Tibetan
ས། རང་རྒྱུད་ལ་རྟོགས་པ་མི་འཆར་བའོ། །གྱོད་ དེས་ད་ཕུང་འདྲེ་གསུམ་བྱས་པ་ཡིན་ཏེ། རང་སྣང་མ་དག་པས་སངས་རྒྱས་ཀྱི་ཞིང་མི་སྦྱོང་། ཉོན་མོངས་རང་རྒྱུད་པ་ལས་འཁོར་བའི་རྒྱུ་གསོག །རྟོགས་པ་མ་ཤར་བས་སྲིད་པའི་འཁོར་ལོ་མི་འཇིག་པའོ། །དེ་ ལྟར་བརྒས་པ་ལ་ཡོན་ཏན་མི་འཆར་བ་ཡིན་ཏེ། ཨ་རོའི་སྐྱ་བོ་དགེ་བསྐུལ་ལས། ན་ཚོད་གྱུར་པའི་རྒད་པོ་འཇིགས་རུང་བ། །མགོ་དཀར་གཉེར་འདུས་ལུས་ཀུན་ཞིག །སྡོད་ན་འཕོངས་རྡེབ་ལངས་ན་སུག་བཞི་ འཛུགས༑ །དེ་སྐད་དུ་ཡང་རིན་པོ་ཆེ་བཀོད་པའི་རྒྱན་ལས། རྣོ་ངར་ཉམས་ལེན་རིག་པའི་གནད། །སེང་གེའི་ཊ མིག་ནི་ཟུག་སྟེ་ལྟ། །ཕྱི་ཡི་སྣང་བ་སྨིན་པར་བྱེད། །རྨ་བྱའི་མིག་ནི་བསླག་གི་ལྟ། རང་བཞིན་གཉུག་མ་སྨིན་པར་བྱེད། །སིང་ཡེར་ཧྲིག་གསུམ་ཡོན་ཏན་གྱིས། །རྣམ་པར་རྟོག་པ་ཡེ་ཤེས་སུ། །ལྡང་བས་ འཁྲུལ་པ་ཡུལ་ཐོག་གྲོལ། །ཞེས་པའོ། །ན་སོ་བརྒས་ནས་འབྱུང་བ་གྲ་ཆག་པའི་ཉམས་ལེན་དེས། འདོད་པའི་དོན་མངོན་དུ་གྱུར་པར་བག་ཙམ་དཀའ། ཕྱི་རུ་འདོད་པའི་དོན་ལག་རྡུམ་གསེར་གླིང་དུ་ཕྱིན་པ་ལྟ་ བུར་བརྒས་པའི་སྒྲུབ་པས་དོན་མངོན་དུ་མི་འགྱུར། ནང་དུ་རི་མོ་མཁན་མིག་ལོང་བ་ལྟ་བུ། བརྒས་པའི་ཉམས་ལེན་གྱིས་དོན་མངོན་དུ་མི་འགྱུར། དོན་མངོན་དུ་མ་གྱུར་པའི་ཚད། སྟག་ཟིལ་ལ་དུང་གི་མདོག་རེ་ བ་ལྟ་བུའོ། །མངོན་དུ་མ་གྱུར་པ་དེ་ཉེས་པའི་རྩ་བར་གྱུར་པས། ད་སྐྱོན་རྣམ་པ་གསུམ་འབྱུང་བ་ཡིན་ཏེ། ལག་རྡུམ་གསེར་གླིང་དུ་ཕྱིན་པ་ལྟ་བུར། ཕྱི་རུ་ཡུལ་སྣང་སེམས་ཀྱི་འཁྲུལ་པ་ངོས་མི་ཟིན། རི་མོ་ མཁན་ལོང་བ་ལྟ་བུར། ནང་དུ་རྣམ་པར་རྟོག་པ་རང་གི་ངོ་བོས་དབེན་པར་མི་མཐོང་། སྟག་ཟིལ་གྱི་མདོག་མི་འཕོ་བ་བཞིན་དུ་ཐ་མལ་གྱི་ཤེས་པ་མི་འགྱུར་བའོ། །སྐྱོན་དེས་ད་གྱོད་ཆེད་པོ་གསུམ་བྱས་པ་ཡིན་ཏེ། དང་པོ་འཁྲུལ་པ་ངོས་མ་ཟིན་པས་དག་པའི་སྣང་བ་མི་འཆར། རྟོག་པ་རང་གྲོལ་དུ་མ་མཐོང་བས་ཉོན་མོངས་པ་རང་ཁར་འཆོར། ཐ་མལ་གྱི་ཤེས་པ་མ་འགྱུར་བས། རང་རྒྱུད་ལ་རྟོགས་པ་མི་འཆར་བའོ། །གྱོད་ དེས་ད་ཕུང་འདྲེ་གསུམ་བྱས་པ་ཡིན་ཏེ། རང་སྣང་མ་དག་པས་སངས་རྒྱས་ཀྱི་ཞིང་མི་སྦྱོང་། ཉོན་མོངས་རང་རྒྱུད་པ་ལས་འཁོར་བའི་རྒྱུ་གསོག །རྟོགས་པ་མ་ཤར་བས་སྲིད་པའི་འཁོར་ལོ་མི་འཇིག་པའོ། །དེ་ ལྟར་བརྒས་པ་ལ་ཡོན་ཏན་མི་འཆར་བ་ཡིན་ཏེ། ཨ་རོའི་སྐྱ་བོ་དགེ་བསྐུལ་ལས། ན་ཚོད་གྱུར་པའི་རྒད་པོ་འཇིགས་རུང་བ། །མགོ་དཀར་གཉེར་འདུས་ལུས་ཀུན་ཞིག
Chinese
萨。自相续中不生起证悟。争端。 因此造作了三个摧毁之鬼，即由于自现不净，故不净佛土。从烦恼自相续中，积聚轮回之因。由于证悟未生起，故有之轮不摧毁。如是衰老不生功德，阿若之灰白劝善云：年龄已老的衰老者令人畏惧，头白皱纹聚集身体皆坏。坐时臀部着地，起时四肢着地。 如是亦于《珍宝庄严》中云：锐利修习智慧之要，如狮子之眼般凝视，使外之显现成熟。如孔雀之眼般眨眼，使自性本元成熟。以三种功德之力，将分别念转为智慧。以生起之力，解脱于境上之错乱。如是。年老后，发生衰败的修习，想要现前所欲之义稍微困难。于外，想要之义如断臂者前往金洲般，以衰老的修行不能现前意义。于内，如绘画者眼瞎般，以衰老的修习不能现前意义。未现前意义之量，如期待虎皮上有海螺之色般。未现前即成为过患之根本，因此现在会产生三种过失，如断臂者前往金洲般，于外不能认识境相心之错乱。如绘画者眼瞎般，于内不能见到分别念以自性而空。如虎皮之色不改变般，不能改变庸常之识。由彼过失，现在造作了三个重大争端。 首先，由于未认识错乱，故不生起清净之显现。由于未见分别念自解脱，故烦恼自生。由于庸常之识未改变，故自相续中不生起证悟。争端。 因此造作了三个摧毁之鬼，即由于自现不净，故不净佛土。从烦恼自相续中，积聚轮回之因。由于证悟未生起，故有之轮不摧毁。如是衰老不生功德，阿若之灰白劝善云：年龄已老的衰老者令人畏惧，头白皱纹聚集身体皆坏。
English
Sa. Realization does not arise in one's own continuum. Dispute. Therefore, three destroying demons are created, namely, because self-appearance is impure, the Buddha field is not purified. From the afflictive self-continuum, the cause of samsara is accumulated. Because realization has not arisen, the wheel of existence is not destroyed. Thus, virtues do not arise in old age. Aro's Gray Encouragement says: An old man who has become old is frightening, with white hair, wrinkles gathered, and the body all broken down. When sitting, the buttocks hit the ground, and when standing, four limbs are planted. Thus, it is also said in The Jewel Ornament: The essence of sharp practice and wisdom, like the eyes of a lion, stare intently, causing the outer appearances to ripen. Like the eyes of a peacock, blink, causing the innate nature to ripen. With the power of three qualities, transform conceptualization into wisdom. With the power of arising, liberate from the confusion on the object. So it is. The practice of decline that occurs after old age makes it somewhat difficult to manifest the desired meaning. Outwardly, the desired meaning is like a one-armed man going to the Golden Land. Accomplishment in old age does not manifest meaning. Inwardly, it is like a blind painter. Practice in old age does not manifest meaning. The extent to which meaning is not manifested is like expecting the color of a conch shell on a tiger skin. Not manifesting becomes the root of faults, so now three faults will arise, like a one-armed man going to the Golden Land. Outwardly, one cannot recognize the delusion of object-appearance and mind. Like a blind painter, inwardly, one cannot see that conceptualization is empty of its own nature. Like the color of a tiger skin does not change, ordinary consciousness does not change. Because of that fault, three major disputes have now been created. First, because delusion is not recognized, pure appearance does not arise. Because conceptualization is not seen as self-liberated, afflictions arise spontaneously. Because ordinary consciousness has not changed, realization does not arise in one's own continuum. Dispute. Therefore, three destroying demons are created, namely, because self-appearance is impure, the Buddha field is not purified. From the afflictive self-continuum, the cause of samsara is accumulated. Because realization has not arisen, the wheel of existence is not destroyed. Thus, virtues do not arise in old age. Aro's Gray Encouragement says: An old man who has become old is frightening, with white hair, wrinkles gathered, and the body all broken down.
Tibetan
།སྡོད་ན་འཕོངས་རྡེབ་ལངས་ན་སུག་བཞི་ འཛུགས༑ །གོམ་པ་མི་བརྟན་ལུས་འཁོར་དབྱིབས་སྒྱུར་ཞིང་། །འཇིགས་པའི་བྲང་རྐས་ཚིགས་རུས་ཀྲོག་སྒྲར་བཅས། །བྱད་ཀྱི་མདོག་ཉམས་རྫི་ཤ་མིག་ཆུ་ཅན། །ཤ་ཞུ་ལྤགས་བསྐམས་རྩ་ཡི་དྲ་བ་མངོན། ། མིག་དང་རྣ་བ་མི་གསལ་ཁ་སོ་བྲུལ། །ངག་ནས་ཅལ་ཅོལ་སྨྲ་ཞིང་བརྗོད་ལ་དགའ། །བརྗེད་ངས་དྲན་པ་མི་གསལ་ཤེས་པ་ཉམས། །རབ་འཇིགས་འདྲེ་སྲིན་གཟུགས་སུ་མཐོང་འགྱུར་བའི། །ཚེ་ཡི་མཐར་ཕྱིན་སྙིང་ རྗེའི་གནས་གྱུར་པ། །འཆི་དང་ཉེ་བས་སྒྲུབ་པ་མཐར་ཕྱིན་དཀའ། །གསུངས། ལྔ་པ་འཁྲུལ་སྣང་ལ་སྐྱོ་བ་མ་སྐྱེས་པར་ཚེ་འདི་ལས་ཡིད་མི་འབྱུང་བར་བསྟན་པ་འདི་ལགས། འདུས་བྱས་མི་རྟག་པར་མ་གོ་ན་ ༄༅། །འཁོར་བ་ལས་བློ་མི་ལྡོག་ཞེས་པ་ནི། ཐར་པ་སྒྲུབ་པ་ལ་དགྲ་རུ་འདི་ལས་གནོད་པ་མེད་པ་ཡིན་ཏེ། ཆོས་ཤེས་ཀྱང་སྒྲུབ་པའི་ཀུན་སློང་མེད་པ། ཉམས་ལེན་ལ་བློ་མི་གཞོལ་བའི་ཡོན་ཏན་ ཕྱི་མའི་རྒྱགས་སུ་མི་འགྲོ། དེ་གང་གིས་ལན་པ་ཡིན་ན། རྟག་པར་འཛིན་པའི་བློ་དངོས་འཛིན་གྱི་ཞེན་པ་མ་ཆོད་པས་གྱོད་ལ་གཏུགས། དེ་རང་མི་རྟག་པ་རྒྱུད་ལ་མ་སྐྱེས་པས་ལན་པ་ཡིན་ཏེ། གང་ཟག་གི་རྒྱུད་ལ་ མི་སྡོད་འཆི་བའི་བློ་ཞིག་སྐྱེས་པར་གྱུར་ན། ཚེ་འདི་ལ་མི་ཞེན་ལ་ཕྱི་མ་གཙོ་བོར་འཛིན་པ་ཡིན་ཏེ། དཔེར་ན་ཚོང་དུས་ཀྱི་འགྲོན་པོ་དེ་ཚོང་བའི་ཡུལ་དེའི་ཚིས་མི་བྱེད་པར། རང་གིས་འགྲོ་བའི་ཟོང་རྒྱགས་གསོག་པ་ བཞིན་དུ། མི་རྟག་པ་སྐྱེས་པ་དེ་ཡང་། ཚེ་འདིའི་ཚིས་མི་བྱེད་པར་འཇིག་རྟེན་ཕ་རོལ་ཏུ་འགྲོ་བའི་ཚིས་བྱེད་པ་ཡིན་ཏེ། རྒྱུད་ལ་འཆི་བློ་སྐྱེས་པའི་མི་དོན་མེད་འཇིག་རྟེན་གྱི་བྱ་བ་སྒྲུབ་མི་སྲིད་དེ། མི་བྱ་རྒྱ་བྱའི་ སེམས་མི་སྐྱེ། དགོས་མེད་ཀྱི་ནོར་རྫས་མི་གསོག །ཚེ་འདིའི་ཆེ་ཐབས་དང་དུ་ལེན་མི་སྲིད། མི་རྟག་པ་རྒྱུད་ལ་སྐྱེས་པ་དང་། ཚེ་འདིའི་བློ་ལྡོག་པ་དུས་མཉམ། ལེ་ལོ་དང་ཅི་མ་ཚང་སྟེ་ཉིན་མཚན་མེད་པར་དགེ་བ་ ལ་བརྩོན་པར་འགྱུར་ཞིང་། ལེགས་པར་གསུངས་པའི་ཆོས་ལ་གུས་པར་འགྱུར་ཞིང་། གང་ཟག་གི་རྒྱུད་ལ་མི་སྡོད་འཆི་བའི་བློ་སྐྱེས་པར་གྱུར་ན། དད་པ་ལས་བྱུང་དགེ་བའི་སེམས་བྱུང་རྣམས། རྡོ་ཁབ་ལེན་ལ་ ལྕགས་འདུ་བ་ལྟར། སྐྱེས་བུ་དེའི་བློ་ལ་འདུ་བ་ཡིན། འཆི་དྲན་གྱི་སེམས་འདི་གཉེན་པོ་ཀུན་གྱི་མཆོག་ཡིན་ཏེ། སྒྲུབ་པ་པོ་འདུ་ཤེས་དང་། འཆི་བློ་དང་། ཉེ་བར་འགྲོགས་པ་འདི་ཉོན་མོངས་པ་སྲེག་པའི་མེ་ཡིན། མི་རྟག་པར་འདུ་ཤེས་པ
Chinese
坐时臀部着地，站立时四肢支撑。 脚步不稳，身体摇晃变形，伴随着恐惧的胸腔塌陷和关节骨骼的咯咯声。面容憔悴，面黄肌瘦，眼含泪水。肌肉消瘦，皮肤干燥，血管脉络显露。 眼睛和耳朵不灵敏，牙齿松动。口中胡言乱语，喜欢说话。健忘，记忆力衰退，意识模糊。极度恐惧，会看到妖魔鬼怪的形象。寿命走到尽头，成为可怜悯的对象。临近死亡，难以圆满完成修行。如是说。第五，没有对错觉生起厌离心，因此没有从今生中生起出离心，这就是所要阐述的内容。如果不理解有为法是无常的， 那么，所谓“不从轮回中回心转意”，是指没有什么比这更能成为成就解脱的敌人，因为即使懂得了佛法，也没有修行的动机，不专注于实修的功德，也不会成为来世的资粮。这是什么原因造成的呢？这是因为执着于常有的心和对实有的执念没有断除，所以才会陷入困境。这正是因为没有在相续中生起无常的缘故。如果一个人的相续中生起了不愿久留、死亡的心，那么他就会不执着于今生，而将来世视为最重要的事情。例如，集市上的客人不会操心集市的事情，而是积攒自己要带走的货物和干粮一样。生起无常心的人，也不会操心今生的事情，而是操心前往来世的事情。如果相续中生起了死亡的念头，就不会无意义地做世间的事情，不会生起无意义的攀比之心，不会积攒不必要的财物，也不会接受今生的荣耀。生起无常心和对今生的厌离心是同时发生的。不会懒惰和不满足，而是日夜精进于善法，恭敬善说之法。如果一个人的相续中生起了不愿久留、死亡的心，那么由信心产生的善心和心所，就像磁铁吸引铁一样，会聚集在这个人的心中。忆念死亡的心是所有对治法中最殊胜的，修行者与正念、死亡的念头和善知识相伴，这就是焚烧烦恼的火焰。思维无常
English
Sitting, the buttocks touch the ground; standing, four limbs support. Unsteady steps, the body sways and deforms, accompanied by fearful chest collapses and creaking of joints and bones. The complexion fades, the face is sallow and emaciated, with tears in the eyes. Muscles waste away, skin dries up, and the network of veins becomes visible. Eyes and ears become unclear, teeth loosen. One babbles and enjoys talking. Forgetfulness, memory declines, and awareness fades. Experiencing extreme fear, one may see the forms of demons and spirits. Life reaches its end, becoming an object of compassion. Approaching death, it is difficult to complete practice. Thus it is said. Fifth, this is to show that without generating disgust for illusory appearances, one will not turn away from this life. If one does not understand that conditioned phenomena are impermanent, Then, the so-called "not turning the mind away from samsara" means that there is no greater enemy to achieving liberation than this, because even if one knows the Dharma, one has no motivation to practice, and the merits of not focusing on practice do not become provisions for the next life. What is the reason for this? It is because the mind that clings to permanence and the attachment to inherent existence have not been severed, so one falls into trouble. This is precisely because impermanence has not arisen in the mindstream. If a mind of not wanting to stay and of death arises in a person's mindstream, then he will not cling to this life but will regard the next life as the most important thing. For example, a guest at a market does not worry about the affairs of the market, but accumulates the goods and provisions that he will take away with him. Similarly, a person in whom impermanence has arisen does not worry about the affairs of this life, but worries about going to the next life. If the thought of death arises in the mindstream, one will not meaninglessly do worldly things, one will not generate meaningless competitive thoughts, one will not accumulate unnecessary wealth, and one will not accept the glory of this life. The arising of impermanence and the turning away from this life occur simultaneously. One will not be lazy or dissatisfied, but will diligently engage in virtuous deeds day and night, and will respect the well-spoken Dharma. If a mind of not wanting to stay and of death arises in a person's mindstream, then the virtuous mind and mental factors arising from faith, like a magnet attracting iron, will gather in that person's mind. The mind of remembering death is the most supreme of all antidotes, and the practitioner who is accompanied by mindfulness, the thought of death, and a spiritual friend is a fire that burns away afflictions. Thinking about impermanence.