Tibetan
་མཆོག་སེང་གེ་སྐད་པ་ཞིག་གྲང་བས་ན་བ་ལ་སྨན་དུ་བཙན་དུག་གཏོང་གིན་གདའ། དེ་ཐབས་ཐུན་མོང་བ་མིན་ཏེ། དུག་གི་ནུས་པ་སྔགས་ཀྱིས་སྨན་དུ་བསྒྱུར་བ་ནི་ཆ་མེད། མེ་ནུ་ཁྲོམ་ བཟང་བྱ་བ་བླུན་པོ་གྲང་བས་ན་བ་ཞིག་གིས། ཁོ་བོའི་ལད་མོས་བཙན་དུག་ཟོས་པས་ཤི་ལགས། དཔེ་དེ་བཞིན་དུ་རྟོགས་ལྡན་གྱི་རྣལ་འབྱོར་པ་ཡུལ་མེད་སྣང་དུ་ཤེས་ནས་གཉེན་པོའི་བྱ་ར་བསྒྱེལ་པའི་ལད་མོ་ལས་དང་ པོས་བྱས་ནས་ཟག་པའི་སྣ་མ་འཁྱིལ་བར་ཉོན་མོངས་པ་རང་གར་ཁྱེར་ནས། ལུས་ངག་གི་དགེ་སྦྱོར་བཞག་པས་ཐ་མལ་དུ་སོང་བ་ཡིན་ཏེ། མི་རིགས་དེ་སྙིང་རྗེའི་གནས་སུ་འདུག །རྐྱེན་ངན་ལམ་དུ་བླངས་པས་མི་ མཐུན་པ་གྲོགས་སུ་འཆར་བ་ཡོད་དེ། རོ་སྙོམས་ཀྱི་ས་པ་རིག་པ་འགལ་ཐོག་ཏུ་བསྐུར་བ་ཐོག་འགེལ་གྱི་དུས་ཡིན། སྒོམ་པ་བདག་པོ་ལ་གཏད་ནས་སྒོ་གསུམ་ཐ་མལ་དུ་སྡོད་པ་དེ་ནི། བྱ་བྲལ་འབྲས་བུའི་རྣལ་འབྱོར་ ལགས་ན་གསུངས་སོ། །དྲན་རྟོག་ཡེ་ཤེས་སུ་འཆར་བའི་གནད་སྐད་པ་དེ་གང་ལགས་ཞུས་པས། བཀའ་བསྩལ་པ། དོན་གྱིས་ངོ་བོ་སྐད་ཅིག་མའི་སྟེང་དུ་བཟུངས་ནས། རྩ་བ་ལྟ་སྟངས་ལ་བསྲངས་པས་དེར་ ཚོགས་དྲུག་གི་ཡུལ་ལ། སྣང་བ་ངོ་བོས་སྟོང་པའི་མཚང་རྒྱུད་ཐོག་ཏུ་ཁེལ། དེར་དངོས་དང་དངོས་མེད་དེ་ཉིད་དུ་དག་པས། དུས་དེར་དྲན་པའི་སྤུ་རིས་ཙམ་རྟོགས་པའི་རྐྱེན་བསྐུལ་དུ་འཆར། དུས་དེར་རྟོག་ བྲལ་དོན་གྱི་ངོ་བོ་དེས་རྣལ་འབྱོར་པ་བཟུངས་ནས། ཐ་མལ་གྱི་ཤེས་པ་རང་འགགས་ལ་ཆ་ཡིས་གསུངས་སོ། །ཡུལ་གྱི་རྗེས་སུ་མ་འབྲངས་པའི་ཤེས་པ་སྒོམ་པ་ལགས་སམ་མ་ལགས་ཞུས་པས། འཚོམས་པ་དང་ འཁྱིལ་བ་ཡུལ་རྟོག་དང་ཕྲོལ་ཀྱང་། དེ་ལ་བདེ་གསལ་གྱི་ངར་མ་ཐོགས་པས། དེ་ལམ་དུ་མི་འགྱུར། འདིར་རིག་པ་དྲི་མ་མེད་པ་གཅེར་བུ་བློའི་མཐའ་སངས་པ་དེ་ལ། ཐ་སྙད་དུ་སྒོམ་བྱ་བར་བཏགས་པ་མ་ཡིན་ པ༑ སྟོང་པའི་བདེན་པ་ཞིག་ནི་མི་འདོད་པ་ལགས་སོ། །ཤེས་པ་ལ་འདི་ལྟ་བུ་ཞིག་སྒོམ་ཡིན་སྙམ་ན། སྒོམ་པ་ལ་དངོས་འཛིན་གྱི་རྭ་ཤོར་བ་ཡིན་ནོ་གསུངས་སོ། །ལྟ་སྒོམ་རྒྱུད་ལ་མི་སྐྱེ་བའི་དབང་མེད་པའི་གནད་ སྐད་པ་དེ་གང་ལགས་ཞུས་པས། བཀའ་བསྩལ་པ། དེ་བླ་མ་ལ་མིའི་འདུ་ཤེས་སངས་ནས་སངས་རྒྱས་སུ་མཐོང་བའི་སྦྱོར་བ་བློ་འདི་བཅོས་མ་མ་ཡིན་པ་ཞིག་སྐྱེས་ཙམ་ན། སྒྲིབ་པ་ཐམས་ཅད་དུས་དེར་དག་པ་ ཡིན༑ ཐེ་ཚོམ་དང་ཡིད་གཉིས་ཀྱི་སྒྲོག་ཐམས་ཅད་དེར་འཆད་པ་ཡིན། ཤེས་བྱ་ལ་དོན་དམ་པའི་བདེན་པ་འཇུག་པར་བྱེད་པའི་ཡུལ། ངེས་པའི་ཤེས་པ་ཡིན་པའི
Chinese
至尊狮子吼者，因受寒而生病，正将剧毒当作药物服用。此法并非普遍之法，以咒力将毒性转化为药物，实属罕见。名为梅努仲桑的愚人，因受寒而生病，模仿他服用剧毒而死。如同此例，有证悟的瑜伽士，了知一切皆为空性显现，进而模仿摧毁对治之法，初学者若如此行，在尚未止息漏失之前，便任由烦恼恣意妄为，舍弃身语的善行，则会沦为凡夫俗子。此等众生实堪怜悯。将逆境转为道用，则不顺之事亦能化为助伴。于平等味之地上，将觉性置于对立面，实乃雪上加霜之时。将禅修托付于自主，安住于身口意三门之庸常，此乃无为果之瑜伽，如是宣说。请问，忆念转化为智慧之关键为何？答曰：于刹那间把握实相之体性，并将根本置于见地之上， 则于六根之境，显现为空性之自性，直指心性。于此，有实与无实当下清净，此时，忆念之微细痕迹，亦显现为启发证悟之助缘。此时，离念之实相体性，即能摄持瑜伽士，并以凡夫之识自灭而告终。请问，不随境转之觉性，是禅修吗？答曰：即便止息、安住于境与念，亦能解脱，然若未生起乐明之觉受，则无法转化为道用。于此，无垢之觉性赤裸显现，心之边际消散，此仅为名言上之禅修，而非欲求之空性真谛。若认为觉性如是禅修，则禅修已失去实执之角。请问，见修行不生于相续之无力关键为何？答曰：若对上师的人相消失，生起视师为佛之修持，此无伪之智慧一生起，一切障碍当下清净。一切怀疑与二念之锁链亦于此断开。能使所知融入胜义谛之境，即是决定之识。
English
The venerable Lion's Roar, being sick from the cold, is administering virulent poison as medicine. This is not a common method, for transforming the power of poison into medicine through mantra is rare. A foolish man named Menu Throngsang, being sick from the cold, imitated him and died from consuming virulent poison. Likewise, if an accomplished yogi, knowing all to be empty appearances, imitates the destruction of antidotes, a beginner who does so, without stemming the flow of leakage, allows afflictions to run rampant, and abandoning the virtuous deeds of body, speech, and mind, becomes an ordinary person. Such beings are truly pitiable. By taking adverse circumstances as the path, unfavorable things can arise as companions. On the ground of equal taste, placing awareness in opposition is like adding frost to snow. Entrusting meditation to self-control and abiding in the ordinariness of the three doors is the yoga of the effortless fruit, so it is said. When asked, "What is the key to the arising of recollection as wisdom?" He replied, "By grasping the essence of reality in an instant and straightening the root on the view, then, in the realm of the six aggregates, appearance is the emptiness of essence, directly pointing to the nature of mind. There, real and unreal are purified in that very moment. At that time, even the slightest trace of recollection arises as a catalyst for triggering realization. At that time, the essence of the meaning of non-thought holds the yogi, and the ordinary consciousness ceases on its own accord." When asked, "Is awareness that does not follow after objects meditation or not?" He replied, "Even if stopping and abiding in objects and thoughts can liberate, if the experience of bliss and clarity does not arise, it cannot be transformed into the path. Here, the naked appearance of immaculate awareness, the edge of mind dissipating, is merely labeled as meditation in name, not the desired truth of emptiness. If you think that awareness is such meditation, then meditation has lost the horn of clinging to reality." When asked, "What is the key to the powerlessness of view and meditation not arising in the continuum?" He replied, "When the perception of the lama as a human disappears, and the practice of seeing the guru as a buddha arises, as soon as this unfeigned wisdom arises, all obscurations are purified in that very moment. All chains of doubt and dualistic thought are cut off there. The object that causes what is to be known to enter into the realm of ultimate truth is definitive knowledge."
Tibetan
་གནད་ཀས། འོ་སྐོལ་བླ་མའི་འཁྲུལ་པ་མི་བརྟག་ ༄༅། །འཚལ༑ རྗེ་དམ་པ་སངས་རྒྱས་རྒྱལ་སྲས་མིའི་སེང་གེ །རྒྱ་གར་རིན་པོ་ཆེའི་བཀའ་རྒྱུད་དྲི་མ་མེད་པ་འདི་གང་ན་ཡང་གང་། སུ་ཡིས་བསྲོལ་བ་དེ་སངས་རྒྱས་དངོས་ཡིན་ནོ་གསུངས་ངེ སོ༑ །བླ་མ་ལ་སངས་རྒྱས་སུ་འཛིན་པའི་ལྷག་པའི་བསམ་པ་རྣམ་པར་དག་པ་དེ། བསག་སྦྱོང་སྔོན་དུ་སོང་བའི་རྟེན་མ་ཡིན་པ་གང་ཟག་སུ་ཐོད་ཐོད་ལ་མི་སྐྱེ་བ་འདྲ་ན་ཞུས་པས། དེས་ན་འོ་སྐོལ་གྱི་བཀའ་རྒྱུད་འདིའི་ བཀའ་སྲོལ། ཐོག་མ་བློ་སྦྱོང་གི་སྲང་དུ་འཇུག་པའི་གནད། སེམས་ལས་སུ་རུང་བར་བྱེད་པའི་ཐབས་སུ་གདའ་བ། ཐོག་མའི་ལམ་མ་འཁྱོགས་པས་གོལ་ས་ཤུགས་ཆོད་ལ་སོང་བ་ཡིན་ཏེ། དང་པོ་ལ་ལམ་མ་ འཆུགས་པས་སྒྲུབ་པའི་སྲང་མི་འཁྱོག་པ་ཡིན། རྒྱུ་ལས་སུ་རུང་བའི་ནངས་པར་དུས་དེར་འབྲས་བུ་གཞན་དུ་མི་སྨིན་པ་ཡིན་ཏེ། འགྲོ་ལམ་སངས་རྒྱས་ལས་མེད། སྨྲ་སར་ལྟེམས་པ་དང༌། མཐོན་པོ་གུད་ལ་ བཙལ་མི་འཚལ་བ་ཞིག་བདོག་གསུངས་སོ། །ཡང་གསུངས་པ། སྤྱིར་བཤེས་གཉེན་དམ་པས་མ་ཟིན་པའི་ཐར་ལམ་མི་བརྙེད། འཁོར་བ་དང་ལྟག་པ་སྤྱོད་དུ་འཇུག་པའི་བླ་མ་དེ་ལས་བཀའ་དྲིན་ཆེ་བ་འོང་ངམ་མི་ འོང་གཟིགས། སྐལ་མེད་སངས་རྒྱས་མི་འདོད་པའི་རིགས་ཅན་ལ། སྤྲུལ་པའི་སྐུས་ཀྱང་ཕན་མི་ཐོགས་པ་ཡིན། རྒྱུད་ལྡན་བླ་མའི་ཆེ་བ་མ་མཐོང་བ་དེ་རང་སྣང་མ་དག་པ་ཡིན། རང་རྒྱུད་ལ་ཞུན་ཐར་བློ་འབྱོངས་ པའི་དུས་དེར། ཕྱི་རོལ་གྱི་ཉེས་སྐྱོན་མཐོང་མི་སྲིད། མི་ལ་སྐྱོན་མེད་མི་མཆི། རང་ལ་བཀའ་དྲིན་ཆེ་བའི་ངོས་ནས་སངས་རྒྱས་སུ་འཛིན་པ་ཡིན་གསུངས་སོ། །ཡང་གསུངས་པ། རང་ཆོས་བཞིན་མི་བྱེད་པའི་ ནང་པར་བླ་མ་འགྲོ་མགོན་ཀླུ་གྲུབ་ཀྱི་ཐད་དུ་བསྡད་ཀྱང་མི་ཕན་རང་མི་ཕན། རང་རེ་ཞེ་ཐག་པ་ནས་བྱེད་པར་ཐལ་ན། སྙན་ཁུངས་རྒྱུད་པའི་གདམས་ངག་ཚིག་གཅིག་ལ། ངེས་ཤེས་སྐྱེས་ན་སྒྲོ་འདོགས་ཆོད་ནུས་པ་ ཡིན༑ ངེས་པའི་ཤེས་པ་མི་འཇོག་ན་རྫོགས་པའི་སངས་རྒྱས་ལ་བྱིན་རླབས་མི་མཆི། བཀའི་བབས་མ་འཆུགས་པའི་གདམས་པ་དང་མཇལ་བའི་གང་ཟག་དེ་ལ་ཡོན་ཏན་ཆེ་མི་འཚལ་བར་གདའ། རྒྱུད་པའི་བྱིན་ རླབས་མ་ཞུགས་ན། ཡོན་ཏན་སྡེ་སྣོད་ལ་མ་རྨོངས་ཀྱང་མི་ཕན་པ་ཞིག་བདོག་ལགས་གསུངས་སོ། ། ༈ གཉེན་པོ་བརྟེན་པའི་གནད་གང་ལགས་ཞུས་པས། ལམ་པའི་རྣལ་འབྱོར་པ་ལ་ཡུལ་ངན་པ་ཉེ་བར་ང གྱུར་ཙ་ན། རྐྱེན་ངན་གྱི་རྟོག་པ་ལྡང་བ་ཡིན། ཕྲ་རྒྱས་ཀྱི་ཡུལ་ཤོར་ཙམ་ན། འདུས་མ་བྱས་ཀྱི་རྩི་འབྱི་བ་ཡིན། ཉོན་མོ
Chinese
关要在于，我们不应观察上师的过失。 顶礼！至尊圣者佛子人狮子。印度珍宝的无垢传承，无论在何处，由谁开创，那都是真正的佛陀，如是说。 对于将上师视为佛陀的清净增上意乐，如果不是以积累和净化的基础，那么像谁一样不会轻易生起呢？如是请问。因此，我们这个传承的 教规，最初进入修心之路的关要，是使心变得堪能的方法。最初的道路没有弯曲，所以偏离之处自然减少。最初的道路没有错谬，所以修行的道路也不会弯曲。原因在于，如果变得堪能，那么第二天就不会结出其他的果实。行走的道路唯有佛陀。说话时要谦逊，高处不应另寻，如是拥有。 又说，一般来说，没有殊胜善知识的摄持，无法获得解脱道。让轮回和恶行得以实行的上师，还能有比这更大的恩德吗？请观察。对于没有福分、不愿成佛的种姓，即使是化身也无法利益。没有见到具德上师的伟大之处，那是自相不清净。当自己的相续得以调伏，智慧得以开解之时， 就不会见到外在的过失。人无完人。从对自己恩德深厚的角度，将上师视为佛陀，如是说。又说，如果不像自己所修的法那样行持， 即使住在上师行怙主龙树的面前，也没有利益，对自己没有利益。如果我们从内心深处去做，那么从传承上师那里听闻的一句教言，如果生起定解，就能断除增益。如果不确立定解，那么圆满的佛陀也不会有加持。与没有错谬的传承教法相遇之人，不必追求更大的功德。如果没有融入传承的加持，即使不愚昧于功德的宝藏，也没有利益，如是拥有。 请问，依靠对治的关要是什么？对于修道的瑜伽士来说，如果接近恶劣的环境，就会生起恶劣的念头。如果失去精进的境界，就会耗损无为的精髓。烦恼
English
The key is that we should not examine the faults of the Guru. Homage! Noble Lord Buddha-son Lion of Men. This stainless lineage of Indian jewels, wherever it may be, whoever founded it, that is the real Buddha, so it is said. For the pure superior intention of regarding the Guru as a Buddha, if it is not based on accumulation and purification, then who is like someone who will not easily arise? So it was asked. Therefore, the precept of this lineage of ours, the key to initially entering the path of mind training, is the method of making the mind workable. The initial path is not crooked, so the deviations naturally decrease. The initial path is not mistaken, so the path of practice will not be crooked. The reason is that if it becomes workable, then the next day it will not bear other fruits. The path to walk is only the Buddha. Be humble when speaking, and do not seek elsewhere for the high place, so it is possessed. Again it was said, in general, without the guidance of a supreme spiritual friend, the path to liberation cannot be found. Can there be greater kindness than the Guru who allows samsara and evil deeds to be practiced? Please observe. For those of the lineage who are without merit and do not wish to become Buddhas, even an emanation cannot benefit them. Not seeing the greatness of the qualified Guru is impure self-appearance. When one's own mind stream is tamed and wisdom is opened, external faults will not be seen. No one is perfect. From the perspective of being deeply kind to oneself, the Guru is regarded as a Buddha, so it is said. Again it was said, if one does not act according to one's own Dharma, even if one stays in front of the Guru Protector Nagarjuna, there is no benefit, there is no benefit to oneself. If we do it from the depths of our hearts, then a single instruction heard from the lineage Guru, if definite knowledge arises, can cut off superimposition. If definite knowledge is not established, then even the perfect Buddha will not have blessings. The person who meets the unerring lineage teaching need not seek greater qualities. If the blessings of the lineage are not integrated, even if one is not ignorant of the treasury of qualities, there is no benefit, so it is possessed. Please tell me, what is the key to relying on the antidote? For a yogi on the path, if he approaches a bad environment, bad thoughts will arise. If the state of diligence is lost, the essence of the unconditioned will be exhausted. Afflictions