Tibetan
པས་སྐྱབས་སུ་འགྲོ་དང་གསོལ་བ་གདབ། །སེམས་བསྐྱེད་མཆོག་ལྡན་འགྲོ་ཀུན་ཐར་པ་ཐོབ་པའི་ལམ། །གནས་པོ་བདུད་ལ་བཅོལ་པས་གཞི་མགྲོན་གཅིག་ཏུ་འདྲེས། །སྐྱེལ་མ་དགྲ་ལ་ བཅོལ་པས་འཇིགས་མེད་བཙན་སར་ཐར། །ནད་པ་འདྲེ་ལ་བཅོལ་པས་ནད་མེད་བདེ་བར་འཚོ། །ལམ་ཁྱེར་རྐྱེན་ལ་བྱས་པས་མི་མཐུན་འགལ་རྐྱེན་བྲལ། །ཕུང་པོ་གཟན་དུ་བསྐྱུར་པས་བདག་འཛིན་བློ་དང་བྲལ། ། ལུས་སེམས་སོ་སོར་ཕྲལ་པས་བདག་འཛིན་མཁན་པོ་སྟོར། །འཇིགས་མཁན་རྩ་བརྡར་བཅད་པས་ཉམ་ང་རང་སར་གྲོལ། །ལུས་ཀྱི་བདག་འཛིན་བོར་པས་བར་ཆད་དཔལ་དུ་ཤར། །རྐྱེན་ལ་རྐྱང་དེད་བྱས་པས་བར་ ཆད་སྟོང་པར་ཞི། །གདོན་ལ་སྤར་འཛིན་བྱས་པས་འཇིགས་ཡུལ་མཁན་པོ་སྟོར། །ཐམས་ཅད་སེམས་སུ་ཤེས་པས་འཛིན་མེད་རང་སར་གྲོལ། །གང་དགར་བསྐུར་ནས་བཏངས་པས་སུས་ཀྱང་འཁྱེར་མི་སྲིད། ། གང་ཚེ་ཆོས་ཉིད་དོན་ལ་མཉམ་པར་སུས་བཞག་པ། །དེ་ཚེ་བདུད་སོགས་མི་བཟོད་ཆོ་འཕྲུལ་སྣ་ཚོགས་སྟོན། །ཕྱི་ནང་གསང་བ་མངོན་སུམ་ཉམས་སྣང་རྨི་ལམ་དུ། །སྣ་ཚོགས་གཟུགས་སྟོན་མི་སྙན་སྒྲ་སྒྲོགས་ལུང་ སྟོན་འགྱུར། །སེམས་ལ་འཁུ་འཁྲིག་བྱུང་ན་བདག་འཛིན་ཡུལ་ནས་ཐོན། །ནང་འདྲེ་རང་སེམས་བཏུལ་ན་ཕྱི་འདྲེ་སྟོང་པར་ཡལ། །མི་ཕོད་མི་ནུས་བྱུང་ན་མགོ་མཉམ་ཐོག་བརྫིས་གྱིས། །ཉམ་ང་བག་ཚ་བྱུང་ན་ ༄༅། །རྣམ་རྟོག་ཨར་ལ་གཏད། །ཆོ་འཕྲུལ་ཆེ་ནས་མ་ཟུག་གཅོད་འཕྲོ་བཅད་པ་དང་། །འགྱོད་དང་ཐེ་ཚོམ་ལོག་ལྟ་ཆོས་ཀྱིས་བསུན་པ་དང༌། །ན་ཚ་དུཿ ཁ་ཁམས་འདུས་ཉམས་ལེན་བསྟོར་པ་ རྣམས༑ །ལོག་རྟོག་བར་ཆད་འབྱུང་བས་འབད་རྩོལ་བཏོན་ལ་བསྒྲུབ། །ལོག་ཆན་མཐའ་ལ་གཏད་པས་རེ་དྭགས་རང་སར་གྲོལ། །ཐེག་ཆེན་ཟིལ་གྱིས་མནན་པས་བདེ་སྡུག་གཏན་ལ་ཕེབས། །སྐར་ཆེན་ཐིབས་ འོག་བཅུག་པས་འཁོར་འདས་རྫུན་ཕུག་གཏིབ། །གཉན་སར་གཉན་གཡོག་དབང་བས་ལྷ་འདྲེ་སྒྱུ་མར་ཞིག །གདུག་རྩུབ་ཆོ་འཕྲུལ་ཆེ་ན་ལྷ་འདྲེ་སླར་ལ་མནན། །ཅི་ནས་ཀླན་ཀ་རྐོ་ན་སྨྱོན་པའི་བརྟུལ་ཞུགས་བྱ། ། ད་རུང་ཆོ་འཕྲུལ་སྟོན་ན་ན་དགའ་ཤི་སྐྱིད་གྱིས། །ཀུན་ལ་ཕན་པའི་སེམས་ཀྱིས་ཐུགས་རྗེས་ལྕགོས་ཀྱུས་ཟུངས། །ཚར་ཚད་དུས་བརྡུགས་མངོན་སུམ་ཉམས་སྣང་རྨི་ལམ་འབྱུང༌། །ཕྱི་ནང་གསང་གསུམ་རང་ལ་ འཆར་བར་རིག་པར་བྱ། །སྟོང་ཉིད་ངང་ལ་རྩེ་གཅིག་བསམ་གཏན་མཉམ་བཞག་ན། །ཟུང་འཇུག་འཁོར་འདས་འཁྲུལ་ཤན་ཆོད་པར་ཐེ་ཚོམ་མེད། །སྔོན་འགྲོ་ལྷོངས་རྟགས་མེད་ན་སློང་བའི་བློ་དང་འཕྲོལ། དངོས་གཞི་ནོན་རྟགས་མེད་ན་ཞེ་འདོད་རྒྱ
Chinese
以（三宝）为皈依，并作祈请。 具足殊胜菩提心，乃众生解脱之道。 托付居所于魔，主客融为一体。 托付送行者于仇敌，于无惧险地得脱。 托付病人于鬼，无病安乐度日。 以歧途为助缘，远离不顺违逆之境。 抛弃身躯如饲料，远离我执之心。 身心分离，失去我执之主。 斩断恐惧之根，畏惧自解脱。 舍弃对身体的执着，障碍化为光彩。 以逆境为鞭策，障碍消于空性。 执持鬼神，失去恐惧之境的主人。 知晓一切皆为心，无执自解脱。 随意抛弃，无人能取。 何时何人于法性义上平等安住？ 彼时魔等难忍，示现种种神通。 于外内秘密，显现觉受梦境中。 示现种种形象，发出不悦耳之声，预言转变。 心中产生冲突，我执从境中脱离。 调伏内在之魔，外在之魔消于空性。 若遇不忍不胜之事，则一并踩于脚下。 若遇畏惧不安之事， 将分别念托付于工匠。 神通广大却未深入，则斩断其延续。 后悔、怀疑、邪见、以佛法为厌烦， 疾病、痛苦、五蕴和合、舍弃修持等， 因邪念产生障碍，故当付出努力而修持。 将邪念置于边缘，希望与恐惧自解脱。 以大乘之威压制，安乐与痛苦终将平息。 将大星置于浓雾之下，轮回与涅槃的虚假洞穴将被填满。 于凶猛之地役使凶猛之仆，则神鬼化为幻象而寂灭。 若凶猛残暴神通广大，则将神鬼再次压制。 若执意寻衅滋事，则行疯子之行径。 若再示现神通，则当欢喜而死。 以利益众生之心，以慈悲之钩钩住。 穷尽之时，显现觉受梦境。 应知外内密三于自身显现。 若于空性之境，一心禅定安住， 则双运轮回涅槃之错觉定能斩断，毫无疑问。 若无前行之征兆，则与索求之心诀别。 若无正行之验相，则随心所欲。
English
Taking refuge and supplicating to the (Three Jewels). The supreme Bodhicitta is the path to liberation for all beings. Entrusting the dwelling to the demon, host and guest become one. Entrusting the escort to the enemy, one is liberated in a fearless and secure place. Entrusting the sick person to the ghost, one lives a healthy and happy life. Taking adversity as a path, one is free from unfavorable and contradictory circumstances. Casting the body as fodder, one is free from the mind of self-grasping. Separating body and mind, the master of self-grasping is lost. Cutting off the root of fear, dread is liberated in its own place. Abandoning the self-grasping of the body, obstacles arise as splendor. Using adversity as a whip, obstacles subside into emptiness. Grasping the evil spirit, the master of the fearful realm is lost. Knowing that all is mind, non-grasping is liberated in its own place. Casting it away at will, no one can take it. When and by whom is equality established in the meaning of Dharmata? At that time, demons and others become unbearable, displaying various magical powers. In outer, inner, and secret experiences, in manifest perceptions and dreams, Various forms are shown, unpleasant sounds are emitted, and prophecies change. If conflict arises in the mind, self-grasping departs from its object. If the inner demon, one's own mind, is tamed, the outer demon vanishes into emptiness. If something unbearable or impossible occurs, trample it underfoot. If fear and anxiety arise, Entrust conceptual thoughts to the craftsman. If magical powers are great but not deeply rooted, cut off their continuation. Regret, doubt, wrong views, aversion to Dharma, Illness, suffering, the aggregation of the five skandhas, abandoning practice, Because of wrong thoughts, obstacles arise, so exert effort and practice. Placing wrong thoughts on the edge, hope and fear are liberated in their own place. Subduing with the power of the Mahayana, happiness and suffering will ultimately be pacified. Placing a large star under thick fog, the false cave of samsara and nirvana will be filled. By controlling fierce servants in a fierce place, gods and demons dissolve into illusion. If fierce and cruel magical powers are great, then suppress the gods and demons again. If one insists on finding fault, then act like a madman. If magical powers are shown again, then be happy to die. With a mind that benefits all, seize them with the hook of compassion. When the limit is reached, manifest experiences and dreams will occur. One should recognize that the outer, inner, and secret three arise within oneself. If one single-pointedly abides in meditative equipoise in the state of emptiness, Then there is no doubt that the illusion of dualistic samsara and nirvana will be cut off. If there are no signs of preliminary practices, then separate from the mind of craving. If there are no signs of the main practice, then do as you wish.
Tibetan
བ་ཏུ་བསྐྱུར། །མཇུག་ཏུ་ཚར་ཚད་མེད་ན་ཚར་ཚད་བློ་དང་འཕྲོལ། །འདོད་བློ་རེ་དྭགས་བདུད་ཡིན་དེ་ཡང་མཁས་པས་སྤང་། །ཕན་དང་གནོད་བྱས་འཇམ་དང་རྩུབ་པའི་སྤྱོད་ པས་གདུལ། །སྣ་ཚོགས་ཐབས་ཀྱིས་བྱང་ཆུབ་ལ་བཀོད་སྨོན་ལམ་གདབ། །བདག་དང་གཞན་དོན་ཀུན་མཁྱེན་སངས་རྒྱས་ཐོབ་འདོད་པས། །ཐར་པའི་ལམ་འདི་སྐལ་ལྡན་རྣམས་ཀྱིས་བསྟེན་པར་གྱིས། །ཡུན་ རིང་གོམས་པའི་བག་ཆགས་སྤང་དཀའི་རྣམ་རྟོག་འདི། །སྲིད་པའི་དུཁ་སྣ་ཚོགས་བསྐྱེད་པའི་རྒྱུ་གཅིག་པོ། །རྟེན་དང་བརྟེན་པའི་ཕུང་ཁམས་འདུས་པའི་དུར་ཁྲོད་འདིར། །འགྱུ་བྱེད་དྲན་རྟོག་སྣ་ཚོགས་འགྱུ་བའི་ གནས་འདིར་གཅོད། །དབང་དོན་ངོ་སྤྲོད་མངོན་དུ་གྱུར་པའི་རྣལ་འབྱོར་ལ། །ཅི་སྲིད་རྣམ་རྟོག་བདུད་འདི་མ་ཆོད་དེ་སྲིད་བཅད། །གདོད་ནས་ཆོས་ཉིད་གློ་བུར་དྲི་མ་དང་བཅས་པས། །གཞི་ལམ་འབྲས་བུས་ བརྟགས་ལ་ལྟ་སྒོམ་སྤྱོད་པས་གཞོམ། །ཆོས་ཉིད་གཏན་ལ་འབེབས་ཚེ་རྣམ་རྟོག་གནོད་པ་མང་། །ཤེས་བྱའི་ཡུལ་སྣང་སྣ་ཚོགས་དྲན་རྟོག་འཕྲོ་འདུ་འབྱུང་། །རྟོགས་པའི་དཔུང་དང་མི་ལྡན་སྒོམ་པའི་ཉམས་དང་ བྲལ༑ །རྐྱེན་ལ་སྤྱོད་པས་ཐོག་བརྫིས་རོ་སྙོམས་མ་བྱུང་བཟློག །འགྱུ་བྱེད་སྡོང་པོ་ལྟ་སྒོམ་སྤྱོད་པའི་མཚོན་གྱིས་བཅད། །སེམས་བྱུང་རྣམ་རྟོག་ཡལ་ག་ཐམས་ཅད་ངང་གིས་འགག །ཚ་ཟེར་འོད་ཀྱིས་རློན་དང་ མུན་པ་ཐམས་ཅད་འཇོམས་པ་བཞིན། །ཡེ་ཤེས་ཤར་བས་སྐྱོན་སྤོང་ས་ལམ་རིམ་གྱིས་བགྲོད། །རང་བཞིན་མི་རྟོག་བསྒྱུར་མཁས་གཉེན་པོས་སྤོང་ནུས་ཤིང་། །སྟོང་ཉིད་སྙིང་རྗེ་བྱང་ཆུབ་སེམས་ལྡན་མཆོད་པར་ ༄༅། །བཞེས༑ །བདུད་དང་འབྱུང་པོས་ངན་འགྲོའི་གནས་སུ་འཁྲིད་མི་ནུས། །ཉོན་མོངས་དུག་གིས་སྲིད་པའི་དུཁ་བསྐྱེད་ཕྱིར་གཞོམ། །གནས་ནི་རང་ལུས་རྩ་ཁམས་འདུས་པའི་གཉན་ཁྲོད་ འདིར༑ །ཉོན་མོངས་འབྱུང་པོ་ཐམས་ཅད་བསྟེན་པའི་ཚུལ་དུ་གནས། །རྟོགས་པའི་ཡེ་ཤེས་སྣང་བའི་འོད་ཟེར་རབ་རྒྱས་ཏེ། །ཅི་སྲིད་མ་རིག་མུན་ཁྲོད་མ་སྤངས་དེ་སྲིད་བཅད། །གང་ཚེ་ཉོན་མོངས་སྐྱེས་ཚེ་ལྟ་ སྒོམ་སྤྱོད་པ་ཡིས། །གཉེན་པོས་བཟུངས་ལ་དེ་ཚེ་བདུད་ལས་རྣམ་རྒྱལ་བྱ། །ཅི་ལྟར་དུག་རོ་མི་མཐུན་ཟས་ཀྱིས་སློང་བ་ལྟར། །ཆགས་སྡང་ཉོན་མོངས་ཉམས་ལེན་རྐྱེན་གྱིས་སློང་བར་འགྱུར། །ཆོས་ལ་བཟོད་པ་ མ་ཐོབ་ལམ་གྱིས་རྐྱེན་གྱི་འཇིགས། །འགྱོད་དང་ལོག་ལྟ་ཐེ་ཚོམ་ཆོས་ཀྱིས་བསུན་པ་འབྱུང་། །ཉོན་མོངས་སྐྱེས་ཚེ་ཐབས་དང་ཤེས་རབ་ལོག་གནོན་གྱིས། །སྟོང་དང་བསྒྱུ
Chinese
弃于彼。结尾若无尽，则以智慧解脱尽。贪欲之心乃魔，智者亦应舍。以利与害、柔与刚之行调伏。 以种种方便安置于菩提，立下祈愿。欲得自他利乐之遍知佛陀者，此解脱道，具缘者当依止。长久串习之习气，难断之分别念，乃生起轮回种种痛苦之唯一因。于此依与所依之蕴界聚合之尸林中，断除种种流动之念想生起之处。于权能意义现前之瑜伽士，若未断除分别念之魔，则尽力断除。本初法性与突发之垢染俱生，以基道果考察，以见修行为摧毁。决定法性之时，分别念之损害多。所知境相种种忆念分别生起。不具证悟之军力，远离禅修之体验，以缘起而行，若未生起压倒性之平等味，则应遮止。以见修行之利器斩断流动之树干。心生分别念之枝叶，一切自灭。如热光以光芒摧毁一切潮湿与黑暗，智慧生起，则能舍弃过失，次第行于地道。自性不思议，善于转变，能以对治力舍弃，具足空性、慈悲、菩提心者，请享用供养。 魔与鬼神不能引至恶趣。烦恼毒能生轮回之苦，故应摧毁。处所乃自身脉界聚合之险地，一切烦恼鬼神皆以侍奉之态而住。证悟智慧光明之光芒极增长，若未舍弃无明黑暗，则尽力断除。何时烦恼生起，则以见修行，以对治力摄持，彼时则能战胜魔。如毒药由不合之食物引发，贪嗔烦恼由修持之缘而引发。于法未得忍，则以道为缘而怖畏。后悔、邪见、怀疑，则因法而生厌倦。烦恼生起之时，以方便与智慧反向压制，空与转。
English
Abandon to that. If there is no end in the end, then liberate the end with wisdom. The mind of desire is a demon, and the wise should also abandon it. Subdue with actions of benefit and harm, gentleness and harshness. With various means, establish in enlightenment and make aspirations. Those who desire to attain the all-knowing Buddha for the benefit of self and others, may the fortunate ones rely on this path of liberation. This habit of long-term familiarity, this difficult-to-abandon conceptual thought, is the sole cause of generating various sufferings of samsara. In this charnel ground where the aggregates and elements of the basis and the based are gathered, cut off the place where various moving thoughts arise. For the yogi who has realized the meaning of empowerment, as long as this demon of conceptual thought is not cut off, strive to cut it off. Since the primordial nature of reality is accompanied by adventitious stains, examine the ground, path, and fruit, and destroy them with view, meditation, and action. When determining the nature of reality, the harm of conceptual thought is great. Various objects of knowledge and appearances arise as memories and thoughts. Lacking the strength of realization and devoid of the experience of meditation, by acting on conditions, if the overwhelming taste of equality does not arise, then prevent it. Cut the moving trunk with the weapon of view, meditation, and action. The branches of mental events and conceptual thoughts will all naturally cease. Just as the hot rays of light destroy all moisture and darkness, when wisdom arises, one can abandon faults and gradually progress through the grounds and paths. The self-nature is inconceivable, skilled in transformation, and can be abandoned with antidotes. Possessing emptiness, compassion, and bodhichitta, please accept the offerings. Demons and spirits cannot lead to the lower realms. The poison of afflictions generates the suffering of samsara, therefore it should be destroyed. The place is this dangerous place where one's own body's channels and elements are gathered, and all afflictive spirits dwell in a state of service. The light of the radiance of the wisdom of realization greatly increases, and if the darkness of ignorance is not abandoned, then strive to cut it off. Whenever afflictions arise, then with view, meditation, and action, hold onto the antidote, and at that time one will be victorious over the demon. Just as poison is provoked by incompatible food, attachment, aversion, and afflictions are provoked by the conditions of practice. If one has not obtained tolerance for the Dharma, then the path is feared by conditions. Regret, wrong views, and doubt arise as weariness with the Dharma. When afflictions arise, suppress them in reverse with skillful means and wisdom, emptiness and transformation.