Tibetan
། ཆོས་གཤའ་མ་བྱེད་ན་ཚེ་འདིའི་ཆེ་ཐབས་ཤིག་འཚལ་གསུངས་སོ། ། ༈ ཡང་ལན་ཅིག་གི་དུས་སུ་བླ་མའི་ཞལ་ནས། ཁ་ཅིག་ཆོས་ཀྱིས་གོ་མ་བཅད་པའི་མིང་བསྟན་སྟོན་དུ་ བཏགས་ཀྱང་། འབུང་བ་ཡོ་བྱད་ཁོ་ན་ལ་འདོན་པར་གདའ་སྟེ། ཡོ་བྱད་ནི་འཁོར་བའི་ཞིང་ས། ཐར་ལམ་གྱི་གེགས། སེར་སྣའི་རྟེན། ཟག་པའི་རུ་མ། ཞེན་པའི་རྐྱེན། ཆགས་པའི་རྒྱུ། ཉོན་མོངས་ པའི་སྣོད། ཕུང་ཁྲོལ་གྱི་རྩ་བ་ཡིན་ཏེ། སྡིག་དང་བསྡོས་ནས་ནོར་གསོག་པ་ཀུན་སྨྱོ་བ་ཡིན། མི་ཨོ་ཐོམས་པ་རང་ཡིན། ནོར་ལ་ཆགས་ཤིང་ཞེན་པར་གྱུར་པ་རྣམས་ལ་ནི། སྲིད་པའི་འཆིང་བ་ལས་གྲོལ་བའི་ སྐབས་མེད། བྱང་ཆུབ་མ་ཆགས་པ་ལས་འབྱུང་བ་ཡིན་ཏེ། དེ་ཡང་སྡུད་པ་ལས། རྒྱལ་བ་རྣམས་ཀྱིས་བྱང་ཆུབ་ཆགས་མེད་གྱུར་ལས་རེག །ཅེས་གསུངས། ལར་དངོས་པོ་ལ་ཞེན་པ་མ་ལོག་པར་ཇི་སྲིད་དུ་ ཆོས་མི་མཆི་ལགས་གསུངས་སོ། ། ༈ ཡང་གསུངས་པ། དངོས་པོ་དང་མཚན་མར་འཛིན་པའི་ཤེས་པ་འདི་མི་ཟློག་ན། ཐོས་པ་ཆེ་ཡང་ཆོས་ཀྱིས་གོ་མ་བཅད་པ་ཡིན་ནོ། །ཐ་མལ་གྱི་རྣམ་རྟོག་རང་རྒྱུད་ པར་སོང་བ་ཡིན། ཡོན་ཏན་སྡེ་སྣོད་གསུམ་ཤེས་པ་ཡིན་ཡང་། དོན་ལ་གྲུབ་མཐས་བློ་མ་བསྒྱུར་བར་སོང༌། ཚེ་འདིའི་ཞེན་པ་གང་ལས་སྐྱེ་གཟིགས་གསོལ་དང་། སྡུག་བསྔལ་ལ་རྒྱན་དུ་མཐོང་བ་ལས་སྐྱེ་བ་ ཡིན༑ འཁོར་བ་སྡུག་བསྔལ་ལ་རྒྱན་དུ་མཐོང་བ་ལས་སྐྱེ་བ་ཡིན། འཁོར་བ་སྡུག་བསྔལ་གྱི་གནས་སུ་རིག་པར་གྱུར་ན། ཚེ་འདི་ལ་ཡིད་མི་འབྱུང་བ་ཅི་མཆི། ཆོས་གོ་བར་གསོལ་པ་ཀུན་གྱིས་ཀྱང་། ཡུལ་སྣང་ སྒྲ་མའི་འཁྲུལ་འཁོར་ཡིན་པར་མ་རིག །ཡང་དག་ཏུ་ཞེན་པའི་བློས་འཁྲུལ་པ་ལ་ལོངས་སྤྱད། དེར་ཉོན་མོངས་ཀྱི་རྩ་བ་ལ་སྡུག་བསྔལ་གྱི་ལོ་འདབ་རྒྱས། གོམས་འདྲིས་འཁྲུལ་པ་ལ་བྱས་པས་བདག་མེད་སྐྱེར་ག་ ནི་ཉེན། འོ་སྐོལ་རྟེན་འབྲེལ་གྱི་བརྡ་ལ་དོན་ཁེགས་པར་མཛོད་དང་། འཁོར་བའི་རྒྱུ་རང་གྲོལ་ལ་འགྲོ་ཡི་གསུངས་སོ། ། ༈ སྨོན་ལམ་འགྲུབ་པར་བྱེད་པའི་རྒྱུ་གང་ལགས་ཞུས་པས། འདི་ལ་རྒྱུ་མཚན་ བཞི་ཙམ་དགོས་པ་ཡིན་ཏེ། ཁའི་ཨཱཪྻ་པ་ལོ་མིན་པར་བསམ་པ་རྣམ་པར་དག་པ་ནས་གསོལ་བ་འདེབས་པ་དང་གཅིག །དེ་ཡང་ལན་གཅིག་གཉིས་ཙམ་མ་ཡིན་པར་ཡང་ནས་ཡང་དུ་འདེབས་པ་དང་གཉིས། དེ་ ༄༅། །ཡང་རྒྱུ་མ་བཏངས་པར་མ་ཡིན་ཏེ། ཞིང་ཁྱད་པར་ཅན་ལ་བསོད་ནམས་བསགས་ནས་འདེབས་པ་དང་གསུམ། དེ་ཡང་རང་གི་ཆེད་མ་ཡིན་ཏེ། གཞན་དོན་དུ་དམིགས་ནས། སྨོན་ ལམ་ལ་སྨོན་པ་བྱས་ནས་འདེབས་པ་དང་བཞི་ཚང་དགོས་པ་ཡིན། དེ་བ
Chinese
如果不行正法，就去寻求今生的享乐之法，这样说的。 又一次，上师说：有些人虽然把没有被佛法调伏的名字，取名为“教法”，但实际上却只专注于积攒财物。财物是轮回的田地，是解脱道的障碍，是吝啬的根源，是漏失的源头，是执着的因缘，是贪恋的种子，是烦恼的容器，是痛苦的根源。与罪恶为伍而积攒财富，都是疯狂的行为，简直是愚蠢至极。对于那些贪恋和执着于财富的人来说，没有从轮回的束缚中解脱的机会。菩提产生于无执着，正如《摄颂》中所说：诸佛之菩提，皆由无执而得。 总的来说，如果对事物的执着没有消除，那么无论多久，都不会有真正的佛法修持，这样说的。 又说：如果不能扭转这种执着于事物和表象的意识，即使听闻再多，也没有被佛法调伏。庸俗的分别念会自然而然地产生。即使精通三藏，如果没有用正见来转变观念，也是徒劳。请问，对今生的执着从何而来？是从把痛苦视为装饰品而来。轮回是从把痛苦视为装饰品而来。如果认识到轮回是痛苦的处所，那么怎么会对今生不感到厌倦呢？所有寻求理解佛法的人，都没有认识到外境显现是如梦如幻的。他们以错误的执着来享受幻觉，在那里，烦恼的根上生长出痛苦的枝叶。习惯性地执着于幻觉，会带来无我的危险。我们应该明白缘起的含义，这样轮回的因就会自然解脱，这样说的。 有人问：成就愿望的因是什么？回答说：这需要四个条件：一是，从清净的意乐出发，而不是口头上的（藏文：ཁའི་ཨཱཪྻ་པ་ལོ་，梵文天城体： मुख आर्यपालो，梵文罗马拟音：mukha āryapālo，汉语字面意思：口头圣者），真诚地祈祷；二是，不是只祈祷一两次，而是反复地祈祷；三是，不是随意布施，而是在殊胜的福田中积累功德后再祈祷；四是，不是为了自己的利益，而是为了利益他人，在愿望上加上为他人祈祷，这四个条件必须具备。
English
It was said that if one does not practice genuine Dharma, one should seek a way to enjoy this life. Again, on one occasion, the Lama said: Some people, although they give the name of "Dharma" to something that has not been subdued by Dharma, actually focus only on accumulating possessions. Possessions are the field of samsara, an obstacle to the path of liberation, the basis of miserliness, the source of leakage, the cause of attachment, the seed of craving, the container of afflictions, and the root of suffering. Accumulating wealth in league with sin is all madness. It is utter foolishness. For those who are attached to and cling to wealth, there is no opportunity to be liberated from the bonds of existence. Enlightenment arises from non-attachment, as it is said in the Compendium: The Victorious Ones attain enlightenment through non-attachment. In general, as long as attachment to things has not been reversed, there will be no true Dharma practice, no matter how long it takes, it was said. Again, it was said: If this consciousness that grasps at things and appearances is not reversed, even if one has great learning, one has not been subdued by Dharma. Ordinary conceptual thoughts will arise naturally. Even if one knows the three baskets of qualities, it is in vain if one's mind has not been transformed by the correct view. Please tell me, from where does attachment to this life arise? It arises from seeing suffering as an ornament. Samsara arises from seeing suffering as an ornament. If one recognizes samsara as a place of suffering, how can one not be disgusted with this life? All those who seek to understand the Dharma have not recognized that external appearances are like a magical illusion. They indulge in illusion with a mind of wrong attachment. There, on the root of afflictions, the branches of suffering grow. Habitually clinging to illusion brings the danger of no-self. We should understand the meaning of dependent origination, so that the cause of samsara will be naturally liberated, it was said. Someone asked: What is the cause for fulfilling aspirations? The answer was: This requires about four conditions: First, one must pray from a pure intention, not just with lip service (Tibetan: ཁའི་ཨཱཪྻ་པ་ལོ་, Sanskrit Devanagari: मुख आर्यपालो, Sanskrit Romanization: mukha āryapālo, Chinese literal meaning: mouth noble protector), but with a pure mind; second, one must not pray just once or twice, but repeatedly; third, one must not give alms casually, but accumulate merit in a special field of merit before praying; fourth, one must not pray for one's own benefit, but with the intention of benefiting others, adding prayers for others to one's aspirations. These four conditions must be complete.