Tibetan
་གཉིས། ཕྱི་མའི་དོན་གྲུབ་ན་མི་རྗེས་མ་བསླེབས་པ་འདོད་ཐོག་ཏུ་ངོས་བཟུང་བ་དང་བཅུ་ གསུམ་དུ་གདའ་བ་ལས། དང་པོ་ཆོས་ཀྱི་མཐུན་རྐྱེན་འཇིག་རྟེན་པའི་མཐོ་ལམ་མིན་པར་བསྟན་པ་འདི་ལགས། དམ་པའི་ཞལ་ནས། ཁ་ཅིག་ང་ཅག་འདྲ་བས་ཆོས་མི་ཡོང་ཟེར་ཏེ་མིག་ཡར་ལ་མ་བལྟས་པ་ཡིན་ གསུངས་པ་ནི། དམ་པའི་ཞལ་ནས། མེ་ནུ་དགེ་འབར་ལ་ཆོས་ནུས་སེ་ནུས་ན་གང་ཡང་མཐུན་རྐྱེན་དུ་འཆར་གྱི་གསུངས་སྐད། མི་རིགས་ཚན་ཅིག་རང་ལ་དད་པ་མེད་པ་མི་དཔྱོད་པར། ང་ཅག་འདྲ་བ་བསོད་དེ་ མེད་པ་དེས་ཆོས་མི་ཡོང་ཟེར་ཏེ། ཆོས་ཞེ་ཐག་པ་ནས་བྱེད་སྙིང་མ་འདོད་པ་ཡིན། འདོད་ན་གཞན་སྙད་གདགས་སུ་མེད། མིག་ཡར་ལ་ཕྱེས་ནས་ཆོས་མེད་ན་ཅིས་ཀྱང་ཕན་རེ་ཤི་སྙམ་པ་ལ་མ་བལྟས་པ་ཡིན་ གསུངས་པ་དེ་སྐད་དུ་སྙད་གདགས་སུ་མེད་པའོ། །གཉིས་པ་དེའི་གནད་ཀ་རྒྱུ་མཚན་ལ་དྲིས་པ་འདི་ཡིན། དེ་ཙུག་ལགས་ཞུས་པ་ནི། ཆོས་མི་ཡོང་བའི་རྒྱུ་མཚན་ལ་དྲིས་པའོ། །གསུམ་པ་རྐྱེན་ངན་དད་པའི་ལྕག་ འདེབས་སུ་བསྟན་པ་འདི་ལགས། སྡུག་བསྔལ་རྐྱེན་ངན་མང་ན་དགའ་བ་ཡིན། ཆོས་འབྱུང་བའི་རྒྱུ་ཡིན་ཞེས་པ་ནི། བདེ་ལེགས་དགའ་སྐྱིད་འཇིག་རྟེན་པ་དང་སྤྲོ་བའི་གནས་ཡིན་པས་ཆོས་འབྱུང་བའི་རྒྱུ་མ་ཡིན། ཆོས་འབྱུང་བའི་རྒྱུ་སྡུག་བསྔལ་ཉམས་སུ་མྱོང་བ་ཡིན་ཏེ། འདིས་འཁོར་བ་ལས་བློ་ལྡོག་པ་ཡིན། མི་མཐུན་པའི་རྐྱེན་མང་ན་ཚེ་འདིའི་བྱ་བ་ལས་གདོད་ཡིད་འབྱུང་བས་དགའ་བ་ཡིན། ཡོངས་སུ་སྐྱོ་བའི་བློ་དེ་ཆོས་ ༄༅། །འབྱུང་བའི་རྒྱུ་ཡིན། རྐྱེན་ངན་བརྩེགས་མར་བསྟོད་པའི་དུས་དེར་གདོད་ཆོས་དྲན་པ་ལས་གཞན་དུ་མ་ཡིན། རྐྱེན་ཀྱིས་བསྐལ་བའི་དད་པའི་ཤེས་རབ་ཀྱི་མིག་ཡོད་པས། འཁོར་བའི་ མཚན་ཉིད་སྡུག་བསྔལ་ལས་མ་འདས་པ་དེ། དེ་དུས་ཀྱི་མིག་མིན་པས་མི་མཐོང་བར་གདའ་བ། ཡོང་སོ་སོར་མ་བྲོས་ན་ཐར་ཐར་མི་འདྲ། ཆོས་རང་བྱ་དགོས་སྙམ་པའི་བློ་དེ་སྡུག་བསྔལ་ཉམས་སུ་མྱོངས་པ་ལས་ འཆར་བ་ཡིན། འཁོར་བ་ལས་བློ་ལྡོག་པའི་རྒྱུ་སྡུག་བསྔལ་ཡིན་པས། དེས་ཆོས་བྱེད་པ་ལ་དགའ་བར་ངོ་སྤྲད་པའོ། །དེ་སྐད་དུ་ཡང་རྡོ་རྗེའི་མགུར་ལས། སྡུག་བསྔལ་མེད་ན་ངེས་འབྱུང་མེད། །སྡུག་བསྔལ་ གྱིས་ནི་ཚེ་འདི་ལས། །ཡིད་འབྱུང་འདི་ཡིས་ཐར་ལམ་འཛིན། །སྡུག་བསྔལ་དད་པ་སྐྱེད་པའི་མ། །དད་པ་འཁོར་བ་སྒྲོལ་བའི་གྲུ། །སྡུག་བསྔལ་ཉམས་སུ་མ་མྱོང་བའི། །རྟེན་ལ་སྐྱོ་བ་མི་སྐྱེ་བས། །བྱང་ ཆུབ་ཐོབ་པར་མི་འགྱུར་རོ། །ཞེས་པའོ། །བཞི་པ་སྒོ་དྲག་ཉམས་ལེན་གྱི་གེགས་སུ་བསྟན་པ་འདི་ལགས། རང་སྒོ་ཞན་ན་དགའ་བ་ཡིན།མི་ཆོས་པའི་གཉའ་མི་སྲོང་ཞེས་པ་ནི། བཟང་ཆེན་སྡུག་དང་ངན་ཆུང་ སྐྱིད་གཉིས་ལས། རང་སྒོ་ཞན་ན་འཇིག་རྟེན་པའི་ཆེ་ཐབས་མི་འགྲུབ་པས་དགའ་བ་ཡིན་ཏེ། འདི་བྱུར་དཔལ་དུ་བབས་པ་བྱ་བ་མི་ཆོས་མ་བྱུང་བས་ལྷ་ཆོས་གྲུབ། སྐུ་མཐོང་ཅན་གྱི་གཉའ་མ་བསྲོངས་པས་འཚེངས་ ཏེ༑ སྒོ་དྲག་མཐོ་ལམ་སྙེག་པའི་མིས་ཆོས་མི་ཡོང་ཏེ། གྲགས་པ་ལ་སྙན་པར་ལྟ་བའི་གནད་ཀས་ཆོས་བརྒྱད་ཀྱི་རྒྱར་ཚུད། འབྲས་བུ་ཚེ་འདིར་འབྱིན་གྱི་གཏིང་ལ་དོན་དུ་འཇིག་རྟེན་གྱི་ཆེ་ཐབས་གཉེར་བའི་དབང་ གིས༑ སྡིག་གིས་མི་གོས་པ་མི་ཡོང༌། གྲོས་འདུན་མ་མཁས་པ་ལྟར་ཚབས་རང་ལ་བྱས་ནས་བདོག །ཆོས་བྱེད་པ་ལ་སྒོ་དྲག་པ་ལྟར་ལོད་དེ་ཁྱད་པར་དུ་ཡང་རབ་ཏུ་བྱུང་བ་ལའོ། །དྲག་པོ་མི་ཆོས་ཀྱི་དཔོན་དུ་ སོང་བ་ཙམ་གྱིས་ཆོས་དང་བྲལ་བ་དུས་མཉམ་པ་ཡིན། འཁོར་འདབ་ཀྱི་གཉེར་ཀ་ལ་མཐའ་འདིས་འདུས་བྱ་བ་མི་ཡོང་བ་ཡིན། དེར་ངན་གྱིས་དྲག་བཀོལ་བས་མི་ཚེ་གཞན་གཉེར་ལ་བརྒས་ནས་རང་མདོ་མེད་དུ་འགྲོ་ བ་དེ་བཟང་ཆེན་སྔག་བྱ་བ་ཡིན་ཏེ། སྒྲིན་མིག་ལ་བྲོས་སུ་སོང་བའོ། །ལྔ་པ་ཚུགས་མལ་འཁོར་བའི་བག་གཞིར་བསྟན་པ་འདི་ཡིན། ཕ་མའི་དྲིན་མེད་ན་དགའ་བ་ཡིན། འཁོར་བའི་འབགས་གཞི་ཆུང་ཞེས་པ་ནི། མངའ་ཐང་ཅན་གྱི་དཀོན་བུ་དེ་ལ་ན་སོ་བརྒས་མི་ཁོམ་པར་ཁྱིམ་བྱེད། རབ་ཏུ་འབྱུང་བར་འདོད་ན་ཨ་མ་ལྕེབ་པས་སྡིགས། དད་པ་དང་ཤེས་རབ་ཆེ་ཡང་ཐག་རིང་དུ་སློབ་གཉེར་ལ་མི་གཏོང་། ཕ་མའི་དྲིན་གྱིས་ འཇིག་རྟེན་གྱི་ཆེ་ཐབས་ལ་འགོད་པས། དེར་ཆོས་བྱར་མི་ཡོང་། དྲིན་ཆེ་བ་ལྟར་ཐར་ལམ་གྱི་བདུད་དུ་སོང་བའོ། །དྲུག་པ་འདུ་བས་ཆོས་ཀྱི་རྐྱེན་བསྐུལ་བར་བསྟན་པ་འདི་ལགས། ན་ཚ་མོད་ན་དགའ་བ་ཡིན། ༄༅། །འཆི་བ་རྗེས་སུ་དྲན་པས་བརྩོན་འགྲུས་ཀྱི་ལྕག་བྱེད་ཞེས་པ་ནི། སྐྱེས་བུ་རིག་པ་ཅན་ལ་ན་ཚ་མོད་ན། ཁོས་ན་བའི་དྲུང་ན་འཆི་བ་ཡོད་པར་ཤེས་ནས། བདག་གི་ལུས་ལ་བློ་བལྟོས་མེད་ ཡང་ནས་ཡང་དུ་ན་བ་འདིའི་འཁོས་ཀས་ནམ་ཞིག་གསོབ་གོག་དགྱེལ་བར་ཐག་ཆོད་པས། ད་རེས་སོས་ན། ཆོས་མི་བྱེད་རེ་ཤི་ཟེར་ནས། བློའི་བཅད་པ་རྟེན། དེ་ལྟར་མི་རྟག་པ་རྒྱུད་ལ་སྐྱེས་པ་དེ་ཆོས་བྱེད་པ་ལ་ དགའ་བ་ཡིན། ཆགས་སྡང་དང་བྲལ་བར་སླ། དེར་སྒྲུབ་པ་ལ་སྙིང་པོར་འཛིན། དེ་འཆི་བ་རྗེས་སུ་དྲན་པས་གོ་བཅད་པ་ཡིན། མི་རྟག་པར་ཤེས་པས་བརྩོན་འགྲུས་ཀྱི་ལྕག་བྱེད་པ་དེ། ན་ཚ་དཔལ་དུ་བབས་ པ་ཡིན་ནོ།
Chinese
二，如果后世的意义得以实现，那么不等待后来者到来，就将它视为已经实现，共有十三点。第一点是，表明佛法的顺缘不是世俗的晋升之路。圣者说：有些人像我们一样说学佛没有用，因此不抬头向上看。圣者说：如果梅努·格埃巴尔有学佛的能力，那么任何事情都会显现为顺缘。不评判某个民族是否没有信仰，而是说像我们这样没有福报的人学佛没有用，这是因为他们从心底里不愿学佛。如果愿意，就没有借口可找。圣者说，睁开眼睛向上看，心想如果没有佛法，无论如何都会死去，但他们没有这样看，所以没有借口可找。第二点是，询问其关键原因。询问“那是怎么回事呢？”，实际上是在询问学佛没有用的原因。第三点是，表明逆境是鞭策信仰的鞭子。苦难和逆境越多越好，因为它们是佛法产生的根源。快乐、幸福、世俗的喜悦和娱乐场所不是佛法产生的根源。佛法产生的根源是体验苦难，因为它能使人从轮回中解脱。如果不顺的因缘增多，首先会厌倦今生的事务，因此是好事。完全厌离的心是佛法产生的根源。在赞美逆境叠加的时候，首先想到的就是佛法。因为因缘具有开启智慧之眼的信仰，所以轮回的自性离不开苦难。如果不是那时的眼睛，就看不到这一点。如果不各自逃离，就不会有真正的解脱。只有在体验过苦难之后，才会产生“必须自己修行佛法”的想法。因为从轮回中解脱的根源是苦难，所以它被认为是修行佛法的乐趣。正如金刚歌中所说：没有苦难就没有出离心，苦难使人厌倦今生，这种厌倦使人走上解脱之路，苦难是滋养信仰的母亲，信仰是度脱轮回的船，没有体验过苦难，就不会对所依之物产生厌倦，因此不会获得菩提。第四，猛烈地修行。
English
Two, if the meaning of the future life is realized, then without waiting for the later ones to arrive, it is regarded as already realized, there are thirteen points in total. The first point is that it shows that the favorable conditions for Dharma are not the path to worldly promotion. The holy one said: Some people, like us, say that studying Buddhism is useless, so they don't look up. The holy one said: If Menu Ge-Ebar has the ability to study Buddhism, then anything will appear as a favorable condition. Without judging whether a certain ethnic group has no faith, but saying that people like us who have no merit are useless in studying Buddhism, it is because they do not want to study Buddhism from the bottom of their hearts. If you want to, there is no excuse to find. The holy one said, open your eyes and look up, thinking that if there is no Dharma, you will die anyway, but they did not look at it this way, so there is no excuse to find. The second point is to ask about the key reasons. Asking "What's the matter?" is actually asking why studying Buddhism is useless. The third point is that adversity is shown as a whip to spur faith. The more suffering and adversity, the better, because they are the root of the Dharma. Happiness, happiness, worldly joy, and entertainment venues are not the root of the Dharma. The root of the Dharma is experiencing suffering, because it can liberate people from samsara. If unfavorable conditions increase, you will first be tired of the affairs of this life, so it is a good thing. The completely disgusted mind is the root of the Dharma. When praising the superposition of adversity, the first thing that comes to mind is the Dharma. Because the cause has the faith that opens the eyes of wisdom, the self-nature of samsara cannot be separated from suffering. If it is not the eyes of that time, you will not see this. If you don't escape separately, there will be no real liberation. Only after experiencing suffering will the idea of "I must practice the Dharma myself" arise. Because the root of liberation from samsara is suffering, it is considered the joy of practicing the Dharma. As the Vajra Song says: Without suffering, there is no renunciation. Suffering makes people tired of this life. This weariness leads people to the path of liberation. Suffering is the mother who nourishes faith. Faith is the boat that saves samsara. Without experiencing suffering, there will be no weariness of what you depend on, so you will not attain Bodhi. Fourth, practice vigorously.
Chinese
这是显示为障碍的缘由。如果自己的能力弱小，那是好事。所谓“不要扶持世俗之人的肩膀”，意思是：比起大的美好和小的恶劣两种情况，如果自己的能力弱小，就无法成就世俗的伟大，所以是好事。这变成了吉祥，因为没有发生世俗之事，所以成就了佛法。因为没有扶持显贵之人的肩膀，所以感到满足。能力强盛、追求高位的人不会信奉佛法，因为他们重视名声，陷入了八法之网。为了今生的果报，他们追求世俗的伟大，因此无法不沾染罪恶。像不聪明的人一样，把责任揽在自己身上。对于修行佛法的人来说，能力强盛就像是枷锁，尤其是对于出家人来说。仅仅成为世俗的统治者，就同时远离了佛法。无法通过依附他人来成就事业。因此，恶人利用强权，一生都在为他人奔波，最终一无所获，这就是所谓的大恶，就像逃避敏锐的眼睛一样。第五个是显示作为轮回习气的处所。如果没有父母的恩情，那是好事。所谓“轮回的污垢少”，意思是：对于有权势者的独子来说，没有时间变老，一直在操持家务。如果想出家，母亲会用鞭子威胁。即使有信心和智慧，也不会被送到远方求学。因为父母的恩情，他们被安排追求世俗的伟大，因此无法修行佛法。恩情越大，就越成为解脱之路的障碍。第六个是显示通过聚集来促进佛法的因缘。如果疾病众多，那是好事。 这是通过忆念死亡来鞭策精进。意思是：对于聪明的人来说，如果疾病众多，他会知道疾病的根源在于死亡。我的身体反复生病，这表明总有一天会倒下。如果这次痊愈了，就会想“如果不修行佛法就死了”，从而坚定决心。这样，在心中生起无常，对于修行佛法来说是好事。容易远离贪嗔。因此，他们将修行视为核心。这就是通过忆念死亡来坚定决心。认识到无常并鞭策精进，这就是疾病转化为吉祥。
English
This is to show the causes that are obstacles. It is good if one's own abilities are weak. The so-called "do not support the shoulders of worldly people" means: Compared to great goodness and small evil, if one's own abilities are weak, one cannot achieve worldly greatness, so it is good. This becomes auspicious, because worldly affairs do not occur, so Dharma is accomplished. Because one does not support the shoulders of prominent people, one feels content. People with strong abilities who pursue high positions will not believe in Dharma, because they value fame and fall into the net of the eight worldly concerns. For the sake of rewards in this life, they pursue worldly greatness, so they cannot avoid being tainted by sin. Like unwise people, they take responsibility upon themselves. For those who practice Dharma, strong abilities are like shackles, especially for monks and nuns. Merely becoming a worldly ruler means simultaneously abandoning Dharma. One cannot accomplish anything by relying on others. Therefore, evil people use power, spending their lives working for others, and ultimately achieve nothing. This is what is called great evil, like escaping from keen eyes. The fifth is to show the place where the habits of samsara reside. It is good if there is no parental kindness. The so-called "less defilement of samsara" means: For the only son of a powerful person, there is no time to grow old, and he is always busy managing the household. If he wants to become a monk, his mother will threaten him with a whip. Even if he has faith and wisdom, he will not be sent far away to study. Because of parental kindness, they are arranged to pursue worldly greatness, so they cannot practice Dharma. The greater the kindness, the more it becomes an obstacle to the path of liberation. The sixth is to show that gathering together promotes the causes of Dharma. It is good if there are many illnesses. This is to encourage diligence by remembering death. It means: For a wise person, if there are many illnesses, he will know that the root of illness lies in death. My body is repeatedly ill, which shows that one day it will collapse. If I recover this time, I will think, "If I die without practicing Dharma," and thereby strengthen my resolve. In this way, impermanence arises in the mind, which is good for practicing Dharma. It is easy to be free from attachment and aversion. Therefore, they regard practice as the core. This is to strengthen resolve by remembering death. Recognizing impermanence and encouraging diligence, this is how illness is transformed into auspiciousness.