Tibetan
ས། ཡོན་ཏན་སྡེ་སྣོད་འཛིན་པར་འདུག་ཀྱང་། གྲུབ་པའི་མཐས་བློ་མ་འགྱུར་བ་ཡིན་ཏེ། གྲུབ་མཐས་བློ་བསྒྱུར་ན་འབྲས་བུ་འདས་པ་འདོད་པ་ལ། སྤྱོད་ལམ་འཇིག་རྟེན་པ་དང་མཐུན་པ་ག་ནས་འོང་། གང་ཟག་གི་རང་རྒྱུད་ཐ་མལ་གྱི་དངོས་གཞིར་སོང་བས། དེར་འཁོར་བ་ལས་བློ་མ་ལོག །ཚེ་འདི་ལས་ཡིད་མ་བྱུང་བས། ལུས་ཐ་མལ་ཅི་བྱེད་ཀྱི་སྤྱོད་པ་མི་ ཆོས་པ་དང་གོ་བསྟན། དེར་ཆོས་བརྒྱད་ཀྱི་དྲི་མ་མི་འདག་སྟེ། རྣལ་འབྱོར་གྱི་རང་ས་མི་ཟིན་པས། རྒྱུད་ལ་རྟོགས་པ་མི་འཆར། ངག་ཐ་མལ་བྲེ་མོའི་ལོང་གཏམ་མ་ཆོད་པས་དག་པའི་མཚམས་མི་ཟིན། དེར་ ༄༅། །སྙིང་པོའི་དགེ་བ་མི་འཕེལ་བས། འདོད་པའི་ལྷ་མི་གྲུབ། ཡིད་ཐ་མལ་ངན་རྟོག་ལ་གོམ་འདྲིས་ཁྱེར་པས། ཆོས་ཉིད་རྣལ་མ་ལ་རང་རིག་པའི་བློ་མི་འབྱོར། དེར་འཁྲུལ་པ་མི་འཇིག་ པས་འཁོར་བའི་རྒྱ་མི་སྟོངས་སྐྱེས་པ་དང་བུད་མེད་གང་ན་ཡང་གང་གིས། དེ་ལྟར་ལུས་ངག་ཡིད་གསུམ་ཐ་མལ་དུ་བསྡད་ནས་འབྲས་བུ་འཁོར་བ་ལས་འགྲོ་ས་མེད། ཐ་མལ་གྱིས་རང་གི་དོན་ཡང་མི་འགྲུབ་ན། གཞན་གྱི་དོན་ལྟ་ཅི་སྨོས། ཐ་མལ་དུ་བསྡད་པའི་ཕྱིར། གང་ཟག་དེས་ཕ་རོལ་སྨིན་པར་མི་ནུས་པ་ཡིན་ཏེ། དཔེར་ན། བརྐོས་ཕོར་ལ་རི་མོ་མེད་ན་འབི་འབི་ཚ་ཚར་མི་འགྲོ་བ་བཞིན་ནོ། །ཆོས་པ་ཆོས་པ་བྱ་བའི་ མིང་སྙན་པོ་དེ་དོན་ལྡན་མ་ཡིན་ཏེ། འདོད་རྒྱལ་དུ་བཏགས་པའི་མིང་དུ་སོང་། མཚན་ཉིད་པ་མིན་པའི་གནད་ཀས། དཔེར་ན། སྤྲང་ཕྲུག་ལ་ལྷ་སྲས་སམ་རྒྱལ་བུར་བཏགས་པ་ལྟ་བུའོ། །བདུན་པ་གཞན་རྗེས་སུ་ འཛིན་པ་ལ་ཐོག་མར་རང་སྨིན་དགོས་པར་བསྟན་པ་འདི་ལགས། རོང་ཐ་མལ་དུ་བསྡད་ནས་གཞན་སྨིན་པར་མི་ནུས་ཞེས་པ་ནི། ཇོ་བོ་ཕལ་ཆེར་ཚེ་འདི་ཤས་ཆེ་བས། དེའི་བབས་ཀྱིས་དོན་མེད་པའི་སྤྱོད་པ་གཞི་དང་ བཅས་ནས་མ་སྤངས། ལོག་པའི་ཤེས་པ་ཚར་མ་བཅད་པས། ཡོན་ཏན་སྡེ་སྣོད་འཛིན་པར་འདུག་ཀྱང་། གྲུབ་པའི་མཐས་བློ་མ་འགྱུར་བ་ཡིན་ཏེ། གྲུབ་མཐས་བློ་བསྒྱུར་ན་འབྲས་བུ་འདས་པ་འདོད་པ་ལ། སྤྱོད་ལམ་འཇིག་རྟེན་པ་དང་མཐུན་པ་ག་ནས་འོང་། གང་ཟག་གི་རང་རྒྱུད་ཐ་མལ་གྱི་དངོས་གཞིར་སོང་བས། དེར་འཁོར་བ་ལས་བློ་མ་ལོག །ཚེ་འདི་ལས་ཡིད་མ་བྱུང་བས། ལུས་ཐ་མལ་ཅི་བྱེད་ཀྱི་སྤྱོད་པ་མི་ ཆོས་པ་དང་གོ་བསྟན། དེར་ཆོས་བརྒྱད་ཀྱི་དྲི་མ་མི་འདག་སྟེ། རྣལ་འབྱོར་གྱི་རང་ས་མི་ཟིན་པས། རྒྱུད་ལ་རྟོགས་པ་མི་འཆར། ངག་ཐ་མལ་བྲེ་མོའི་ལོང་གཏམ་མ་ཆོད་པས་དག་པའི་མཚམས་མི་ཟིན། དེར་ ༄༅། །སྙིང་པོའི་དགེ
Chinese
萨。虽然持有功德宝藏，却没有被宗派所转变，如果被宗派所转变，就会希求寂灭的果位。 怎么会有与世俗行为相符的行为呢？因为个人的自续已经变成了庸常的事物，所以没有从轮回中转变心意。因为没有对今生产生厌离，所以身体所做的庸常行为不 符合佛法。在那里，八法之垢不会消除，因为没有把握住瑜伽的自地，所以证悟不会在相续中生起。庸常的语言没有断除无意义的闲谈，所以无法达到清净的界限。在那里， 啊！精要的善行不会增长，所以无法成就所欲之天神。庸常的心意习惯于恶念，所以无法对真实的法性生起自明的智慧。在那里，因为迷惑没有消失， 所以轮回的锁链不会断绝，无论男女。像这样，身语意三停留在庸常的状态，就没有超出轮回的去处。庸常连自己的利益都无法成就， 更何况是利益他人呢？因为停留在庸常的状态，所以那个人无法成熟他人。例如，雕刻的碗如果没有图案，就不会变得漂亮。 所谓的修行人这个美好的名字并不名副其实，而是变成了随意安立的名称。因为不是具相之人，例如，给乞丐的孩子取名为王子或国王一样。 第七，对于跟随他人，首先要说明自己需要成熟。停留在庸常的状态无法成熟他人，意思是说，大多数的修行人更注重今生，因此，他们的行为没有从根本上断除无意义的行为。 因为没有断除邪见，所以虽然持有功德宝藏，却没有被宗派所转变，如果被宗派所转变，就会希求寂灭的果位。 怎么会有与世俗行为相符的行为呢？因为个人的自续已经变成了庸常的事物，所以没有从轮回中转变心意。因为没有对今生产生厌离，所以身体所做的庸常行为不 符合佛法。在那里，八法之垢不会消除，因为没有把握住瑜伽的自地，所以证悟不会在相续中生起。庸常的语言没有断除无意义的闲谈，所以无法达到清净的界限。在那里， 啊！精要的善
English
Sa. Although holding the treasury of qualities, one is not transformed by sectarian views. If one is transformed by sectarian views, one desires the fruit of cessation. How can one's conduct be in accordance with worldly behavior? Because the individual's own continuum has become an ordinary thing, one does not turn one's mind away from samsara. Because one has not become disillusioned with this life, the actions of the body, which are ordinary, do not conform to the Dharma. There, the stains of the eight worldly concerns are not cleansed, and because one does not grasp the ground of yoga, realization does not arise in the continuum. Ordinary speech does not cease meaningless chatter, so one does not reach the boundary of purity. There, Ah! Essential virtue does not increase, so the desired deities are not accomplished. Because the ordinary mind is accustomed to negative thoughts, self-aware wisdom does not arise towards the true nature of reality. There, because delusion does not cease, the chains of samsara are not broken, whether male or female. Thus, if body, speech, and mind remain in an ordinary state, there is no place to go beyond samsara. If one cannot even accomplish one's own benefit through ordinariness, what need is there to mention benefiting others? Because one remains in an ordinary state, that person cannot ripen others. For example, if a carved bowl has no designs, it will not become beautiful. The beautiful name of "Dharma practitioner" is not meaningful, but has become a name arbitrarily given. Because one is not a qualified person, it is like giving a beggar's child the name of prince or king. Seventh, regarding following others, it is first necessary to explain that one must ripen oneself. To say that one cannot ripen others by remaining in an ordinary state means that most practitioners are more focused on this life. Therefore, their actions do not fundamentally abandon meaningless behavior. Because wrong views are not cut off, although holding the treasury of qualities, one is not transformed by sectarian views. If one is transformed by sectarian views, one desires the fruit of cessation. How can one's conduct be in accordance with worldly behavior? Because the individual's own continuum has become an ordinary thing, one does not turn one's mind away from samsara. Because one has not become disillusioned with this life, the actions of the body, which are ordinary, do not conform to the Dharma. There, the stains of the eight worldly concerns are not cleansed, and because one does not grasp the ground of yoga, realization does not arise in the continuum. Ordinary speech does not cease meaningless chatter, so one does not reach the boundary of purity. There, Ah! Essential virtue
Tibetan
་བ་མི་འཕེལ་བས། འདོད་པའི་ལྷ་མི་གྲུབ། ཡིད་ཐ་མལ་ངན་རྟོག་ལ་གོམ་འདྲིས་ཁྱེར་པས། ཆོས་ཉིད་རྣལ་མ་ལ་རང་རིག་པའི་བློ་མི་འབྱོར། དེར་འཁྲུལ་པ་མི་འཇིག་ པས་འཁོར་བའི་རྒྱ་མི་སྟོངས་སྐྱེས་པ་དང་བུད་མེད་གང་ན་ཡང་གང་གིས། དེ་ལྟར་ལུས་ངག་ཡིད་གསུམ་ཐ་མལ་དུ་བསྡད་ནས་འབྲས་བུ་འཁོར་བ་ལས་འགྲོ་ས་མེད། ཐ་མལ་གྱིས་རང་གི་དོན་ཡང་མི་འགྲུབ་ན། གཞན་གྱི་དོན་ལྟ་ཅི་སྨོས། ཐ་མལ་དུ་བསྡད་པའི་ཕྱིར། གང་ཟག་དེས་ཕ་རོལ་སྨིན་པར་མི་ནུས་པ་ཡིན་ཏེ། དཔེར་ན། བརྐོས་ཕོར་ལ་རི་མོ་མེད་ན་འབི་འབི་ཚ་ཚར་མི་འགྲོ་བ་བཞིན་ནོ། །ཆོས་པ་ཆོས་པ་བྱ་བའི་ མིང་སྙན་པོ་དེ་དོན་ལྡན་མ་ཡིན་ཏེ། འདོད་རྒྱལ་དུ་བཏགས་པའི་མིང་དུ་སོང་། མཚན་ཉིད་པ་མིན་པའི་གནད་ཀས། དཔེར་ན། སྤྲང་ཕྲུག་ལ་ལྷ་སྲས་སམ་རྒྱལ་བུར་བཏགས་པ་ལྟ་བུའོ། །གཞན་དོན་འཕྲིན་ ལས་ཀྱི་རྗེས་སུ་བཟུངས་ནས། སྨིན་པར་བྱེད་ནུས་པ་ལ། བླ་མ་མཚན་ལྡན་གཟུགས་བརྙན་མིན་པ་མཚན་ཉིད་པ། ཡོན་ཏན་རྣམ་པ་བརྒྱད་དང་ལྡན་པ་ཞིག་དགོས་པ་ཡིན་ཏེ། གང་ཞེ་ན། བུམ་པ་སོ་ལེགས་པར་ ཐོངས་པ་ལྟ་བུ་བླ་མ་དེ་དབང་གིས་རབ་ཏུ་སྨིན་པ་དང་གཅིག །གྱད་ཕྲུག་རྩལ་འབྱོངས་པ་ལྟ་བུ་རྒྱུད་ཐོས་པ་མཐའ་ཆོད་པ་དང་གཉིས། སྐྱེས་བུ་གནད་དུ་མདའ་ཕོག་པ་ལྟ་བུ་གདམས་པའི་རྩ་བ་ཟུག་པ་དང་གསུམ། གསེར་གྱི་ཉག་ཟུར་མ་མིག་ནས་དྲངས་པ་ལྟ་བུ་སྒྲུབ་པ་དཀའ་ཐུབ་ཀྱི་སྲང་ནས་ཉམས་ལེན་བཏོན་པ་དང་བཞི། ལན་ཚ་ལྕེ་ཐོག་ཏུ་བཞག་པ་ལྟ་བུ་རྒྱུད་ལ་ལྟ་སྒོམ་མྱོང་བས་གྲུབ་པ་དང་ལྔ། ཁྲི་སྙན་བུ་ལ་བརྩེ་བ་མི་གཏོང་ བ་ལྟ་བུ་ཐུགས་རྗེའི་གདུང་བ་དང་ལྡན་པ་དང་དྲུགེ །དྲང་སྲོང་གིས་འདུ་བའི་ནད་ངོས་ཟིན་པ་ལྟ་བུ་རྟེན་འབྲེལ་གྱི་སྣང་བ་ཤར་བ་དང་བདུན། ལག་མཐིལ་དུ་སྐྱ་རུ་ར་བཞག་པ་ལྟ་བུ་འཕྲིན་ལས་མངོན་དུ་གྱུར་པ་དང་བརྒྱད་ ལྡན་པ་ཞིག་དགོས་པ་ལགས་སྐད། ཁ་ཡར་ལ་བརྟེན་ནས་གཞན་གྱི་སློབ་དཔོན་བྱེད་པ་ཀུན་སྨྱོ་བ་ཡིན། ཇོ་བོ་ཨ་ཏི་ཤའི་ཞལ་ནས། བོད་འདིར་དབང་བཞིའི་སློབ་མ་རྙེད་པར་གདའ་སྟེ། བོད་ཀྱི་བཞི་རྫོགས་ཀྱི་ སློབ་དཔོན་མི་རྙེད་གསུངས་སྐད། དམ་པའི་ཞལ་ནས། ཙུག་སྟོན་ཆོས་བཤད་པ་ལ་གཟིགས་ནས་བོད་སློབ་དཔོན་ལ་དགའ། རང་གྲོལ་ན་བཟང་བར་མཆི་གསུངས་སྐད། གཞན་གྱི་བླ་མ་བྱེད་པ་ལ་གདེང་ཚད་དུ་ ལོངས་པ་ཤིན་ཏུ་དཀོན། བོད་གྲུབ་ཐོབ་ཉུང་བའི་གནད་ཀ་དེས་ལན་པ་ལགས། དམ་པའི་ཞལ་ནས། བོད་ཀྱི་མི་ལ་གྲུབ་པ་ཐོབ་དོན་མེད་གསུངས་སྐད། དེ་ཙུག་ལགས་
Chinese
因为精进不增长，所以不能成就所愿之天。因为心习惯于庸常的恶念，所以对真实的法性生不起自证的智慧。在那里，因为迷惑不消失，所以轮回的枷锁不会断绝。无论男女，无论何人，像这样身语意三停留在庸常的状态，除了轮回之外没有去处。庸常连自己的利益都不能成就，更何况是别人的利益呢？因为停留在庸常的状态，所以那个人不能使他人成熟。例如，雕刻的碗上没有花纹，就不会变得精致。所谓的“修行人，修行人”的美名，并非名副其实，而是成了随意安立的名称。这不是具相之士的关键所在。例如，乞丐的孩子被叫做王子或国王一样。跟随利他事业之后，能够使他人成熟的，需要一位具相而非虚假的具相上师。需要一位具有八种功德的上师。哪八种呢？就像瓦罐烧制得很好一样，上师以灌顶使其成熟是第一。就像摔跤手技艺精湛一样，听闻传承圆满是第二。就像箭手射中要害一样，窍诀的根本扎根是第三。就像从金子的缝隙中取出金丝一样，从修行苦行的道路上取出修持是第四。就像把盐放在舌头上一样，通过对传承的见修行果的体验而成就的是第五。就像母亲不舍弃爱子一样，具有慈悲的悲悯是第六。就像医生诊断出聚合的疾病一样，缘起的显现生起是第七。就像把诃子放在手掌中一样，事业显现是第八。据说需要具备这八种功德。依靠口头上的说法来做别人的老师，都是疯子。阿底峡尊者说：在藏地容易找到四灌顶的弟子，但是很难找到具有四圆满的上师。圣者说：看到藏人喜欢听措的讲法，藏人喜欢上师，如果自己解脱了就更好了。要成为别人的上师，具备足够的资格非常罕见。这就是藏地成就者稀少的原因。圣者说：藏地的人没有获得成就的必要。就是这样。
English
Because diligence does not increase, the desired deity is not accomplished. Because the mind is accustomed to ordinary evil thoughts, self-realizing wisdom does not arise towards the true Dharma nature. There, because delusion does not disappear, the shackles of samsara will not be broken. Whether male or female, whoever it may be, if the body, speech, and mind remain in an ordinary state like this, there is nowhere to go except for samsara. If ordinariness cannot even accomplish one's own benefit, what need is there to mention the benefit of others? Because one remains in an ordinary state, that person cannot ripen others. For example, if a carved bowl has no patterns, it will not become exquisite. The beautiful name of "practitioner, practitioner" is not truly meaningful, but has become a name arbitrarily established. This is not the key point of a qualified person. For example, it is like calling a beggar's child a prince or a king. Following the path of altruistic activity, one who is able to ripen others needs a qualified guru who is genuine, not just a mere image. One needs a guru who possesses eight qualities. What are these eight? Just as a clay pot is well-fired, the guru ripening others through empowerment is the first. Just as a wrestler is skilled, having completely heard the lineage is the second. Just as an archer hits the mark, the root of the key instructions being implanted is the third. Just as extracting a golden thread from a crevice, extracting practice from the path of asceticism is the fourth. Just as placing salt on the tongue, accomplishing through experiencing the view, practice, and result of the lineage is the fifth. Just as a mother does not abandon her beloved child, possessing compassionate empathy is the sixth. Just as a doctor diagnoses a complex disease, the arising of dependent origination is the seventh. Just as placing a myrobalan fruit in the palm of one's hand, activities manifesting is the eighth. It is said that one needs to possess these eight qualities. Those who rely on mere words to become teachers of others are all madmen. Jowo Atisha said: In Tibet, it is easy to find disciples for the four empowerments, but it is difficult to find a guru who possesses the four perfections. The holy one said: Seeing that Tibetans like to listen to Tsug's teachings, Tibetans like gurus, it would be even better if they were liberated themselves. To become a guru for others, possessing sufficient qualifications is extremely rare. This is the reason why there are few accomplished ones in Tibet. The holy one said: There is no need for Tibetans to attain accomplishment. That's it.