Tibetan
་ཟད་པ་ལ་དངོས་མེད་ཀྱི་དོན་རྟོགས་པ་ཞེས་བྱའོ། །ངོ་བོ་སྟོང་ཞེས་བྱ་བ་ནི། རི་བོང་གི་རྭ་ལྟ་བུ་འམ། མོ་གཤམ་གྱི་བུ་ལྟ་བུ་མ་ཡིན་ཏེ། སྣང་བ་སྣང་བས་སྟོངས་པ་ལ་བྱའོ། །མཚང་ཕྱིའི་ཡུལ་ལ་གོ་བས་གཏན་ལ་ནང་དུ་ཕེབས་པར་འགྱུར་ཏེ། རང་རྒྱུད་པའི་བློ་དུ་མ་ལས་ལོག་པ་ལ་དངོས་པོར་འཛིན་པའི་གདོན་དང་ ཕྲོལ་ཞེས་བྱ་སྟེ། ཁོ་ན་བ་ཞིག་པ་ལ་སྟོང་ཉིད་རྟོགས་ཞེས་བྱའོ། །ཚོགས་དྲུག་གི་ཡུལ་སྣང་ལ་རང་བཞིན་མེད་པར་རྟོགས་པ་དེ་ཕྱག །རྟོགས་པ་ཕྱིར་མི་ལྡོག་པའི་དོན་དེ་རྒྱ། ཕྱི་རོལ་དོན་དུ་འདོད་པ་ལས་འཕགས་ ཏེ་ཆེན་པོ། དེས་གཉིས་སྣང་བཅོམ་སྟེ་གཞི་མེད་དུ་གཏན་ལ་ཕབས་པ་དེ་ལྟ་བ། རིག་པ་སྣང་ཕྱིར་མི་འབྲང་བར་ལྟ་ཐོག་ཏུ་གནས་པ་དེ་སྒོམ་པ། དེས་ཐ་མལ་གྱི་ཤེས་པ་ཚར་བཅད་ནས། ལྟ་སྒོམ་རྗེས་སུ་འཛིན་པ་ དེ་སྤྱོད་པ། དེས་འཁྲུལ་པའི་སྣང་བ་དག་པ་དེ་དཔལ། དེ་ལས་བྱུང་བའི་ཡེ་ཤེས་ཕུན་སུམ་ཚོགས་པ་དེ་འབྲས་བུ་ཡིན་ནོ། །གདམས་པ་གནད་ལ་མ་ཟུག་པའི་མི་དེ་སྟོང་སྟོང་པོ་ཞིག་ཁོ་ན་འདོད་ནས་འདུག་སྟེ། ༄༅། །ཆོས་ཉིད་ཀྱི་དོན་སྟོང་པ་ཉིད་ཡིན་བྱས་ནས། རྣམ་པ་བློ་ཐོག་དུ་གཞག་པས་མྱོང་བ་རྒྱུད་ལ་མི་སྐྱེ། རིག་པ་ལམ་དུ་མ་བསླངས་ན། གཞི་སྟོང་ལ་བློ་སྟོང་གཏད་ནས་སྟོང་པ་ཧད་པོར་འགྲོ་ སྟེ༑ འབྲས་བུ་སངས་རྒྱས་ཀྱི་ཡེ་ཤེས་མི་ཐོབ་བོ། །དུས་གསུམ་རྣམ་དག་གི་དགོངས་པ་བྱ་བ་འདི་ཡིན། རིག་པ་འདས་པའི་རྗེས་སུ་མ་སོང་། མ་འོངས་པ་མངོན་དུ་མ་གྱུར། ད་ལྟ་བ་ཡིད་ལ་མི་བྱེད། བློ་ དང་བྲལ་བ་ལ་སངས་རྒྱས་ཀྱི་ཐུགས་ཟེར་བ་ཡིན་ནོ། །ཆོས་ཤེས་པ་ལྟར་སྣང་བའི་བསྟན་སྟོན་འདི་རྣམས་ཐ་མལ་བ་དངོས་ཡིན་ཏེ། གྲུབ་མཐས་བློ་མ་བསྒྱུར། གྲུབ་མཐས་བསྒྱུར་ན་སྤྱོད་ལམ་འཇིག་རྟེན་པ་དང་མི་ མཐུན་པ་ཞིག་དགོས་པ་ཡིན། འབྲས་བུ་འདས་པ་འདོད་པ་ལ་སྤྱོད་ལམ་འཇིག་རྟེན་པ་དང་བསྟུན་པས་མི་འོང་། འདིར་མི་ཆོས་ལམ་དུ་མི་འགྲོའོ། །འཇིག་རྟེན་པ་ལ་ཡོན་ཏན་དུ་བལྟ་བ་གང་ཡིན་པ་དེ་ཆོས་པའི་གོལ་ ས་ཡིན། ཆེད་དུ་བསོད་ནམས་བསྒྲུབས་ན་ངེས་པར་བདུད་ཀྱིས་བསླུས་པ་ཡིན། བསོད་ནམས་སྐྱེས་ནས་གྲགས་པ་ཐོབ་ཙ་ན་ཆོས་བརྒྱད་ཀྱི་རྒྱན་གྱིས་བརྒྱན་པས་འཁོར་བའི་འབགས་གཞི་ཆེར་སོང༌། དེར་ཉམས་ མྱོང་ལ་བོགས་སྤུ་ཙམ་ཞིག་དབྱུང་དུ་མེདཾ། མྱ་ངན་ལས་འདས་པ་ལ་རིང་དུ་སོང་བ་ལས་ཉེར་མ་སོང་བས་དགོས་པ་མི་གདའ་འོ། །ཕྱི་རོལ་པ་ལས་ཁྱད་པར་དུ་གྱུར་པ་སྐྱབས་སུ་འགྲོ་བའི་ལམ་ཡིན་ཏེ། ངེས་འཇོག
Chinese
穷尽之处即是证悟无实之义。所谓体性空，并非如兔角一般，也非如石女之子一般，而是指显现以显现而空。了悟外境之过失，则能最终回归内在。舍弃自续派的诸多分别念，即是摆脱执着实有的魔障。断除疑虑，即是证悟空性。了悟六根所对之境显现而无自性，即是顶礼。证悟不再退转之义，即是广大。超胜于执着外境，即是伟大。由此摧毁二取之显现，从而确定为无基，即是见。觉性不随显现而转，安住于见之上，即是修。由此断除庸常之识，依随见修，即是行。由此清净错乱之显现，即是吉祥。由此而生的圆满智慧，即是果。未将窍诀融入心要之人，只是执着于空空洞洞的状态。 因此，若认为法性之义即是空性，仅将表相停留在意识层面，则无法在相续中生起体验。若未将觉性引入正道，只是将心安住于空性的基础上，就会陷入茫然的空虚，无法获得证悟的佛陀智慧。三时清净之意即是如此：觉性不追随过去，未来不显现，现在不作意，离于心识分别即是佛陀之心。这些看似通达佛法的教示，实则庸常而真实。不要被宗派所左右，若被宗派所左右，则行为必须与世俗不同。若想获得超脱之果，却又顺应世俗行为，则无法实现。在此，人道之法无法成为正道。将世俗视为功德，乃是修行人的歧途。若刻意行善，则必定会被魔所欺骗。一旦善业增长，名声鹊起，被八法之饰所装点，则轮回的染污将更加严重。如此，连一丝一毫的体验都无法生起，离涅槃越来越远，毫无益处。超越外道之殊胜之处，即是皈依之路，务必铭记。
English
The exhaustion is the realization of the meaning of non-existence. The so-called emptiness of essence is not like a rabbit's horn, nor like the child of a barren woman, but refers to the emptiness of appearance by appearance. Understanding the faults of external objects will eventually lead to returning inward. Abandoning the many discriminating thoughts of the Svatantrika school is to get rid of the demonic obstacles of clinging to reality. Cutting off doubts is realizing emptiness. Realizing that the objects of the six senses appear without inherent existence is prostration. Realizing the meaning of non-retrogression is vast. Surpassing attachment to external objects is great. By this, the appearance of dualistic grasping is destroyed, thereby establishing the groundlessness, which is the view. Awareness does not follow appearances but abides in the view, which is meditation. By this, ordinary consciousness is cut off, and following the view and meditation is action. By this, the purification of deluded appearances is auspicious. The perfect wisdom arising from this is the fruit. A person who has not integrated the key instructions into their heart only clings to an empty state. Therefore, if one thinks that the meaning of Dharma-nature is emptiness and only keeps the appearance in the mind, experience will not arise in the mindstream. If awareness is not led onto the path, and one only rests the mind on the basis of emptiness, one will fall into a dazed emptiness and will not attain the enlightened wisdom of the Buddha. The meaning of the purity of the three times is this: awareness does not follow the past, the future does not appear, the present is not conceptualized, and being free from mental discrimination is called the mind of the Buddha. These teachings that seem to understand the Dharma are actually ordinary and real. Do not be swayed by sectarianism. If you are swayed by sectarianism, then your behavior must be different from that of the world. If you want to attain the fruit of transcendence but conform to worldly behavior, it cannot be achieved. Here, the Dharma of the human realm cannot become the true path. Regarding worldly things as virtues is a deviation for practitioners. If you deliberately perform meritorious deeds, you will surely be deceived by demons. Once merit increases and fame arises, and you are adorned with the ornaments of the eight worldly concerns, the defilement of samsara will become even more serious. In this way, not even a trace of experience can arise, and you will move further away from Nirvana, which is of no benefit. The distinction of surpassing non-Buddhists is the path of refuge, which must be remembered.
Tibetan
་ རྣལ་འབྱོར་གྱི་རང་ས་ཡིན། འཁོར་བ་ལས་ཡིད་བྱུང་བ་དེ་ལྷ་གཞན་ལ་ཕྱག་མ་བཙལ་བ་ཡིན། ཆོས་མ་ཡིན་གྱི་བྱ་བ་དོར་བ་དེ་སེམས་ཅན་ལ་རྣམ་པར་མི་འཚེ་བ་ཡིན། སྤྱོད་ལམ་འཇིག་རྟེན་པ་དང་མི་བསྟན་པ་དེ་མུ་ སྟེགས་ཅན་དང་མི་འགྲོགས་པ་ཡིན་ནོ། །དམན་པ་ལས་ཁྱད་པར་དུ་གྱུར་པ་སེམས་བསྐྱེད་ཀྱི་ལམ་ཡིན་ཏེ། ངེས་འཇོག་རྣལ་འབྱོར་གྱི་རང་ས་ཡིན། ཆོས་ཉིད་བདག་མེད་པའི་དོན་རྟོགས། བདེ་སྟོང་ཟག་པ་མེད་ པའི་ཉམས་ཀྱི་མཚན་ཉིད། སྤྲོས་བྲལ་ལྷན་ཅིག་སྐྱེས་པའི་ངོ་བོར་ཤར་ཙམ་ན། འཁོར་བའི་སེམས་ཅན་འདི་དག་སྙིང་རྗེའི་གནས་སུ་མ་གྱུར་པ་མེད་པས་ན་མ་བཅོས་པའི་སྙིང་རྗེ་ཚད་མའོ། །མ་སྨིན་པ་སྨིན་པར་བྱེད་ པ་དབང་གི་ལམ་ཡིན་ཏེ། ངེས་འཇོག་རྣལ་འབྱོར་གྱི་རང་ས་ཡིན། རྟེན་འབྲེལ་ལུས་ལ་བསྒྲིགས་པ་དེ་དཀྱིལ། ཉམས་མྱོང་སེམས་ལ་སྐྱེས་པ་དེ་འཁོར། བླ་མ་ལ་སངས་རྒྱས་ཀྱི་འདུ་ཤེས་བཞག་པ་དེ་བུམ་པ། བློ་སྦྱོང་གི་སྙིང་པོ་དེ་ཆོ་ག །དེས་རྟེན་ཕྱག་རྒྱ་ཆེན་པོར་བསྒྱུར་པ་དེ་དབང་རང་རྒྱུད་པའོ། །སྨིན་པ་གྲོལ་བར་བྱེད་པ་བསྐྱེད་རྫོགས་ཀྱི་ལམ་ཡིན་ཏེ། ངེས་འཇོག་རྣལ་འབྱོར་གྱི་རང་ས། སྤྱི་བོར་བླ་མ་བསྒོམས་པས་ རང་ལུས་ཐ་མལ་ལས་དཔེན་པ་དེ་བསྐྱེད་པའི་རིམ་པ། ཚོགས་དྲུག་གི་རྐྱེན་གྱིས་མ་ཕྲོགས་པའི་རིག་པ། ཐ་མལ་གྱི་རྟོག་པ་ལས་དཔེན་པ་རྫོགས་པའི་རིམ་པའོ། །གཤིས་ཀྱིས་མ་ཁྱབ་པ་མེད་དེ་བདེ་གཤེགས་སྙིང་ ༄༅། །པོས་རང་ལ་ཁྱབ་པ་དེ་ལ་དབང་ཞེས་བྱ། དེ་བླ་མས་བརྡ་ཐབས་ལ་ངོ་སྤྲད་ནས། གནས་ལུགས་ཀྱི་དོན་སྟོན་པར་བྱེད་པ་ལ་བསྐུར་བ་ཞེས་བྱ། དེ་ལྟར་རྟོགས་ནས་སྣང་སྟོང་ཐ་མི་དད་དུ་ ཤེས་ནས། ཕྱི་སྣོད་གཞལ་ཡས་ཁང་། ནང་བཅུད་ལྷ་དང་ལྷ་མོའི་རང་བཞིན། དེ་ཡང་སྣང་ལ་རང་བཞིན་མེད་པ་སྒྱུ་མ་ལྟ་བུར་རྟོགས་པ་དེ་ལ་ཐོབ་པ་ཞེས་བྱ། ཕྱིའི་སྣང་བ་དེ་ལྟར་རྟོགས་པས། སྦྱང་གཞི་ཆོས་ བརྒྱད་སྤངས་པ་དེ་ལ་བཀྲུས་པ་ཞེས་བྱ། དེ་ལྟར་རྟོགས་པས་གང་ཟག་གི་བདག་མེད་རྟོགས་པ་ལ་དག་པ་ཞེས་བྱ། སྣང་སྟོང་དབྱེར་མེད་རང་གྲོལ་དུ་གནས་པ་ལྟ་བའི་དོན་ཡིན་པས་དེ་ལྟར་རྒྱུད་ལ་གོ་བ་ལ་གང་བ་ཞེས་ བྱ༑ ཕྱི་བུམ་པའི་དབང་གི་ངེས་འཇོག་དེ་ལྟར་ཤེས་པར་བྱའོ། །ལུས་ཆགས་པའི་སེམས་ཅན་ལ་རྩ་རླུང་ཐིག་ལེ་གནས་པས། དེ་ལ་བརྟེན་པའི་བདེ་བ་རང་ལ་ཡོད་པས་དབང་ཞེས་བྱ། ལས་རྒྱ་ཨ་གཏུམ་མོ་ལ་ བརྟེན་ནས་བདེ་བ་ངོ་ཕྲོད་པས་སྐད་ཅིག་མ་བཞི་དང་དགའ་བ་བཞིའི་སྒོ་ནས་ངོས་ཟིན་པ་དེ་ལ་བསྐུར
Chinese
是瑜伽的自性地。从轮回中生起厌离心，就是不向其他神灵顶礼。舍弃非法之事，就是不损害众生。不效仿世俗行为，就是不与外道为伍。超越卑劣，是发菩提心之道，是瑜伽的自性地。证悟法性无我的意义。乐空无漏的体验之相。当离戏、俱生之体显现时，没有不成为轮回众生慈悲之境的，因此是无造作的无量慈悲。使未成熟者成熟是灌顶之道，是瑜伽的自性地。将缘起安立于身，是坛城。体验在心中生起，是眷属。视上师为佛，是宝瓶。修心之精髓是仪轨。由此将所依转化为大手印，是灌顶自在。使成熟者解脱是生圆次第之道，是瑜伽的自性地。于顶上观想上师，使自身超越凡庸，是生起次第。不被六识之缘所夺的觉性。超越凡庸分别念，是圆满次第。本性无不遍及，如来藏自遍及自身，这被称为灌顶。上师以表法方式开示，从而揭示实相之义，这被称为传授。如是证悟，知晓显空无二无别。外器为宫殿，内情为本尊及明妃。然亦知晓显现无自性，如幻如化，这被称为获得。如是了知外境显现，舍弃所断八法，这被称为洗涤。如是证悟，证悟人无我，这被称为清净。显空无别，安住于自解脱，是见之义，如是于相续中生起觉受，这被称为圆满。外宝瓶灌顶之定解应如是知晓。对于有身体的众生，脉、气、明点安住其中，依此而有的安乐自在，故称灌顶。依靠业印乐空双运拙火，现证安乐，通过四喜四空的方式认识，这被称为传授。
English
It is the self-nature ground of yoga. Having renunciation from samsara is not prostrating to other gods. Abandoning non-dharmic actions is not harming sentient beings. Not imitating worldly behavior is not associating with tirthikas. Surpassing the inferior is the path of bodhicitta, it is the self-nature ground of yoga. Realizing the meaning of the selflessness of phenomena. The characteristic of the experience of bliss-emptiness without outflows. When the essence of simplicity, co-emergent arises, there is none that does not become the object of compassion for sentient beings in samsara, therefore it is unfabricated immeasurable compassion. Causing the immature to mature is the path of empowerment, it is the self-nature ground of yoga. Arranging interdependence on the body is the mandala. Experience arising in the mind is the retinue. Regarding the lama as the Buddha is the vase. The essence of mind training is the ritual. By this, transforming the support into Mahamudra is empowerment itself. Causing the mature to be liberated is the path of generation and completion, it is the self-nature ground of yoga. Meditating on the lama on the crown of the head, making one's own body superior to the ordinary, is the generation stage. Awareness not stolen by the conditions of the six consciousnesses. Surpassing ordinary conceptual thought is the completion stage. There is nothing that is not pervaded by nature, the Sugata-garbha itself pervades oneself, this is called empowerment. The lama points out through symbolic means, thereby revealing the meaning of reality, this is called transmission. Having realized this, knowing that appearance and emptiness are inseparable. The outer vessel is the palace, the inner essence is the deity and consort. However, also knowing that appearance is without inherent existence, like an illusion, this is called attainment. Having understood external appearances in this way, abandoning the eight worldly dharmas to be abandoned, this is called washing. Having realized this, realizing the selflessness of the person, this is called purification. Appearance and emptiness are inseparable, abiding in self-liberation, is the meaning of view, thus arising experience in the continuum, this is called fulfillment. The definitive understanding of the outer vase empowerment should be known in this way. For sentient beings with bodies, the channels, winds, and bindus abide within, because of the bliss that depends on this, it is called empowerment. Relying on karma mudra, union of bliss and emptiness, tummo, directly experiencing bliss, recognizing through the four joys and four emptinesses, this is called transmission.