོན་ཏན་གྱི་བོགས་མི་འཐོན་པའི་ཕྱིར་རོ། །གཅོད་ཀྱི་འབྲས་བུ་ལ་དགའ་བྲོད་སྐྱེས་ན། ཡོན་ཏན་འགག་པས་དགའ་བྲོད་མེད་པར་ཉམས་སུ་བླང་། དེ་བས་ན་སངས་རྒྱས་ལ་ཡང་འདོད་པ་དང་། རེ་ བ་མེད་པ་ཞིག་གིས་ཐོབ་བོ། །དེས་ན་སྐྱོན་དགའ་བྲོད་སྙེམས་བྱེད་གཉིས་སྐྱེས་ན་དངོས་པོར་ཞེན་གྱིས་དྲོགས་ནས་སྤང་བྱར་བྱས་པའོ། །བདུད་བཞི་ལམ་དུ་འཁྱེར་ཐབས་ནི། མ་ར་ཎའི་སྒྲ་ལས་བདུད་ཅེས་བྱ་སྟེ། མ་རྟོགས་བར་དུ་བདུད། རྟོགས་ན་ཡོན་ཏན་སྡུད་པར་བྱེད་པའོ། །སྤྱོད་པའི་དུས་ནི་ས་མ་ཐོབ་ཀྱི་གང་ཟག་ཚོགས་ལམ་སྦྱོར་ལམ་ལ་གནས་པ་རྣམས་ཀྱི་འཇིག་རྟེན་པའི་ལམ་ཡིན་པས། དེའི་དུས་སུ་རྟེན་ལུས་དབང་ ཆེ༑ རྟེན་པ་སེམས་ལ་དབང་མེད་པས། ནད་དང་སྡུག་བསྔལ་ལ་སོགས་པ་མི་འདོད་བཞིན་དུ་འོང་། རྫུ་འཕྲུལ་མངོན་ཤེས་མ་ཐོབ་པས་འབྱུང་བ་བཞི་ལ་ཐོགས་ཏེ། དེའི་དུས་སུ་ཐོགས་བཅས་ཀྱི་བདུད་ལ་བཅད་ པར་དཀའ་བས། ཐོགས་མེད་ཀྱི་བདུད་ལ་བཅད་པར་བྱ་སྟེ། ལྷ་འདྲེ་དང་ན་ཚ་སྡུག་བསྔལ་དང་བཅས་ཆགས་སྡང་ཆོས་བརྒྱད་ལ་སོགས་པའི་ཡིད་ཡུལ་གྱི་མྱོང་ཚོར་ཕྲ་རགས་རྣམས་ཡིན་ཏེ། དེ་ནི་ས་མ་ཐོབ་ཀྱང་ གང་ཟག་གཉེན་པོ་དང་ལྡན་ན། ཚོགས་སྦྱོར་གྱི་དུས་ན་བཅད། མཐོང་ལམ་ནས་ས་ཐོབ་པས་འཇིག་རྟེན་ལས་འདས་པའི་ལམ་ཡིན་པས་ཐོགས་བཅས་ཀྱི་བདུད་ལ་འབྱུང་བ་བཞི་དང་། དུག་དང་མཚོན་ལ་སོགས་པ་ ༄༅། །ལ་གཅོད་པར་ནུས། འོན་ཀྱང་ད་རུང་སངས་རྒྱས་ཀྱི་ས་ལ་མ་བསླེབས་པས། ལམ་ལ་སྦྱང་དགོས་ཏེ། ལམ་དུ་དཀའ་བ་སྤྱད་ཀྱང༌། ན་ཚ་དང་སྡུག་བསྔལ་ལ་སོགས་པ་མི་མྱོང་བས། དཀའ་སྤྱད་ལྟར་སྣང་ཙམ་ཡིན་ཏེ། ངལ་བ་དང་དུབ་པ་ནི་མེད་དོ། །དཔེར་ན་རྟག་ཏུ་དུས་ལུས་སྦྱིན་པར་བཏང་བའམ། ནཱ་རོ་པས་མེ་དང་གཡང་ལ་མཆོངས་པ་ལྟ་བུ་ཡིན་ཏེ། བར་ཆད་དུ་མི་འགྱུར་བས། ས་ ཐོབ་འཇིགས་པ་ལྔ་དང་བྲལ། །ཅེས་པས། དེའི་དུས་སུ་ཐོགས་བཅས་ཀྱི་བདུད་ཆོད་དོ། །རྟོགས་པ་མ་ཤར་གྱི་བར་དུ་སྙེམས་འོང་བས། སྙེམས་བྱེད་ཀྱི་བདུད་ལ་བཅད་དགོས་སོ། །རྟོགས་པ་ཤར་ནས་ཡོན་ ཏན་ལ་དགའ་བ་དང་བྲོད་པ་སྐྱེ་བས། དགའ་བྲོད་ཀྱི་བདུད་ལ་བཅད་དགོས་སོ། །ལམ་དུ་འཁྱེར་ཤེས་ན་བདུད་མ་ཡིན་པར་བསྟན་པ་ནི། ཐོགས་མེད་ཀྱི་བདུད་གང་ལ་བཅད་དཀའ་བ་དེ་ལ་གཅོད་བྱས་ནས། ཆོད་ པ་དང་ཡོན་ཏན་གྱི་སྒོ་འབྱེད་པས་ཏེ། ནང་དུ་བདེ་སྡུག་རོ་སྙོམས། ཕྱི་རུ་འཁོར་འདས་རོ་སྙོམས་པར་འགྱུར་ཏེ། ཡོན་ཏན་གྱི་སྣ་འདྲེན་ཡིན་པའི་ཕྱིར་བདུད་མ་ཡིན་ནོ། །ཐོགས་བཅས་ཀྱི་བདུད་དངོས་པོར་སྣང་བ་ རྣམས་ལ་ཉམས་ལེན་གྱི་དྲོད་ཐོབ། ཉམས་ཀྱི་ངར་དང་བཅས་རྟོགས་པའི་གདེང་དང་ལྡན་པས་མེ་དང་ཆུ་ལ་སོགས་པའི་འབྱུང་བ་བཞི་ལ་སྤྱོད་ནུས་ཏེ། དེ་ཙམ་རྫུ་འཕྲུལ་འཆར་བའི་སྣ་འདྲེན་ཏེ། གཞན་དོན་འབྱུང་ བའི་གྲོགས་བྱེད་པའི་ཕྱིར་བདུད་མ་ཡིན་ནོ། །སྙེམས་བྱེད་ཀྱི་བདུད་ནི་ནང་དུ་ཉམས་ལེན་གྱི་གདེང་ཐོབ། དགེ་སྦྱོར་གྱི་དྲོད་སྐྱེས། ཉམས་སྐྱེ་ནུས་པ་དེ་ཡིན་ཏེ། སེམས་དེ་མེ
Chinese
现在依靠修习施身法的诀窍，外面魔不能侵入，疾病痛苦平息，能力和加持产生，疾病和麻风痊愈，心神不宁和心气过盛平息，混乱和福德产生，美名和声誉产生，内外功德广大产生而欢喜，现在获得而心怀希望，以及怀着欲望，怀着欢喜，怀着高兴，以利益果报为目标而施身法。傲慢的魔是，即使去了坟场和空旷地以及游牧寺院等险恶之地，我也不会有障碍和损害，这是为什么呢？因为我有神和上师的眼睛注视，三宝的慈悲救护，勇士和空行母守护，心怀这样的想法，以及怀着施身法诀窍深奥的自信，内心怀着通达无神无鬼之义的修习，无论神鬼的幻术出现什么，施舍身体就足够了。如果能够给予，鬼来了也能带走，不能吃，它自己就会返回离开，这样做了就足够了的想法而施身法。四魔之间断除之理是，有碍和无碍二者是因时的魔，所以在因时断除。傲慢是道时的魔，所以断除修习的增长。欢喜和高兴是果时的魔，所以断除果的产生。前面的两个魔在道时出现，后面的两个魔在获得果时出现。后面的两个是，在果上认为是魔，是因为在道时傲慢，不能舍弃身体和生命，因为没有放下我执，所以功德的增长不会产生。如果对施身法的果产生欢喜和高兴，功德就会停止，所以没有欢喜和高兴地修习。因此，甚至佛陀也是以没有欲望和希望而获得的。因此，如果产生过失欢喜高兴傲慢二者，就会因为执着事物而成为朋友，从而被舍弃。将四魔带入道的方法是，从“摩罗衍那”的声音中产生魔，
English
Now, relying on the practice of the Chöd instructions, external demons cannot invade, illnesses and suffering are pacified, abilities and blessings arise, diseases and leprosy are cured, mental imbalances and excessive heart wind are calmed, confusion and merit arise, good reputation and fame arise, and vast inner and outer qualities arise, causing joy. Now, with hope of attainment, and with desire, with joy, with elation, one practices Chöd with the aim of benefiting from the results. The demon of pride is that even if one goes to dangerous places such as cemeteries, empty lands, and nomadic monasteries, no obstacles or harm will occur to me. Why is that? Because I am watched by the eyes of gods and lamas, protected by the compassion of the Three Jewels, and guarded by heroes and dakinis. One cherishes such thoughts, and with confidence in the profound essence of the Chöd instructions, inwardly cherishing the practice of understanding the meaning of no gods and no demons, no matter what illusions of gods and demons may arise, giving the body is sufficient. If one can give, the demon can come and take, but cannot eat, and will return and leave on its own. With the thought that doing so is sufficient, one practices Chöd. The way to cut off the four demons is that the two, with obstacles and without obstacles, are the demons of the causal time, so they are cut off at the causal time. Pride is the demon of the path time, so it is cut off from the arising of the progress of practice. Joy and elation are the demons of the fruition time, so they are cut off from the arising of the fruit. The first two demons appear at the path time, and the latter two appear at the time of attaining the fruit. The latter two are, considering the fruit as a demon is because of pride at the path time, and because one cannot abandon body and life, because one has not relinquished self-grasping, the progress of qualities will not arise. If joy and elation arise towards the fruit of Chöd, qualities will cease, so one practices without joy and elation. Therefore, even the Buddha attained it without desire and hope. Therefore, if the two faults of joy, elation, and pride arise, they become friends due to attachment to things, and are therefore to be abandoned. The method of taking the four demons into the path is that the word "demon" arises from the sound of "Māraṇa,"
Chinese
未证悟之前是魔，证悟了就能积聚功德。修行的时期是未获得地的凡夫，处于资粮道和加行道的人们的世间道，所以在那个时候，所依之身有力量，所依之心却无自在，因此疾病和痛苦等等不希望也会到来。因为没有获得神变和神通，所以被四大所阻碍，所以在那个时候，有碍之魔难以断除，所以要断除无碍之魔，也就是指天魔和疾病痛苦以及伴随的贪嗔等八法等等的意境的粗细感受，这对于未获得地的，但具有对治法的修行者来说，在资粮道和加行道的时候就能断除。从见道开始获得了地，所以是超越世间的道，因此对于有碍之魔，能够断除四大和毒药兵器等等。 ༄༅། །然而还没有到达佛地，所以需要在道上修习，即使在道上行持苦行，也不会经历疾病和痛苦等等，所以只是看起来像苦行而已，没有疲劳和辛苦。比如，总是布施自己的身体，或者像那若巴（梵文：Nāropā）跳入火和悬崖一样，不会变成障碍，如云：获得地，远离五怖畏。因此，在那个时候，有碍之魔就被断除了。在证悟没有生起之前，会产生骄慢，所以要断除产生骄慢之魔。证悟生起之后，会对功德产生欢喜和贪执，所以要断除欢喜贪执之魔。如果懂得在道上运用，就说明不是魔，这是因为对于难以断除的无碍之魔进行断除，从而打开了断除和功德之门，内心安乐痛苦平等，外境轮回涅槃平等，因为是功德的引导，所以不是魔。对于显现为实物的有碍之魔，获得了修行的暖相，具有修行的力量和证悟的把握，所以能够运用火和水等等的四大，这仅仅是神变显现的引导，因为是成办他利的帮助，所以不是魔。产生骄慢之魔，是因为内心获得了修行的把握，生起了善行的暖相，这就是能够产生修行的能力，心即是火。
English
Until realization, it is a demon; if realized, it accumulates merits. The time of practice is the worldly path of ordinary beings who have not attained the ground and are in the stages of accumulation and preparation. Therefore, at that time, the body has power, but the mind does not have freedom. Therefore, illnesses and sufferings come involuntarily. Because one has not attained miraculous powers and clairvoyance, one is obstructed by the four elements. At that time, it is difficult to cut off the demons with obstacles, so one must cut off the demons without obstacles. These are the subtle and coarse experiences of the mental realm, such as gods, demons, illnesses, sufferings, attachment, hatred, and the eight worldly concerns. If a person who has not attained the ground has antidotes, they can be cut off during the stages of accumulation and preparation. From the path of seeing onwards, one attains the ground, so it is a path beyond the world. Therefore, one can cut off the demons with obstacles, the four elements, poisons, weapons, and so on. ༄༅། །However, one has not yet reached the Buddha's ground, so one must train on the path. Even if one practices austerities on the path, one will not experience illnesses and sufferings, so it only appears to be austerity; there is no fatigue or hardship. For example, always giving away one's body, or like Nāropā jumping into fire and cliffs, it will not become an obstacle. As it is said, 'Having attained the ground, one is free from the five fears.' Therefore, at that time, the demons with obstacles are cut off. Until realization arises, pride will come, so one must cut off the demons that cause pride. After realization arises, joy and attachment to merits will arise, so one must cut off the demons of joy and attachment. If one knows how to carry it on the path, it is shown that it is not a demon. This is because one cuts off the demons without obstacles that are difficult to cut off, thereby opening the door to cutting off and merits. Internally, happiness and suffering become equal; externally, samsara and nirvana become equal. Because it is the guide of merits, it is not a demon. For the demons with obstacles that appear as objects, one obtains the warmth of practice. With the strength of practice and the confidence of realization, one can use the four elements such as fire and water. This is merely the guide for the manifestation of miraculous powers. Because it helps to accomplish the benefit of others, it is not a demon. The demon of pride arises because one has obtained the confidence of practice internally, and the warmth of virtuous deeds has arisen. This is the ability to generate practice; the mind is fire.