Tibetan
ག་ན་མཆི། ཉམས་ལེན་གྱི་སྲང་དུ་ཞུགས་པའི་གང་ཟག་ལ། སྒྲུབ་པའི་གདན་ས་མ་ནོན་པ་ཡིན་ན། ཤེས་པའི་ཆོས་ཀྱིས་ཕན་མི་ཐོགས་ཏེ། འཛམ་བུ་གླིང་ན་ཟབ་པའི་གདམས་པ་མཁའ་འགྲོ་མའི་ གསང་མཛོད་ཤེས་ཀྱང༌། ལྟ་སྒོམ་རྒྱུད་ལ་སྐྱེར་མི་བཏུབ། འཇིག་རྟེན་པའི་བྱ་བ་མ་བཏངས་ཀྱི་བར་དུ་སངས་རྒྱས་ཀྱི་དོན་མི་འགྲུབ། རྒྱབ་སྣོལ་ཡིན་པའི་གནད་ཀས། ཚེ་འདི་དགོས་མེད་དུ་བློས་ཕྱངས་བཏངས་ པའི་ནངས་པར་ན། དགེ་ང་དུས་གཅིག་ཏུ་ཚར་པས། དམ་པའི་ཞལ་ནས། བྱ་བ་བཏངས་ན་ཚོགས་རང་བཞིན་གྱིས་རྫོགས་གསུངས་སྐད། ཇོ་བོས་ཀྱང་རྣལ་འབྱོར་པ་ཁྲི་མཆོག་ལ་གདམས་པའི་རྐང་དུ་དེ་ བཏབ༑ འཇིག་རྟེན་པ་ལ་བྱ་བ་དོན་ཅན་དུ་འགྲོ་བ་ཉུང་། ཕྱི་མ་ལ་མི་ཕན་པའི་བྱ་བ་གང་ཡིན་པ་དེ་ཐོངས་དང་དགོས་པ་མེད་ཀྱི། ཆོས་སུ་མི་འགྱུར་བའི་བྱ་བ་ཙམ་ཕྱི་མ་ལ་གནོད་པར་གོ་བ་ལོང་གསོལ། བདེ་བའི་ མལ་བྱ་བ། བྱ་བ་བཏངས་པས་ཆོས་པ་ཡིན་ཏེ། སྙན་སྔགས་ཟ་མ་ཏོག་གི་འཕྲེང་བ་ལས། གླིང་དོན་གྲུབ་པའི་དེད་དཔོན་བློ་སེམས་བདེ། །འཁྲུལ་པ་ཞིག་པའི་རྣལ་འབྱོར་རིག་པ་བདེ། །བྱ་བ་བཏངས་པའི་རྣལ་ འབྱོར་སྤྱོད་ལམ་བདེ། །སྐད་དོ། །ལྔ་པ་གྱོད་ལ་གཏུག་པའི་འདྲེ་ངོས་བཟུང་བ་འདི་ལགས། བསོད་ནམས་བར་ཆོད་ཀྱི་གཡབ་མོ་ཡིན་ཞེས་པ་ནི། ཕྱི་སྣང་བ་ལོངས་སྤྱོད་ཀྱི་བདུད་སྒྲུབ་པ་པོ་རང་དོན་ཤོར་དུ་འཇུག་ པའི་འདྲེ་འདི་ཡིན། ཚེ་འདིར་བསོད་ནམས་སྐྱེས་པའི་གང་ཟག་དེ་མི་ཚེ་ཡེངས་མ་ལམ་ལ་ཟད་པས། ནམ་ཞིག་དུས་ཐུག་པའི་ནངས་པར་འཆི་ཀར་མི་འགྱོད་མི་སྲིད། ཆོས་པའི་རང་དོན་ནི་བསོད་ནམས་ཀྱིས་འཆོར་བ་ ཡིན༑ བར་ཆོད་ཀྱི་བདུད་བསོད་ནམས་ལ་བསྒྲུབ་བྱ་དོན་གྱི་གཙོ་བོ་བྱས་པས། ཉམས་ལེན་གྱི་སྲང་ལ་སྒྲུབ་པ་རྩི་མི་འཐུང་བ་ཡིན་ཏེ། ལམ་རྟགས་འཆར་བ་འགོག་པའི་གེགས་ཤིང་ཡིན། སྒྲུབ་པ་པོ་དམན་ས་ ༄༅། །མི་འཛིན་པར་ཆེད་དུ་མཐོ་ལམ་སྙེག་པ་རྣམས། བྱང་ཆུབ་ཐོབ་ཏུ་མི་སྟེར་པའི་འདྲེ་ཕྱི་ནས་ནང་དུ་གཡབ་མོ་གཡོབ་པ་ཡིན་པར་གོ་བ་ལོང་གསོལ། ནོར་བུ་ལ་འོད་མེད་མི་ཡོང་། སངས་ རྒྱས་ལ་རྟགས་མེད་མི་ཡོང་། ཐར་ལམ་ལ་དགྲ་མེད་མི་ཡོང་། སྒྲུབ་པ་རྐྱེན་ཁར་མ་ཤོར་བ་ཞིག་ཁོ་ན་གལ་ཆེ་ལགས། སྙན་སྔགས་ཟ་མ་ཏོག་གི་འཕྲེང་བ་ལས། གྲུ་ཆེན་ཆུ་སྲིན་ཁར་མི་གཏོང་། །ལྷ་ཆོས་མི་ ཆོས་ཁར་མི་གཏོང་། །བྱང་ཆུབ་གཞན་ངོའི་ཁར་མི་གཏོང་། །ཉམས་ལེན་བསོད་ནམས་ཁར་མི་གཏོང་། །ལེགས་སྤྱད་བླུན་པོའི་ཁར་མི་གཏོང་། །གླིང་དོན་བུད་མེད་ཁར་མི་གཏོང་། །རྒྱལ་པོ་བློན་པོའི་ཁར་མི་ གཏོང་༑ །སྒྲུབ་པ་རྐྱེན་གྱི་ཁར་མི་གཏོང་། །སྐད་དོ། །དྲུག་པ་འདྲེ་དེ་དང་ཕྲོལ་ཅིག་པར་བསྟན་པ་འདི་ལགས། འདུ་འཛི་དང་གཡེང་བ་སྐྱངས་ཞེས་པ་ནི། དེའི་གཉེན་པོར་བསྟན་པ་ཡིན་ཏེ། སྒྲུབ་པ་པོ་མི་དང་ མ་འགྲོགས་ན་གོཉེར་མེད། མང་པོའི་ངོ་སྲུང་སེམས་ལ་གཟན། འདུ་འཛིའི་ཁྲོད་དུ་དགེ་སྦྱོར་མི་འཕེལ། གཡེང་བ་དགེ་སྦྱོར་གྱི་བར་ཆོད་ཡིན་ཏེ། ཕྱིའི་གཤོམ་ར་བསྐྱུངས་ན་ནང་དུ་ངང་དེལ། མི་དང་ མཐུན་འཇུག་མི་བྱ། སྒོ་དྲག་གི་འཁོར་མི་བརྟེན། སྒྲུབ་པ་པོ་ཆོས་མི་བཤད། མི་ཆོས་པ་དང་བློ་མི་བསྟན། ཡོན་ཏན་གྱིས་རྙེད་པ་མི་བཙལ། མི་ཆེན་གྱི་ཚུལ་འཆོས་མི་བྱ་ཞིང༌། ཡོན་ཏན་འདི་ཤེས་མི་བརྗོད། དྲག་པོ་ཟས་ཀྱིས་མི་བརྟེན་ཅིང་གོ་ཆོད་ཐབས་ཀྱིས་མི་སྒྲུབ། སྒྲུབ་པ་པོ་ལ་མིང་ཕྱེ་མ་ཚུད་པ། རང་གི་ཟུངས་ཐུབ་པ། སྒོམ་ཆེན་པ་གཡེང་བས་མ་ཁྱེར་བ་ཞིག་གལ་ཆེ། ཐིག་ལེ་གསལ་བ་ལས། བས་མཐའི་ གཏེར་གྱི་བུམ་པ་ནི། །རིགས་ངན་བུ་དང་ཕྲད་པ་ལསཾ། །ཚོང་དུས་དབུས་སུ་དེད་དཔོན་གྱིས། །ནམ་ཡང་བརྙེད་པར་མི་འགྱུར་ལྟར། །བཀུར་གནས་ཀྱིས་ནི་འཕགས་ལམ་སྒྲིབ། །དམན་པའི་གནས་ནས་བྱང་ ཆུབ་ཉེ། །འདུ་འཛི་བསམ་གཏན་བདུད་ཡིན་ཏེ། །གཡེང་བ་སྤངས་ན་རྐྱེན་ལས་འགྲོལ། །སྐད་དོ། །བདུན་པ་རྒྱུ་གཅིག་ལས་རྐྱེན་གཉིས་འབྱུང་བར་བསྟན་པ་འདི་ལགས། གྲོགས་ཆགས་སྡང་གི་རྒྱུ་ཡིན་ཞེས་ པ་ནི། ལས་དང་པོ་པའི་ས་པ་དང་། གྲུབ་མཐའ་བློ་བསྒྱུར་གྱི་ས་པ་དང་། གང་ཟག་ལམ་པའི་ས་པ་གསུམ་ལ་ཐུན་མོང་དུ་གྲོགས་མཐུན་པ་ལ་ཆགས་པ་སྐྱེ། གྲོགས་དེ་ངན་ན་སྡང་བའི་བློ་སྐྱེ་བ་སྤྱི་ལུགས་ཡིན། སེམས་ཅན་འདྲ་བ་སྒྲོ་སྐུར་ལ་གནས་པའི་རང་བཞིན་གྱིས། གྲོགས་པས་རང་མཐོ་ན་ཕྲག་དོག་དང་ཞེ་སྡང་། ཁོང་བས་རང་དམའ་ན་རྔན་ཆན་དུ་མིག་རིས་སུ་གཅོད་དེ། མི་འདི་ཚོར་ངེས་ཆེ། སུན་རྐྱེན། ཡོན་ ཏན་མི་མཐོང་བར་སྐྱོན་ཕྲ་མོ་མཐོང་ཡོང་། བདག་ལ་བརྟེན་ནས་གཞན་སྡིག་གསོག །དགུ་བསྡུས་ཀྱི་ཁྱུང་ལ་དགོས་པ་མེད། སྒྲུབ་པ་པོ་མཛའ་བོ་མང་བ་ལ་ཡོན་ཏན་མི་བདོག །ཆོས་བཤད་པས་འགྲོ་བ་ཐུལ་བའི་ ༄༅། །དུས་ལ་མ་སོང་། རང་ཐུལ་ན་རབ་ཏུ་འགྱུར་བས་སྡོམ་བཞིན་དུ་གཅིག་པུ་བྱ་བའི་དུས་ལ་བབས་སོ། །བརྒྱད་པ་སྤོང་ཐབས་ཀྱི་དཔེ་བསྟན་པ་འདི་ལགས། རི་དྭགས་རྨས་མ་བཞིན་དུ་ གཅིག་པུར་སྡོད་ཞེས་པ། དེ་དཔེར་མཚོན་ནས་དོན་འདི་ངོས་འཛིན་པ་ཡིན་ཏེ། རི་དྭགས་རྨས་མ་དེ་ནམ་ན་བ་དང་ཁྱུ་ནས་
Chinese
在此处。（对于）进入修行之路的人来说，如果没有压住修行的座垫，那么，了解的佛法也无济于事。即使知道赡部洲甚深的口诀，空行母的秘密宝藏，也不能将见修行融入自心。在没有舍弃世间俗事之前，成佛之事不会成功。因为这是背道而驰的关键。如果无意义地放弃此生，那么，善恶会在同一时间结束。圣者说，如果舍弃俗事，那么，福德会自然圆满。觉沃也对瑜伽士赤穹（Khri mchog）的教诲中也这样说。对于世间人来说，有意义的事情很少。请明白，凡是对来世无益的事情都应该舍弃，没有必要。仅仅是不转为佛法的事情，对来世是有害的。安乐的睡眠也是一种行为。舍弃俗事就是修行人。从诗歌《扎玛朵之鬘》中说：成办利乐洲之事的舵手，其心安乐。破除迷乱的瑜伽士，其觉性安乐。舍弃俗事的瑜伽士，其行为安乐。如是说。第五个是识别诉讼的魔鬼。所谓“功德的障碍之扇”是指：外在显现的享乐之魔，会让修行者失去自己的利益。今生积累功德的人，一生都浪费在散乱的道路上，那么，在面临死亡的那一天，不可能不后悔。修行人自己的利益是被功德所迷惑。障碍之魔将功德作为所成办之事的首要任务。因此，在修行之路上，修行如同不喝精华一样。这是阻碍道路证相显现的障碍。修行者不要执着于低劣之处，而要特意追求高尚的道路。请明白，这种不给予菩提的魔鬼是从外向内扇动扇子。没有光芒的宝石是不存在的。没有证相的佛是不存在的。没有敌人的解脱道是不存在的。修行不被违缘所扰乱才是最重要的。从诗歌《扎玛朵之鬘》中说：不要让巨轮落入鳄鱼之口。不要让神法落入人法之口。不要让菩提落入他人之手。不要让修行落入功德之手。不要让善行落入愚人之手。不要让利乐洲之事落入女人之手。
English
Here it is. For a person who has entered the path of practice, if they have not subdued the seat of practice, then understanding the Dharma will be of no help. Even if one knows the profound instructions of Jambudvipa, the secret treasury of the Dakinis, one cannot integrate view, meditation, and conduct into one's mind. Until one has abandoned worldly affairs, the matter of attaining Buddhahood will not succeed. Because this is the key to going against the grain. If one abandons this life meaninglessly, then virtue and vice will end at the same time. The holy ones say that if one abandons worldly affairs, then merit will be naturally fulfilled. Jowo also said this in his instructions to the yogi Khri mchog. For worldly people, there are few meaningful things to do. Please understand that whatever is not beneficial for the next life should be abandoned, there is no need for it. Merely things that do not transform into Dharma are harmful to the next life. Comfortable sleep is also an action. Abandoning worldly affairs is being a practitioner. From the poem "Garland of Zamatog": The helmsman who accomplishes the benefit and happiness of the continent, his mind is at ease. The yogi who has dispelled delusion, his awareness is at ease. The yogi who has abandoned worldly affairs, his conduct is at ease. So it is said. The fifth is to recognize the demon of litigation. The so-called "fan of obstacles to merit" refers to: the demon of enjoyment of outer appearances, which causes practitioners to lose their own benefit. A person who accumulates merit in this life wastes their life on a path of distraction, so on the day they face death, it is impossible not to regret it. The practitioner's own benefit is being deceived by merit. The demon of obstacles makes merit the primary task of what is to be accomplished. Therefore, on the path of practice, practice is like not drinking the essence. This is an obstacle that prevents the appearance of signs on the path. Practitioners should not cling to inferior places, but should specifically pursue the noble path. Please understand that this demon who does not grant Bodhi is waving a fan from the outside in. There is no such thing as a jewel without light. There is no such thing as a Buddha without signs. There is no such thing as a path of liberation without enemies. It is only important that practice is not disturbed by adverse conditions. From the poem "Garland of Zamatog": Do not let the great wheel fall into the mouth of the crocodile. Do not let the Dharma of the gods fall into the mouth of the Dharma of men. Do not let Bodhi fall into the hands of others. Do not let practice fall into the hands of merit. Do not let good deeds fall into the hands of fools. Do not let the benefit and happiness of the continent fall into the hands of women.
Chinese
说。不要让国王听信大臣的谗言，不要让修行受到违缘的干扰。说了。第六个是开示要像魔鬼一样独处。所说的避免喧嚣和散乱，是指对治它们。修行人不与人交往就没有痛苦，顾及众人情面内心会感到疲惫，在喧嚣中善行不会增长，散乱是善行的障碍，如果减少外在的应酬，内心就会平静。不要与人交往，不要依赖权贵的眷属，修行人不要说法，不要向不信佛法的人透露心声，不要用功德来寻求利益，不要伪装成大人物的样子，不要说自己知道这些功德。 不要依赖强力的食物，不要用权宜之计来修行。修行人最重要的是不追求名声，能够守护自己的精气，不被散乱所控制。从明点清晰的角度来说：边地的宝藏之瓶，如果遇到恶劣的儿子，就像商人在闹市中迷失了方向一样，永远也无法找到。受到尊敬会遮蔽圣道，在卑微的地方容易证得菩提。喧嚣是禅定的魔鬼，远离散乱就能从违缘中解脱。说了。第七个是开示从一个因产生两个缘。所说的朋友是贪嗔的根源，对于最初的修行者、宗派观点转变的修行者、以及处于道途中的人来说，共同之处在于对友善的朋友产生贪恋，如果朋友不好，就会产生嗔恨之心，这是普遍规律。 众生具有趋同和夸大的本性，朋友比自己强就会嫉妒和嗔恨，朋友比自己弱就会轻蔑地斜眼看人，这些人肯定很多，令人厌烦。看不到别人的优点，却能看到微小的缺点。依靠自己，积累他人的罪恶。九只合拢的鹏鸟没有必要。修行人朋友太多就没有功德。说法教化众生的时候未到，自己调伏自己才是最好的，所以现在是像持戒一样独处的时候了。第八个是开示舍弃的譬喻。像受伤的野兽一样独自呆着，这是用比喻来认识这个道理，就像受伤的野兽什么时候痊愈，什么时候离开兽群一样。
English
Say. Do not let the king listen to the minister's slander, and do not let the practice be disturbed by obstacles. Said. The sixth is to show that you should be alone like a demon. What is said to avoid noise and distraction is to counteract them. If a practitioner does not associate with people, there is no suffering. Caring for the faces of many people will make the heart tired. In the midst of noise, good deeds will not increase. Distraction is an obstacle to good deeds. If you reduce external socializing, the heart will be calm. Do not associate with people, do not rely on the family of powerful people, practitioners should not preach, do not reveal your heart to those who do not believe in Buddhism, do not seek benefits with merit, do not pretend to be a great person, and do not say that you know these merits. Do not rely on strong food, and do not practice with expedient measures. The most important thing for a practitioner is not to pursue fame, to be able to protect one's own essence, and not to be controlled by distraction. From the perspective of clear Bindu: The treasure vase of the borderland, if it encounters a bad son, is like a merchant who loses his way in the downtown area, and will never be found. Being respected will obscure the holy path, and it is easy to attain Bodhi in a humble place. Noise is the demon of meditation, and liberation from obstacles can be achieved by staying away from distraction. Said. The seventh is to show that two conditions arise from one cause. What is said that friends are the root of attachment and aversion, for the initial practitioners, the practitioners who change their sectarian views, and the people who are on the path, the common point is that they develop attachment to friendly friends. If the friend is bad, then the mind of hatred will arise, which is a general rule. Beings have the nature of converging and exaggerating. If a friend is stronger than oneself, one will be jealous and hateful. If a friend is weaker than oneself, one will despise and squint at others. There are definitely many of these people, which is annoying. One cannot see the good qualities of others, but can see small shortcomings. Relying on oneself, one accumulates the sins of others. There is no need for nine gathered Garudas. A practitioner with too many friends has no merit. The time has not come to preach and teach sentient beings. It is best to tame oneself, so now is the time to be alone like keeping precepts. The eighth is to show the metaphor of abandonment. Stay alone like a wounded beast, this is to recognize this truth with a metaphor, just like when a wounded beast heals and when it leaves the herd.