Back to the library

xiejie school early middle late three periods dharma teachings collection 03.g2.0f

Tibetan

་ ལ་བཀའ་བསྩལ་པ་ལགས་ཏེ། སེམས་གཙོ་བར་གདའ་གསུངས་སོ། ། ༈ གྱོད་འདྲེའི་རྩ་བ་འབྱིན་པ་གལ་ཆེ་གསུངས་པ་དེ་གང་ལ་ཟེར་བ་ལགས་ཞུས་པས། འཇིག་རྟེན་ལ་མངོན་པར་ཞེན་པའི་བློ་འོདི་མ་ ཕྲོལ་ན། གྱོད་འདྲེ་ལགས་ཏེ་ཚེ་འདི་འབའ་ཞིག་ལྷུར་ལེན་པ་ཞིག་འོང་བ་ཡིན། གང་ཟག་དེས་རིག་པའི་གནས་ལྔ་ཤེས་ཀྱང་ཐ་མལ་དངོས་ཡིན། སྤྱིར་འཁོར་བ་ལས་བློ་མ་ལོག་པའི་ཡོན་ཏན་ལ་དགོས་པ་མེད་པ་ ལགས༑ འཇིག་རྟེན་ལ་མངོན་པར་ཞེན་པའི་བློ་དེ་གྱོད་འདྲེའི་རྩ་བ་ཡིན། དེས་ཐར་ལམ་གྱི་གོ་འགེགས་པའི་ཕྱིར། བློ་དེ་མ་ལོག་པར་ཐལ་ན། ཡོན་ཏན་སྡེ་སྣོད་ལ་མ་རྨོངས་ཀྱང་། ཆོས་གཟུགས་བརྙན་དུ་ཆ་ བ་ཡིན་ཏེ། འཇིག་རྟེན་པའི་བློ་འཕགས་ལམ་གྱི་མི་མཐུན་ཕྱོགས་ཡིན་པའི་ཕྱིར། སྤྱོད་ལམ་འཇིག་རྟེན་པ་དང་གོ་བསྟན་པ་ཙམ་གྱིས་ཆོས་ཆོས་སུ་མ་སོང་བ་ཡིན། ཆོས་དེ་ལམ་དུ་འགྲོ་བ་ལ་དོན་དུ་ཕྱི་མ་འབའ་ཞིག་ གཉེར་དགོས་པ་ཡིན། ཚེ་འདིའི་ཚིས་མ་ཞིག་ན་ཆོས་གཟུགས་བརྙན་ལ་ལོངས་སྤྱད་པས་འཁྲུལ་པ་མི་སོལ་གསུངས་སོ། ། ༈ ཆོས་མང་པོ་ཤེས་ཀྱང་ཚེ་འདི་འབའ་ཞིག་ལྷུར་ལེན་པ་འདི་གང་གིས་ལན་པ་ ལགས་ཞུས་པས། བཀའ་བསྩལ་པ། དེ་ནི་འཆི་བ་ཡིད་ལ་མ་བྱས་པས་ལན་པ་ལགས་ཏེ། འཁོར་བ་ལས་ཡིད་མ་བྱུང་མཐའ་སྡུག་བསྔལ་ལ་སྡུག་བསྔལ་དུ་མ་རིག །དེ་གཞི་འཁྲུལ་གྱི་སྟེང་དུ་ལམ་འཁྲུལ་ བསྣན༑ མི་རྟག་པ་རྒྱུད་ལ་མ་སྐྱེས་པས། དེར་དགེ་སྦྱོར་ལེ་ལོས་ཁྱེར། དེར་རྒྱུད་ལ་མྱོང་བ་མེད་ཙམ་ན། ཆོས་མང་པོ་ཤེས་ཀྱང་ཐ་མལ་གྱི་རྟོག་པ་ཁ་འབྲི་མ་ནུས། དེར་ཆོས་ཀྱི་དགོས་པ་བསྟོར་པ་ཡིན་ཏེ། ཡུལ་སྣང་སྒྱུ་མའི་རང་བཞིན་ལ། གཞི་མེད་དུ་ཕུག་མ་འཁྲུས་པས། ཡུལ་ལ་བརྟེན་ནས་ཆགས་སྡང་གི་རྟོག་པ་དུ་མ་སྐྱེས། དེར་ཀུན་གཞི་བག་ཆགས་ཀྱི་སྣོད་དུ་ལས་མི་འདྲ་བ་སྣ་ཚོགས་བསགས་པས། དེར་ ༄༅། །འབྲས་བུ་ཁམས་གསུམ་དུ་འཁོར་ནས། ལུས་ཀྱི་བྱེ་བྲག་དུ་མ་བླངས་ཤིང་། སྡུག་བསྔལ་སྣ་ཚོགས་ལ་ལོངས་སྤྱད། ཅང་ང་བ་དུས་ད་རེས་ལ་འཁོར་བའི་རུ་མ་བཟློགས་ན། སྡུག་ང བསྔལ་ལས་ཐར་དུས་མི་མཆིའོ་གསུངས་སོ། ། ༈ ཇོ་སྲས་ཤེས་རབ་བླ་མ་ན་རེ། ད་རེས་འབུང་བ་འདོན་པ་ལགས་པས། ཐུགས་ལ་ཉེ་བར་གཟུང་འཚལ་ཟེར་པས། ཡུན་རིང་བར་བཞད་ནས། གཙང་ པའི་སྐད་དུ་རང་ཐང་མིན་ནམ། གཏམ་དེ་བདེན་ནོ་རེ་ཤེ་ན། སྔ་རབས་འདས་པའི་བླ་མ་དམ་པ་རྣམས་ཀྱི་ལམ་གང་ཡིན་པ་དེ་ལ་ཞུགས་འཚལ། འོ་སྐོལ་སྒོ་དྲག་ཀྱང་ལམ་གསར་པ་ཅིག་མི་བརྙེད་དེ་མཆི། དེ་ སྔའི་བླ་མ་རྣམས་ཀ 【翻译解析失败】 ```json { "original_tibetan": "ལ་བཀའ་བསྩལ་པ་ལགས་ཏེ། སེམས་གཙོ་བར་གདའ་གསུངས་སོ། ། ༈ གྱོད་འདྲེའི་རྩ་བ་འབྱིན་པ་གལ་ཆེ་གསུངས་པ་དེ་གང་ལ་ཟེར་བ་ལགས་ཞུས་པས། འཇིག་རྟེན་ལ་མངོན་པར་ཞེན་པའི་བློ་འོདི་མ་\nཕྲོལ་ན། གྱོད་འདྲེ་ལགས་ཏེ་ཚེ་འདི་འབའ་ཞིག་ལྷུར་ལེན་པ་ཞིག་འོང་བ་ཡིན། གང་ཟག་དེས་རིག་པའི་གནས་ལྔ་ཤེས་ཀྱང་ཐ་མལ་དངོས་ཡིན། སྤྱིར་འཁོར་བ་ལས་བློ་མ་ལོག་པའི་ཡོན་ཏན་ལ་དགོས་པ་མེད་པ་\nལགས༑ འཇིག་རྟེན་ལ་མངོན་པར་ཞེན་པའི་བློ་དེ་གྱོད་འདྲེའི་རྩ་བ་ཡིན། དེས་ཐར་ལམ་གྱི་གོ་འགེགས་པའི་ཕྱིར། བློ་དེ་མ་ལོག་པར་ཐལ་ན། ཡོན་ཏན་སྡེ་སྣོད་ལ་མ་རྨོངས་ཀྱང་། ཆོས་གཟུགས་བརྙན་དུ་ཆ་\nབ་ཡིན་ཏེ། འཇིག་རྟེན་པའི་བློ་འཕགས་ལམ་གྱི་མི་མཐུན་ཕྱོགས་ཡིན་པའི་ཕྱིར། སྤྱོད་ལམ་འཇིག་རྟེན་པ་དང་གོ་བསྟན་པ་ཙམ་གྱིས་ཆོས་ཆོས་སུ་མ་སོང་བ་ཡིན། ཆོས་དེ་ལམ་དུ་འགྲོ་བ་ལ་དོན་དུ་ཕྱི་མ་འབའ་ཞིག་\nགཉེར་དགོས་པ་ཡིན། ཚེ་འདིའི་ཚིས་མ་ཞིག་ན་ཆོས་གཟུགས་བརྙན་ལ་ལོངས་སྤྱད་པས་འཁྲུལ་པ་མི་སོལ་གསུངས་སོ། ། ༈ ཆོས་མང་པོ་ཤེས་ཀྱང་ཚེ་འདི་འབའ་ཞིག་ལྷུར་ལེན་པ་འདི་གང་གིས་ལན་པ་\nལགས་ཞུས་པས། བཀའ་བསྩལ་པ། དེ་ནི་འཆི་བ་ཡིད་ལ་མ་བྱས་པས་ལན་པ་ལགས་ཏེ། འཁོར་བ་ལས་ཡིད་མ་བྱུང་མཐའ་སྡུག་བསྔལ་ལ་སྡུག་བསྔལ་དུ་མ་རིག །དེ་གཞི་འཁྲུལ་གྱི་སྟེང་དུ་ལམ་འཁྲུལ་\nབསྣན༑ མི་རྟག་པ་རྒྱུད་ལ་མ་སྐྱེས་པས། དེར་དགེ་སྦྱོར་ལེ་ལོས་ཁྱེར། དེར་རྒྱུད་ལ་མྱོང་བ་མེད་ཙམ་ན། ཆོས་མང་པོ་ཤེས་ཀྱང་ཐ་མལ་གྱི་རྟོག་པ་ཁ་འབྲི་མ་ནུས། དེར་ཆོས་ཀྱི་དགོས་པ་བསྟོར་པ་ཡིན་ཏེ།\nཡུལ་སྣང་སྒྱུ་མའི་རང་བཞིན་ལ། གཞི་མེད་དུ་ཕུག་མ་འཁྲུས་པས། ཡུལ་ལ་བརྟེན་ནས་ཆགས་སྡང་གི་རྟོག་པ་དུ་མ་སྐྱེས། དེར་ཀུན་གཞི་བག་ཆགས་ཀྱི་སྣོད་དུ་ལས་མི་འདྲ་བ་སྣ་ཚོགས་བསགས་པས། དེར་\n\n༄༅། །འབྲས་བུ་ཁམས་གསུམ་དུ་འཁོར་ནས། ལུས་ཀྱི་བྱེ་བྲག་དུ་མ་བླངས་ཤིང་། སྡུག་བསྔལ་སྣ་ཚོགས་ལ་ལོངས་སྤྱད། ཅང་ང་བ་དུས་ད་རེས་ལ་འཁོར་བའི་རུ་མ་བཟློགས་ན། སྡུག་ང\nབསྔལ་ལས་ཐར་དུས་མི་མཆིའོ་གསུངས་སོ། ། ༈ ཇོ་སྲས་ཤེས་རབ་བླ་མ་ན་རེ། ད་རེས་འབུང་བ་འདོན་པ་ལགས་པས། ཐུགས་ལ་ཉེ་བར་གཟུང་འཚལ་ཟེར་པས། ཡུན་རིང་བར་བཞད་ནས། གཙང་\nཔའི་སྐད་དུ་རང་ཐང་མིན་ནམ། གཏམ་དེ་བདེན་ནོ་རེ་ཤེ་ན། སྔ་རབས་འདས་པའི་བླ་མ་དམ་པ་རྣམས་ཀྱི་ལམ་གང་ཡིན་པ་དེ་ལ་ཞུགས་འཚལ། འོ་སྐོལ་སྒོ་དྲག་ཀྱང་ལམ་གསར་པ་ཅིག་མི་བརྙེད་དེ་མཆི། དེ་\nསྔའི་བླ་མ་རྣམས་ཀྱི ============================================================ྱི་གཤེགས་ཤུལ་གང་ཡིན་ན། འཇིག་རྟེན་གྱི་ཆོས་བརྒྱད་སྤངས་པའི་ས་ཕྱོགས། འཁོར་བ་ལས་ཡིད་བྱུང་བའི་ཡུལ། ལུས་ངག་ཡིད་གསུམ་ཐ་མལ་གྱི་རྣམ་པར་རྟོག་པ་སྤངས་པའི་སྲང་། འབུང་བ་དགེ་སྦྱོར་ལ་བཏོན་པའི་ལམ་དེ་ལགས་ཏེ། དུས་དེང་སང་གི་ཆོས་པ་འདི་རྣམས་མོས་གུས་སྤུ་ཙམ་ཞིག་མེད་པར། རྒྱུད་ལ་བྱིན་རླབས་འཇུག་ཏུ་རེ། ཉམས་ལེན་དབྱར་དགུན་རེ་མི་ནུས་པར་ལྟ་སྒོམ་ཉམས་ སུམྱོང་དུ་རེ། ངེས་ཤེས་མ་སྐྱེས་པར་གདམས་པའི་གནད་འཛུག་ཏུ་རེ། མ་བསྒྲུབས་པའི་སངས་རྒྱས་གཅིག་ཁོ་ན་ལ་རེ་ཆེ་བར་གདའ་སྟེ་རྩིས་གཅོག་ཉེན་བདོག་གསུངས་སོ། ། ༈ བཀའ་གདམས་པའི་མི་ རྟག་པ་སྒོམ་པ་འདི། གདམས་པ་ཆེ་བ་ལགས་སམ་མ་ལགས་ཞུས་པས། མི་རྟག་པ་ནི་བསྒོམ་པར་བྱ་བ་ནི་མ་ཡིན། མི་རྟག་པ་འདུ་ཤེས་པར་བྱ་བའི་ཡུལ་ཡིན། གནད་ཆེ་བར་གདའ་བ། མི་རྟག་པར་འདུ་ ཤེས་ཙ་ན། དེར་བརྩོན་འགྲུས་ཀྱི་ལྕག་ཏུ་གྱུར་ནས། དགེ་སྦྱོར་ལ་ལེ་ལོ་ཡེངས་མི་ཁོམ་པ་ཞིག་འོང་བ་ཡིན། ཉམས་ལེན་ལ་བློ་མ་ཚུད་པ་ཙམ་འདུ་ཤེས་འཆི་བློ་དང་མ་འགྲོགས་པས། དགེ་སྦྱོར་ལོང་ཡོད་དུ་ ལུས་པ་ཡིན། མི་རྟག་པ་རྒྱུད་ལ་སྐྱེས་ཙམ་ན། ཐ་མལ་དུ་སྡོད་ག་ན་ཁོམ་ལགས། ཆོས་མང་པོ་ཤེས་པའི་ཇོ་བོ་ཀུན་གྱིས་ཀྱང་། མ་ལ་སྐྱེས་ནས་ད་ལྟ་ཡན་ཆད་དུ། མཁའ་ལ་སྐར་མ་མདའ་རྒྱུག་པ་ཇི་བཞིན་དུ། ཚེ་མི་སྡོད་པར་སོང་བ་མ་རིག་སྟེ་སྣང་། དེ་རིག་ན་འཇིག་རྟེན་གྱི་བྱ་བ་སྒྲུབ་སྙིང་འདོད་པ་ག་ན་མཆི། མི་རྟག་པར་མ་ཤེས་པའི་མཐས་འཁོར་བ་ལས་སྐྱོ་བ་མ་སྐྱེས་པ་ལགས་མོད། ཆོས་དང་བདག་པོ་འཛོལ་བ་ཙམ་ རྩ་བ་འཆི་བློ་མ་སྐྱེས་པས་ལན་གདའ་བ་གསུངས་སོ། ། ༈ ཡང་གསུངས་པ། ཅང་ང་ཅག་ཐམས་ཅད་བོར་ནས་བདག་རང་གཅིག་པུ་ཆ་དགོས་སྙམ་པ་དེ་ཡང་ནས་ཡང་དུ་སོམས་མཛོད་དང་། འདི་ལ་རྟོག་ དཔྱོད་ཅིག་མ་བཏངས་ན། དངོས་པོ་ལ་མངོན་པར་ཞེན་པའི་བློ་མི་ལྡོག །དེར་ཆགས་པའི་སྟོབས་ལ་སྲེད་པའི་བརླན་གྱིས་བཙས་ནས། རྣམ་པར་གྲོལ་བ་མི་ཐོབ་པ་ཡིན། ཆོས་རང་དེ་བྱེད་པར་ཐལ་ན་དངོས་པོ་ ༄༅། །གང་ལ་ཡང་ཆགས་པར་མ་མཛད་དང༌། འཆིང་བའི་རྒྱུ་ཉེ་བར་མ་བཀྲོལ་པར་ཐར་པ་ག་ན་ཐོབ། ཟང་ཟིང་བདུད་ཀྱི་བར་ཆོད་དུ་མི་བཟུང་བའི་ཐབས་མེད། འདུ་ལོང་གི་བསོད་ནམས་ཅན་ གྱི་གང་ཟག་དེས་དགེ་སྦྱོར་གྲུབ་པར་གདའ་འམ་མི་གདའ་གཟིགས་གསོལ། བྱ་བ་གཅིག་ནི་མཐའ་མ་འདུས་པར་དོ་མིན་གཅིག་གི་མགོས་བསླེབས་ནས་ཆོས་ལ་བྱ་བའི་སྐབས་མི་བརྙེད་པ་ཡིན། ཐར་པའི་མི་མཐུན་ ཕྱོགས་ཡིན་པའི་ཕྱིར

Chinese

什么是(圣者)逝去后的遗迹呢?就是舍弃世间八法的处所,对轮回生起厌离之心的地方,以及舍弃身语意三门庸常之相的街巷。 这就是投入善行的道路。如今这些修行人,没有丝毫的虔诚,却期望加持融入自心;不能在冬夏进行实修,却期望获得见修行果;没有生起定解,却期望领受窍诀的要点;没有实修,却对成佛抱有极大的期望,(这样)有破戒的危险,(你们)要小心谨慎啊! 此外,噶当派的人说: 修无常,是大的窍诀还是不是呢?(有人)请教道:无常不是要修的,无常是要认识的对象,这是很重要的。一旦认识到无常,它就会变成精进的鞭子,使人没有空闲去懒惰和散乱,从而投入善行。仅仅是修行没有融入内心,没有与死亡的念头相结合,所以善行才会变得空洞。一旦无常在心中生起,哪里还有空闲去庸常地生活呢?即使是精通许多佛法的智者们,从出生到现在,就像流星划过天空一样,生命不停留地逝去,却没有意识到。如果意识到这一点,哪里还会有心思去做世间的事情呢?正是因为不了解无常,所以才没有对轮回生起厌离之心。佛法和自我混淆,根本原因在于没有生起死亡的念头。他们这样说道。 此外,(上师)还说:要反复地思考,我们所有人都要舍弃,只有自己一个人离开。如果不对此进行观察和分析,对事物的执着就不会消失。由于对事物的贪恋,被贪欲的湿气滋养,就无法获得解脱。如果修行本身变成了执着,那么就不要对任何事物产生执着,如果不解除束缚的原因,又怎么能获得解脱呢?没有办法不把世俗琐事当作魔障来阻碍修行。请观察一下,一个忙碌而有福报的人,他的善行是否能够圆满完成?如果一件事情没有完成,就被另一件事情缠身,那就没有时间修行佛法了。因为这是与解脱相违背的。

English

What are the traces of the departed (holy beings)? They are the places where the eight worldly concerns are abandoned, the lands where one becomes disillusioned with samsara, and the streets where the ordinary appearances of body, speech, and mind are relinquished. This is the path of engaging in virtuous deeds. Nowadays, these practitioners, without even a hair's breadth of devotion, expect blessings to enter their minds; unable to practice even for a summer or winter, they expect to experience the view, meditation, and conduct; without generating certainty, they expect to grasp the essential points of the instructions; without practicing, they place great hope in becoming a Buddha, which is dangerous and prone to breaking vows, they said. Furthermore, the Kadampa people said: Is meditating on impermanence a great instruction or not? (Someone) asked. Impermanence is not something to be meditated upon; impermanence is an object to be recognized. It is very important. Once impermanence is recognized, it becomes a whip of diligence, making one have no time to be lazy and distracted, thus engaging in virtuous deeds. Merely practicing without integrating it into the mind, without associating it with the thought of death, causes virtuous deeds to become empty. Once impermanence arises in the mind, how can one have time to live ordinarily? Even the wise ones who know many teachings, from birth until now, like shooting stars across the sky, life passes without stopping, yet they are unaware of it. If one realizes this, where would there be the desire to engage in worldly affairs? It is because of not understanding impermanence that one does not develop renunciation from samsara. Confusing Dharma with self, the root cause is not generating the thought of death, they said. Furthermore, (the master) said: You should repeatedly contemplate that we must abandon everything and leave alone. If you do not examine and analyze this, the mind's attachment to things will not cease. Due to the attachment to things, nourished by the moisture of craving, one will not attain liberation. If practice itself becomes an attachment, then do not be attached to anything. If you do not untie the cause of bondage, how can you attain liberation? There is no way to avoid worldly affairs becoming obstacles of Mara. Please observe whether a busy and fortunate person can complete their virtuous deeds. If one thing is not finished, and one is entangled by another, then there is no time to practice Dharma. Because it is contrary to liberation.