Tibetan
པ་ནི། ཀུན་ཀྱང་རང་བྱང་ཞེས་པ་ལ་སོགས་པ་ཚིག་རྐང་པ་བཅུ་སྟེ། གོང་དུ་སྨོས་པ་ལ་སོགས་པ་ཀུན་ཀྱང་རང་སེམས་ཡིན་པས། གཉེན་པོ་རྩོལ་བཅས་ཀྱིས་བསྒོམ་དུ་མེད་ལ། ལྷང་ངེ་ལྷན་ནེ་ལ་སོགས་པ་བསམ་གཏན་ གྱི་བྱེ་བྲག་ཀྱང་། ཆུ་དང་མར་ལ་སོགས་པའི་དཔེས། བསྒོམ་བྱ་སྒོམ་བྱེད་གཉིས་མེད་དུ་བསྟན་པའོ། །གསུམ་པ་ཤུགས་འབྱུང་གི་ལྟ་བས་ཟིན་ན། སྤྱོད་པ་རང་གི་རོལ་པ་ནི། རང་སྤྱོད་ཞེས་པ་ལ་སོགས་པ་ ཚིག་རྐང་པ་དྲུག་གིས། བདེན་མེད་ཀྱི་དོན་ལ་ཆེད་དུ་གཉེར་བའི་སྤྱོད་པས་སྤྱད་དུ་མེད་ཅིང་། ཉམས་ཀྱི་སྣང་བ་ཨ་འཐས་ཀྱི་གཉེན་པོས་བཟུང་དུ་མེད་དེ། རང་གྲོལ་དུ་མ་གོ་ན་འཆིང་བའི་ཕྱིར་རོ། །གཉེན་པོ་ བཅུག་ཀྱང་རང་གྲོལ་དུ་གྱུར་ན་ནི། གང་ཡང་བཀག་པ་མེད་མོད་ཀྱིས། འོན་ཀྱང་མ་རྟོགས་པའི་སྤྱོད་པ་མི་བྱ་སྟེ། འདིའི་བཞེད་པས་ཉོན་མོངས་པ་ལ་སོགས་པའི་རྣམ་རྟོག་ལ། གཉེན་པོ་སྟོབས་ཅན་གྱིས་ཐད་ ཀར་བཅད་ཅིང་། གཅོད་བྱེད་ཀྱི་ཤེས་པ་བདེན་མེད་དུ་རྒྱས་འདེབས་པ་ནི། སྤྱོད་པའི་མཆོག་གྱུར་ཏུ་གསུངས་པའོ། །བཞི་པ་ཉམས་མྱོང་བློ་ལས་འདས་པ་ན། ཉམས་སུ་ཞེས་པ་ལ་སོགས་པའི་ཚིག་རྐང་པ་བཅུ་ ༄༅། །ཡིས༑ ལམ་གྱི་གོལ་ས་གཅོད་པའི་གདམས་ངག་ཡིན་ཏེ། བདུད་ཀྱི་རྩ་བ་དམིགས་བཅས་ཡིན་པས། དམིགས་པ་བསྒོམ་པ་ནི། ཤེས་རབ་ཀྱི་ཕ་རོལ་ཏུ་ཕྱིན་པ་བསྒོམ་པ་མ་ཡིན་ ནོ༑ །འོ་ན་གང་ཡིན་ཞེ་ན། བསྒོམ་བྱ་སྒོམ་བྱེད་དང་བྲལ་བ། འཛིན་པ་མཐའ་དག་གིས་དབེན་པའི་བདག་ཉིད་ཅན། །སྣང་སེམས་འཛིན་མེད་དུ་བཞག་པ་ལས། ཉམས་ཀྱི་བྱེ་བྲག་མཐའ་དག་ཀྱང་བདེན་མེད་དུ་ བཤིག་ཅིང༌། བསྐལ་པ་བྱེ་བ་ལ་སོགས་པར་ཡང་། ཡུལ་ཡུལ་ཅན་དུ་བསྒོམས་ན་དེ་ཉིད་ཀྱི་ལམ་མ་ཡིན་ལ། བདེན་མེད་རྟོགས་པའི་སྐད་ཅིག་ལ། བདུད་ཐམས་ཅད་རང་སར་གྲོལ་བར་འགྱུར་བས། འདིའི་ ཕྱིར་ན། བླ་མ་མཆོག་ལ་རག་ལས་པའོ། །ཞེས་སོ། །བློས་བྱས་བདུད་དུ་བསྟན་པ་ལ་གཉིས་ལས། འདོད་པ་དང་བཅས་པས་འབྲས་བུའི་བདུད་ནི། མཆོག་གི་ཞེས་པ་ལ་སོགས་པའི་ཚིག་རྐང་པ་ལྔ་སྟེ། དེ་ ཡང་ཐེག་པ་གསུམ་གྱི་ལམ་གྱི་དྲོད་རྟགས་དང་། འབྲས་བུ་ལ་འདོད་པ་དང་། འཛིན་པ་རྣམས་ནི་བདུད་ཡིན་ནོ་ཞེས་སོ། །དེ་ཡང་རང་ཡིན་ན་བསྒྲུབ་ཏུ་མེད་པ་ནི། ལུས་ངག་ཡིད་གསུམ་ཞེས་པ་ལ་སོགས་པའི་ ཚིག་རྐང་པ་བཅུ་གཅིག་སྟེ། གོང་གི་རྒྱ་འབྲས་ལ་སོགས་རེ་དྲོགས་དང་བཅས་པ་ལས་གྲོལ་བར་བྱེད་པ་ནི། རང་གི་ལུས་ངག་ཡིད་གསུམ་རྟོགས་ན་སྐུ་གསུམ་ཡིན་པས། སངས་རྒྱས་གཞན་ནས་བསྒྲུ
Chinese
是故。 一切皆为自生等十句。如上所说一切皆为自心，故无需以对治勤作而修。朗然坦然等禅定之差别，如水与酥油等之譬喻，所示乃修者与所修无二。三、若以任运之见而摄持，则行持为自之嬉戏，自之行持等六句。不以特意追求实无之义之行持而行持，亦不以体验之显现为执著之对治所持，若不解自解脱，则反成束缚。然若施以对治亦成自解脱，则亦无有任何禁制。然未证悟之行持不应为之，以此观点，对于烦恼等分别念，以强力之对治直接断除，且将断除之智慧增长为实无，乃为行持之最胜。四、若体验超离心识，体验等十句。 乃为断除道之歧途之口诀，魔之根本乃为有相执著，故修持相执，非为修持般若波罗蜜多。 若问何者为是，乃为离修者与所修，远离一切执著之自性。于显现心识安住于无执之中，则体验之诸差别亦皆分解为实无，纵经百千劫等，若于能所对境而修，则非为彼之道，然于证悟实无之刹那，一切魔皆于自处解脱，故为此故，依赖上师至为重要。如是说。所示以心所造之魔有二，一、具贪欲者之果魔，殊胜等五句。即三乘道之暖相与果之贪欲，及执著等皆为魔。又，若为自性则无可修，身语意三等十一句。能从上述因果等希求与执著中解脱者，若能证悟自之身语意三，则为三身，故无需从他处修持佛
English
Therefore. Everything is self-arisen, etc., ten verses. As mentioned above, everything is one's own mind, so there is no need to meditate with antidotes and effort. The distinctions of meditation such as "clear and open," etc., are like the examples of water and butter, showing that there is no duality between the meditator and the object of meditation. Third, if one is seized by the view of spontaneous arising, then conduct is one's own play. "One's own conduct," etc., six verses. One should not conduct oneself with conduct that deliberately seeks the meaning of emptiness, nor should the appearances of experience be held by the antidote of clinging. If one does not understand self-liberation, it will become a bondage. However, if applying an antidote also becomes self-liberation, then there is no prohibition. However, conduct without realization should not be done. According to this view, for conceptual thoughts such as afflictions, directly cut them off with a powerful antidote, and cultivate the wisdom that cuts them off as emptiness. This is said to be the supreme conduct. Fourth, if experience transcends the mind, "Experience," etc., ten verses. This is the instruction for cutting off the wrong paths of the path. The root of demons is attachment to characteristics, so meditating on characteristics is not meditating on the Perfection of Wisdom. If asked what it is, it is the nature of being separated from the meditator and the object of meditation, and being devoid of all clinging. When appearances and mind are placed in non-attachment, then all the distinctions of experience are also broken down into emptiness. Even for hundreds of thousands of kalpas, if one meditates on the object and the subject, then it is not the path of that. However, in the moment of realizing emptiness, all demons will be liberated in their own place. Therefore, for this reason, relying on the supreme lama is extremely important. Thus it is said. The demons created by the mind are shown to be two. One, the demon of the result with desire, "Supreme," etc., five verses. That is, the warmth signs of the path of the three vehicles and the desire for the result, and attachments, etc., are demons. Also, if it is self-nature, then it cannot be cultivated. "Body, speech, and mind," etc., eleven verses. What liberates from the above causes and results, such as hope and attachment, is that if one realizes one's own body, speech, and mind, then they are the three bodies. Therefore, there is no need to cultivate the Buddha from elsewhere.