Tibetan
ན་པའོ། །ངོ་བོ་བློའི་མཐའ་ལས་གྲོལ་བ་དེ་གཉུག་མའི་ཡེ་ཤེས། དེའི་གཤིས་ལ་སྐྱེ་བ་མི་འདུག་པ་དེ་རང་བཞིན། དེའི་རྩལ་མ་འགགས་པ་དེ་རོལ་པ། འདུག་ཚུལ་ལ་གཉིས་སུ་མེད་པར་མཚན་ ཉིད༑ དེའི་མྱོང་བ་བདེ་སྟོང་དུ་ཤར་ཀྱང་སྨྲ་བརྗོད་ཀྱི་ཡུལ་དུ་མ་གྱུར་པ་དེ་ཡང་དག་པའི་དོན། ཤེས་བྱ་གཤིས་ཀྱི་གནས་ལུགས་བྱ་བ་ཡིན་ནོ། །ཐབས་བདེ་བའི་ངོ་བོ། ཤེས་རབ་སྟོང་པའི་རང་བཞིན། དེ་ གཉིས་སུ་མེད་པ་མཚན་ཉིད། ཉམས་མྱོང་སྤྲོས་བྲལ་དུ་ཤར་བ་ལྷན་ཅིག་སྐྱེས་པའི་ཡེ་ཤེས། དེ་རྒྱུད་ཐོག་དུ་སྐྱེ་བར་བྱེད་པ་ལ། དུས་གསུམ་ཡིད་ལ་མ་བྱས་པ་ནི་ལམ། ངོ་བོ་བློའི་མཐའ་ལས་གྲོལ་བ་ནི་འབྲས་བུ་ ཡིན་ཏེ། ཕྱི་རོལ་ནས་འཐོབ་བྱའི་ཡུལ་ཞིག་ནི་མི་འདོད་དོ། །མིང་གཞིའི་ཕུང་པོ་དེ་ལས་གསོག་པར་བྱེད་པའི་རྟེན། ལེན་པའི་རྣམ་པར་ཤེས་པ་དེས་བག་ཆགས་འཛིན་པའི་རྒྱུ། འཇུག་པའི་ཡུལ་ཚོགས་དྲུག་གི་ དབང་པོ་ལ་བདེན་པར་བལྟ་བ་ནི་འཁྲུལ་སྣང་། དེ་ལ་ཡང་དག་ཏུ་ཞེན་པ་ནི་གཟུང་འཛིན། དེ་ལས་བྱུང་བའི་འབྲས་བུ་ནི་འཁོར་བ། དེའི་རང་བཞིན་སྡུག་བསྔལ་དུ་འདུག་པ་ནི་ཀུན་ནས་ཉོན་མོངས་པའོ། །ཤེས་པ་ ཡུལ་གྱི་རྗེས་སུ་མ་འབྲངས་པས། སྣང་བ་སྣ་ཚོགས་ཆོས་ཉིད་ཀྱི་ངང་དུ་རང་གིས་སྟོང་པ་དེ་ཐབས། ཤེས་པ་སྐད་ཅིག་མའི་སྟེང་དུ་བལྟས་པས། བདེན་བརྫུན་དུ་འཛིན་པའི་མཁན་པོ་གྲོལ་ཏེ་རྟོག་པ་སྣ་ཚོགས་ སེམས་ཉིད་ཀྱི་ངང་དུ་བདེན་པ་ཤེས་རབ། དེ་རྒྱུན་བསྲིངས་པ་དེ་ཚོགས་གཉིས་ཀྱི་ལས། དེ་ལས་བྱུང་བ་ནི་འབྲས་བུ་མྱ་ངན་ལས་འདས་པའོ། ཤེས་རིག་གི་ངོ་བོ་སྐད་ཅིག་མ་ལམ་དུ་བསླངས་པས། ཉམས་བདེ་ བ༑ གསལ་བ། མི་རྟོག་པ་ངོ་བོས་གྲོལ་བ་དེ་ཤེས་པ་རྟེན་འབྲེལ་གྱི་བརྡ་འདིས་མྱོང་། བརྡ་སྐོར་ལས་མ་ག་དྷ་ཞེས་བྱ་སྟེ་ཡོན་ཏན་གྱི་འབྱུང་གནས་སུ་གྱུར་པའི་མིང་ངོ༌། །དེ་ཡང་རྟོག་པ་བཅད་པའི་རྗེས་དམིགས་ ༄༅། །མེད་དུ་བསྲངས་པ་ལས་འབྱུང་ངོ་། །གཞི་སྣང་སྟོང་དབྱེར་མེད་དུ་གནས་པ་དེ་རྟོགས་པ་ལྟ་བའི་དོན། ཉམས་བདེ་སྟོང་དྲི་མ་མེད་པར་གནས་པ་དེ་མྱོང་བ་སྒོམ་པའི་དོན། དེ་གཉིས་ཐ་མི་ དད་པར་གནས་པ་དེ་ཟུང་འཇུག་སྤྱོད་པའི་དོན། དེ་ཉིད་ཀྱི་ངང་ལས་མ་གཡོས་པ་དེ་དམ་ཚིག་གི་དོན། དེ་མཐར་ཕྱིན་པས་སྐྱེ་མེད་ཀྱི་ངང་ལ་དག་ཅིང་རྒྱུན་ཆགས་པ་དེ་མཐར་ཕྱིན་པ་འབྲས་བུའི་དོན། ད་ལྟར་གྱི་ཤེས་ པ་བསྐྱངས་པ་ལས་འབྱུང་བ་ནི་གནད་དུ་འདུག་གོ །གཞི་དངོས་པོ་གནས་ལུགས་གཉིས་མེད་དུ་གོ་བ། ལམ་ཐབས་དང་ཤེས
Chinese
那巴哦。本体从心的边际解脱，那是本初俱生智。它的体性没有生，那是自性。它的力量不停止，那是嬉戏。安住的方式是无二，那是特征。它的体验显现为乐空，却不是言语所能表达的境地，那是真实的意义。所知是体性的实相。方法是安乐的本体。智慧是空性的自性。这二者无二是特征。体验显现为离戏，是俱生智。使它在相续中产生，不忆念三时是道。本体从心的边际解脱是果，不是从外境获得。名言的蕴聚是积累的所依。取受的识是执持习气的因。进入的六境的根门认为是真实是错觉。对它真实地执着是能取所取。从它产生的果是轮回。它的自性是痛苦是完全的烦恼。了知不随逐境，显现的各种现象在法性的状态中自己空，那是方便。了知观照刹那，解脱了执着真假的能手，各种分别念在心性的状态中认识到真实是智慧。持续不断是二资粮的事业。从中产生的是果涅槃。智慧的本体刹那作为道来修持，体验安乐，明亮，不分别本体解脱，这是通过了知缘起的符号来体验。符号的轮廓中称为玛嘎达，是成为功德来源的名字。这也是从断除分别念之后，无所缘中修持而产生的。基光明空性无别安住，这是证悟见的意思。体验安乐空性无垢安住，这是体验修的意思。这二者无有差别安住，这是双运行的意思。不从它本身的状态中移动，这是誓言的意思。它达到究竟，在无生状态中清净且持续不断，这是究竟果的意思。现在修持了知而产生是关键所在。基事物实相无二了知。道方便和智
English
Napa oh. The essence is liberation from the limits of the mind, that is primordial wisdom. Its nature does not arise, that is self-nature. Its power does not cease, that is play. The way of abiding is non-dual, that is characteristic. Its experience arises as bliss and emptiness, but it is not a state that can be expressed in words, that is the true meaning. What is to be known is the reality of nature. The method is the essence of bliss. Wisdom is the self-nature of emptiness. These two are non-dual, that is characteristic. Experience arises as free from elaboration, it is co-emergent wisdom. To make it arise in the continuum, not remembering the three times is the path. The essence is liberation from the limits of the mind is the result, not obtained from external objects. The aggregates of names are the basis for accumulation. The consciousness of taking is the cause of holding habits. Considering the six sense faculties that enter as true is illusion. Truly clinging to it is grasping. The result arising from it is samsara. Its nature is suffering is complete affliction. Knowing that it does not follow objects, the various phenomena that appear are empty in the state of Dharma nature, that is skillful means. Knowing to look at the moment, the master who clings to truth and falsehood is liberated, and various thoughts recognize the truth in the state of mind, which is wisdom. Continuing it is the activity of the two accumulations. What arises from it is the fruit of nirvana. The essence of wisdom is cultivated as the path in an instant, experiencing bliss, clarity, and non-conceptual liberation of essence, this is experienced through knowing the symbols of dependent origination. In the outline of the symbols, it is called Magadha, which is the name of becoming the source of merit. This also arises from cultivating without an object after cutting off conceptual thoughts. The basis of luminosity and emptiness abiding inseparably, this is the meaning of realizing the view. Experiencing bliss and emptiness abiding without impurity, this is the meaning of experiencing meditation. These two abiding without difference, this is the meaning of union practice. Not moving from its own state, this is the meaning of samaya. It reaches the ultimate, pure and continuous in the unborn state, this is the meaning of the ultimate result. The key is to cultivate knowing now and arise. Base matter reality non-dually known. Path means and wisdom
Tibetan
་རབ་བདེ་སྟོང་དུ་མྱོང་བ། འབྲས་བུ་གོམས་པ་མཐར་ཕྱིན་ཡོངས་རྫོགས་སུ་གྲོལ་བ་ ཞིག་ལགས་གསུངས་སོ། །གཞི་དང་འབྲས་བུ་གཉིས་པོ་འདིར་སྐྱེ་མེད་འགག་མེད་སྨྲ་བསམ་བརྗོད་མེད་ངོ་བོ་རང་གྲོལ་ཞིག་ཡིན་པ་ལ། ད་ལྟ་གློ་བུར་དྲི་མ་དང་བཅས་པ་རྣམས་ཀྱིས་དེ་ལྟར་མ་ཤེས་པས། ཅིར་ ཡང་སྣང་ཅིར་ཡང་འཁྲུལ། འཁྲུལ་པ་དེ་ཟློག་པའི་ཆེད་དུ། ལམ་ཐབས་དང་ཤེས་རབ་བདེ་སྟོང་གཉིས་སུ་མེད་པ་འདིས་བསླབ་བྱ་ལ་བསླབས་ཤིང་ཆ་མཐུན་པ་རྩིའོ། །དེ་ཡང་བསླབ་བྱ་ལ་མ་བསླབས་ན་གང་ཟག་ གི་རྟོག་པ་དེ་མ་ཐག་པ་མི་ལྡོག །ཆ་མཐུན་མ་བརྩིས་ན་དངོས་འགལ་ཉམས་སུ་བླང་དུ་མི་བཏུབ། བསླབ་བྱ་ལ་སློབ་དགོས་སོ། །དེ་ལ་ཐེག་པ་ཐུན་མོང་གི་བསླབ་བྱའི་གཞི་གྲུབ་མཐས་བློ་བསྒྱུར་པ་རྣམས་ཡིན། དུས་ནི་ཕྱིན་ཅི་མ་ལོག་པའི་དད་པ་སྐྱེས་ཙ་ན་ཡིན། དགོས་པ་ནི་འཇིག་རྟེན་ལས་བློ་ལྡོག་པ་ན་ཡིན། བསླབ་བྱའི་འབྲས་བུ་ནི་ནམ་རྫོགས་པའི་བྱང་ཆུབ་ཐོབ་ཙ་ན་ཡིན་ནོ། །ཐུན་མོང་མ་ཡིན་པའི་བསླབ་བྱའི་གཞི་རྒྱུ་ བསོད་ནམས་ཀྱི་ཚོགས་རྫོགས་པ་ཞིག་ཡིན་ལ། དུས་འདོད་པ་ལས་བློ་ལོག་ཙ་ན་ཡིན། དགོས་པ་ཆོས་ཐམས་ཅད་བདེ་སྟོང་སྤྲོས་བྲལ་དུ་རྟོགས་པའི་དགོས་པ་ཡོད། འབྲས་བུ་སྐྱེ་བ་གསུམ་ཚུན་ཆད་དུ་སངས་རྒྱ་བ་ དེ་ལ་བཞེད་དོ། །སུའི་སྙིང་ལ་ཕྱག་རྒྱ་ཆེན་པོ་ཞུགས་པ་དེ་ལ་སྙིང་རྗེ་རྒྱུད་ལ་སྐྱེ། ངོ་བོ་ལ་འཇུག །མཚན་ཉིད་ལ་གྲོལ་འགྲོ་བ་ཡིན། སྙིང་རྗེ་ཕྱོགས་རིས་མེད་པར་སྐྱེས་པ་ནི་རྒྱུ་ལས་སྐྱེས་པ་ཡིན། སེམས་ཅན་ ཆེ་ཆུང་མེད་པར་གཞན་ལ་ཕན་པར་སྒྲུབ་པ་ནི་ངོ་བོ་ལ་ཞུགས་པ་ཡིན། དེ་ལྟར་ཡིན་ཡང་སྒྱུ་མ་ལྟ་བུ་སྣང་ལ་རང་བཞིན་མེད་པར་ཤེས་པ་ནི་མཚན་ཉིད་ལས་གྲོལ་བའོ། །སངས་རྒྱས་ཀྱི་ཐུགས་གཉིས་སུ་མེད་པའི་ཡེ་ ཤེས༑ བདེ་གསལ་སྟོང་པའི་བདག་ཉིད་དུ་གནས་པ་དེ། སེམས་ཅན་གྱི་རྒྱུད་ལ་གདོད་མ་ནས་ལྷུན་གྱིས་གྲུབ་ཟིན་ཀྱང་གློ་བུར་གྱི་དྲི་མས་བསྒྲིབས། དེ་གསལ་བའི་ཐབས་སུ་ཤེས་རིག་གི་ཉམས་སྐད་ཅིག་མ་རྒྱུན་ བསྲིངས་པས། གོམས་པ་རྒྱུན་ཆགས་ནས་མཉམ་ཉིད་ཀྱི་ངང་ལ་དག་པ་ལ་སངས་རྒྱས་ཞེས་བྱའོ། །མིང་གཞིའི་ཕུང་པོ་ལ་བྱུང་ཚོར་གནས། དེས་དབང་པོ་དང་རྣམ་ཤེས་འབྲེལ། དེར་གཟུང་ཡུལ་དང༌། ༄༅། །འཛིན་པའི་ཤེས་པ་གཉིས་དབང་པོ་དང་གསུམ་ཚོགས་ནས། བདེ་སྡུག་གི་རྟོག་པ་བསྐྱེད་དེ་བག་ཆགས། དེ་མ་བྱང་བ་ལས་དང་འབྲེལ་པ་འཁོར་བ། བྱང་ཞིང་རྟོགས་པ་སངས་རྒྱས་ཀྱི་ མཁྱེན་པའི་ཡེ་ཤེས། ཤེས་པ་སྐད་ཅིག་མ
Chinese
彻底体验乐空，结果是习惯圆满彻底解脱。 据说就是这样。基和果二者，是无生无灭、不可言说、不可思议、本体自解脱。现在因为有突如其来的垢染，所以不了解这样，无论什么都显现，无论什么都迷惑。为了遣除迷惑，就要修学不二的道、方便和智慧乐空，并且重视与其相符之处。如果不修学，就无法立即断除人的分别念。如果不重视相符之处，就无法修持对立之法。所以必须修学。其中，共同乘的修学基础是各宗派转变思想。 时间是生起毫不颠倒的信心之时。必要是从世间中转变思想之时。修学的果实是何时获得圆满菩提之时。非共同的修学基础是圆满福德资粮。时间是从欲望中转变思想之时。必要是证悟一切法皆为乐空无戏论。果实是被认为是三世之内成佛。 谁的心中进入了大印，就在他的相续中生起慈悲，进入本体，从自性中解脱。无有偏颇地生起慈悲，是从因中生起。不分众生大小，成办利益他众，是进入本体。即使如此，像幻觉一样，了知显现而无自性，就是从自性中解脱。佛陀的意，无二的智慧，安住于乐明空的自性中。虽然从无始以来就在众生的相续中任运成就，却被突如其来的垢染所遮蔽。为了显明它，不断地修持觉性，习惯持续不断，在平等性中清净，就称为佛。名言的蕴聚中有生、受、住。由此，根和识相连。在那里，所取境和 执着的识二者与根三者聚合，产生苦乐的分别念，成为习气。没有清净就与业相连而轮回。清净和证悟就是佛陀的 智慧之智。刹那之识
English
Completely experiencing bliss and emptiness, the result is that habit is perfected and completely liberated. It is said to be like that. The basis and the result are both unborn, unceasing, unspeakable, inconceivable, and self-liberated in essence. Now, because of sudden defilements, they do not understand it that way, so everything appears and everything is confused. In order to dispel confusion, one must study the non-dual path, skillful means, and wisdom of bliss and emptiness, and value what is in accordance with it. If one does not study, one cannot immediately cut off the conceptual thoughts of a person. If one does not value what is in accordance, one cannot practice the opposite Dharma. So one must study. Among them, the basis of the common vehicle's study is the transformation of thought by various schools. The time is when unwavering faith arises. The necessity is when the mind turns away from the world. The fruit of study is when perfect enlightenment is attained. The basis of uncommon study is the perfection of the accumulation of merit. The time is when the mind turns away from desire. The necessity is to realize that all Dharmas are bliss-emptiness and free from elaboration. The fruit is considered to be Buddhahood within three lifetimes. Whose heart the Great Seal enters, compassion arises in his continuum, enters the essence, and is liberated from the nature. The arising of compassion without partiality arises from the cause. Accomplishing benefit for others without distinguishing between large and small sentient beings is entering the essence. Even so, like an illusion, knowing that appearances are without inherent existence is liberation from the nature. The mind of the Buddha, the non-dual wisdom, abides in the nature of bliss, clarity, and emptiness. Although it has been spontaneously accomplished in the continuum of sentient beings since beginningless time, it is obscured by sudden defilements. In order to clarify it, continuously cultivate the experience of awareness, and when habit becomes continuous, purification in the state of equanimity is called Buddhahood. In the collection of nominal aggregates, there is arising, feeling, and abiding. From this, the senses and consciousness are connected. There, the object of grasping and The two consciousnesses of grasping gather with the three senses, producing thoughts of pleasure and pain, becoming habitual tendencies. If they are not purified, they are connected with karma and cycle in samsara. Purification and realization are the Buddha's wisdom of knowledge. Momentary consciousness