Tibetan
ས་དྲུག་རང་གྲོལ་དུ་ངོ་ཕྲད་པས། དངོས་པོའི་ཆོས་ལ་ བདེན་པས་སྟོངས་པར་རིག་ནས། གཉིས་སྣང་གི་ཤེས་པ་རང་སར་གྲོལ་བའོ། །དབང་པོ་ཐ་མ་སྣ་ཚོགས་ལམ་དུ་སློང་བ་ལ་ངོ་སྤྲད་པས་དེར་མི་མཐུན་པ་ལམ་དུ་གྱུར་ནས། འགལ་བའི་རྐྱེན་གྲོགས་སུ་འཆར་ བའོ༑ །དེར་དོར་བྱའི་ཡུལ་རང་འགགས་ལ་སོང་བ་ཡིན་ཏེ། གང་ཡང་ལམ་དུ་འགྱུར་བར་ངོ་ཕྲད་པའོ། །དེ་སྐད་དུ་ཡང་། རྡོ་རྗེའི་མགུར་ལས། སྣང་བ་མེད་པའི་ཆོས་ཉིད་ལ། །ཡིན་མིན་རེ་དྭོགས་གཉིས་ དང་བྲལ། །ཚོགས་དྲུག་རང་སར་གྲོལ་བ་ལ། །དངོས་པོའི་ཆོས་ལ་བདེན་པས་སྟོང་། །མི་མཐུན་ལམ་དུ་བླངས་པ་ཡིས། །འགལ་བའི་རྐྱེན་རྣམས་གྲོགས་སུ་འགྱུར། །རྣམ་རྟོག་གཞི་མེད་མཐོང་བའི་ དུས༑ །དེ་ཚེ་གཉེན་པོའི་བྱ་ར་འཇིག །ཞེས་པའོ། །བདུན་པ་མཆོག་གི་སྐྱེ་སྟངས་ལ་དྲིས་པ་འདི་ཡིན། ལྷག་མཐོང་བྱ་བ་ཅི་ལ་ཟེར་བ་ལགས། ཞུས་པ་ནི། རྗེས་དཔག་ལྐོག་གྱུར་རྣམ་པར་བཅད་ནས་དྲིས་ པའོ༑ །བརྒྱད་པ་དེའི་ལན་དུ་འདོད་པ་ཡུལ་ཐོག་ཏུ་འདྲེས་པ་དོན་གྱི་ངོ་བོར་བསྟན་པ་འདི་ཡིན། དོན་མངོན་དུ་གྱུར་པ་ལ་ཟེར་བ་ཡིན། གསུངས། ཞེས་པ་ནི། ཐོག་མར་བླ་མས་བརྡའི་དོན་གཅིག་བསྟན་པས་ དེར་དོན་གྱི་ངོ་བོ་ཡེར་མཐོང་བ་ནི་མངོན་དུ་གྱུར་པའོ། །ངོ་བོ་དེ་ངེས་པའི་ཤེས་པས། ཚོགས་དྲུག་དབང་པོའི་ཡུལ་སྣ་ཚོགས་ལ་བཀལ་པས། ཡུལ་གྱི་གསལ་ཆ་མ་འགགས་པར་འཛིན་ཆ་རང་གྲོལ་དུ་གྱུར་པ་དེས། ཀུན་གཞི་ལ་བག་ཆགས་མི་འཆའ་བ་ཡིན་ཏེ། རང་བཞིན་ལ་བློ་འབྱོངས་པ་ཞེས་བྱ། དུས་དེར་བདེན་པའི་དངོས་པོ་མ་གྲུབ་པར། གཟུགས་གཟུགས་ཀྱིས་སྟོངས་པའི་མཚང་གོ་བས་གཏན་ལ་ཕེབས། དེར་ཆོས་ རྣམས་རང་རང་གི་ངོ་བོས་དབེན་པར་གོ་བས། རང་རྒྱུད་པའི་བློ་ཞིག་པ་དེ་ལ། མཚན་ཉིད་རང་སར་གྲོལ་པ་ཞེས་བྱའོ། །ད་ལྟར་གྱི་ཤེས་པ་སྐད་ཅིག་མའི་སྟེང་དུ་ཕུག་ཁྲུས་པས་ཕྱིན་ཅི་ལོག་གི་རྣམ་རྟོག་རང་གྲོལ་གྱི་ ༄༅། །ངོ་བརྗེན་པར་ཕྲད་པའོ། །དེ་སྐད་དུ་ཡང་རྡོ་རྗེའི་མགུར་ལས། ཚོགས་དྲུག་དབང་པོའི་ཡུལ་སྣང་ལ། །བདེན་པར་འཛིན་པའི་མདུད་པ་གྲོལ། །འཛིན་ཆ་རང་སར་གྲོལ་བ་ལ། །བག་ ཆགས་ལོག་པའི་གནས་ཀྱིས་སྟོང་། །ཆུ་ཟླའི་དཀྱིལ་འཁོར་ཇི་བཞིན་དུ། །ཆོས་རྣམས་མ་ལུས་བདེན་པས་སྟོང་། །འཁྲུལ་པ་རང་གི་ངོ་བོས་དབེན། ཞེས་པའོ། །དགུ་པ་ཁྱད་པར་གྱི་སྐྱེ་སྟངས་ལ་དྲིས་པ་འདི་ ཡིན༑ ཞི་གནས་བྱ་བ་ཅི་ལ་ཟེར་བ་ལགས། ཞུས་པ་ནི། བློ་རྟོག་གི་སྤུ་རིས་མི་འཕྲོ་བ་ལ་དྲིས་པའོ། །བཅུ་པ་དེའི་ལན་ཡུལ་
Chinese
当第六识与自解脱相遇时，认识到事物的法性本为空性，二元显现的意识便在自身解脱。当与将各种感官转化为道用相遇时，不调和便转化为道，对立的因缘显现为助伴。在那里，应舍弃的对境已自行止息，因为与任何事物都转化为道用相遇。如是说：金刚歌中云：无显现之法性中，远离是非希疑二者。六识于自身解脱时，事物之法性本为空性。以不调和取为道用故，对立之因缘皆转为助伴。见及念头无根之时，彼时对治之防卫崩溃。如是说。第七，这是关于询问殊胜生起之方式。什么是止观？被问者说：这是在区分推论和隐蔽之后提出的问题。第八，这是对这个问题的回答，将欲望与对境混合，显示为意义的本质。被称为意义显现。说：最初，上师指示了一个象征的意义，在那里，意义的本质被清晰地看到，这就是显现。因为对那个本质的确定认知，将六识置于各种感官对境之上，对境的清晰度没有停止，但执着的方面却在自身解脱，因此，阿赖耶识上不会留下习气，这被称为对自性的熟悉。那时，真实的实体没有成立，通过理解色即是空的缺陷而最终确定。在那里，通过理解诸法在各自的本质上是空性的，自续派的智慧被摧毁，这被称为特征在自身解脱。现在，通过在当下刹那的意识上进行彻底的清洗，与颠倒的念头自解脱的赤裸相遇。如是说，金刚歌中云：六识感官之对境显现上，执着真实的结被解开。当执着于自身解脱时，远离颠倒习气之境。如水中月轮一般，一切诸法皆为空性。错觉在自己的本质上是空性的。如是说。第九，这是关于询问特殊生起之方式。什么是止？被问者说：这是在询问念头的细微之处不散乱。第十，这是对这个问题的回答，对境
English
When the sixth consciousness encounters self-liberation, recognizing that the nature of things is emptiness, the consciousness of dualistic appearance is liberated in itself. When encountering the transformation of various senses into the path, disharmony is transformed into the path, and opposing causes appear as helpers. There, the object to be abandoned has ceased by itself, because it encounters the transformation of anything into the path. As it is said: In the Vajra Song, it is said: In the nature of no appearance, free from yes or no, hope or doubt. When the six consciousnesses are liberated in themselves, the nature of things is emptiness. By taking disharmony as the path, opposing causes are transformed into helpers. When seeing the rootless thoughts, at that time, the defenses of the antidote collapse. So it is said. Seventh, this is about asking the way of the supreme arising. What is Vipassanā? The questioner said: This is a question asked after distinguishing inference and the hidden. Eighth, this is the answer to that question, mixing desire with the object, showing the essence of meaning. It is called the manifestation of meaning. It is said: Initially, the lama indicates a symbolic meaning, and there, the essence of meaning is clearly seen, which is manifestation. Because of the definite cognition of that essence, placing the six consciousnesses on various sensory objects, the clarity of the object does not stop, but the aspect of clinging is liberated in itself, therefore, no habit is formed on the alaya, which is called familiarity with self-nature. At that time, the real entity is not established, and the final determination is made by understanding the defect that form is emptiness. There, by understanding that all dharmas are empty in their own essence, the wisdom of the Svatantrika is destroyed, which is called the characteristic being liberated in itself. Now, by thoroughly cleansing on the momentary consciousness, encountering the nakedness of the self-liberation of inverted thoughts. As it is said, in the Vajra Song: On the appearance of the objects of the six senses, the knot of clinging to reality is untied. When clinging is liberated in itself, it is empty of the place of inverted habits. Like the moon in the water, all dharmas are empty of reality. Illusion is empty in its own essence. So it is said. Ninth, this is about asking the way of special arising. What is Śamatha? The questioner said: This is asking about the subtle points of thoughts not being scattered. Tenth, this is the answer to that question, the object.
Tibetan
གྱི་འཛིན་པ་ཞི་བ་འགོག་པའི་ལམ་དུ་བསྟན་པ་འདི་ཡིན། རླུང་ཨ་བ་དྷཱུ་ཏིར་ཚུད་པ་ལ་ ཟེར་བ་ཡིན་ཏེ། ཞེས་པ་ནི་སྒྲུབ་རྒྱུད་ལ་ལོག་པར་རྟོགས་པ་འགའ་ཞིག །སྟེང་སྒོ་མནན་ནས་ཕ་ལས་ཐོབ་པའི་ཧཾ་གཟིར། འོག་རླུང་གནན་ནས་མ་ལས་ཐོབ་པའི་རླུང་འཐེན། དེ་གཉིས་ཀྱི་སྟོབས་ཀྱིས་སེམས་ ཀྱི་རླུང་དྷུ་ཏིར་ཚུད་པའི་དུས་སུ། ཕྱི་རོལ་གྱི་ཡུལ་སྣང་འགག །དེ་ནི་ཤེས་པའི་རྩལ་ཞ་བས་ལམ་དུ་མ་སོང་སྟེ། དཔེར་ན། སྦྲུལ་ལས་སོགས་པ་རྣམས་རླུངས་སུ་ཉལ་བའི་ཚེ་རླུང་སྲོག་རྩར་བཅུག་པས། དེའི་ཚེ་ཕྲ་ རགས་འགོག་པའི་རྩར་ཐིམས་ནས། ཚོགས་དྲུག་གི་ཡུལ་ཤེས་པ་འབྷས་ནོན་པ་དེ། དྲན་པ་རང་མལ་དུ་ཚུད་པ་ཡིན་ཏེ། དེ་ནི་ཐར་ལམ་མ་ཡིན་རྟོག་བྲལ་ལ་འགའ་ཞིག་མཐར་ཐུག་བྱེད་དེ་ནོར་པ་ཡིན། རིག་ པ་མ་དྭངས་པ་ལམ་གྱི་རྩལ་ག་ན་འཆར། མི་རྟོག་ལྟེངས་པོ་དེ་ཁམས་གོང་མའི་ལྷ་ལ་བསྐལ་པར་གནས་ཏེ། འཁོར་བ་ལས་རྟ་རྔའི་འདྲེས་ཤིག་འཕག་མ་ནུས། རྩ་གཉིད་ལོག་དང་ཁྱད་མེད། གསུངས་པ་ནི། དྲན་མེད་བརྒྱལ་བ་ལྟ་བུ་དེ་དོན་ལ་ཏིང་ངེ་འཛིན་མིན། འོ་སྐོལ་ལམ་དུས་སུ་གཞི་ངར་ལ་རྣོ་ཐོན་པ་གལ་ཆེ། གྲངས་པ་ལ་ཧྲིག་ཆགས་པ་གལ་ཆེ། དྭངས་པ་ལ་གཡེར་ཐོན་པ་གལ་ཆེ། དེ་གསུམ་ཅིས་གལ་ཆེ་བ་ རིག་པ་གཡེར་བ་དང་བྱིང་བའི་དྲི་མས་མི་གོས། མ་དྭངས་པར་མི་རྟོག་པའི་ཡེ་ཤེས་མིཾ་འཆར། ཧྲིག་བཏོན་པ་དང་འཐིབས་པའི་དྲི་མས་མི་གོས། མ་གྲུངས་པར་གསལ་བའི་མདངས་མི་ཕྱིན། རྣོ་ཟུག་ པས་འཐོར་ཡས་རྒོད་པའི་དྲི་མས་མི་གོས། རིག་པ་ལ་གཞི་ངར་མ་ཐོགས་ན་བདེ་བ་ལ་སྐྱེད་མི་འཐོན་པའོ། །དེ་ལྟར་རིག་པ་ལ་འགལ་འདུའི་གནད་མཐོང་བ་དེས་གཅེར་བུ་ལྷིངས་པ་དྲི་མེད་དུ་ངོ་ཕྲད་པའོ། །དེ་སྐད་ དུ་ཡང་རྡོ་རྗེའི་མགུར་ལས། སེམས་ཀྱི་རླངས་འཁྱིལ་རྡོག་པ་ཡི། །སྤུ་རིས་འགོག་པའི་རྩལ་ཐིམས་པ། །གཞི་ལ་ངར་མེད་གསལ་ཆ་ནུབ། །མ་དྭངས་ལམ་གྱི་རྩལ་མི་འཐོན། །རིག་པ་གཡེར་བ་ཐབས་ཀྱི་ གནད༑ །སྤྲོས་བྲལ་གསལ་དྭངས་ཕྱེད་པ་ལས། །འཆར་གྱུར་གཞན་གྱིས་མ་ཡིན་ཏེ། །གསལ་དྭངས་གྲུངས་པ་ཁྲོ་བོའི་སྤྱན། །ཞེས་པའོ། །བཅུ་གཅིག་པ་མཐར་ཐུག་འབྲས་བུའི་ས་ལ་དྲིས་པ་འདི་ཡིན། ༄༅། །སངས་རྒྱས་བྱ་བ་ཅི་ལ་ཟེར་བ་ལགས། ཞུས་པས། ཞེས་པ་ནི་བསྒྲུབ་བྱ་དོན་གྱི་ངོ་བོ་ལ་དྲིས་པའོ། །བཅུ་གཉིས་པ་ལས་ལས་གྲོལ་བའི་ཡེ་ཤེས་ཐར་པར་བསྟན་པ་འདི་ཡིན། ངེད་ཀྱི་ ཡུལ་ན་རང་སེམས་དག་པ་ལ་ཟེར། བོད་ན་ཅི་ལ་ཟེར་ཆ་མེད་གསུངས། ཞེས་པ་ནི་དག་ལུགས་རང་ཇི
Chinese
这是为了说明，寂止执着的道路。所谓风入阿瓦都提，是指一些对修法传承有错误理解的人。他们压住上门，吸取从父亲那里得到的“吽 (ཧཾ་, हं, ham, 吽)”字；压住下风，吸取从母亲那里得到的风。在那二者的力量下，当心的风进入都提的时候，外境的显现就停止了。那是因为智慧的功力减弱了，所以没有成为道。例如，蛇等在冬眠的时候，将风纳入命脉，那时微细和粗大的念头都停止，融入脉中，六识的对境被压制。那是忆念回到本位。但那不是解脱道，有些人将无分别执为究竟，那是错误的。如果觉性不清晰，道的功力怎么会显现？无念发呆的状态，会停留在上界的诸神那里一劫，无法从轮回中挣脱，就像马尾上的毛一样。这和昏睡没有区别。说的是，像无意识的昏厥那样的状态，实际上不是禅定。我们修道的时候，根本的锐利非常重要，数量的周密非常重要，清晰的活跃非常重要。为什么这三者如此重要呢？因为觉性不会被昏沉和掉举的污垢所染污，不清晰就不会显现无分别的智慧。不会被散乱和昏沉的污垢所染污，不周密就不会发出清晰的光芒。不会被掉举和散乱的污垢所染污，觉性如果没有根本的锐利，就不会产生安乐。像这样，觉性中见到矛盾的关键，就能无碍地赤裸相见。如是，在金刚歌中唱到：心的气息凝结成团，毛孔闭塞的功力融入，根本没有锐利，清晰的部分消失，不清晰，道的功力不会显现。觉性的活跃是方便的关键，从离戏的清晰明亮中，显现出来，不是从其他地方，清晰明亮周密，是忿怒尊的眼睛。以上。第十一个问题是关于究竟果位的提问。 ༄༅། །所谓成佛是什么？回答说。这是关于所要成就的意义的本质的提问。第十二个问题是关于从业中解脱的智慧，显示为解脱。我们那里叫做自心清净，上师说，不知道在西藏叫什么。这是关于清净的方式。
English
This is to explain the path of pacifying and stopping clinging. The so-called wind entering the Avadhuti refers to some people who have a wrong understanding of the practice lineage. They press the upper gate and absorb the "Hum (ཧཾ་, हं, ham, 吽)" syllable obtained from the father; they press the lower wind and absorb the wind obtained from the mother. Under the power of these two, when the wind of the mind enters the Dhuti, the appearance of external objects ceases. That is because the power of wisdom is weakened, so it does not become the path. For example, when snakes and other creatures hibernate, they put the wind into the life force, and at that time, subtle and coarse thoughts stop and dissolve into the channels, and the objects of the six consciousnesses are suppressed. That is the return of mindfulness to its original state. But that is not the path of liberation, and some people mistake non-conceptuality for the ultimate, which is wrong. If awareness is not clear, how can the power of the path manifest? The state of mindless stupor will remain with the gods of the upper realms for a kalpa, unable to escape from samsara, like a hair on a horse's tail. This is no different from drowsiness. It is said that a state like unconscious fainting is not actually samadhi. When we practice the path, the sharpness of the root is very important, the thoroughness of the number is very important, and the activity of clarity is very important. Why are these three so important? Because awareness is not defiled by the stains of dullness and agitation, and without clarity, non-conceptual wisdom will not manifest. It is not defiled by the stains of distraction and dullness, and without thoroughness, clear radiance will not emanate. It is not defiled by the stains of agitation and distraction, and if awareness does not have the sharpness of the root, bliss will not arise. In this way, seeing the key to contradictions in awareness allows one to meet nakedly and without hindrance. Thus, in the Vajra Song it is sung: The breath of the mind congeals into a lump, the power of closing the pores dissolves, the root has no sharpness, the clear part disappears, without clarity, the power of the path does not manifest. The activity of awareness is the key to skillful means, and it arises from the clarity and brightness of non-duality, not from elsewhere, clear and bright thoroughness, is the eye of the wrathful deity. The end. The eleventh question is about the ultimate fruit. ༄༅། What is meant by becoming a Buddha? Asked. This is a question about the essence of the meaning to be accomplished. The twelfth question is about the wisdom of liberation from karma, shown as liberation. In our place it is called purification of one's own mind, the master said, I don't know what it is called in Tibet. This is about the way of purification.