Tibetan
ལྡོག་ལང་ཅན་དུ་སོང་། ལྡོག་ལང་ ཅན་དུ་སོང་བས། སྒྲུབ་པའི་གདན་ས་མ་ནོན། དེའི་ཉེས་པས་རྟོགས་པ་གོ་ཡུལ་དུ་ལུས་ཆོས་ཀྱི་དགོས་པ་བསྟོར་པའོ། །བདག་ངོན་གྱིས་རོམ་མྱོང་བར་སྟན་ལས་འཕགས་པ། ལམ་དུས་སུ་རྟགས་མ་ཤར། ལམ་རྟགས་དང་མ་འབྲེལ་བས། ངེས་པའི་ཤེས་པ་མ་སྐྱེས། དེའི་ཉེས་པས་དོན་དམ་པའི་བདེན་པས་མི་འཇུག་པའོ། །དེ་ལྟར་བདག་པོ་ངན་པས། ཉེས་པའི་རྩ་བར་གྱུར་པས། ཆོས་ལ་ངེས་ཤེས་མ་སྐྱེས་ཏེ། དེས་ནང་གི་ནོར་བདུན་ཆུད་འདི་ལྟར་དུ་གསོན་པ་ཡིན། ངེས་ཤེས་མ་སྐྱེས་པས། རྒྱུད་པའི་བཀའ་བབས་ཆད། དེ་ཆད་པས་ཉམས་མྱོང་གི་མཚང་མི་མཐོང་། ངེས་ཤེས་མ་སྐྱེས་པས། ཐོས་པ་དོན་དུ་མི་ གཉེར༑ ཐོས་པའི་རྒྱ་ཆུང་བས་ན་དྲི་མེད་ཀྱི་ཕྲ་མི་ཆོད། ངེས་ཤེས་མ་སྐྱེས་པས་རྟོགས་པ་ལ་གོམས་འདྲིས་མི་བྱེད། རྟོགས་པ་མཐར་མ་ཕྱིན་ན་རྣམ་པ་གོ་ཡུལ་དུ་ལུས། ངེས་ཤེས་མ་སྐྱེས་པས་ངོ་སྤྲོད་ཀྱི་རྩ་བ་མི་ ཟིན༑ དེར་གནད་ཀྱི་མཚང་མ་རིག་ན་དོན་གྱི་ཕུག་མི་ཁྲུས། ངེས་ཤེས་མ་སྐྱེས་པས་མོས་པའི་བློ་མི་འཆར། དེར་ཉམས་བྱིན་རླབས་དང་མ་འབྲེལ་བས། གཞན་དོན་རྗེས་སུ་མི་ཟིན། ངེས་ཤེས་མ་སྐྱེས་པས་ ༄༅། །འཁྲུལ་པ་ལ་ཡིད་མི་འབྱུང་། དེས་འཁོར་བ་ལས་བློ་མི་ལྡོག་པས་སྤྱོད་ལམ་ཐ་མལ་ལས་མི་འཕག །ངེས་ཤེས་མ་སྐྱེས་པས་བསླབ་པ་ལ་གཅེས་འཛིན་མི་བྱེད། དེར་བསྲུང་བྱའི་སྡོམ་པ་ མི་གཙང་ན་ལྷ་ལས་དངོས་གྲུབ་མི་འབྱུང་བའོ། །ད་དེ་ལས་སྐྱོན་དེ་རྣམས་འབྱུང་བ་ཡིན། དང་པོ་ཉམས་མྱོང་གི་མཚང་མ་མཐོང་བས་རྩ་བ་རྒྱུད་ཐོག་ཏུ་འགེལ་མི་ཤེས། དེར་ཉོན་མོངས་པ་ལམ་དུ་མི་སློང༌། གཉིས་པ་དྲི་མེད་ཀྱི་ཕྲ་མ་ཆོད་པས། ཡིད་གཉིས་ཀྱི་འཕྲང་མི་སོལ། དེར་ཐེ་ཚོམ་གྱི་སྒྲོག་མི་འགྲོལ། གོ་ཡུལ་རྣམ་པ་རུ་ལུས་པས་རྟོགས་པ་དང་རྡོ་རུས་མི་འཕྲད། དེར་འཁྲུལ་པ་ཆོས་ཉིད་དུ་མི་འགྲོལ། དོན་ གྱི་ཕུག་མ་ཁྲུས་པས་ཆོས་ཉིད་ཀྱི་བདེན་པ་མི་མཐོང་། དེར་རྒྱུད་ཚོད་སྐྱེ་བོ་ལས་མི་འཕག །གཞན་དོན་རྗེས་སུ་མ་ཟིན་པས་ཐེག་པ་ཆེན་པོར་མི་འགྲོ། དེར་འཕྲིན་ལས་ཀྱི་དགོས་པ་སྟོར་འགྲོ། སྤྱོད་ལམ་ཐ་མལ་པ་ མ་འགྱུར་བས། རྒྱུད་ལ་མྱོང་བ་མི་སྐྱེ་དེར་ལྟ་སྒོམ་མིང་དུ་འགྲོ། ལྷ་ལ་དངོས་གྲུབ་མི་འབྱུང་ན། སྒྲུབ་པ་ལ་དོན་མེད། དེར་རྩོལ་བ་ཚི་ཆད་པའོ། །ནང་གི་ནོར་བདུན་ཡོན་ཏན་ཕུང་པོའི་བདག་ཉིད་ཡིན་ཡང་། བདག་པོ་ངན་ན་འཕྲིན་ལས་ཀྱི་རྩི་མི་འཐུང་བ་ཡིན་ཏེ། དཔེར་ན་མཛེཔོའི་ལག་ནས་བྱུང་བའི་ཁྱུང་སྒྲུབ་སྟེ་ཟབ་མོའི་མཐར་ཐུག་ཡིན་ཡང་། ཕ་རོལ་ལ་ངེས་པ་མི་སྐྱེ་བས་གུས་བློ་མི་འཆར་བ་བཞིན་ནོ། །དེར་བདག་ ངན་གྱིས་གཞན་རྗེས་སུ་མི་ཟིན་པར་ངོ་སྤྲད་པའོ། །དེ་སྐད་དུ་ཡང་རྡོ་རྗེའི་མགུར་ལས། བཀའ་རྒྱ་མ་ཐུབ་བར་ཆོད་སྐྱེན། །སྦས་པ་ཁྲོམ་དུ་འཕྱར་མི་བྱ། །སྣོད་མ་ཡིན་ལ་གསང་བ་མཐོལ། །ལྟུང་བའི་དྲི་མས་ ཉམས་མྱོང་འགྲིབ། །ཉམས་ལེན་གཟོང་ཁ་བརྡལ་བ་ཡིས། །སྒྲུབ་པ་ལྡོག་ལང་ཅན་དུ་འགྱུར། །བདག་པོ་ངན་པ་ཉེས་པའི་གཞི། སྐྱོན་རྣམས་འཕེལ་བའི་རྩ་བ་ཡིན། །ཞེས་པའོ། །ད་དེ་ལས་སྐྱོན་དེ་རྣམས་འབྱུང་བ་ཡིན། དང་པོ་ཉམས་མྱོང་གི་མཚང་མ་མཐོང་བས་རྩ་བ་རྒྱུད་ཐོག་ཏུ་འགེལ་མི་ཤེས། དེར་ཉོན་མོངས་པ་ལམ་དུ་མི་སློང༌། གཉིས་པ་དྲི་མེད་ཀྱི་ཕྲ་མ་ཆོད་པས། ཡིད་གཉིས་ཀྱི་འཕྲང་མི་སོལ། དེར་ཐེ་ཚོམ་གྱི་སྒྲོག་མི་འགྲོལ། གོ་ཡུལ་རྣམ་པ་རུ་ལུས་པས་རྟོགས་པ་དང་རྡོ་རུས་མི་འཕྲད། དེར་འཁྲུལ་པ་ཆོས་ཉིད་དུ་མི་འགྲོལ། དོན་ གྱི་ཕུག་མ་ཁྲུས་པས་ཆོས་ཉིད་ཀྱི་བདེན་པ་མི་མཐོང་། དེར་རྒྱུད་ཚོད་སྐྱེ་བོ་ལས་མི་འཕག །གཞན་དོན་རྗེས་སུ་མ་ཟིན་པས་ཐེག་པ་ཆེན་པོར་མི་འགྲོ། དེར་འཕྲིན་ལས་ཀྱི་དགོས་པ་སྟོར་འགྲོ། སྤྱོད་ལམ་ཐ་མལ་པ་ མ་འགྱུར་བས། རྒྱུད་ལ་མྱོང་བ་མི་སྐྱེ་དེར་ལྟ་སྒོམ་མིང་དུ་འགྲོ། ལྷ་ལ་དངོས་གྲུབ་མི་འབྱུང་ན། སྒྲུབ་པ་ལ་དོན་མེད། དེར་རྩོལ་བ་ཚི་ཆད་པའོ། །ནང་གི་ནོར་བདུན་ཡོན་ཏན་ཕུང་པོའི་བདག་ཉིད་ཡིན་ཡང་། བདག་པོ་ངན་ན་འཕྲིན་ལས་ཀྱི་རྩི་མི་འཐུང་བ་ཡིན་ཏེ། དཔེར་ན་མཛེཔོའི་ལག་ནས་བྱུང་བའི་ཁྱུང་སྒྲུབ་སྟེ་ཟབ་མོའི་མཐར་ཐུག་ཡིན་ཡང་། ཕ་རོལ་ལ་ངེས་པ་མི་སྐྱེ་བས་གུས་བློ་མི་འཆར་བ་བཞིན་ནོ། །དེར་བདག་ ངན་གྱིས་གཞན་རྗེས་སུ་མི་ཟིན་པར་ངོ་སྤྲད་པའོ། །དེ་སྐད་དུ་ཡང་རྡོ་རྗེའི་མགུར་ལས། བཀའ་རྒྱ་མ་ཐུབ་བར་ཆོད་སྐྱེན། །སྦས་པ་ཁྲོམ་དུ་འཕྱར་མི་བྱ། །སྣོད་མ་ཡིན་ལ་གསང་བ་མཐོལ། །ལྟུང་བའི་དྲི་མས་ ཉམས་མྱོང་འགྲིབ། །ཉམས་ལེན་གཟོང་ཁ་བརྡལ་བ་ཡིས། །སྒྲུབ་པ་ལྡོག་ལང་ཅན་དུ་འགྱུར། །བདག་པོ་ངན་པ་ཉེས་པའི་གཞི། སྐྱོན་རྣམས་འཕེལ་བའི་རྩ་བ་ཡིན། །ཞེས་པའོ། །བདུན་པ་གཞན་རྗེས་སུ་ འཛིན་པ་ལ་ཐོག་མར་རང་སྨིན་དགོས་པར་བསྟན་པ་འདི་ལགས། རོང་ཐ་མལ་དུ་བསྡད་ནས་གཞན་སྨིན་པར་མི་ནུས་ཞེས་པ་ནི། ཇོ་བོ་ཕལ་ཆེར་ཚེ་འདི་ཤས་ཆེ་བས། དེའི་བབས་ཀྱིས་དོན་མེད་པའི་སྤྱོད་པ་གཞི་དང་ བཅས་ནས་མ་སྤངས། ལོག་པའི་ཤེས་པ་ཚར་མ་བཅད་པ
Chinese
变成了退步者。因为变成了退步者，所以没有守住修行的位置。因为这个过失，证悟停留在概念层面，失去了佛法的必要性。恶劣的自我使人骄傲自满，超越了座位。在修道的时候，证相没有显现。 因为与道相没有关联，所以没有生起定解。因为这个过失，无法进入胜义谛。像这样，因为恶劣的自我，变成了过失的根本，所以没有在佛法上生起定解。 因此，内在的七宝就这样被浪费了。因为没有生起定解，传承的加持中断。因为中断，看不到体验的缺陷。因为没有生起定解，不把闻法当作重要的事情。 因为闻法的范围狭小，所以无法断除无垢的细微之处。因为没有生起定解，不对证悟进行串习。如果证悟没有达到究竟，那么形象就会停留在概念层面。因为没有生起定解，抓不住认识的根本。 在那里，如果不明白关键的缺陷，就无法挖掘出意义的深处。因为没有生起定解，不会生起信心的智慧。在那里，因为与体验的加持没有关联，所以无法跟随利益他人。因为没有生起定解， 不会对错误产生厌恶。因此，不会从轮回中转变心意，行为也无法超越平凡。因为没有生起定解，不珍惜戒律。在那里，如果守护的誓言不纯净，就不会从天神那里获得成就。 现在，这些过失就是从那里产生的。第一，因为看不到体验的缺陷，所以不知道如何将根本放在相续上。在那里，不会将烦恼转化为道用。 第二，因为无法断除无垢的细微之处，所以无法消除二元对立的险境。在那里，无法解开疑惑的枷锁。因为形象停留在概念层面，所以证悟与顽石无法相遇。在那里，不会将错误转化为法性。意义 的深处没有挖掘，所以看不到法性的真谛。在那里，相续的程度无法超越凡夫。因为没有跟随利益他人，所以无法进入大乘。在那里，失去了事业的必要性。平凡的行为 没有改变，所以相续中不会生起体验，在那里，见修行变成了空名。如果无法从天神那里获得成就，那么修行就没有意义。在那里，努力变得毫无价值。内在的七宝虽然是功德的自性， 但如果主人恶劣，就无法饮用事业的精华。例如，从丑陋者手中出现的鹏鸟。
English
It turned into a relapse. Because it turned into a relapse, it did not hold the seat of practice. Because of this fault, the realization remained at the conceptual level, and the necessity of the Dharma was lost. The bad self made people proud and complacent, surpassing the seat. During the path, the signs did not appear. Because it is not related to the path signs, definite knowledge did not arise. Because of this fault, one cannot enter the ultimate truth. Like this, because of the bad self, it became the root of faults, so definite knowledge did not arise in the Dharma. Therefore, the seven inner treasures are wasted like this. Because definite knowledge did not arise, the blessing of the lineage was interrupted. Because of the interruption, the flaws of experience are not seen. Because definite knowledge did not arise, hearing is not taken as an important matter. Because the scope of hearing is narrow, the subtle points of the immaculate cannot be cut off. Because definite knowledge did not arise, one does not become familiar with realization. If realization does not reach the ultimate, then the image will remain at the conceptual level. Because definite knowledge did not arise, the root of recognition cannot be grasped. There, if the key flaws are not understood, the depths of meaning cannot be excavated. Because definite knowledge did not arise, the wisdom of faith will not arise. There, because it is not related to the blessing of experience, one cannot follow to benefit others. Because definite knowledge did not arise, there will be no aversion to error. Therefore, the mind will not be transformed from samsara, and behavior will not be able to transcend the ordinary. Because definite knowledge did not arise, one does not cherish discipline. There, if the vows to be protected are not pure, accomplishment will not arise from the deities. Now, these faults arise from there. First, because the flaws of experience are not seen, one does not know how to place the root on the continuum. There, afflictions will not be transformed into the path. Second, because the subtle points of the immaculate cannot be cut off, the dangers of duality cannot be eliminated. There, the shackles of doubt cannot be untied. Because the image remains at the conceptual level, realization and stone bones cannot meet. There, error will not be transformed into Dharma nature. Meaning The depths are not excavated, so the truth of Dharma nature cannot be seen. There, the extent of the continuum cannot surpass ordinary people. Because one does not follow to benefit others, one cannot enter the Mahayana. There, the necessity of activity is lost. Ordinary behavior has not changed, so experience will not arise in the continuum, there, view and meditation become empty names. If accomplishment cannot be obtained from the deities, then practice is meaningless. There, effort becomes worthless. Although the seven inner treasures are the nature of the accumulation of qualities, but if the master is bad, one cannot drink the essence of activity. For example, a garuda that comes from the hands of an ugly person.
Chinese
修法虽是深奥的究竟，但因不能使他人产生定解，故不生恭敬心。于此，以恶劣的自我来介绍不能摄受他人。如是也于金刚歌中说：未善守护誓言之前，易生破戒。不应于闹市扬幡隐秘之物。不应向非器泄露秘密。堕罪的垢染会减损体验。修持的凿子若破损，修法会变成颠倒之相。恶劣的自我乃罪恶之源，是过失增长的根本。如是说。现在，从那之中产生那些过失。第一，因未见体验的缺陷，故不知将根本置于相续之上。于此，不将烦恼转为道用。 第二，因断绝无垢的细微之处，故不平息二心的险隘。于此，不解脱怀疑的枷锁。因所知之处仍为分别，故证悟与顽石不遇。于此，不将错觉解脱为法性。因未洗净意义的深处，故不见法性的真相。于此，相续不如一般人。因未摄受利他，故不入大乘。于此，失去事业的必要。因行为未转为平凡，故相续中不生体验，于此，见修行仅是名称。若不生本尊的成就，修法便无意义。于此，努力便会疲惫。内在的七宝虽是功德聚之自性，但若主人恶劣，便不能饮用事业的精华。譬如，从丑陋者手中出现的鹏，修法虽是深奥的究竟，但因不能使他人产生定解，故不生恭敬心。于此，以恶劣的自我来介绍不能摄受他人。如是也于金刚歌中说：未善守护誓言之前，易生破戒。不应于闹市扬幡隐秘之物。不应向非器泄露秘密。堕罪的垢染会减损体验。修持的凿子若破损，修法会变成颠倒之相。恶劣的自我乃罪恶之源，是过失增长的根本。如是说。第七，对于摄受他人，首先需要自己成熟，此乃所诠释。住在庸常之处而不能使他人成熟，意思是说，觉沃大多偏重于此生，因此，以其习性，不舍弃无意义的行为及其根本，不斩断邪见
English
Although the practice is the ultimate of profundity, it does not generate certainty in others, so reverence does not arise. Here, it is introduced that the bad self cannot take care of others. It is also said in the Vajra Song: Before the seal is well kept, faults arise easily. Do not wave hidden things in the marketplace. Do not reveal secrets to those who are not vessels. The stain of transgression diminishes experience. If the chisel of practice is broken, the practice will become inverted. The bad self is the basis of faults, the root of increasing faults. So it is said. Now, from that, those faults arise. First, because the flaws of experience are not seen, it is not known how to place the root on the continuum. Here, afflictions are not transformed into the path. Second, because the subtle points of purity are cut off, the perilous path of doubt is not pacified. Here, the shackles of doubt are not untied. Because the place of understanding remains as separation, realization and rock bones do not meet. Here, delusion is not liberated as the nature of reality. Because the depths of meaning are not cleansed, the truth of the nature of reality is not seen. Here, the continuum is not superior to ordinary people. Because benefiting others is not taken care of, one does not enter the Great Vehicle. Here, the need for activity is lost. Because behavior is not transformed into ordinariness, experience does not arise in the continuum, here, view and meditation become mere names. If the accomplishment of the deity does not arise, the practice is meaningless. Here, effort becomes exhausting. Although the seven inner treasures are the nature of the accumulation of qualities, if the master is bad, the essence of activity cannot be drunk. For example, the Garuda that appears from the hands of an ugly person, although the practice is the ultimate of profundity, it does not generate certainty in others, so reverence does not arise. Here, it is introduced that the bad self cannot take care of others. It is also said in the Vajra Song: Before the seal is well kept, faults arise easily. Do not wave hidden things in the marketplace. Do not reveal secrets to those who are not vessels. The stain of transgression diminishes experience. If the chisel of practice is broken, the practice will become inverted. The bad self is the basis of faults, the root of increasing faults. So it is said. Seventh, this is what is taught that one must first mature oneself in order to take care of others. To say that one cannot mature others by staying in ordinariness means that Jowo mostly emphasizes this life, therefore, with that habit, meaningless behaviors and their roots are not abandoned, and wrong knowledge is not cut off.