Chinese
如是说。 以智慧观察则无法找到蕴的深处。如是说，故而本初即是空性。以上师的窍诀指示，了悟为无实有。又于彼经中说： 无色，无受，亦无想，无行， 于彼识之住处，微尘亦无有。如是说。如是之心性未证悟之时，虽显现为实有，然证悟之时则为空性。又于彼经中说：凡非有者，则名之为无。孩童之辈则于彼分析，作有与无。有与无此二者，乃无之法。如是说。 遍计所执之事物不成立，寻之不得，亦无有任何住处。又于彼经中说：何者不住于色，不住于受，何者不住于想，不住于行，识不住者，彼乃法性之住处。此乃殊胜般若波罗蜜多之行。如是说。如是无可见，无所修，无所观之境，如是是否能成办禅修耶？然彼即是禅修之究竟。又于彼经中说：诸色不可见，诸受亦不可见，想不可见，行亦不可见，于何者识与心意皆不可见，彼乃见法，如是如来所说。如是说。如是心安住于空性，不仅是自性如此，若能证悟，则一切有情皆如是安住。又于彼经中说：我如何，如是知一切有情。一切有情如何，如是知一切法。如是说。如是了悟内外一切法皆无自性，此乃波罗蜜多之究竟密意。又于彼经中说：诸法无自性，若能如是了知，此乃殊胜般若波罗蜜多之行。如是说。口耳传承之教言导师于《教言汇集》中说：若不作意于任何事物，则于何处堕入歧途？无思之禅修若不谬误，则对法身之菩提无有怀疑。于禅修之中，此乃最殊胜。当舍弃分别念而安住。如是说。圣者嘉瓦顿珠之言：有所作为则会堕落，禅修则会误入歧途。
English
Thus it is said. If examined with wisdom, the depths of the aggregates cannot be found. As it is said, it is primordially empty. When introduced by the guru's instructions, it is realized as non-existent. Again, from that same text: No form, no feeling, no perception, no formation, In that place where consciousness abides, not even a speck of dust exists. Thus it is said. When such a mind-essence is not realized, it appears as real, but when realized, it is emptiness. Again, from that same text: That which is not existent is called non-existent. Children analyze it, making it existent and non-existent. Existence and non-existence, these two are the nature of non-existence. Thus it is said. The objects of conceptual thought are not established, cannot be found when sought, and have no place to dwell. Again, from that same text: That which does not abide in form, does not abide in feeling, that which does not abide in perception, does not abide in formation, the consciousness that does not abide, that is the abiding of the Dharma-nature. This is the supreme practice of the Perfection of Wisdom. Thus it is said. Thus, there is nothing to see, nothing to meditate on, and no object to observe. One might wonder if this can accomplish meditation. But that is the ultimate culmination of meditation. Again, from that same text: Forms are not seen, feelings are also not seen, perception is not seen, and formation is not seen. That in which consciousness, mind, and intellect are not seen, that is seeing the Dharma, as the Thus-Gone One has said. Thus it is said. Thus, when the mind abides in emptiness, it is not only the nature of oneself alone, but if realized, all sentient beings abide in the same way. Again, from that same text: How I am, in that way know all sentient beings. How all sentient beings are, in that way know all phenomena. Thus it is said. Thus, realizing that all phenomena, internal and external, are without inherent existence is the ultimate intention of the Perfection. Again, from that same text: Phenomena are without inherent existence, if one fully knows this, this is the supreme practice of the Perfection of Wisdom. Thus it is said. The instructor of oral transmission teachings, in the Collection of Precepts, says: If you do not fixate on anything, where will you fall into error? If meditation without thought is not mistaken, there is no doubt about the enlightenment of the Dharma-body. Among meditations, this is the most supreme. Abandon conceptual thoughts and abide. Thus it is said. The son, Gyalwa Dondrup, said: To act is to fall, to meditate is to err.
Tibetan
། བསམས་པས་བརླག །སྐྱར་ལ་ཐོངས། གློད་ལ་ཞོག་གསུངས་སོ། །བཀའ་ཚོམས་ལས། གང་ཡང་ཉམས་སུ་མ་བླངས་ན། །དེ་ཉིད་ཉམས་སུ་བླངས་པ་ཡིན། །ཉམས་ནི་ ཤེས་བྱ་ཡིན་པའི་ཕྱིར། །ཡང་དག་དོན་ལ་མྱོང་རྒྱུ་མེད། ཅེས་དང༌། ཡང་དེ་ཉིད་ལས། ལུས་ངག་ཡིད་གསུམ་དག་པ་ལས། །སྐུ་གསུམ་འབྲས་བུ་དག་པ་ཡིན། །འཁོར་བ་རང་སར་གྲོལ་བ་ལས།། མྱང་འདས་ལོགས་སུ་བསྒྲུབ་ཏུ་མེད། །ཅེས་པ་དང་། ཡང་། མ་བྱས་འདུས་མ་བྱས་ཡིན་པས། །མི་བྱེད་ལམ་དུ་ངེས་པར་གྲོལ། །སྣང་སྟོང་ཡིད་ལ་མ་བྱས་ན། །རྟག་ཆད་མེད་པར་ལམ་དུ་ལོངས། གང་ཡང་ཡིད་ལ་མ་བྱས་ན། །བག་ཆགས་མི་འབྱུང་ས་ལམ་རྫོགས། །ཞེས་གསུངས་སོ། །ཉམས་མྱོང་ཡིད་ཆེས་ཀྱི་སློབ་དཔོན་ནི། སྔོན་འགྲོའི་སྐབས་སུ་རང་གི་སེམས་བཙལ་བས་མ་བརྙེད། བལྟས་པས་ ༄༅། །མ་མཐོང་། བཟུངས་པས་མ་ཟིན་པ་དེ། དངོས་གཞིའི་སྐབས་སུ་བླ་མས་དངོས་མེད་དུ་ངོ་སྤྲད་ནས། བཙལ་པས་མ་བརྙེད་པ་དེ་སེམས་ལ་དངོས་པོ་ཡོད་ནས་མ་མཐོང་བ་མིན། བལྟས་ པས་མ་མཐོང་བ་དེ། སེམས་གཟུགས་སུ་གྲུབ་ནས་མ་མཐོང་བ་མིན། ཁྱོད་པས་ངས་ཀྱང་མ་མཐོང་། ང་བས་སངས་རྒྱས་ཀྱིས་ཀྱང་མ་མཐོང་བས། སྤྱོད་འཇུག་ལས། འཇིག་རྟེན་གྱི་ནི་མགོན་པོ་ཡིས། ། སེམས་ཀྱིས་སེམས་མི་མཐོང་ཞེས་གསུངས་པས། དངོས་མེད་དེ་ལ་ཡིད་ཆེས་པར་བྱའོ། །མ་མཐོང་བ་དེ་ཆོས་ཉིད་མཐོང་བའི་གོ་ཆོད་དེ་ཞེ་ན། དེ་ཁོ་ན་ཉིད་མཐོང་བ་ཡིན་ཏེ། བདེན་པ་གཉིས་ལས། མ་མཐོང་ བ་ཉིད་ཆོས་མཐོང་ཡིན། ཤིན་ཏུ་ཟབ་པའི་མདོ་ལས་ཀྱང་། སྣང་མེད་ཚུལ་གྱིས་གནས་པས་ན། །བདེན་པ་མཐོང་ཞེས་དེ་ལ་བྱ། ཞེས་གསུངས་སོ། །སེམས་ཉིད་དམ་ཆོས་ཉིད་དེ། གཟུགས་ཅན་ནམ། དངོས་པོ་ཅན་ཞིག་ཏུ་མཐོང་ན་ནི་ནོར་བ་ཡིན་པས། འདིར་གཟུགས་མེད་དངོས་མེད་དུ་རྟོགས་པར་བྱའོ། །རྡོ་རྗེ་གཅོད་པ་ལས། གང་དག་ང་ལ་གཟུགས་སུ་མཐོང་། །གང་དག་ང་ལ་སྒྲར་ཤེས་པ། ལོག་པའི་ ལམ་དུ་ཞུགས་པ་སྟེ། སྐྱེས་བུ་དེས་ནི་ང་མི་མཐོང་། སངས་རྒྱས་རྣམས་ནི་ཆོས་ཉིད་ལྟ། འདྲེན་པ་རྣམས་ནི་ཆོས་ཀྱི་སྐུ། །ཞེས་པ་དང་། དབུ་མ་ལས། སངས་རྒྱས་གཟུགས་སུ་མ་ཡིན་སྒྲ་དང་ནི། །རྣམ་ ཤེས་ཡིད་ཀྱི་ཕྱིར་ན་ཡོད་མ་ཡིན། །སངས་རྒྱས་དངོས་ནི་ཆོས་ཀྱི་སྐུ་ལ་བྱ། །གཟུགས་སྐུ་རྣམ་གཉིས་འགྲོ་བའི་མོས་རྟོག་ཡིན། །ཞེས་གསུངས་སོ། །བརྒྱད་སྟོང་པ་ལས། རིགས་ཀྱི་བུ། དེ་བཞིན་གཤེགས་ པ་རྣམས་ནི་ཆོས་ཀྱི་སྐུ་རུ་བལྟ་བར་བྱ་ཡི། གཟུགས་ཀྱི་སྐུར་བལྟ་བར་མི་བྱའོ། །ཞེས་སོ། །དེས་ན་སེམས་སྟོང
Chinese
思虑所毁。再次放开。放下吧，这样说了。《教言汇集》中说：如果什么也不修习，那便是修习了。因为修习是所知。对于真正的意义，没有什么可体验的。又，同样的书里说：身语意三清净，三身果位即清净。轮回于自处解脱，涅槃无需另求证。又说：无为乃非造作，不作之道定解脱。显空若不于意作，不断不常道上行。若于意念一无作，习气不生地道圆。如是说。体验和信心的导师是：在预备阶段，寻找自己的心而未找到，观察了也未见到，抓取也未抓住。在正行阶段，上师以无实的方式介绍，因此，寻找而未找到，不是因为心有实体而未见；观察而未见，不是因为心已形成形状而未见。你未见，我也未见；我未见，佛陀也未见。因此，《入菩萨行论》中说：世间之怙主，心不自见心。因此，应对这无实之物生起信心。未见即是通达法性的机会吗？是的，那便是见到了真如。在二谛中，未见即是见法。在极深奥的经中也说：以无有之方式安住，因此称为见到真谛。如果将心性或法性视为有形或有实之物，那就是错误的。因此，在此应证悟无形无实。在《金刚经》中说：凡以色见我，以音声求我，是人行邪道，不能见如来。诸佛观法性，导师是法身。以及《中观论》中说：佛非色非声，亦非识非意，是故说非有。 佛陀之真身，乃是法身也。 色身与化身，乃是众生之想。如是说。《八千颂般若经》中说：族姓之子，如来应观为法身，不应观为色身。如是说。因此，心是空性的。
English
Destroyed by thought. Release again. Let go, it is said. From the Compendium of Precepts: If you do not practice anything, that itself is practice. Because practice is the object of knowledge. There is nothing to experience in the true meaning. Also, from the same: From the purification of body, speech, and mind, the three kayas and the fruit are purified. From the liberation of samsara in its own place, nirvana is not to be attained separately. And again: Unmade is uncompounded, therefore, liberation is certain on the path of non-action. If appearance and emptiness are not made in the mind, take the path without permanence or annihilation. If nothing is made in the mind, habitual tendencies will not arise, and the bhumis and paths will be perfected. Thus it is said. The teacher of experience and faith is: In the preliminary stage, searching for one's own mind but not finding it, looking but not seeing it, grasping but not seizing it. In the main stage, the lama introduces it as non-existent. Therefore, not finding it by searching is not because the mind has substance and is not seen. Not seeing it by looking is not because the mind has formed into a shape and is not seen. You have not seen it, and I have not seen it. I have not seen it, and the Buddha has not seen it. Therefore, it is said in the Bodhicharyavatara: The protector of the world, the mind does not see the mind. Therefore, one should have faith in that which is non-existent. Is not seeing it the same as understanding the nature of reality? Yes, that is seeing reality itself. In the two truths, not seeing is seeing the Dharma. In the Sutra of Profound Depth, it is also said: Because it abides in a way that is non-existent, it is called seeing the truth. If one sees mind itself or the nature of reality as something with form or substance, that is a mistake. Therefore, here one should realize it as formless and non-existent. In the Vajra Cutter Sutra, it is said: Those who see me in form, those who know me in sound, that person has entered a wrong path, and that person will not see me. The Buddhas see the nature of reality, the guides are the Dharmakaya. And in the Madhyamaka, it is said: The Buddha is not form, not sound, not consciousness, not mind, therefore it is said to be non-existent. The true body of the Buddha is the Dharmakaya. The two form bodies are the conceptualizations of beings. Thus it is said. In the Eight Thousand Verse Prajnaparamita Sutra, it is said: Son of good family, the Tathagatas should be seen as the Dharmakaya, and should not be seen as the Rupakaya. Thus it is said. Therefore, the mind is empty.