Tibetan
བའ་ཞིག་ལྷུར་བླངས་པས། འཕགས་ལམ་དང་ག་ན་ཕྲད། འཁོར་བ་ལས་བློ་མ་ལོག་ན་མྱ་ངན་ལས་འདས་པ་ཐག་རིང་བར་གོ་བ་ལོངས་གསོལ་བྱ་བར་ནན་ཏན་དུ་ གསུངས་སྐད། དེ་ལས་སོགས་པ་བླ་མའི་གདམས་ངག་སྙིང་གཏམ་མེ་བཙའ་རུ་བཏབས་པ་རྣམས་དང་། གང་ཟག་གཞན་གྱི་ལེགས་སྤྱད་སྙན་ཁུངས་རྒྱུད་པ་ཐབས་ཁྱད་པར་དུ་གྱུར་པ་རྣམས་ལ་མ་བསྟུགས་ཏེ། བླ་ མ་རྣམས་ཀྱི་གདམས་ངག་ཐབས་ཁྱད་འཕགས་བླ་ན་མེད་པ་ཡིན་ཡང་། གང་ཟག་རང་གིས་ཐབས་ལམ་དུ་མ་བསླང་བར་ཐབས་ལས་བྱུང་བའི་འབྲས་བུ་ག་ན་ཐོབ་ན། འོ་མ་ལ་མར་ཡོད་ཀྱང་མ་དཀྲོགས་པར་མར་མི་ དཔེ་དེ་དང་འདྲ་བར་བླ་མའི་མན་ངག་དུས་གསུམ་གྱི་སངས་རྒྱས་ཀྱི་གཤེགས་ཤུལ་ཡིན་ཡང་། སྒྲུབ་པ་ལ་སྙིང་པོར་མ་བཟུངས་རྒྱུད་ལ་མྱོང་བ་མི་ཡོང་བར་གདའ་སྟེ། ཐ་མལ་པ་ལས་སྨོས་སུ་མེད། གྲུབ་མཐའ་བློ་བསྒྱུར་རྣམས་ཞེ་ཐག་པ་ནས་སངས་རྒྱས་མི་འདོད། འདོད་ན་འབྲས་བུ་མྱ་ངན་ལས་འདས་པ་བསྒྲུབ་པ་བྱ་བ་སྤྱོད་ལམ་འཇིག་རྟེན་གྱི་ཆེ་ཐབས་བསྒྲུབ་པ། མི་ཆོས་པར་བརྟགས་ཀྱང་བྱ་བ་ཅི་བྱེད་ཀྱི་འབྲས་ བུ་ཚེ་འདིར་ཕྱུངས་པས། རྫོགས་པའི་སངས་རྒྱས་ག་ན་ཐོབ། གང་ཟག་གོ་ཆ་འཇིག་རྟེན་པ་དང་མ་བྲལ་བར་ཆོས་འདས་པ་རྒྱུད་ལ་ག་ན་སྐྱེ་ལགས་སོ། །གཉིས་པ་ཉམས་ལེན་གྱི་ཀུན་སློང་མེད་པར་ཁྲེལ་བ་འདི་ ལགས༑ སོམས་དང་ལེ་ལོ་སྙོམ་ལས་ལ་དགའ་བའི་མི་ལ་སྒྲུབ་པའི་བློ་ནམ་འགྱུ་ན་ཞེས་པ་ནི། ཉམས་སུ་ལེན་པའི་བློ་ལེ་ལོས་འཕྲོག་པ་ཡིན་ལ། དེ་འཕགས་ལམ་ལ་བར་དུ་གཅོད་པའི་ངེས་འབྱུང་གི་གེགས་སུ་ ངོས་འཛིན་དགོས་སོམས་དང་བྱ་བ་ནི་སྙིང་གི་ཚིག་ཡིན་ཏེ། ལམ་པའི་རྣལ་འབྱོར་པ་ལ། གྲོགས་སུ་བརྩོན་འགྲུས་གལ་ཆེ་ལེ་ལོ་སྙོམ་ལས་ལ་སྔས་བཅས་པས་གོ་ཆ་མཐར་མི་ཕྱིན། གང་ཟག་ལེ་ལོ་ཅན་དེ་ཆོས་སྒོར་ ༄༅། །ཞུགས་ཀྱང་ཐ་མལ་དངོས་ཡིན་ཏེ། རྒྱུ་སྙོམས་ལ་དགའ་བའི་མི་ལ་ཐར་ལམ་རྒྱབ་ཀྱིས་ཕྱོགས། ཁོང་ལ་སྒྲུབ་པའི་བློ་མེད་པས་མྱོང་བ་རྒྱུད་ལ་མི་སྐྱེ། འདིའི་རིགས་ལ་ཆོས་ཤེས་པས་ཅི་ ལ་ཕན། གླེགས་བམ་གྱི་དོན་སེམས་ལ་མ་གོ་བར་རྟོགས་པ་རྒྱུད་ལ་ག་ན་འཆར། ལེ་ལོའི་སྟོབས་ཀྱིས་ལྟ་རྟོག་ཕྱི་རུ་མ་ཚུད་པས། ཡུལ་ནམ་ཟླ་སྟོན་དཔྱིད་དུ་གྱུར་ཀྱང་ཕྱི་རོལ་མི་རྟག་པར་མ་གོ །སྙོམ་ལས་ཀྱི་ སྟོབས་ཀྱིས་ལྟ་རྟོག་ནང་དུ་མ་ཚུད་ན་སྐད་ཅིག་མ་འཕོ་འགྱུར་བྱེད་ཀྱང་། མི་རྟག་པ་རྒྱུད་ལ་མ་སྐྱེས། གང་ཟག་འདིའི་རིགས་ཅན་ལ་འཆི་བའི་བློ་ནམ་འགྱུ་ན། ཚེ་འདི་རྩྭ་ཁའི་ཟིལ་པ་དང་འདྲ་བར་མི་རྟག་པར་མཁྱེན་ པར་མཛོད་གསོལ་ལོ། །གསུམ་པ་འཁྲུལ་ཚབས་ཆེ་བ་ལ་ཁྲེལ་བ་འདི་ཡིན། ཕན་པ་ཏིལ་འབྲུ་ཙམ་ཞིག་མེད་པར་གཞན་ངོ་རུ་སྡིག་པ་བྱེད་པ་དེའི་སྙིང་ལ་ཅི་སེམས་ན་ཞེས་པ་ནི། དེའི་རིགས་དེ་སྙིང་མེད་གློ་བ་ལ་ བརྟེན་པ་བྱ་བ་ལགས་ཏེ། གཟུགས་མི་རུ་འདུག་ཀྱང་ངོ་བོ་དུད་འགྲོ་ལས་མ་འདས་པས། རང་ལ་ཕན་པའི་ངོས་ནས་ཏིལ་འབྲུ་ཙམ་ཞིག་མེད་པར། དགའ་ལ་རེ་ལ་ཕ་རོལ་གྱི་ཞོར་འབྱོང་དུ་རྣམ་སྨིན་ལ་ཡ་ང་མི་སྐྱེ་ བར༑ གཞན་ངོ་རུ་སྡིག་བྱེད་ཕོད་པ་དེ་འདྲེས་ཁྲིད་པའི་དོ་མ་ཡིན་ཏེ། སྙིང་ལ་ཅི་སེམས་ན་བྱ་བ་དོན་ལ་སྙིང་མེད་པར་ངོས་བཟུང་བའོ། །བཞི་པ་རྗེས་སུ་འགྲོ་ལྡོག་མི་བྱེད་པ་ལ་ཁྲེལ་བ་འདི་ལགས། དགེ་སྡིག་ངོ་ ཤེས་ནས་རྣམ་སྨིན་ལ་མི་འཛེམས་པ་དེའི་སྙིང་ལ་ཅི་སེམས་ན་ཞེས་པ་ནི། འདི་གཉིས་ངོ་མ་ཤེས་ན་དབང་མེད། ཤེས་ནས་སྤང་བླང་བྱ་བར་རིགས་པ་བས་ཀྱང་ཆེར་རིགས་ཏེ། དགེ་བའི་འབྲས་བུ་བདེ་བ་ཡིན་ལ། སྡིག་པའི་འབྲས་བུ་སྡུག་བསྔལ་དུ་འབྱིན་པའི་ཕྱིར་རོ། །དེ་ལྟར་ངོ་ཤེས་ནས་རྗེས་སུ་འགྲོ་ལྡོག་མི་བྱེད་པར། རྣམ་སྨིན་ལ་ཇི་སྙམ་ཡང་མི་བྱེད་པར་མི་འཛེམས་པ་རྣམས་ནེ་ཙོ་བཞིན་གཏམ་མི་སྐད་དུ་སྨྲ་ཤེས་ཀྱང་། ངོ་ བོ་བྱོལ་སོང་ལས་མ་འདས་ཏེ། དེའི་སྙིང་ལ་པེ་ཏེའུ་དང་ཇ་རོང་ངམ་རིགས་ནག་མོ་གསུམ་སུམ་སྦྲེལ་དུ་ཞུགས་པ་ཡིན་ལ། ཅི་སེམས་ན་བྱ་བ། མི་རང་གི་བསམ་པ་མེད་བྱ་བར་ངོས་བཟུང་བའོ། །ལྔ་པ་བདེ་ ལེགས་ཀྱི་གདན་ས་སྤང་བར་མི་རིགས་པ་འདི་ལགས། མཐོན་པོའི་སར་བཞག་ནས་དམའ་སར་འབབས་པ་དེའི་སྙིང་ལ་ཅི་མནོ་ན། བྱ་བ་ནི། འདི་གདོན་གྱིས་མ་བརླམས་པའི་སྨོན་པ་ཡིན་ཏེ། རྟེན་ཆོས་པའི་ཆ་ ལུགས་སུ་བྱས་པས་མཐོན་པོའི་སར་བཞག་པ་ཡིན་ཏེ། བཀུར་གནས་སུ་གྱུར་ནས་སྐྱིད་པ་བྱེད་མི་ནུས་པར། དམའ་སར་འབབ་པ་རང་མགོ་རང་གིས་འཚོག་པ། དེའི་སྙིང་ལ་ཅི་མནོ་ན་རང་གིས་རང་ལ་དུག་པ་བྱ་ བར་མི་རིགས་རང་རེ་དགྲ་མིན་པའི་ཕྱིར་རོ། །དྲུག་པ་བྱ་གཏོང་གི་དགྲ་ལ་མི་འཇིགས་པ་བླུན་པར་བསྟན་པ་འདི་ལགས། ཚེ་མཐར་སྐྱོལ་ཀྱང་ཆོས་མི་དྲན་པའི་མི་དེའི་སྙིང་གར་སོང་ན། ཞེས་པ་ནི། སྐལ་མེད་ ༄༅། །འཁོར་བར་འཁྱམས་སུ་མཐོ་བ་འདིའི་རིགས་ཅན་ཁོ་ན་མང་བ་ཡིན་ཏེ། བརྒས་པའི་ལུས་སྣམ་ཟད་མར་མེ་ལྟར་ཚེ་མཐར་ཁྱོལ་ཀྱང་བརྒས་པ་དེ་འཆི་བའི་ཁྱིམ་མཚེས་སུ་མ་རིག་པའི་གཤེད་མ་ བྱེ་བ་གཞོན་སྙིང་ཁྲག་རྐྱལ་དེ། སྐྲ་དཀར་ལས་སོགས་པའི་བྱ་གཏོང་རིམ་པར་བྱུང་ཡང་། ན་སོ་གླང་རྒན་ལྟར་འདུག་ཀྱང་ཤེས་པ་བེ་ཆུང་བས་ཆུང་བའི་སྟོབས་ཀྱིས། བརྒས་དང་ཉེ་བ་འཆི་དང་ཉེ་བར་མ་མཇལ་ བར་ད་རུང་ཚེ་རྟག་པར་བཟུངས་ནས། ཆོས་མི་དྲན་པ་རྣམས་ཐོག་མའི་འགྲོགས་ཟླ་ཚོ་མི་འདུག་ཀྱང་། ཕྱི་མ་ཡིད་ལ་མི་འགྱུ་བ་དེའི་སྙིང་ལ་ཅི་དྲན་ན་བྱ་བ། བླན་པའི་ནང་ནས་ཀྱང་བླན་པ། འཆི་བའི་ལམ་ལས་ འཁྱོགས་ས་མེད་པ་དེ་རིག་དུ་གཤའ་བ་བས་ཀྱང་གཤལ། འཆི་བ་ལ་ཆོས་མ་ཡིན་པ་གང་གིས་ཀྱང་མི་སྟོངས་པ་དེ་མི་གོ་བ་རྣམས། བྱ་བྱེད་མིར་འདུག་ཀྱང་གླང་ལས་མ་འདས་པར་གོ་བ་ལོངས་གསོལ། །བདུན་པ་ དང་དུ་བླང་བའི་བྱ་བ་ལོག་པ་ལ་ཁྲེལ་བ་འདི་ལགས། སོ་ནམ་སྡིག་པ་ལ་བྱེད་པའི་མི་དེ་འཆི་ཀར་ཅིར་འགྱུར་ན་ཞེས་པ་ནི། འཇིག་རྟེན་ཕྱི་མའི་ཚིས་སྤུ་ཙམ་ཞིག་མི་བྱེད་པར་ཚེ་འདི་འབའ་ཞིག་དོན་དུ་གཉེར་ནས། ལས་ཀ་དང་སོ་ནམ་གྱི་བྱེད་ཕྱོགས་ཐམས་ཅད་སྡིག་པ་ལ་བྱེད་པའི་རྣམ་སྨིན་ལ་མི་འཛོམས་པའི་མི་ཁོ་ན་མང་བར་གདའ་སྟེ། འཆི་ཁར་ཅིར་འགྱུར་ན། དམལ་བ་ལས་འགྲོ་ས་མེད་དེ། ཚེ་འདི་ལ་སྐྱིད་ན་ཕྱི་མ་གར་ སོང་ན་ཡང་སོང་དུ་བཏང་བའི་ཕྱིར་རོ། །བརྒྱད་པ་ལམ་གོལ་བས་མཆོག་དོན་མི་འགྲུབ་པར་བསྟན་པ་འདི་ཡིན། སྐྱེས་བུ་ཁྱིམ་ཐབ་བྱས་ཀྱི་གཏིང་ལ་དགེ་སྦྱོར་མེད་པ་དེ་རང་ཡིན། ཞེས་པ་ནི། ཐར་ལམ་གྱི་ གེགས་ལ་འདི་ལས་ཆེ་བ་མེད་པ་ཡིན་ཏེ། སྐྱེས་བུ་བྱང་ཆུབ་དོན་དུ་གཉེར་འདོད་པའི་གང་ཟག་དེས། ཁྱིམ་ཐབ་བྱས་ནས་འཁོར་བའི་འདམ་དུ་ཚུད་པ་ཡིན་ཏེ། ཁྱོ་དང་ཆུང་མར་སོང་གི་རྟིང་ལ་བྱ་བཞག་གི་མཐའ་ལ་ འདིར་འདུས་བྱ་བ་མི་ཡོང་བ་ཡིན་ཏེ། བྱ་བ་ལས་བྱ་བ་སྐྱེ་བའི་ཕྱིར་རོ། །དགེ་སྦྱོར་མེད་པ་དེ་རང་ཡིན་ཏེ། ཆོས་བྱ་བའི་སྐབས་མི་བརྙེད་པས། ཆོས་ཤེས་ཀྱང་ཉམས་ལེན་ཡིད་སྨོན་དུ་ལུས། འགའ་ཞིག་བུ་ སྨད་ཀྱི་གསེབ་དུ་དགེ་སྦྱོར་བྱེད་པར་གདའ་སྟེ། བདུད་ཁོ་དེ་ཙ་ན་ལྟག་ཁུང་ན་གད་མོ་རྒོད་ཀྱིན་ཡོད། དེས་ས་མི་ཆོད་པར་ངོ་སྤྲད་པའོ། །དེ་སྐད་དུ་ཡང་རྡོ་རྗེའི་མགུར་ལས། ཞགས་པའི་ནང་ན་འདི་དམ་སྟེ། ། འདི་ལྟར་བུད་མེད་ཞགས་པ་དམ། །འདི་ཡིས་བཅིངས་པའི་མི་རྣམས་ནི། སྲིད་པའི་བཙོན་རར་རྒྱུག་པར་བྱེད། །བུད་མེད་མ་སྤངས་ཐར་པ་མེད། །རྨོངས་པ་བུད་མེད་དང་འགྲོགས་པས། བྱང་ཆུབ་དམ་པ་ ཐོབ་པ་ནི། །དུས་གསུམ་དག་ནའང་ཡོད་མི་སྲིད། །ཞེས་པའོ། །དགུ་པ་བདེ་ལེགས་ཀྱི་གྲོས་ཀྱིས་འདོད་པའི་དོན་གྲུབ་པ་འདི་ལགས། ཀུན་དགའ་མདུན་མ་རྩེ་མོ་ལ་སོང་ངོ་སྙིང་དགའ་བར་སོམས་ཤིག་ ༄༅། །གསུངས༑ ཞེས་པ་ནི། པ
Chinese
稍微承担起责任，怎么能遇到圣道呢？如果对轮回没有厌离心，那么涅槃就遥远了，要认真地理解这一点。 据说，除此之外，上师的窍诀、心语如同火种一般，以及不效仿他人善行的美名传承和特殊方便。虽然上师们的窍诀方便殊胜无上，但如果自己不努力修持，又怎么能获得方便所产生的果报呢？就像牛奶里有酥油，但不搅拌就得不到酥油一样。 同样，上师的口诀是过去、现在、未来三世佛的足迹，但如果不把修行作为核心，经验就不会在心中产生，与普通人没有什么区别。 那些改变宗派观点的人，内心深处并不想成佛。如果想成佛，就要努力获得涅槃的果报，行为举止却追求世间的荣耀。即使按照世俗的道德标准来衡量，所作所为也只是为了今生的利益，又怎么能获得圆满的佛果呢？一个人如果还执着于世俗的装扮，又怎么能在心中生起超越世俗的佛法呢？第二种是缺乏修行的动机而感到羞愧。 想想看，对于喜欢懒惰懈怠的人来说，什么时候才能产生修行的念头呢？修行的念头被懒惰所夺走，这被认为是阻碍解脱的障碍，必须认识到这一点。想想看，这些话是发自内心的。对于修行道路的瑜伽士来说，精进是重要的伙伴，而以懒惰懈怠为伴，永远无法到达终点。懒惰的人即使进入佛门，也仍然是普通人，因为喜欢懈怠的人会背离解脱之道。因为他们没有修行的念头，所以经验不会在心中产生。这样的人即使懂得了佛法又有什么用呢？如果不理解经书的意义，证悟又怎么能在心中显现呢？由于懒惰的力量，观察思考无法深入内心，即使季节变成了春秋，也无法理解外在的无常。由于懈怠的力量，观察思考无法深入内心，即使每一刻都在变化，无常也不会在心中产生。这样的人什么时候才能产生死亡的念头呢？要知道，生命就像草尖上的露珠一样无常。
English
If one takes on a little responsibility, how can one encounter the noble path? If there is no aversion to samsara, then nirvana is far away, and one must earnestly understand this. It is said that, in addition to this, the guru's instructions and heart-advice are like kindling a fire, and one should not imitate the lineage of good deeds and special methods of others. Although the gurus' instructions and methods are supremely excellent, if one does not strive to practice them oneself, how can one obtain the fruits of those methods? It is like having butter in milk, but not getting butter without churning. Similarly, the guru's oral instructions are the footprints of the Buddhas of the three times, but if one does not take practice as the essence, experience will not arise in the mind, and there will be no difference from ordinary people. Those who change their sectarian views do not sincerely wish to become Buddhas. If they wish to become Buddhas, they should strive to attain the fruit of nirvana, but their actions and conduct are aimed at achieving worldly glory. Even if judged by worldly standards, their actions only seek benefits in this life, so how can they attain perfect Buddhahood? If a person is not free from worldly attachments, how can transcendent Dharma arise in their mind? The second is being ashamed of lacking the motivation for practice. Think about it, when will a person who enjoys laziness and idleness have the thought of practice? The thought of practice is stolen by laziness, and this is recognized as an obstacle to liberation, which must be understood. Think about it, these words are from the heart. For a yogi on the path, diligence is an important companion, but with laziness and idleness as a pillow, one will never reach the end. A lazy person, even if they enter the Dharma gate, is still an ordinary person, because a person who enjoys laziness turns their back on the path of liberation. Because they have no thought of practice, experience does not arise in their mind. What is the use of such a person knowing the Dharma? If one does not understand the meaning of the scriptures, how can realization arise in the mind? Due to the power of laziness, observation and reflection do not penetrate the mind, and even if the seasons change to spring and autumn, one does not understand the impermanence of the external world. Due to the power of idleness, observation and reflection do not penetrate the mind, and even if every moment is changing, impermanence does not arise in the mind. When will such a person have the thought of death? Know that life is as impermanent as a dewdrop on a blade of grass.
Chinese
祈请赐予开启宝藏之门！第三，羞愧于犯下重大错误是这样的：没有像芝麻粒那么大的利益，却在他人面前作恶，那人的心里在想什么呢？意思是说，那种人是依靠没有心的肺的，虽然外表是人，但本质没有超出畜生。对自己没有像芝麻粒那么大的利益，高兴地、期望地，作为他人的附庸，对业果不感到羞耻，竟然能在他人面前作恶，那是被鬼附身的，心里在想什么呢？实际上是认为他没有心。第四，羞愧于不遵循善恶之道的，是这样的：知道善恶却不畏惧业果，那人的心里在想什么呢？如果不知道这两者，那是没办法的事。知道了就应该取舍，这比道理更重要，因为善的果报是快乐，恶的果报是痛苦。像这样知道了却不遵循善恶之道，对业果毫不在意，不畏惧的人，就像鹦鹉一样，虽然会说人话，但本质没有超出畜生。那人的心里是混入了鸦片、茶叶或黑种人这三者，心里在想什么呢？实际上是认为人没有自己的想法。第五，不应该舍弃幸福安乐的处所，是这样的：被安置在高位却堕落到低处，那人的心里在想什么呢？这是没有被鬼迷惑的愿望，因为依靠了僧人的身份，所以被安置在高位，成为了受人尊敬的人，却不能享受快乐，堕落到低处，自己毁掉自己，那人的心里在想什么呢？不应该自己给自己下毒，因为我们不是敌人啊！第六，不畏惧死亡的敌人，这显示了愚蠢。即使勉强活到最后，也不记得佛法的人，他的心到哪里去了呢？意思是说，像这样在轮回中漂泊的人很多，像蜡烛耗尽灯油一样，即使勉强活到最后，却不知道衰老是死亡的邻居，无常的刽子手，年轻的心血来潮。即使头发变白等死亡的迹象逐渐出现，年龄也像老牛一样。
English
Please grant the opening of the treasure door! Third, this is the shame of committing a major mistake: without even a sesame seed's worth of benefit, yet doing evil in front of others, what is that person thinking? It means that such a person relies on a heartless lung. Although outwardly a human, their essence has not transcended that of an animal. Without even a sesame seed's worth of benefit to oneself, happily and expectantly, as a vassal of others, without feeling ashamed of karmic consequences, they dare to do evil in front of others. That is being possessed by a demon. What are they thinking? In reality, it is considered that they have no heart. Fourth, this is the shame of not following the path of good and evil: knowing good and evil but not fearing karmic consequences, what is that person thinking? If one does not know these two, there is nothing to be done. Knowing them, one should adopt and abandon, which is more important than reason, because the result of good is happiness, and the result of evil is suffering. Knowing this but not following the path of good and evil, not caring about karmic consequences, those who are not afraid, like parrots, although they can speak human language, their essence has not transcended that of an animal. That person's heart is mixed with opium, tea, or a black race, these three are intertwined. What are they thinking? In reality, it is considered that a person has no thoughts of their own. Fifth, one should not abandon the place of happiness and well-being, like this: being placed in a high position but falling to a low position, what is that person thinking? This is a wish that has not been deluded by demons, because by relying on the appearance of a monastic, one is placed in a high position, becoming a respected person, but unable to enjoy happiness, falling to a low position, destroying oneself. What is that person thinking? One should not poison oneself, because we are not enemies! Sixth, not fearing the enemy of death, this shows foolishness. Even if one barely lives to the end, and does not remember the Dharma, where has that person's heart gone? It means that there are many people like this wandering in samsara, like a candle running out of oil, even if one barely lives to the end, one does not know that old age is the neighbor of death, the executioner of impermanence, the youthful impulse of blood. Even if signs of death such as white hair gradually appear, the age is like an old ox.