Tibetan
་འཁོར་བའི་ལྷ་དང་། འཇིག་རྟེན་ལས་འདས་པའི་ལྷ་དང་གཉིས། འདས་པའི་ལྷ་ལ་ཡང་འཁོར་བའི་རྒྱུ་འབྲས་དང་། འཁོར་བའི་གནས་གཉིས་ཀ་ལས་ འདས་པ་དང་། འཁོར་བའི་གནས་ལས་མ་འདས་པ་དང་གཉིས་ཏེ། དེ་ཡང་དང་པོ། རྡོ་རྗེ་འཆང་ཆེན་པོ་དང་། ཕྱོགས་བཅུའི་སངས་རྒྱས་དང་། ཡུམ་ཆེན་མོ་དང་། རྒྱལ་བ་འོད་དཔག་མེད་ལ་སོགས་པ་ནི། འོག་མིན་སྟུག་པོ་བཀོད་པའི་གནས་སུ་རང་རང་གི་འཁོར་དང་བཅས་པ་བཞུགས་པ་ནི། འཇིག་རྟེན་པའི་གནས་དང་། རྒྱུ་འབྲས་གཉིས་ཀ་ལས་འདས་པའི་ལྷ་ཡིན་ལ། མི་མཇེད་འཇིག་རྟེན་གྱི་ཁམས་འདིར་བཅོམ་ ལྡན་རྒྱལ་བ་ཤཱཀྱ་ཐུབ་པ་ཆེན་པོ་ཉིད་དང་། བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའ་སྤྱན་རས་གཟིགས་དང༌། བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའ་བྱམས་པ་དང་། ལག་ན་རྡོ་རྗེ་དང་། འཇམ་དཔལ་དབྱངས་དང་། དེ་ལ་སོགས་པའི་བྱང་ ཆུབ་སེམས་དཔའ་རྣམས་ནི་འཇིག་རྟེན་པའི་གནས་ལས་མ་འདས་ཤིང་། འཁོར་བའི་ལས་དང་རྒྱུ་འབྲས་ལས་འདས་པའི་ལྷ་ཡིན་ནོ། །འཇིག་རྟེན་པའི་ལྷ་ནི། གཟུགས་མེད་དང་། གཟུགས་ཁམས་དང་། འདོད་པའི་ལྷ་དང་། དེ་རྣམས་ནི་ངོ་བོ་འཇིག་རྟེན་པའི་ལྷ་ཟེར། དེ་གཉིས་ཀ་ཡང་ངོ་བོའི་གནས་ཚུལ་གྱི་ལྷ་ཞེས་སོ། །འདྲེ་ཞེས་པ་ནི། འཇིག་རྟེན་ན་ཡོངས་སུ་གྲགས་པའི་གཟུགས་མེད་ཀྱི་དྲེགས་པ་དང་། གདུག་རྩུབ་དང་། ནུས་མཐུ་དང༌། རྫུ་འཕྲུལ་ཆེན་པོ་སྟོན་ནུས་ཤིང་། གཟུགས་ཅན་གྱི་སེམས་ཅན་མང་པོ་ལ་གནོད་པ་བྱེད་པའི་གཤིན་རྗེ་དང༌། བདུད་བཙན་སྡེ་བརྒྱད་ཟེར་བ་ལ་སོགས་པའི་གནོད་སེམས་དང་ ལྡན་པ་རྣམས་ལ་འདྲེ་ཟེར་བ་ཡིན་ཏེ། དེའང་འཇིག་རྟེན་པའི་བློ་ངོར་དུས་དང་རྣམ་པ་ཐམས་ཅད་དུ་སྡེ་བརྒྱད་ལ་སོགས་པའི་གནོད་སེམས་ཅན་དེ་རྣམས་དོན་གནས་ལ་ཡོད་པའི་ཕྱིར་ན། ངོ་བོའི་གནས་ཚུལ་གྱི་འདྲེ་ཟེར་ ༄༅། །བ་ཡིན་ཏེ། དེ་ཡང་ཕན་གདགས་པ་ལ་ལྷ་ཟེར་ན་སྡེ་བརྒྱད་སོགས་ཀྱིས་ཀྱང་ཕན་གདགས་པས། འཇིག་རྟེན་པ་ཀུན་གྱིས་ཀྱང་ཟས་ནོར་དང་བསོད་ནམས་བསྐྱེད་ནུས་པས་ན། འདྲེ་སྡེ་ བརྒྱད་སོགས་ཀྱང་ལྷ་ཡིན་ནོ། །གནོད་པ་བྱེད་པ་འདྲེ་ཡིན་ན་འཇིག་རྟེན་པའི་ལྷ་ཕལ་པ་རྣམས་མ་དགའ་ན་ཡང་གནོད་པ་བྱེད་པས་ལྷ་དེ་དག་ཀྱང་འདྲེ་ཡིན་དགོས་སོ། །དེས་ན་འཇིག་རྟེན་པའི་ལུགས་ཀྱི་ཕན་གདགས་པ་ ལ་ལྷ་བྱས་ནས། གནོད་པ་བྱེད་པ་ལ་འདྲེར་བྱེད་པ་དང་། གནས་ཚུལ་འཇིག་རྟེན་པའི་ལྷ་ལ་ལྷ་ངེས་པ་ཅན་དུ་བྱེད་པ་དང་། གནས་ཚུལ་སྡེ་བརྒྱད་ལ་སོགས་པ་ལ་འདྲེ་ངེས་པ་ཅན་དུ་བྱེད་པ་ཡིན་ཏེ། གཅོད་ཡུལ་ བའི་ལུགས་ཀྱི་དེ་གོ་བཟློག་དགོས
Chinese
轮回之神与，超离世间之神二者。超离之神又分，既超离轮回之因果，又超离轮回之境，与超离轮回之因果而未超离轮回之境二者。其中前者，如金刚持大尊、十方诸佛、大佛母、圣观自在等， 于密严刹土各自与眷属安住者，是超离世间之境与因果二者之神。于此娑婆世界，如薄伽梵释迦牟尼佛大尊，以及菩萨观世音、菩萨弥勒、金刚手、妙吉祥等菩萨众，是未超离世间之境，而超离轮回之业与因果之神。世间之神，如无色界、色界、欲界之神等，彼等之自性称为世间之神。彼二者亦称为自性之境之神。 鬼者，乃世间广为人知的无色界之傲慢者，以及凶残者、具能力者、能显现大神通者，以及对众多有色众生造成损害之阎罗、魔、凶猛八部等具有害心者，称为鬼。彼亦因于世间人之心识中，无论何时何地，八部等具害心者皆真实存在，故称为自性之境之鬼。 ༄༅། །若说利益者为神，则八部等亦能利益，因世间人皆能以饮食财物及福德供养之，故鬼八部等亦是神。若说损害者为鬼，则世间之普通神若不悦亦会造成损害，故彼等神亦应是鬼。因此，世间之习俗以利益者为神，以损害者为鬼，将境之世间神视为 निश्चित之神，将境之八部等视为 निश्चित之鬼。而断法派之规矩则应颠倒理解。
English
Gods of samsara and gods beyond the world are two. Gods beyond also include those who have transcended both the cause and effect of samsara and the state of samsara, and those who have not transcended the state of samsara. Among them, the former, such as the Great Vajradhara, the Buddhas of the ten directions, the Great Mother, and the Victorious Amitabha, etc., who reside in the Akaniṣṭha Pure Land with their respective retinues, are gods who have transcended both the worldly state and cause and effect. In this Saha world, such as the Bhagavan Victorious Shakyamuni Buddha Himself, as well as Bodhisattva Avalokiteśvara, Bodhisattva Maitreya, Vajrapani, Manjushri, and other Bodhisattvas, are gods who have not transcended the worldly state but have transcended the karma and cause and effect of samsara. Worldly gods include the formless realm, the form realm, and the desire realm gods, and these are called worldly gods in essence. Both of these are also called gods of the nature of the state. Ghosts are the well-known formless arrogant beings in the world, as well as the cruel, powerful, and capable of displaying great magical powers, and those who harm many sentient beings with form, such as Yama, demons, the fierce eight classes, etc., who possess harmful intentions, are called ghosts. Because in the minds of worldly people, at all times and in all places, these harmful beings such as the eight classes are truly existent, they are called ghosts of the nature of the state. ༄༅། །If benefiting is called a god, then the eight classes can also benefit, because all worldly people can offer them food, wealth, and merit, so the ghost eight classes are also gods. If harming is a ghost, then if the ordinary worldly gods are displeased, they will also cause harm, so those gods should also be ghosts. Therefore, according to worldly customs, those who benefit are made gods, and those who harm are made ghosts, the worldly gods of the state are regarded as निश्चित gods, and the eight classes of the state are regarded as निश्चित ghosts. But the rules of the Chöd tradition should be understood in reverse.
Tibetan
་པ་ནི། དེ་ཡང་རང་ལ་བརྩེ་ཞིང་གདུང་བར་བྱེད་པའི་གཉེན་འདུན་རྣམས་ཀྱིས་བདག་ལ་རི་ཁྲོད་དུ་འགྲོ་བ་མི་འཐད་དེ། ཟས་གོས་ཀྱིས་འཕོངས་པ་དང་། ན་ཚ་དུཿཁ་འོངས་ནས་ གྲོགས་དང་སེམས་བརྩེ་བ་མེད་ནས་ཉོན་མོངས་པ་འོང་བས། ཁྱིམ་དུ་སྡོད་ཅིག་དང་། ངེད་རྣམས་ཀྱིས་མཐུན་རྐྱེན་བཟང་པོ་བྱེད་ཅིང་། ཁྱོད་ངེད་རྣམས་ཀྱིས་བློས་གཏོང་མི་ནུས་སོ་ཟེར་ནས། ཐར་པའི་ལམ་གྱི་ བདུད་བྱེད་ཅིང་དགེ་བ་ལ་བར་དུ་གཅོད་པའི་འདྲེ་བྱེད་པས། དེ་ལྟར་བརྩེ་ཞིང་ཕན་གདགས་པ་རྣམས་ནི་བདུད་དང་ལྷ་འདྲེ་རུ་ཤེས་པར་བྱེད་ཅིང་། བདག་ལ་སྡང་ཞིང་གནོད་པར་བྱེད་པ་རྣམས་ལ་ནི། སྙིང་རྗེ་བསྒོམ་ ཞིང་སྔོན་གྱི་ལན་ཆགས་འཁོར་བར་བསམས་ནས། དགའ་བར་བསྒོམ་ཞིང༌། དེ་དག་ནི་བྱང་ཆུབ་ཀྱི་ལམ་ལ་བསྐལ་བའི་ལྷ་ཡིན་ནོ་བསམ་པར་བྱའོ། །འཇིག་རྟེན་པའི་ལྷ་ལ་ཡང་ཆགས་པར་མི་བྱ་སྟེ། ཆགས་ པར་བྱས་ན་འཁོར་བར་འཁྱམས་པའི་འདྲེ་བྱེད་པས། འཇིག་རྟེན་པའི་ལྷ་ལ་ཡང་རེ་བལྟོས་སྐྲའི་རྩེ་མོ་ཙམ་ཡང་མི་བྱེད་དོ། །སྡེ་བརྒྱད་ལ་སོགས་པ་རྣམས་ལ་སྙིང་རྗེའི་བློས་ངེས་པར་དུ་བཟུངས་ནས། འཁོར་དུ་ བསྐོར་ཅིང་གཅེས་པར་བསྐྱང་བར་བྱ་སྟེ། ཁོ་ལ་བརྟེན་ནས་དགེ་བ་ལ་འཛུད་པར་བྱེད་པས་ན་ལྷ་ཡིན་ཏེ། དེ་ལྟར་བདག་ལ་གནོད་པ་བྱེད་པ་རྣམས་ལ་བྱམས་པ་སྒོམ་ཞིང་། ལུས་སྲོག་ལ་བལྟོས་པ་མེད་པར་གནོད་ བྱེད་རྣམས་ཀྱི་དོན་དུ་གཏོང་ཞིང་། སྙིང་རྗེའི་བློ་དང་མ་བྲལ་བར་བྱེད་པ་དེ་གཅོད་ཡུལ་བའི་ལུགས་ཀྱི་ལྷ་འདྲེ་གཉིས་ཀྱི་འདོད་ཚུལ་ཡིན་ལ། ངོ་བོར་གནས་ཚུལ་གྱི་ལྷ་འདྲེ་གཉིས་ཀྱང་ཀུན་རྫོབ་ཏུ་མིང་བཏགས་པ་ཙམ་ ཡིན་པའམ། དོན་གནས་ལ་ཇི་ལྟ་བ་བཞིན་དུ་ཡོད་ཀྱང་། དེ་ཡང་སྣང་ཙམ་ཉིད་ཡིན་ཞིང་བདེན་འཛིན་མི་བྱེད་པས་རང་བཞིན་གྱིས་མ་གྲུབ་པའི་དོན་དམ་པ་ཤེས་པར་བྱའོ། །གསུམ་པ་མཐོང་སྣང་སྒྲོ་བཏགས་ཀྱི་ལྷ་ འདྲེ་ནི། འཇིག་རྟེན་པའི་ས་བླ་བའི་སྨན་བཙུན་ཞེས་པ་སོགས་དཀར་ཕྱོགས་ལ་ཅུང་ཟད་དགའ་བ་རྣམས་ཀྱིས་མི་ཕོ་མོ་ཕལ་པའི་ཤེས་རྒྱུད་གཡོས་ནས་འཇིག་རྟེན་པ་ཀུན་གྱི་ལས་ལེགས་ཉེས་ཐམས་ཅད་སྨྲ་རུ་བཅོལ་བ་ ༄༅། །དང་༑ གཞན་ཡང་དུས་ལ་བབས་པ་མ་ཡིན་པ་དགུན་གྲང་སྒང་དུས་ལ། མེ་ཏོག་དང་ལོ་ཏོག་སྐྱེས་མ་ཐག་པ་ལ་སོགས་པའི་རྫས་སྣ་ཚོགས་པ་མི་འདྲ་བའི་རྣམ་གྲངས་དུ་མ་མཐོང་བ་དང༌། མི་མ་ཡིན་པ་ཕལ་ཆེར་གྱིས་དངོས་སུ་གཟུགས་བསྟན་ནས། ལུང་བསྟན་དུ་མ་བྱེད་པ་དང་། གཞན་ཡང་འཇའ་འོད་དང་། སྐུ་གཟུགས་ཀྱི་རྣམ་པ་མཐོ
Chinese
也是这样，那些对自己慈爱和关怀的亲戚们认为我不应该去山里修行，因为食物和衣服会匮乏，疾病和痛苦会降临，没有朋友和关爱会带来烦恼，所以说：“你留在家里吧，我们会提供好的条件，你不能舍弃我们。”这样就成了解脱之路的魔障，成了阻碍善行的鬼怪。因此，要知道那些慈爱和帮助自己的人是魔鬼和妖魔。对于那些憎恨和伤害自己的人，则要修慈悲心，想到这是前世的业债轮回，要修欢喜心，要想到他们是菩提道上的护法神。对于世间的神灵也不要执着，如果执着，就会成为在轮回中漂泊的鬼怪。对于世间的神灵，连头发丝那么一点点的希望和依赖都不要有。对于八部众等等，要以慈悲心牢牢地摄持，作为眷属来围绕和珍爱，因为依靠他们可以进入善行，所以是神。因此，对于那些伤害自己的人，要修慈爱心，不顾惜身体和性命，为了伤害自己的人而布施，不离开慈悲心，这就是断法派关于神和鬼怪的观点。而本体上的神和鬼怪，也只是世俗谛中的假名安立，或者，即使在实相上如实存在，也只是显现而已，不要执着于实有，要知道这是自性不成立的胜义谛。第三，所见虚妄执着的神鬼是：世间的地神、巫师、僧尼等等，那些稍微喜欢白法的人，煽动普通男女的意识，让他们说出世间人的一切善恶行为。
English
Also, relatives who are loving and caring think that I should not go to the mountains to practice, because food and clothing will be scarce, diseases and sufferings will come, and there will be no friends and affection, which will bring afflictions. So they say, "Stay at home, we will provide good conditions, you cannot abandon us." In this way, they become obstacles on the path to liberation and demons that hinder virtuous deeds. Therefore, know that those who are loving and helpful are demons and evil spirits. For those who hate and harm oneself, one should cultivate compassion, thinking of it as the karmic cycle of previous lives, and cultivate joy, thinking that they are the Dharma protectors on the path to enlightenment. One should not be attached to worldly gods either, for if one is attached, one will become a ghost wandering in samsara. One should not have even a hair's breadth of hope or reliance on worldly gods. For the eight classes of beings and so on, one must firmly grasp them with compassion, surround them as attendants, and cherish them, because relying on them can lead to virtuous deeds, so they are gods. Therefore, for those who harm oneself, one should cultivate loving-kindness, without regard for body and life, give for the sake of those who harm oneself, and not be separated from compassion. This is the view of the Chöpa tradition regarding gods and demons. As for the gods and demons in terms of essence, they are merely nominal designations in conventional truth, or even if they exist as they are in reality, they are merely appearances, and one should not cling to them as truly existent, but know that this is the ultimate truth of selflessness. Third, the gods and demons of perceived delusion are: worldly earth gods, shamans, monks, nuns, etc., those who slightly favor the white side, stir up the consciousness of ordinary men and women, and make them speak of all the good and bad deeds of worldly people.