Tibetan
འགྲམ་དུ་དཀའ་ཐུབ་སྔོན་ལ་བྱས་ཏེ། དེ་རྗེས་འཇུག་རྣམས་ལ་བརྡ་བསྟན་པ་ལགས་སྐད། སྒྲུབ་པ་པོའི་རྒྱུད་ལ་བླ་མ་དཀོན་མཆོག་གི་བྱིན་རླབས་ཞུགས་པ་ཅིག་གལ་ཆེ། དཔའ་གདེང་གི་ངར་མ་ཆགས་ན། སྤྱོད་ པ་བརྟུལ་ཤུགས་སུ་མི་འགྱུར་བར་ཐོ་ཅོར་འགྱུར་བ་ཡིན། རྟོགས་པའི་ཉམས་མེད་པའི་མིས་གཞོན་སྣང་ག་ན་འཁུལ། མ་དད་པ་མ་ཟློག་པར་མི་མཐུན་པའི་ཡུལ་ཟིལ་གྱིས་མི་ནོན། ཤེད་ཆུང་སྡོང་པ་དང་བྲལ་བ་ལ་ རིག་པའི་དཔུང་མེད། བླ་མའི་བྱིན་རླབས་མ་ཆགས་ན་དབང་གི་ནུས་པ་མི་སྨིན་པས། རྟོག་པ་ཟིལ་གྱིས་མི་ནོན། རྟོག་པ་ཟིལ་གྱིས་མ་ནོན་པ་ལ་ཡེ་ཤེས་ཀྱི་ལམ་འགག །ཡི་དམ་གྱི་བྱིན་རླབས་མ་ཆགས་ན་འཕྲིན་ ༄༅། །ལས་ཀྱི་ནུས་པ་མི་སྨིན་པས། ཉོན་མོངས་པ་ཟིལ་གྱིས་མི་ནོན། ཉོན་མོངས་པ་ཟིལ་གྱིས་མ་ནོན་ན་རྐྱེན་ངན་གྲོགས་སུ་མི་འགྱུར། མཁའ་འགྲོ་མའི་བྱིན་རླབས་མ་ཆགས་ན། འབྱུང་པོ་ མི་མ་ཡིན་ཟིལ་གྱིས་མི་ནོན། མི་མ་ཡིན་ཟིལ་གྱིས་མ་ནོན་ན་ནུས་པས་གཞན་དོན་མི་འགྲུབ། མི་མཐུན་པའི་ཡུལ་ནོན་པ་དང་། བར་ཆད་ཀྱི་རྐྱེན་ལས་གྲོལ་བ་དུས་མཉམ་པའོ། །གཉིས་པ་བརྩོན་པའི་བློ་འཕྲོག་པ་ ཐར་ལམ་གྱི་དགྲར་ངས་བཟུང་བ་འདི་ལགས། དོག་བཤམས་ནས་བསྒྲུབ་པ་བྱ་བའི་བློ་ལེ་ལོའི་སྒྲོག་ཡིན། ཞེས་པ་ནི། བྲེལ་དོན་ཚར་ནས་ཆོས་ལ་ཕྱིན་པ་ཡིན་ཟེར་བ་མི་ཡོང་བ་ཡིན་ཏེ། ཇི་སྲིད་དགོས་པ་མ་ བཏང་གི་བར་དུ། བྱ་བ་མི་ཐོངས་པ་ཆོས་ཉིད་ཡིན། ཚེ་འདིའི་བྱ་བ་སྔོག་བསྔལ་གྱི་ས་བོན་ལས། སྔག་བསྔལ་གྱི་ལོ་འདབ་རྒྱས་པ་ལ། དགོས་མེད་དུ་མ་ཤེས་ཀྱི་བར། བྱ་བཞག་གི་དོག་བཤམས་པ་ཡོང་མི་ སྲིད་དེ། འདོད་པ་ལས་བློ་མ་ལོག་གི་བར་དུ་བྲེལ་དོན་མི་ཚར་བ་ཆོས་ཉིད་ཡིན། ནམ་དད་པ་སྐྱེས་པའི་དུས་དེ་རང་དུ་ཆོས་ལ་མ་འཇུས་ན་བྱ་བའི་ལས་ལ་ཟིན་པ་མི་ཡོང་བ་ཡིན། བྱས་པས་མི་ཟིན་པར་འདུག་པས། བཞག་པས་ཟིན་པ་དེ་མན་ངག་ཏུ་རིག་དགོས། སྨྱོ་བ་འདྲ་བ་ཞིག་གིས་འབྲེལ་མ་བཅད་པར་ཉེ་འབྲེལ་རེ་བལྟོས་བྱེད་པའི་མི་ལ་ཆོས་ག་ན་ཡོང་། མི་ཆོས་མ་བཤིག་པའི་ས་ནས་བསྒྲུབ་པ་བྱ་བའི་གྲབས་རྣམས་དེ་ཉིད་ཁོ་ ན་ལེ་ལོའི་སྒྲོག་ཡིན། ཙེ་འབྲག་བྱར་མི་ཉན་ཚ་རེག་དང་གྲང་རེག་ལྷན་ཅིག་མི་གནས་པ་བཞིན་ནོ། །ཕོ་མོས་ཇི་ལྟར་སྒོ་དྲག་ཀྱང་གོ་ཆ་འཇིག་རྟེན་པ་དང་མ་བྲལ་བར་ཆོས་འདས་པ་རྒྱུད་ལ་མི་སྐྱེ་བས། མི་ཆོས་ཀྱི་ནང་ ནས་ལྷ་ཆོས་བསྒྲུབ་ཏུ་མི་བཏུབ། འདི་གཉིས་རྒྱབ་བསྣོལ་ཡིན་པའི་ཕྱིར། སེམས་ཅན་གྱི་ལས་མ་བཞག་གི་བར་དུ། སངས་རྒྱས་ཀྱི་དོན་མི་འགྲུབ་པས་རྒྱལ་པོ་ཟས་གཙང་མའི་སྲས་རྒྱལ་སྲིད་དང་འཁོར་འདབ་ སྤངས་ནས་འབྲོསཾ་པའི་གནད་ཀ་དེར་ཐུག་པ་ལགས། ཆོས་རང་དེ་བྱེད་པར་ཐལ་ན། སྐྱེས་པའི་ཡུལ་དང་ཐག་བསྲིངས། གཉེན་གྲོགས་འབྲེལ་པ་བོར། ཧྲུལ་པོའི་གོས་གྱོན། དམན་པའི་ས་འཛིན་དགོས། ཉམས་ལེན་མི་འདྲིས་མེད་པའི་ས་ན་འཕེལ། བསོད་ནམས་འདུ་འཛི་ལ་བར་ཆོད་དུ་ངོས་མ་བཟུངས་པར་བསྙེན་བཀུར་གྱི་གནས་ལ་མཆོག་ཏུ་བཟུངས་པས། ཐར་པའི་ལམ་བསྒྲོད་དེ་མི་མཆི། མཛེ་མ་བྱུང་བར་མི་ ཁྱུར་མི་ཚུད་པ་ཞིག་བྱེད་དགོས་པར་གདའ་འོ། །གསུམ་པ་དག་པའི་སྤྱོད་ལམ་ལ་དྲི་མ་མི་བསྟེན་པ་འདི་ལགས། ཆོས་དང་འགལ་བའི་ལྟོ་རྒྱབ་ཕྱིད་ཀྱང་ལོག་འཚོ་ཡིན། ཞེས་པ་ནི། ཆོས་པ་ལ་འཚོ་བ་དག་པ་ འདི་དག་གལ་ཆེ་བ་ཡིན། ཆོས་ཀྱིས་ཟས་ནོར་བཙལ་ན་མིག་བཙོངས་པའི་རིན་ཡིན་པས་དྲི་མ། མི་མ་ཡིན་བསྒྲུབས་ནས། བསྙེན་བཀུར་གྱི་གནས་སུ་ཚུད་ན་མཐུས་མ་བྱིན་པར་བླངས་པ་ཡིན་པས་དྲི་མ། ཐབས་ ༄༅། །ཀྱིས་མཐུན་འཇུག་གི་ཟང་ཟིང་བཙལ་ན། གཡོ་སྒྱུ་དང་འཇབ་བུས་མ་བྱིན་པར་བླངས་ཏེ་དྲི་མ། དྲི་མ་དེ་ཀུན་གྱིས་གོས་ན་ཆོས་དང་འགལ་བའི་རང་བཞིན་གྱིས་སྐྱབས་ཀྱི་བྱིན་རླབས་མི་ འཇུག །ལྟོ་རྒྱབ་ཕྱིད་ཀྱང་རྣམ་སྨིན་དང་འགྲོགས་ནས་དོན་ལ་དགོས་པ་མེད་དེ། ལོག་འཚོ་ཡིན་པས་ཡེ་ཤེས་སྤྱན་ལྡན་གྱི་ཁྲེལ་གནས། འཕགས་པའི་ལམ་འགོག་པའི་གེགས་ཤིང་། འཚོ་བ་ལོག་པ་ཡིན་ཏེ། དུས་དེང་སང་གི་འགྲོ་བ་འདོད་པས་གདུངས་པའི་སྟོབས་ཀྱིས། ནོར་གྱི་ཕྱིར་དུ་ཆོས་སྤོང་ནུས་པར་འདུག །དགོས་མེད་ནང་དུ་མ་སྐྱེས་པ་རྣམས་སྙིང་རྗེའི་ཡུལ་ཡིན་ཏེ། རྣམ་སྨིན་མི་དྲན་ན་ཆོས་པའི་གཟུགས་སུ་ འདུག་པས་མི་ཕན། མ་དག་པའི་འཚོ་བ་ལ་ལོངས་སྤྱད་པས། ཆོས་ཟབ་མོའི་སྒོར་ཞུགས་ཀྱང་། ལམ་ལ་གྲུབ་རྟགས་མི་འཆར་བའི་རྩ་བ་དེ་ལ་ཐུག་པ་ལགས། ལྟོ་རྒྱབ་མི་དགོས་པའི་མི་མེད་དེ། སྡིག་པ་དང་ མ་འདྲེས་པ་ཞིག་གལ་ཆེ་བར་གོ་བ་ལོང་གསོལ་ལོ། །བཞི་པ་ལྷས་མ་ཁྲེལ་ན་གཉེར་ཁ་འདྲེས་བྱེད་པ་འདི་ལགས། ཆོས་ཚུལ་བཞིན་དུ་གྱིས་དང་ལྟོ་རྒྱབ་ཀྱི་སྡུག་བསྔལ་བྱ་མི་དགོས་ཤིག་ཞེས་པ་ནི། དཀར་པོ་དགེ་ བའི་ལས་ལ་འབད་ཅིང་། སྡིག་པ་མི་དགེ་བ་ལ་རྒྱབ་ཀྱིས་ཕྱོགས་པ་དེ་ལ་མིང་དུ་ཆོས་ཞེས་བྱ། ཆོས་ཚུལ་བཞིན་དུ་བྱེད་པ་དེ་ལུས་ངག་ཡིད་གསུམ་གཡོ་སྒྱུ་དང་མ་འགྲོགས་པ། འཇིག་རྟེན་གྱི་ཆེ་ཐབས་དང་དུ་མི་ ལེན་པ། ཅི་བྱེད་ཕྱི་མའི་དོན་དུ་དམིགས་པ། ཆོས་ཕྱོགས་སུ་ད
Chinese
据说，最初在河边进行了苦行，之后向弟子们示意。对于修行者来说，上师三宝的加持融入自身非常重要。如果缺乏勇气和自信，行为就不会变成坚韧的力量，而会变成空谈。没有证悟体验的人，在哪里能忍受年轻的表象？如果不克服不信任，就无法压制不利的境地。弱小的树木离开了树干，就没有智慧的力量。如果上师的加持没有融入，就无法成熟灌顶的力量，因此无法压制分别念。如果无法压制分别念，智慧之路就会被阻断。如果本尊的加持没有融入，事业的力量就无法成熟，因此无法压制烦恼。如果无法压制烦恼，逆境就不会变成助力。如果空行母的加持没有融入，鬼神非人就无法压制。如果无法压制非人，就无法以能力成办他人的利益。克服不利的境地和从障碍的因缘中解脱是同时发生的。第二，夺走精进的心的，就是我视为解脱道之敌的东西。认为准备好之后再进行修行的想法，是懒惰的束缚。也就是说，不能说忙完之后再去修行，因为在没有放下必要的事情之前，不做事情是自然规律。今生的事情是痛苦的种子，只会让痛苦的枝叶繁茂，在没有认识到不必要之前，不可能准备好事情，因为在没有从欲望中转变心意之前，忙碌的事情不会结束是自然规律。什么时候生起信心，就在那个时候不投入修行，就无法完成工作。因为做了也无法完成，所以放下才能完成，这必须理解为诀窍。像疯子一样不切断关系，还依赖亲戚的人，哪里会有佛法？不摧毁世俗之法，就准备修行，那本身就是懒惰的束缚。就像冰和火不能放在一起一样。无论男女如何努力，如果不摆脱世俗的盔甲，超越世俗的佛法就不会在相续中产生，因此无法在世俗之法中修行佛法。因为这两者是背道而驰的。在没有放下众生的事业之前
English
It is said that initially, asceticism was practiced on the riverbank, and afterwards, instructions were given to the disciples. For a practitioner, it is crucial that the blessings of the Guru and the Three Jewels enter their being. If courage and confidence are lacking, actions will not transform into resilient strength but will become mere talk. Where can someone without the experience of realization endure youthful appearances? If distrust is not overcome, unfavorable circumstances cannot be suppressed. A weak tree, separated from its trunk, lacks the strength of wisdom. If the Guru's blessings do not enter, the power of empowerment cannot mature, thus preventing the suppression of conceptual thoughts. If conceptual thoughts cannot be suppressed, the path of wisdom is blocked. If the blessings of the Yidam do not enter, the power of activities cannot mature, thus preventing the suppression of afflictions. If afflictions cannot be suppressed, adverse conditions will not turn into assistance. If the blessings of the Dakini do not enter, spirits and non-humans cannot be suppressed. If non-humans cannot be suppressed, the benefit of others cannot be accomplished through abilities. Overcoming unfavorable circumstances and being liberated from the causes of obstacles occur simultaneously. Secondly, what steals the mind of diligence is what I consider the enemy of the path to liberation. The idea of preparing and then practicing is a shackle of laziness. That is to say, one cannot say, "I will go to Dharma after finishing my busy affairs," because it is the nature of things that work is not abandoned until what is necessary is not given up. The affairs of this life are seeds of suffering, which only cause the leaves of suffering to grow. Until one realizes what is unnecessary, it is impossible to prepare things, because it is the nature of things that busy affairs do not end until the mind is not turned away from desire. Whenever faith arises, if one does not engage in Dharma at that very moment, one will not be able to complete the work. Because it cannot be completed by doing, it is necessary to understand that it is completed by letting go as the key instruction. Where will Dharma come to a person who does not sever ties like a madman and still relies on relatives? Preparing to practice from a place where worldly Dharma has not been destroyed is itself a shackle of laziness. Just as ice and fire cannot coexist. No matter how hard men and women try, unless they get rid of the armor of the world, the Dharma that transcends the world will not arise in their being, so it is impossible to practice Dharma within worldly Dharma. Because these two are contradictory. Until the actions of sentient beings are not abandoned
Chinese
啊！因为不能成就佛陀的意义，所以净饭王的儿子放弃王位和眷属而出家，关键就在这里。如果一定要这样做，那就远离出生的故乡，抛弃亲朋好友，穿破烂的衣服，住在低下的地方。 在不熟悉的地方增长修行，不把积累福报视为障碍，而是把接受供养视为至高无上。这样才能登上解脱的道路。必须做到不生麻风病，不混入人群之中。第三个是不沾染清净行为的污垢。与佛法相悖的衣食也属于邪命。也就是说，对于修行人来说，清净的生计非常重要。如果用佛法来寻求食物和财富，那就是出卖眼睛的代价，是污垢。如果通过修行非人，而进入受人尊敬的地位，那就是未经允许而获取，是污垢。如果用方法 来寻求顺应世俗的财物，那就是用欺骗和偷偷摸摸的方式未经允许而获取，是污垢。如果一切都被污垢沾染，那么就会因为与佛法相悖的自性而无法得到加持。衣食也与业果相伴，实际上没有必要，因为是邪命，所以是具有智慧之眼的人所羞耻的，是阻碍圣道的障碍。因为是邪命， 当今时代的众生被欲望所折磨，由于贪婪的驱使，甚至会为了财富而放弃佛法。那些没有必要而没有出生在其中的人是可怜悯的对象，如果不记得业果，即使身披僧人的外衣也没有用。因为享用不清净的生计，即使进入深奥佛法的门槛，也无法在道路上显现成就的征兆，根本原因就在这里。没有人不需要衣食，重要的是要明白不与罪恶混杂。第四个是如果不感到羞耻，就会混杂经营。要如法修行，就不需要遭受衣食的痛苦，也就是说，努力行持白色善业，背离罪恶的恶业，这就被称为佛法。如法修行就是身语意三不与虚伪相伴，不接受世间的荣耀，所作所为都以为了来世为目标，倾向于佛法。
English
Ah! Because the meaning of Buddhahood cannot be achieved, the son of King Śuddhodana renounced the throne and his retinue to become a renunciate, and the key lies there. If one must do that, then distance oneself from one's birthplace, abandon relatives and friends, wear tattered clothes, and dwell in humble places. Increase practice in unfamiliar places. Do not regard accumulating merit as an obstacle, but regard receiving offerings as supreme. Only then can one ascend the path of liberation. One must act in such a way that one does not contract leprosy and does not mingle with the crowd. The third is not to associate with defilements in pure conduct. Even food and clothing that are contrary to the Dharma are wrong livelihood. That is to say, for practitioners, pure livelihood is very important. If one seeks food and wealth through the Dharma, that is the price of selling one's eyes, which is a defilement. If one attains a position of respect by practicing with non-humans, that is taking what is not given, which is a defilement. If one seeks material possessions by conforming to worldly ways, that is taking what is not given through deception and stealth, which is a defilement. If everything is stained by defilements, then one will not receive blessings of refuge due to the nature of being contrary to the Dharma. Food and clothing are also accompanied by karmic results and are actually unnecessary, because they are wrong livelihood, so they are a source of shame for those with the eye of wisdom, and an obstacle to obstructing the noble path. Because it is wrong livelihood, the beings of this present age are tormented by desire, and driven by greed, they are even able to abandon the Dharma for the sake of wealth. Those who were not born into it unnecessarily are objects of compassion, and if they do not remember karmic results, even wearing the robes of a monk is useless. Because one enjoys impure livelihood, even if one enters the gate of profound Dharma, the root cause of not manifesting signs of accomplishment on the path lies there. There is no one who does not need food and clothing, and it is important to understand that it is important not to mix with sin. The fourth is that if one is not ashamed, one will mix business. Practice the Dharma properly and you will not have to suffer the pain of food and clothing, that is to say, strive to perform white virtuous deeds and turn your back on sinful non-virtuous deeds, which is called Dharma. Practicing the Dharma properly means that body, speech, and mind are not accompanied by hypocrisy, do not accept worldly glory, and aim at the benefit of the next life in everything one does, and incline towards the Dharma.