Tibetan
ལ། བློ་དངོས་འཛིན་དང་ཕྲོལ་བ་དང་། ཆོས་རྣམས་རང་བཞིན་མེད་པར་གཏན་ལ་ཕེབས་པ་དུས་མཉམ། དམིགས་པ་གཅོད་པ་མཚན་མ་མེད་པའི་ཏིང་ངེ་འཛིན་རྒྱུད་ལ་འཁྲུང་བར་འདོད་ན། ཤེས་པ་ཡུལ་གྱི་ཕྱིར་འབྲེང་བའི་བློ་རྟོག་པ་དང་ཕྲོལ། ཚོགས་དྲུག་ཡུལ་ལ་མ་འཕྲོས་པ་དང་། རིག་པ་རང་ས་ཟིན་པ་དུས་མཉམ། ༄༅། །འདོད་པ་དང་བྲལ་བ་སྨོན་པ་མེད་པའི་ཏིང་ངེ་འཛིན་གང་ཟག་གི་རྒྱུད་ལ་མྱོང་པས་གྲུབ་པར་འདོད་ན། དངོས་པོ་བསྒྲུབ་བྱའི་བློ་རྟོག་དང་ཕྲོལ། གང་ལ་ཡང་རེ་བ་མེད་པ་དང་། ཤེས་པ་ བལྟོས་པ་དང་བྲལ་བ་དུས་མཉམ་པའོ། །དེས་ཐ་མལ་གྱི་བློ་བྱ་བའི་ཤེས་པ་དེ་ཏིང་ངེ་འཛིན་དུ་ངོ་སྤྲད་པའོ། །དེ་སྐད་དུ་ཡང་རིན་པོ་ཆེ་བཀོད་པའི་རྒྱན་ལས། གང་ལ་དངོས་པོ་རང་རྒྱུད་པར། །འཛིན་པའི་བློ་རྟོག་ དྲི་མ་སྟེ། །དངོས་འཛིན་ཞི་བས་ཆོས་རྣམས་ནི། །རང་བཞིན་མེད་པར་ཤེས་པར་འགྱུར། ཤེས་པ་ཡུལ་རྗེས་འབྲེང་བའི་བློ། །རྟོག་པ་བཅད་ཚེ་ཚོགས་དྲུག་ལ། །མ་འཕྲོས་རིག་པ་རང་ས་ཟིན། །ཏིང་འཛིན་ འདི་ནི་གཟིགས་མོ་ཆེ། །ཞེས་པའོ། །ལྔ་པ་ཐབས་མཆོག་ཏུ་གྱུར་པ་བསྟན་པ་འདི་ཡིན། བློ་ཨ་འཐས་སུ་ཞེན་ན་སྣང་བ་འདི་སྒྲ་མར་གཏན་ལ་ཕབས། ཞེས་པ་ནི། དང་པོའི་ས་པ་ཆགས་སྡང་རང་རྒྱུད་པའི་བློ་ ཨ་འཐས་སུ་དངོས་པོ་ལ་མངོན་པར་ཞེན་ན། སྣང་བ་འདི་བདེན་མེད་དུ་ཤེས་པར་གྱིས་ལ་ཆོས་རྣམས་སྒྱུ་མར་གཏན་ལ་ཕོབ། དེས་སྣང་བའི་གསལ་ཆ་མ་འགགས་པར་ཤེས་པ་དེ་འཛིན་དང་བྲལ་བ་ཞིག་འབྱུང་བ་ ཡིན་ཏེ། དངོས་པོ་ལ་མངོན་པར་ཞེན་པའི་བློ་གྲོལ་བ་དང་། འཁྲུལ་པའི་སྒྲོག་ཆད་པ་ན་ཟླ་ཡིན་པར་གོ་བ་ལོངས་གསོལ། གང་ཟག་ལམ་པ་ལ་བློ་ཨ་འཐས་སུ་སོང་བ་འདི། དྲི་མ་ཤིན་ཏུ་བསལ་དཀའ་བ་ཡིན། ། གྲུབ་མཐའ་འགའ་ཞིག་ལྟ་ཐོག་ཏུ་འབྱམས་ནས་སྟོང་པ་ཉིད་ལ་མངོན་པར་ཞེན་ན། དབྱིངས་ལས་ཐལ་བའི་དྲི་མ་ཐབས་དང་བྲལ་བའི་ཤེས་རབ་གོ་ཡུལ་དུ་ཤོར་བ་ཡིན་ཏེ། འགའ་ཞིག་སྒོམ་ཐོག་ཏུ་ལྟེངས་ནས། བདེ་གསལ་ལ་ཆགས་ན། ཐར་ལམ་འབྲས་བུའི་གེགས་སུ་སོང་བས། དྲི་མ་ཤེས་རབ་དང་བྲལ་བའི་ཐབས་ཀྱིས་ལག་ཏུ་མི་ལོན་པ་ཡིན། གྲུབ་མཐའ་འགའ་ཞིག་སྤྱོད་ཐོག་ཏུ་བུབས་ཏེ། གཉེན་པོ་ལ་གཙོ་བོར་ལྟ་ ན་མཆོག་འཛིན་གྱི་དྲི་མ་སེལ་མ་ཤེས་ན། ས་བརྒྱད་པ་ཡང་འཁོར་ཏེ། གཅེས་འཛིན་གྱི་བློས་འཆིང་བའི་རྒྱུ་བྱེད་པ་ཡིན། ལྟ་ཐོག་ཏུ་འབྱམས་ན། ཕྱོགས་འཛིན་གྱི་སྣང་བ་འདི་འགག་མེད་དུ་ཤེས་པར་གྱིས་ལ། སྣང་བ་སྣ་ཚོགས་སུ་སྣང་ཡང་བདེན་པ་གང་གི་ངོ་བོར་ཡང་མ་གྲུབ
Chinese
ལ། 念头从实执中解脱，以及诸法被确定为无自性，是同时的。 如果想要在相续中生起断除所缘、无相的等持，那么就断除心识向外境散逸的念头。六识不向外境散逸，觉性安住于自地，是同时的。 ༄༅། །如果想要通过体验，在有情相续中成就离欲、无愿的等持，那么就断除追求实物的念头。对任何事物都没有期望，以及心识 脱离依赖，是同时的。这样就把平凡的心识、行为的觉性，介绍为等持。如是也于《宝积经》中说：何者对事物自性，执着的念头 是垢染，实执寂灭故，诸法将知无自性。心识追随外境的念头，断除念头时六识，不外散觉性，安住于自地，此等持 乃大观。如是说。第五，这是宣说成为殊胜方便的方法。如果心执着于牢固，那么就把这个显现确定为幻象。意思是说：最初的，贪嗔自生的心 如果牢固地执着于事物，那么就认识到这个显现不是真实的，并且把诸法确定为幻象。这样，在显现的明分没有止息的情况下，就会产生一个脱离执着的觉性。 当对事物的执着念头解脱，以及迷惑的束缚断开时，请理解这是同时发生的。对于走在道上的人来说，这种心牢固执着的状态，是非常难以清除的垢染。 有些宗派在见解上泛滥，并且执着于空性，那么从法界中产生的垢染，就会失去不离方便的智慧的领悟之处。有些人沉溺于禅修中， 如果贪执乐明，那么就会成为解脱道果的障碍，因此，不离智慧的方便，是无法获得的。有些宗派在行为上放纵，如果主要依赖于对治， 如果不知道清除胜解执着的垢染，那么即使是八地菩萨也会堕落，因为贪爱执着的心会成为束缚的因。如果在见解上泛滥，那么就认识到这种分别执着的显现是无止息的， 虽然显现为各种各样的现象，但实际上没有成立为任何真实的体性。
English
L. The liberation of mind from the grasp of reality and the determination of all phenomena as being without inherent existence are simultaneous. If you want to generate in your continuum the samadhi that cuts off the object of focus and is without characteristics, then sever the mind that follows after objects. The six consciousnesses not scattering to objects and awareness abiding in its own place are simultaneous. ༄༅། །If you want to accomplish through experience in the continuum of a person the samadhi that is free from desire and without aspiration, then sever the mind that seeks to accomplish things. Having no expectation for anything and awareness being free from dependence are simultaneous. Thus, the ordinary mind, the awareness of action, is introduced as samadhi. As it is said in the Ornament of Precious Qualities: "Whatever clinging thoughts there are toward things being self-existent, are stains. Through the pacification of clinging to reality, all phenomena will be known to be without inherent existence. When the mind that follows after objects is severed, the six consciousnesses do not scatter, and awareness abides in its own place. This samadhi is a great spectacle." So it is said. Fifth, this is the teaching of what has become the supreme method. If the mind clings tightly, then determine this appearance to be an illusion. That is to say, the mind of attachment and aversion that arises spontaneously If you cling tightly to things, then know that this appearance is not true, and determine all phenomena to be an illusion. Thus, without the clarity of appearance ceasing, an awareness that is free from grasping will arise. When the mind that clings to things is liberated and the bonds of delusion are severed, please understand that this happens simultaneously. For a person on the path, this state of mind clinging tightly is a stain that is extremely difficult to remove. Some philosophical schools, having become excessive in their view and clinging to emptiness, the stain that arises from the expanse of reality loses the place of understanding of wisdom that is inseparable from skillful means. Some, having become complacent in meditation, if they cling to bliss and clarity, then it becomes an obstacle to the fruit of the path of liberation. Therefore, skillful means that are inseparable from wisdom cannot be attained. Some philosophical schools, having become indulgent in their conduct, if they mainly rely on antidotes, if they do not know how to remove the stain of clinging to what is supreme, then even the eighth bhumi will be subject to cyclic existence, because the mind of clinging to what is cherished becomes the cause of bondage. If you become excessive in your view, then know that this appearance of clinging to sides is unceasing, although it appears as various phenomena, it is not established as any true entity.
Tibetan
་པར་སྒྲ་མར་གཏན་ལ་ཕོབས། དེས་སྒྱུ་མ་སྣ་ཚོགས་སུ་འཆར་བར་ཤེས་པས། སྟོང་པ་ཡང་དག་ཏུ་འཛིན་པ་འགྲོལ་བ་ཡིན། སྒོམ་ཐོག་ཏུ་ལྟེངས་ ན་བདེ་གསལ་ཉམས་ཀྱི་སྣང་བ་འདི། བློས་བྱས་སུ་ཤེས་པར་གྱིས་ལ་སྒྱུ་མར་གཏན་ལ་ཕོབས་དང༌། དེས་སྒྱུ་མ་ལ་བདེན་པ་མ་གྲུབ་པར་ཤེས་པས། ཉམས་ལ་དགའ་བྲོད་དུ་ཞེན་པའི་བློ་དེ་འགག་པ་ཡིན། མ་ ཞེན་པ་ལ་ཤེས་པའི་ཁྲིས་མེད་པས། འཆིང་བར་མི་འགྱུར་བའོ། ༑སྤྱོད་ཐོག་ཏུ་བུབས་ན་བྱ་ར་གཉེན་པོའི་སྣང་བ་འདི་རྟོག་པར་ཤེས་པར་གྱིས་ལ་སྒྱུ་མར་གཏན་ལ་ཕོབས་དང་། དེས་སྒྱུ་མ་ལ་རང་བཞིན་མེད་པར་ ༄༅། །ཤེས་པས། མཆོག་ཏུ་འཛིན་པའི་དྲི་མ་མི་འཆགས། དེས་སྣང་སྟོང་ལྷན་ཅིག་སྐྱེས་པར་ངོ་སྤྲད་པའོ། །དེ་སྐད་དུ་ཡང་རྡོ་རྗེའི་མགུར་ལས། ཟབ་མོའི་སྣང་བ་སྟོང་པ་ཉིད། །དམིགས་ པ་གཅོད་པ་མཚན་མ་མེད། །འདོད་བྲལ་རེ་བ་མེད་པ་ཡི། །ཏིང་འཛིན་མྱོང་བས་གྲུབ་པ་ནི། །ཆོས་རྣམས་རང་བཞིན་མེད་པ་ཡི། །དངོས་པོའི་རང་བཞིན་སྤོས་ལས་འབྱུང་། །ཚོགས་དྲུག་ཡུལ་རྗེས་མི་འབྲེང་ བའི༑ །རིག་པ་རང་ས་ཟིན་པ་ནི། །སོར་གཞག་མིག་མེད་ཕྱག་རྒྱ་ཆེ། །ཞེས་པའོ། །དེས་དོན་གྱི་མཚང་དང་པོ་ངོ་སྤྲད་པའོ། །དེ་སྐད་དུ་ཡང་རྡོ་རྗེའི་མགུར་ལས། སྒྲ་མ་སྣ་ཚོགས་འགག་མེད་པས། །སྟོང་ པའི་མངོན་ཞེན་དྲི་མ་སེལ། །སྒྱུ་མ་བདེན་པར་མ་གྲུབ་པས། །ཞེན་པ་ཉམས་ཀྱི་དྲི་མ་སེལ། །སྒྱུ་མ་རང་བཞིན་མེད་པའི་ངང་། །མཆོག་ཏུ་འཛིན་པའི་དྲི་མ་སེལ། །ཆོས་རྣམས་སྒྱུ་མ་ལས་མ་འདས། །གང་དུ་ ཡང་ནི་གྲུབ་པ་མིན། །ཞེས་པོའོ། །དྲུག་པ་ཐབས་ཐུན་མོང་མ་ཡིན་པ་བསྟན་པ་འདི་ཡིན། ཚེ་ཕྱི་མ་བློ་བདེ་བར་འདོད་ན་ཕུ་ཐག་ད་ལྟར་གྱི་སྣང་བ་ལ་ཁྲུས། ཞེས་པ་ནི། སྒྲུབ་པ་པོ་རྟེན་གྱི་གང་ཟག་ཚེ་ཕྱི་མ་ལ་ འཁོར་བའི་སྡུག་བསྔལ་དང་བྲལ་ནས་བློ་བདེ་བར་འདོད་ན། འཁོར་བའི་རང་བཞིན་སྡུག་བསྔལ་ཡིན་པས་དེ་གང་གིས་བསྐྱེད་པར་བྱེད་པའི་རྒྱུའི་ཕུ་ཐག་ལ་བལྟས་པས། ད་ལྟར་གྱི་སྣང་བ་ལ་དེ་མ་ཡིན་ལ་དེར་འཛིན་དུ་ འདུ་ཤེས་པས། ཕྱིན་ཅི་ལོག་གི་རྣམ་རྟོག་ཏུ་གྱུར། དེས་ཉོན་མོངས་པ་སྐྱེད། དེས་ལས་བསགས་ནས་འཁོར་བར་འཕེན། རྫོགས་པར་བྱེད་པ་ཡིན་ཏེ། དེ་ནི་ཐ་མལ་གྱི་རྟོག་པ་དང་པོའི་ས་པའི་ཤེས་པའོ། །དེ་ གྲུབ་མཐའ་བློ་བསྒྱུར་གྱི་ས་པས་དངོས་པོའི་ཆོས་ལ་བདེན་པས་སྟོང་པ་རང་བཞིན་མེད་པར་གཏན་ལ་ཕབས་ནས། རང་གི་ངོ་བོ་གང་དུ་ཡང་མ་གྲུབ་པར་ཕུ་ཁྲུས་པས། དེར་སྣ་ཚོགས་སུ་སྣང་ལ་རང་བཞིན་མ
Chinese
确定为幻象。因此，了解显现为各种幻象，就能解脱对空性的执着。在禅修时，如果出现乐明觉受的景象，要知道那是心所造作，并确定为幻象。因此，了解幻象中没有真实的自性，就能止息对觉受的贪恋。因为不执着就没有了知的障碍，所以不会成为束缚。在行为中，如果出现守护对治的景象，要知道那是分别念，并确定为幻象。因此，了解幻象没有自性，就不会积聚执着的污垢。因此，能认识到显现与空性是同时生起的。正如金刚歌中所说： 甚深景象即是空性，断除目标无有相，离欲无求之，禅定体验所成就，诸法无自性，事物自性由缘起，六识不追逐境，觉性自住本位，原始无眼大手印。 这就是认识到意义的第一个漏洞。正如金刚歌中所说： 音声种种无有止息，消除对空性的执着垢染，幻象中没有真实的自性，消除执着觉受的垢染，幻象无自性的状态中，消除执着的垢染，诸法不离幻象，任何地方皆无成立。 这就是第六个，宣说不共的方便。如果想要来世快乐，就清洗当下显现的源头。意思是说，修行者如果想要来世脱离轮回的痛苦而获得快乐，因为轮回的自性是痛苦，所以观察产生痛苦的根源，发现当下显现并非真实存在，却执着为真实。 因此，就变成了颠倒的分别念。由此产生烦恼，由此积业而投入轮回，最终完成。这就是凡夫最初的意识。然后，通过宗派转变心意的方式，确定事物本性是空性无自性，清洗其自身在任何地方都不成立的源头，因此，显现为各种各样，却没有自性。
English
Determine it as an illusion. Therefore, understanding that appearances arise as various illusions liberates one from clinging to emptiness. When experiencing the appearances of bliss, clarity, and sensation during meditation, know that they are mind-made and determine them as illusions. Therefore, understanding that there is no true nature in illusions, the mind that clings to the delight and aversion of sensations ceases. Because there is no impediment to knowing when there is no attachment, it will not become a bondage. In conduct, if the appearance of guarding antidotes arises, know that it is conceptual thought and determine it as an illusion. Therefore, understanding that illusions have no self-nature, the stain of clinging to the supreme will not accumulate. Therefore, one recognizes that appearance and emptiness arise simultaneously. As the Vajra Song says: Profound appearance is emptiness itself, cutting off the object, there is no sign, without desire, without hope, the samadhi is accomplished by experience, all dharmas are without self-nature, the nature of things arises from interdependence, the six consciousnesses do not follow objects, awareness seizes its own ground, original, eyeless, great hand seal. This is the recognition of the first flaw in meaning. As the Vajra Song says: Sounds are various and without cessation, eliminating the stain of clinging to emptiness, in illusion there is no true self-nature, eliminating the stain of clinging to sensations, in the state of illusion without self-nature, eliminating the stain of clinging, all dharmas are not apart from illusion, nowhere is anything established. This is the sixth, explaining the uncommon means. If you want happiness in the next life, wash the source of the present appearance. This means that if a practitioner, a person of faith, wants to be free from the suffering of samsara and attain happiness in the next life, because the nature of samsara is suffering, by looking at the source that generates suffering, one discovers that the present appearance is not truly existent, yet one clings to it as if it were. Therefore, it becomes an inverted conceptual thought. From this, afflictions arise, from this, karma is accumulated and thrown into samsara, ultimately completing it. This is the ordinary consciousness of the first moment. Then, through the method of transforming the mind through tenets, one determines that the nature of things is emptiness and without self-nature, washing the source of its own being that is not established anywhere, therefore, it appears in various ways, but has no self-nature.