Tibetan
འི་དོན་མངོན་དུ་མི་འགྱུར་ བས༑ ཐར་ལམ་སྒྲུབ་པའི་རྟེན་གྱི་གང་ཟག་ལ། དང་པོར་བསམ་པ་མ་ལོག་པར་ཆོས་དང་ཕྲད་པ་ཞིག་གལ་ཆེ། ཕྲད་ཀྱང་སྙིང་རུས་མེད་ན་ཆོས་འབྱར་དུ་མི་ཉན། ཆོས་དང་ཕྲད་པ་ཙམ་གྱིས་ས་ལམ་མི་བསྒྲོད་དེ། འབྲས་བུ་སྒྲུབ་པ་ལ་རེག་ལུས་པས། སྙིང་ལ་རུས་པ་མ་ཆགས་ན། དཀའ་ཐུབ་སྲང་དུ་མི་འཚུད་པས། བར་དུ་དམ་ཚིག་གཞུང་སྲང་ཉམས་སུ་ལེན་པ་གལ་ཆེ། ཉམས་ལེན་རང་ལ་སྙིང་རུས་མེད་པའི་མི་ལ་ལམ་ རྟགས་དང་མི་འབྲེལ། རྟོགས་ཤར་བ་ཙམ་གྱིས་ས་མི་ཆོད་དེ། སྙིང་ལ་རུས་པ་མེད་ན་སྒྲུབ་པ་མཐར་མི་ཕྱིན། དགེ་སྦྱོར་ལ་རྗེས་མངོན་དུ་གྱུར་ཅེས་པས། མཐའ་བྱ་བཞག་གི་གཞུག་གཙོ་བས་མཐའ་མ་ལོག་པ་ ཞིག་གལ་ཆེ་ལགས། འདི་མི་ལྡོག་པར་བྱེད་པ་ལ། སྙིང་རུས་བསྐམས་པ་ཞིག །བརྩིགས། དཀྲུགས། དེ་གསུམ་རྒྱུད་ལ་མ་བརྟེན་པར་ནམ། ནོམ། སྦོབས། གསུམ་ལ་གནས་པས། སྒྲུབ་པ་སྐུ་ ཉམས་སུ་བཞེས་པ། ཡོང་དུས་མི་མཆི་ལགས། ལྷ་ས་བའི་དད་པ་ལ། བསྐམས་པའི་སྙིང་རུས་དགོས། འདི་དང་མ་འགྲོགས་ན། སྣང་བ་འབྲིད་མཁས་པ་དང༌། རིག་པ་ཅོལ་ཆུང་བའི་སྟོབས་ཀྱིས། འཁྲུལ་པ་འདྲིས་སླ་བས། ཚེ་འདིའི་བློ་མི་ལྡོག །དེ་མ་ལོག་པ་ལ་ཆོས་ཡོང་བ་ག་ན་བདོག །གདུངས་པའི་མོས་གུས་ལ་གྲོགས་སུ་བརྩིགས་པའི་སྙིང་རུས་དགོས། འདི་དང་མ་འགྲོགས་ན་བག་ཆགས་ཞེན་ཆེ་བ་ ༄༅། །དང་༑ བདག་འཛིན་འཕྲང་དམ་པའི་ཤུགས་ཀྱིས། ཉོན་མོངས་པ་ཁ་དྲག་པས། ཟག་པའི་སྣ་མི་འཁྱིལ། དེ་རང་རྒྱུད་དུ་ཤོར་ན། ཐ་མལ་དང་ཁྱད་མེད། ཡེད་པའི་འདུན་པ་ལ་ གྲོགས་སུ་དཀྲུག་པའི་སྙིང་རུས་དགོས། འདི་དང་མ་འགྲོགས་ན། འདོད་པ་འཕྲོ་གཤིན་པ་དང་། ཕྲ་རྒྱས་སྐྱེ་འདྲུངས་འཕེལ་བའི་སྟོབས་ཀྱིས། ཞེན་ཆགས་འབྲལ་དཀའ་བས། བྱ་བ་གནས་སུ་མི་འཐོང་། དེ་མ་ཐོངས་ན་དགེ་སྦྱོར་བྱ་བའི་སྐབས་མི་རྙེད་པ་ལགས། སྙིང་རུས་ཡོད་ན་ལྷ་ཆོས་ཡོད་ལ། སྙིང་རུས་མེད་ན་ཆོས་མེད་པའོ། །ཨ་རོའི་སྐྱེ་བ་དགེ་སྐལ་ལས། སྣང་བ་འབྲིད་མཁས་འཁྲུལ་པ་འདྲིས་པར་ སླ༑ །བག་ཆགས་ཚན་ཆེ་ཉོན་མོངས་སྐྱེ་འདྲུངས་འཕེལ། །འདོད་པ་འཕྲོ་གཤིན་ཞེན་ཆགས་འབྲལ་བར་དཀའ། །བདག་འཛིན་འཕྲང་དམ་ལེ་ལོ་གཞི་ཆེ་བས། །འགྲོ་བ་འདི་དག་སྲིད་པའི་བཙོན་ར་ནས། །ཐར་ མེད་སྡུག་བསྔལ་འབའ་ཞིག་གིས་མནར་བ། །ཉེས་བྱེད་གཞན་ན་ཡོད་པ་མ་ཡིན་རང་གིས་ལན། །སྙིང་རུས་གལ་ཆེ་འདི་མེད་ཐར་ལམ་བྲལ། །སྐད་དོ། །ཨ་རོའི་སྐྱེ་བ་དགེ་སྐལ་ལས། སྣང་བ་འབྲིད་མཁས་འཁྲུལ་པ་འདྲིས་པར་ སླ༑ །བག་ཆགས
Chinese
之义不得显现。 故，对于成就解脱道之所依补特伽罗，首先不改变想法而与佛法相遇至关重要。即使相遇，若无毅力，则佛法难以依附。仅与佛法相遇，无法跨越地道。 成就果位需要精进，若心中没有生起毅力，则无法承受苦行。因此，中间守护誓言至关重要。对于修行本身没有毅力的人来说，与道之 证相无缘。仅证悟生起，无法断除地。若心中没有毅力，则修行无法达到终点。因为说善行之后会显现，所以最后以行为为主，不改变最后至关重要。为了不改变这个，需要干燥的毅力。建立。搅拌。若这三者不依于自相续，则何时。贪婪。懒惰。安住于这三者，修行身体 受苦，到来之时不会哭泣。对于拉萨人的信心，需要干燥的毅力。若不与此为伴，凭借迷惑表象的技巧和肤浅的智慧， 容易习惯错误，今生的想法不会改变。为了不改变那个，佛法从何而来？对于痛苦的虔诚，需要建立为友的毅力。若不与此为伴，习气执着强烈， ༄༅། །以及，凭借我执险峻的力量，烦恼强烈，不会聚集漏。若其流入自相续，则与凡夫无异。对于渴望的愿望，需要 搅拌为友的毅力。若不与此为伴，欲望如火如荼，细微增长生长的力量，难以割舍贪恋，行为无法安住。若不放弃那个，则无法找到行善的机会。若有毅力，则有神法，若无毅力，则无佛法。啊若的转世是善缘，迷惑表象的技巧容易习惯错误。 习气强烈，烦恼增长。欲望如火如荼，贪恋难以割舍。我执险峻，懒惰根基深厚。这些众生从轮回的监狱中，无法 解脱，唯有痛苦折磨。过错不在他人，在于自己。毅力至关重要，没有这个就失去了通往解脱的道路。说完了。啊若的转世是善缘，迷惑表象的技巧容易习惯错误。 习气
English
The meaning of which will not be revealed. Therefore, for the individual who is the basis for accomplishing the path to liberation, it is crucial to first encounter the Dharma without changing one's mind. Even if one encounters it, if there is no perseverance, the Dharma will not adhere. Merely encountering the Dharma will not traverse the stages and paths. To accomplish the fruit, one needs diligence. If perseverance is not developed in the heart, one will not be able to endure hardships. Therefore, it is crucial to uphold vows in the middle. For a person who lacks perseverance in their own practice, there is no connection with the signs of the path. Merely the arising of realization does not sever the ground. If there is no perseverance in the heart, the practice will not reach the end. Because it is said that after virtuous deeds, the results will manifest, it is crucial that the end is not reversed, with actions as the main focus. To prevent this from being reversed, one needs dried perseverance. Establish. Agitate. If these three do not rely on one's own mindstream, then when? Greed. Laziness. Abiding in these three, the practice of taking suffering upon oneself, when the time comes, one will not weep. For the faith of the people of Lhasa, dried perseverance is needed. If one does not associate with this, with the skill of deceiving appearances and the power of shallow wisdom, it is easy to become accustomed to mistakes, and the mind of this life will not change. To prevent that from changing, where will the Dharma come from? For agonizing devotion, one needs perseverance that is built as a friend. If one does not associate with this, habitual tendencies will be strong, ༄༅། །And, by the force of the steep cliff of self-grasping, afflictions are strong, and the flow of outflows will not gather. If it escapes into one's own mindstream, there is no difference from an ordinary person. For the desire of longing, one needs perseverance that agitates as a friend. If one does not associate with this, the power of desire blazing like fire, and the subtle growth and increase, it is difficult to separate from attachment, and actions will not settle. If one does not give that up, one will not find the opportunity to engage in virtuous deeds. If there is perseverance, there is divine Dharma, and if there is no perseverance, there is no Dharma. Aro's rebirth is a virtuous fortune, the skill of deceiving appearances easily becomes accustomed to mistakes. Habitual tendencies are strong, and afflictions grow and increase. Desire blazes like fire, and attachment is difficult to separate from. Self-grasping is a steep cliff, and laziness is deeply rooted. These beings, from the prison of samsara, cannot be liberated, and are tormented only by suffering. The fault is not in others, but in oneself. Perseverance is crucial, and without it, one loses the path to liberation. That's all. Aro's rebirth is a virtuous fortune, the skill of deceiving appearances easily becomes accustomed to mistakes. Habitual tendencies
Tibetan
་ཚན་ཆེ་ཉོན་མོངས་སྐྱེ་འདྲུངས་འཕེལ། །འདོད་པ་འཕྲོ་གཤིན་ཞེན་ཆགས་འབྲལ་བར་དཀའ། །བདག་འཛིན་འཕྲང་དམ་ལེ་ལོ་གཞི་ཆེ་བས། །འགྲོ་བ་འདི་དག་སྲིད་པའི་བཙོན་ར་ནས། །ཐར་ མེད་སྡུག་བསྔལ་འབའ་ཞིག་གིས་མནར་བ། །ཉེས་བྱེད་གཞན་ན་ཡོད་པ་མ་ཡིན་རང་གིས་ལན། །སྙིང་རུས་གལ་ཆེ་འདི་མེད་ཐར་ལམ་བྲལ། །སྐད་དོ། །བཞི་པ་ནང་གི་ཉེར་ལེན་ཆུང་བ་ལ་ཕྱིའི་རྐྱེན་མི་འཇུག་ པར་བསྟན་པ་འདི་ལགས། རྒྱུད་ལ་དད་པ་མེད་པའི་མི་ལ་རྣ་བར་ཆོས་བཤད་ཀྱང་སེམས་ལ་མི་འཇོག་པར་གདའ། ཞེས་པ་ནི། འདི་ལ་གཞི་ལམ་འབྲས་བུའི་ཐད་སྐོར་བཤད་ལུགས་གསུམ་དུ་ཡོང་བར་གདའ། གྲུབ་པའི་མཐས་བློ་མ་བསྒྱུར་ཀྱང་གང་ཟག་གི་རྒྱུད་ལ་ཐོག་མ་གཞི་འཆའ་བའི་དུས་མོས་པའི་དད་པ་ལ་ལེ་ལོའི་སྒྲོག་མེད་པ། བུང་བ་རྩི་འཇིབ་པ་ལྟ་བུའི་བློ་མེད་པ་ལ། རྐྱེན་དགེ་བའི་བཤེས་གཉེན་ཞིག་གིས། རྣ་ བར་ཆོས་འཁོར་བའི་ཉེས་དམིགས་བསྟན་པའི་གདམས་ངག་བཤད་ཀྱང་ཁོ་ལ་མོས་པའི་དད་པ་མེད་པའི་ཤུགས་ཀྱིས། སེམས་ལ་ངན་སོང་གསུམ་གྱི་སྡུག་བསྔལ་སྐད་ཅིག་ཀྱང་འཇོག་པར་མི་གདའ་སྟེ། དེ་ལ་ཆོས་ པའི་སྐལ་བ་དང་མ་ལྡན། གཉིས་པ་ཐར་པ་མྱ་ངན་ལས་འདས་པ་འདོད་པའི་བློ་ལ་བར་དུ་ལམ་འཛིན་པའི་དུས་སུ། དང་བའི་དད་པ་ལ་འཁྲུལ་པའི་རྙོག་མ་ལངས་པས། རྒྱ་མཚོ་ལ་ཟླ་བ་འཆར་བ་ལྟ་བུའི་ཉེར་ལེན་ མེད་པའི་མི་ལ། བླ་མ་དམ་པ་ཞིག་གིས། རྣ་བར་ཆོས་སྙན་ཁུངས་རྒྱུད་པའི་གདམས་ངག་བཤད་ཀྱང་། ཕ་རོལ་པོ་ལ་དང་བའི་དད་པ་མེད་པའི་ཤུགས་ཀྱིས། སེམས་ལ་རྒྱུ་འབྲས་མི་བསླུ་བ་མི་འཇོག་པར་ གདའ་སྟེ། དེས་སྒྲུབ་པའི་སྲང་མཐོང་དོན་མེད། གསུམ་པ་སྒྲུབ་པ་པོ་འཕགས་ལམ་བསྒྲོད་པ་དེ་ལ། མཐའ་མ་འབྲས་བུ་ལ་སྦྱོར་བའི་དུས་སུ་རྒྱུད་ལ་ཡིད་ཆེས་པའི་དད་པ་ལ། ཐེ་ཚོམ་གྱི་བློ་མེད་པ་སྔར་འདྲིས་ཀྱི་ མི་དང་ཕྲད་པ་ལྟ་བུ། ངེས་པའི་ཤེས་པ་མེད་པའི་མི་ལ། རྗེ་བཙུན་དམ་པ་ཞིག་གིས། རྣ་བར་ཆོས་གསང་སྔགས་མངོན་སུམ་གྱི་ལམ་པ་ཡིན་ཉམས་སུ་བླངས་ན། མཐོང་རྟགས་དང་མྱོང་རྟགས་འདི་ལྟར་ཡིན་ ༄༅། །བཤད་ཀྱང་། ཡིད་ཆེས་པའི་དད་པ་མེད་པའི་སྟོབས་ཀྱིས། སེམས་ལ་འབྱུང་བ་ལྔའི་སྐྱེ་མཆེད་མཐོང་ལུགས་མི་འཇོག་པར་གདའ་སྟེ། དེ་ལ་རང་གི་རྒྱུད་ཚོད་ག་ན་གནས་ངོ་ཤེས་ས་ག་ ན་བདོག །དེས་གང་ཟག་གི་རིགས་དང་ངོ་སྤྲད་པའོ། །བཞི་པ་ནང་གི་ཉེར་ལེན་ཆུང་བ་ལ་ཕྱིའི་རྐྱེན་མི་འཇུག་ པར་བསྟན་པ་འདི་ལགས། རྒྱུད་ལ་དད་པ་མེད་པའི་མི་ལ་རྣ་བར་ཆོས་བཤད་ཀྱང་སེམས་ལ་མི་
Chinese
烦恼炽盛增长，欲望如火，难以舍弃贪恋执着。我执如险隘，懈怠为根本，这些众生从轮回的牢狱中，无法解脱，唯有痛苦煎熬。作恶者并非他人，而是自己。精进至关重要，没有它就无法脱离轮回。如是说。第四，说明内在的因缘微弱，外在的条件无法进入。对于心中没有信仰的人，即使耳边听到佛法，也不会铭记于心。这是说，这在基础、道路、结果方面有三种说法。 即使没有被宗派的观点所改变，在众生的相续中，最初奠定基础之时，对于信奉的信心没有懈怠的束缚。对于像蜜蜂吸吮花蜜一样没有智慧的人，如果因缘是善知识，即使耳边讲述轮回的过患的教言，由于他没有信奉的信心，心中也不会片刻停留三恶道的痛苦。因为他没有修法的福分。第二，对于渴望解脱涅槃的心，在中间修持道路之时，由于最初的信心升起迷惑的污垢，对于像大海中映现月亮一样没有因缘的人，即使一位圣洁的上师，耳边讲述传承清净的教言，由于对方没有最初的信心，心中也不会铭记因果不虚。因此，他所见的修行之路毫无意义。第三，修行者趋入圣道，在最终与果位结合之时，对于相续中确信的信心，没有怀疑的念头，就像与过去熟悉的人相遇一样。对于没有确定认知的人，即使一位至尊上师，耳边讲述密宗现证的道，如果加以修持，会出现这样的证相和体验， 即使这样讲述，由于没有确信的信心，心中也不会铭记五蕴生起的方式。因此，自己相续的程度在哪里，认识到安住的地方在哪里？这才是与众生的根性相契合。第四，说明内在的因缘微弱，外在的条件无法进入。对于心中没有信仰的人，即使耳边听到佛法，也不会
English
Afflictions are intense and increase, desires are like fire, and it is difficult to abandon attachment and clinging. Self-grasping is like a dangerous pass, and laziness is the root. These beings are trapped in the prison of samsara, unable to escape, and are tormented only by suffering. The wrongdoer is not someone else, but oneself. Diligence is essential; without it, there is no escape from samsara. Thus it is said. Fourth, it is explained that when the inner causes are weak, external conditions cannot enter. For a person who has no faith in their heart, even if they hear the Dharma in their ear, they will not keep it in mind. This is to say that there are three ways of explaining this in terms of the ground, the path, and the result. Even if one's mind is not changed by sectarian views, in the continuum of beings, at the time of initially laying the foundation, there is no bondage of laziness for the faith that is relied upon. For someone who has no wisdom, like a bee sucking nectar, if the condition is a virtuous friend, even if they hear the teachings that show the faults of samsara in their ear, because they have no faith to rely on, the suffering of the three lower realms will not remain in their mind for even a moment. Because they do not have the fortune to practice the Dharma. Second, for the mind that desires liberation and nirvana, at the time of practicing the path in between, because the defilement of confusion arises in the initial faith, for a person who has no cause, like the moon appearing in the ocean, even if a holy lama speaks the teachings of pure lineage in their ear, because the other person has no initial faith, the infallibility of cause and effect will not be kept in mind. Therefore, the path of practice they see is meaningless. Third, when a practitioner enters the noble path, at the time of finally uniting with the result, for the faith of certainty in the continuum, there is no thought of doubt, just like meeting someone familiar from the past. For a person who has no definite knowledge, even if a venerable lama speaks of the path of secret mantra realization in their ear, if it is practiced, such signs and experiences will arise, Even if it is explained in this way, because there is no faith of certainty, the way of arising of the five aggregates will not be kept in mind. Therefore, where is the extent of one's own continuum, and where is the place to recognize the abiding place? This is what is in accordance with the nature of beings. Fourth, it is explained that when the inner causes are weak, external conditions cannot enter. For a person who has no faith in their heart, even if they hear the Dharma in their ear, they will not