Tibetan
་བཞིན་དུ་དོན་ནང་དུ་མ་འབྱར་བའི་ཁ་ནས་ཆོས་འཆད་ཤེས་པས་མ་ཕན། རང་གཞན་གཉིས་ལ་མ་ཕན་པའི་སྟོན་པ་ ཚན་ཅིག་ནེ་ཙོའི་ཆོས་སུ་སོང་ཉེན་ཡོད། བརྒྱ་ཤེས་པ་བས་ཅིག་སྒྲུབ་པ་དགའ་བ་ཡིན་པས། འོ་སྐོལ་རང་དགེ་སྦྱོར་ལ་འབུང་བ་ཐོན་ཅིག་གསུངས་སོ། ། ༈ བླ་མ་ལ་མོས་གུས་མ་སྐྱེས་ན། གདམས་པའི་ ཡི་གེ་རིས་གནང་བས་མི་ཕན་ལགས་སམ་ཞུས་པས། དེས་ག་ན་ཕན། བླ་མ་ལ་སྙིང་དུ་མི་སྡུག་པར་དེའི་ཆོས་སྙིང་དུ་སྡུག་པས་མི་ཕན། བེའུ་བུམ་གྱི་ས་ལམ་མི་ཆོད། ཉམས་སུ་མ་བླངས་པར་རྟོགས་པ་རྒྱུད་ལ་། མི་འཆར། སྤྱིར་ནི་བླ་མ་སངས་རྒྱས་བས་ལྷག་པར་བཤད་པ་ཡོད། སངས་རྒྱས་དང་མཉམ་པར་བཤད་པ་ཡོད། སངས་རྒྱས་བས་ངན་པར་བཤད་པ་མེད་དེ། ཐར་ལམ་བླ་མ་ལ་རག་ལས་པའི་ཕྱིར། བླ་མ་ མགོ་ཆེ་རྐང་པ་རིང་བར་མཐོང་གི་གཏིང་རྗེས་མ་ལ་བེའུ་བུམ་གྱིས་ལྟ་སྒོམ་རྒྱུད་ལ་སྐྱེ་བ་མ་ཡིན་གསུངས་སོ། ། ༈ ཡང་གསུངས་པ། ལར་རང་གི་ཉམས་ལེན་མི་འོང་བར་བླ་མ་ལ་འཁངས་པས་མི་ཕན། བླ་ མ་ཇི་ལྟར་གླེན་ཀྱང་སློབ་མའི་རྒྱུད་ལ་དད་པ་མེད་པ་ཤེས་མཆི། སངས་རྒྱས་མི་འདོད་པར་ཡི་གེ་འདོད་པ། དེ་ལ་བླ་མས་ཁྲེལ་གྱིས་མ་དྲོགས་པ། ཉམས་ལེན་བྱེད་ན་ནངས་ཀྱི་སྣ་ལ་བློ་སྦྱོང་མཐར་འདོན་དགོས་པ་ ལགས་མོད། བྱན་མོ་རེ་རེ་ལ་གཡོ་ལུགས་རེ་རེ་བདོག་པས། འོ་སྐོལ་གྱི་བཀའ་སྲོལ་འདིའི་གཞུང་གིས་དང་པོ་བློ་སྦྱོང་མཐར་མ་ཐོན་པར་ཡི་གེ་རིས་མི་སྟེར་བ་ཡིན། ནངས་ན་གལ་ཆེ་བ་དེ་མི་འགྲུབ་པའི་གདམས་ ངག་གི་བེའུ་བུམ་གྱིས་ཅི་བྱེད། ཉམས་ལེན་མི་ཡོང་གི་གཏིང་ལ་ཆོས་ལ་དགོས་པ་མ་མཐོང་གསུངས་སོ། ། ༈ དོན་རྒྱུད་གཟུགས་བརྙན་དུ་མི་གཏོང་བ་ཡིན་པའི་གནད་སྐད་པ་དེ་གང་ལ་ཟེར་བ་ལགས་ཞུས་ པས༑ འདིར་དོན་གྱི་ངོ་བོ་བརྡ་ལ་སྒྲོ་འདོགས་གཅོད་པ་ཡིན་པས། རྩ་བའི་དོན་མིང་ཚིག་ཏུ་མ་ཤོར་བ་གལ་ཆེ། ཚིག་ལམ་ཆད་པའི་བརྡ་ལ་སྨྲ་རུ་མེད། བློ་ལས་འདས་པའི་ཆོས་ལ་བསམ་དུ་མེད། ཡང་དག་ ༄༅། །པའི་དོན་ལ་སྒོམ་དུ་མེད། སྒྲ་མའི་མི་ལ་འདུ་ཤེས་མེད། ཡང་དག་གི་མཐའ་ལ་ཡི་གེ་མེད། གནས་ལུགས་ཀྱི་དོན་ལ་གྲུབ་མཐའ་མེད་པའི་ཕྱིར། རྟོགས་པའི་དོན་ཡི་གེས་སྟེར་བར་མི་ ནུས་གསུངས་སོ། ། ༈ རྩ་བ་རང་ས་ཟིན་པའི་གནོད་སྐད་པ་དེ་གང་ལ་ཟེར་བ་ལགས་ཞུས་པས། གནས་ལུགས་ལ་གཞི་མེད་དུ་གཏན་ལ་ཕབས་པས། ལྟ་བ་ལ་སྒྲོ་འདོགས་ཆོད་དེ་དུས་དེར་གྲུབ་མཐའི་ཁས་ ལེན་འཇིག །དེར་འདོད་པའི་ཕྱོགས་སུ་བློ་མ་ལྷུངས་པས་རང་ས་ཟིན། ཉམས་ལེན་དམིགས་མེད་དུ་
Chinese
仅仅从口头上讲经说法，而不融入其意义之中，是没有益处的。对于自他都没有益处的导师，有可能步入鹦鹉学舌的境地。与其知道一百件事，不如实践一件，所以我们应该努力投入到善行之中，他是这么说的。 ༈ 如果没有对上师生起敬信心，即使给予传承的文字，也没有益处，是吗？有人问道。他说：那怎么会有益处呢？如果不从内心深处喜爱上师，即使喜爱他的教法，也没有益处。无法胜任装书的匣子。如果没有进行实修，证悟不会在相续中显现。一般来说，上师被说成比佛陀更殊胜，也有被说成与佛陀同等的，但没有被说成比佛陀更差的，因为解脱之道依赖于上师。如果仅仅把上师看作是头大脚长的人，而没有深入了解，那么装书的匣子是无法让见解和禅修在相续中生起的，他是这么说的。 ༈ 又说，总的来说，如果自己的修行没有进展，依赖上师是没有益处的。无论上师多么愚笨，要知道，如果弟子没有信心。不想要佛陀，却想要文字。对于这种情况，上师不会感到羞愧吗？如果进行实修，那么每天早上都要最终完成修心。虽然每个女仆都有自己的诡计，但我们教规的原则是，在没有最终完成修心之前，不会给予传承的文字。如果早上重要的事情没有完成，那么装满诀窍的匣子有什么用呢？如果修行没有进展，那么就不会看到对佛法的需求，他是这么说的。 ༈ 有人问道：不将意义传递到形象中去的关键是什么意思？这里指的是断除将意义的本质附加于符号之上。重要的是，根本的意义不要迷失在名相之中。对于超越语言的符号，没有说话的余地。对于超越思维的佛法，没有思考的余地。对于真实的意义，没有禅修的余地。对于聋哑人，没有概念。对于真实的终极，没有文字。因为对于实相的意义，没有宗派。证悟的意义无法通过文字来给予，他是这么说的。 ༈ 有人问道：根基稳固在自身之地的关键是什么意思？将实相确立为无有根基，因此，见解的增益被切断，那时宗派的执着瓦解。因为心没有落入偏袒的境地，所以稳固在自身之地。修行无有
English
It is of no benefit to be able to preach the Dharma from the mouth without adhering to the meaning within. A teacher who is of no benefit to oneself or others is in danger of becoming like a parrot reciting the Dharma. It is better to practice one thing than to know a hundred, so we should strive to engage in virtuous deeds, he said. ༈ If devotion to the lama does not arise, is it not beneficial to give the letters of instruction? someone asked. He said: How could that be beneficial? If you do not cherish the lama in your heart, it is of no benefit to cherish his teachings. You cannot manage the stages and paths of a book box. Without practice, realization will not arise in the mindstream. In general, the lama is said to be superior to the Buddha. He is also said to be equal to the Buddha. But he is never said to be worse than the Buddha, because the path to liberation depends on the lama. If you only see the lama as someone with a big head and long legs, and do not understand the depths, then the book box will not cause view and meditation to arise in the mindstream, he said. ༈ He also said: In general, it is of no benefit to rely on the lama if your own practice is not progressing. No matter how foolish the lama is, know that if the student has no faith. You do not want the Buddha, but you want the letters. Is the lama not ashamed of that? If you are practicing, then you must complete mind training every morning. Although each maid has her own tricks, the principle of our tradition is that we do not give the letters of instruction until mind training is completed. If the important thing in the morning is not accomplished, what is the use of a box full of instructions? If practice is not progressing, then you will not see the need for Dharma, he said. ༈ Someone asked: What is meant by the key point of not transmitting the meaning into an image? Here, it means cutting off the attachment of the essence of meaning to symbols. It is important that the fundamental meaning is not lost in names and terms. There is no room for speech for symbols that transcend language. There is no room for thought for Dharma that transcends the mind. There is no room for meditation for true meaning. There is no concept for the deaf and dumb. There are no letters for true ultimate reality. Because there is no sect for the meaning of reality. The meaning of realization cannot be given by letters, he said. ༈ Someone asked: What is meant by the key point of the root taking its own ground? Because reality is established as without foundation, therefore, the additions to the view are cut off, and at that time the attachment to sects collapses. Because the mind does not fall into partiality, it takes its own ground. Practice without
Tibetan
གཏན་ལ་ཕབས་པས། སྒོམ་པ་ལ་སྒྲོ་འདོགས་ཆོད་དེ། དེར་ཡིན་མིན་གྱི་རྩིས་གདབ་འཇིག །དེར་བསྒྲུབ་ བྱའི་རེ་བལྟོས་གྲོལ་བས་རང་ས་ཟིན། མཐུན་འཇུག་གི་རྩིག་པ་བསྒྲེལ་པས་སྤྱོད་པ་ལ་སྒྲོ་འདོགས་ཆོད་དེ། ཆོས་བརྒྱད་ཀྱི་དྲི་མ་དག །མཐོ་ལམ་མ་བསྙེགས་པས། དེར་རྣལ་འབྱོར་གྱི་རང་ས་ཟིན་པ་ཡིན་ནོ་ གསུངས་སོ། ། ༈ སྤྱོད་པ་ཆགས་སྡང་དུ་མི་འཆོར་བའི་གནད་སྐད་པ་དེ་གང་ལ་ཟེར་བ་ལགས་ཞུས་པས། དེ་ནི་ཟག་པའི་རྟེན་ཕུར་འབྱིན་པ་ལ་ཟེར་བ་ཡིན་ཏེ། ཤེས་པ་ནང་དུ་བདག་གི་ཁ་འཛིན་བཏངས་པའི་ ནངས་པར་ན། དེར་ཆགས་སྡང་གི་རྒྱུན་ཆད་པ་ཡིན་ཏེ། དུས་དེར་ཉོན་མོངས་པའི་རུ་མ་བསྲེགས་པ་ཡིན་པས། དེ་ལས་སྐྱེ་བར་བྱེད་པའི་ས་བོན་རུལ། དེར་ཕྱིན་ཅི་ལོག་གི་རྣམ་རྟོག་ལ་བརྟེན་པའི་ཡུལ་མ་གྲུབ། དེར་འཁྲུལ་པ་རྒྱུ་མེད་དུ་ཆ་བས་སྲིད་པའི་དྲ་བ་འཇིག །དུས་དེར་འཁོར་བ་མ་གྲུབ་པས་མྱང་འདས་བསྒྲུབ་མི་དགོས་པས་སངས་ལ་མི་རྒྱ་བའི་དབང་མེད་པ་ཡིན་ནོ་གསུངས་སོ། ། ༈ སྒྲུབ་པ་རྐྱེན་ཁར་མི་འཆོར་ བའི་གནད་སྐད་པ་དེ་གང་ལ་ཟེར་བ་ལགས་ཞུས་པས། དེ་ནི་མི་མཐུན་པའི་ཡུལ་ལ་དཔང་པོ་འཆོལ་བའི་རིག་པ་འགལ་བ་ལམ་དུ་སློང་བ་བྱ་བ་འདི་ཡིན། སྤྱིར་ལམ་ལ་དགྲ་མེད་མི་ཡོང་བས། སྒྲུབ་པ་རྐྱེན་ཁར་མི་ གཏོང་བ་ལ་གཉེན་པོའི་གཉའ་འདེད་པ་འདི་གདམས་པའི་གནད་ཡིན། འདིར་མི་མཐུན་པ་ལམ་དུ་བསླངས་པས་འགལ་བའི་རྐྱེན་གྲོགས་སུ་འཆར། དེར་དོར་བྱའི་ཡུལ་དག་ཙམ་ན་རྐྱེན་ངན་གྱིས་རྣལ་འབྱོར་པའི་ལེ་ལོ་ ཕྲོགས་པ་ཡིན། དུས་དེར་དེ་ལ་བལྟོས་པའི་ཡོན་ཏན་གྱི་ཆོས་ལ་འདོད་པའི་བློ་མི་སྐྱེ་བ་ཡིན་ནོ་གསུངས་སོ། ། ༈ འཐས་པ་རྒྱུ་ལས་འགོག་པའི་གནད་སྐད་པ་དེ་གང་ལ་ཟེར་བ་ལགས་ཞུས་པས། བཀའ་ བསྩལ་པ། བདེ་བའི་ཉམས་ལ་མངོན་པར་ཞེན་པའི་དྲི་མ་དེ་སེལ་མ་ཤེས་ན། གཡའ་ཆགས་པས་འཐས་པའི་རྒྱུ་ཡིན། ཉམས་ལ་སྐྱེད་མི་འཐོན་པ་ཡིན། བདེ་བ་སྐྱེད་མེད། གསལ་བ་ངར་མེད། མི་རྟོག་པ་ རྗེས་མེད། དེ་གཉིས་ཀྱིས་ས་ལམ་མ་ཆོད་པས། འདིར་ཐུན་ལ་རིང་ཐུང་དུ་ཁྲིད་པས། འཐས་པའི་མལ་འཇིག་པ་ཡིན་ནོ། །ལར་དངོས་པོའི་ཡུལ་ལ་ཞེན་འཛིན་བྱུང་ན། དེ་ལམ་གྱི་དགྲ་རུ་བཟུངས་ནས་གཅོད་ ༄༅། །དགོས༑ འདི་མ་བཅད་ན་རྗེས་ཐོབ་ཀྱི་རྩལ་མི་འབྱོངས། ཡོད་པའི་སྒྲོ་འདོགས་བཅད་དེ་བཏངས་པས་དེར་མེད་པ་རང་སར་དག །མཐའ་བཅད་པས་ཡོད་མེད་དང་བྲལ། དམིགས་པ་ བཅད་པས་དམིགས་མེད་གསལ། དྲན་རྟོག་བཅད་པས་སྤྲོས་བྲལ་འཆར། འཐས་ན་བོགས་མི་
Chinese
因此，一旦确定，对禅修的执着就会消除，在那里，是与非的计算将会崩溃。在那里，对所要成就的期望和依赖将会解除，从而把握自己的立足点。一旦竖立起和谐一致的基石，对行为的执着就会消除，八种世俗顾虑的污垢就会清除。由于没有攀登高路，在那里，瑜伽士就会把握自己的立足点。 他们这样说道。 ༈ 当被问及不让行为堕入贪嗔的关键是什么时，回答说：这是指将泄露的基础完全拔除。当意识放下对自我的执着时，第二天，贪嗔的延续就会中断。那时，烦恼的根茎被烧毁，因此，从中生长的种子腐烂。在那里，基于颠倒错乱之念的境不会成立。 在那里，由于错乱无因地消散，存在的网络将会崩溃。那时，由于轮回没有成立，因此不需要去成就涅槃，因此，自然而然地获得了不被束缚的自由。他们这样说道。 ༈ 当被问及不让修行堕入逆境的关键是什么时，回答说：这是指将与不顺之境对抗的智慧，转化为道路。一般来说，道路上不可能没有敌人，因此，不让修行堕入逆境的关键，在于运用对治力。在这里，由于将不顺转化为道路，违逆的因缘会显现为助力。在那里，仅仅是舍弃所应舍弃之境，恶劣的因缘就会夺走瑜伽士的懒惰。那时，对于与之相关的功德之法，不会生起渴望之心。他们这样说道。 ༈ 当被问及阻止粘着从根源产生的关键是什么时， 被告知：如果不清除对安乐体验的明显执着的污垢，就会因为生锈而成为粘着的根源。体验不会产生增益。安乐没有增益，明晰没有实质，无念没有痕迹。由于这两者没有切断地道，在这里，通过延长或缩短禅修的时间，粘着的巢穴就会被摧毁。一般来说，如果对事物的境产生了执着，就应该将其视为道路的敌人并加以斩断。 ༄༅། །必须斩断。如果不斩断它，后得的技能就不会产生。一旦斩断并放下了对存在的执着，不存在就会自然而然地安住。一旦切断了边，就会脱离有无。一旦切断了对境，无对境就会显现。一旦切断了念头，离戏就会显现。如果粘着，就不会
English
Therefore, once it is determined, the clinging to meditation will be eliminated, and there, the calculation of yes and no will collapse. There, the expectations and reliance on what is to be accomplished will be released, thereby grasping one's own footing. Once the foundation of harmonious integration is erected, the clinging to behavior will be eliminated, and the defilements of the eight worldly concerns will be cleansed. Since one does not strive for the high path, there, the yogi will grasp his own footing. They said so. ༈ When asked what is meant by the key to not letting behavior fall into attachment and aversion, the answer is: This refers to completely uprooting the leaking foundation. When consciousness lets go of its clinging to self, the next day, the continuation of attachment and aversion will be interrupted. At that time, the roots of afflictions are burned, and therefore, the seeds that grow from them rot. There, the object based on inverted and confused thoughts will not be established. There, since delusion dissipates without cause, the web of existence will collapse. At that time, since samsara is not established, there is no need to accomplish nirvana, and therefore, one naturally obtains the freedom of not being bound. They said so. ༈ When asked what is meant by the key to not letting practice fall into adversity, the answer is: This refers to transforming the wisdom that opposes unfavorable circumstances into the path. Generally speaking, it is impossible for there to be no enemies on the path, therefore, the key to not letting practice fall into adversity lies in applying the antidote. Here, since unfavorable circumstances are transformed into the path, adverse conditions will appear as assistance. There, merely by abandoning what should be abandoned, bad conditions will rob the yogi of laziness. At that time, with regard to the qualities of the Dharma related to it, the mind of desire will not arise. They said so. ༈ When asked what is meant by the key to preventing attachment from arising from its root, It was said: If you do not know how to remove the defilement of obvious attachment to the experience of bliss, it will become the root of attachment because of rust. Experience will not produce gain. Bliss has no gain, clarity has no essence, non-thought has no trace. Since these two have not cut off the ground and path, here, by lengthening or shortening the time of meditation, the nest of attachment will be destroyed. Generally speaking, if attachment arises to the object of things, it should be regarded as an enemy of the path and cut off. ༄༅། །It must be cut off. If it is not cut off, the skill of subsequent attainment will not arise. Once the clinging to existence is cut off and let go, non-existence will naturally abide in its own place. Once the edge is cut off, one will be separated from existence and non-existence. Once the object is cut off, non-object will appear. Once the thought is cut off, freedom from elaboration will appear. If attached, it will not