Tibetan
བྱེད། བློ་སྦྱོང་ལ་བླ་མ་དང་ མ་བྲལ་ན་བྱེས་མི་སྟོ། དཀའ་ཐུབ་ལ་ཡུལ་སྣང་ལ་ལྟད་མོ་མི་བལྟ། བློ་སྦྱོང་ཁྲོམ་གསེབ་ཏུ་བཏུབ། དཀའ་ཐུབ་ལ་རང་གཅིག་པུར་སྡོད་དགོས་བྱ་བར་བླ་མ་སྐུ་དྲིན་ཅན་གསུངས་སོ། ། ༈ རྗེས་དང་འབྲས་ བུའི་ཁྱད་པར་གང་ལགས་ཞུས་པས། རྗེས་ཀྱི་རྣལ་འབྱོར་བྱ་བ་འདི་སྡེ་སྣོད་ལས་ཡོངས་སུ་མ་གྲགས་པར་འདུག །འདི་གལ་ཆེ་བ་ཡིན་ཅིས་ཆེ་བ་ཡིན་ན། གདམས་པའི་མཚང་མེད་པ་ཀུན་གྱིས་ཉམས་ལེན་གྱི་དུས་ དང་ཐ་མལ་གྱི་དུས་གཉིས་སོ་སོར་སོང་བས། ཤེས་པ་ལ་བོགས་མི་ཐོན་པའི་གནད་ཀ་དེས་ལན། རྗེས་ཆོད་པ་དང་ཐ་མལ་གྱི་དུས་རང་ཉམས་ལེན་དུ་ཆ་བ་ཡིན། དེར་བར་མཚམས་མེད་པས། ཆུ་བོ་རྒྱུན་གྱི་རྣལ་ འབྱོར་ཟེར་བ་ཡིན། བློ་སྦྱོང་དང་དཀའ་ཐུབ་གཉིས་རྒྱ་ལམ་སྔོན་དུ་བཏངས་ནས། དེའི་ཕྱིར་རྗེས་རིག་པ་འགལ་ཐོག་ཏུ་བསླང་། ཕྲ་རྒྱས་ཀྱི་ཡུལ་འཆོར་བ་འདྲ་ན། གཉེན་པོ་ཡུལ་ལ་བསྟག་ཅིང་གོ་ཆ་རྗེས་ལ་ཁྲིད་ ༄༅། །པས༑ གཉིས་སྣང་གི་ཤེས་པ་གདོད་ཁྲོལ་བ་ཡིན། ཡུལ་ཆོས་ཉིད་དུ་འབྱོངས་ནས་རྐྱེན་གྱིས་མི་གཡོ་བ་དེ་ལ་ལན་གཅིག་འབྲས་བུ་རྣལ་འབྱོར་བྱ་བར་ཐོགས་ལ་ཐོངས་བྱ་བར་བླ་མ་སྐུ་དྲིན་ ཅན་གསུངས་སོ། ། ༈ བློ་སྦྱོང་དང་དཀའ་ཐུབ་བཞིན་དུ་རྗེས་ལ་སྲུང་མཚམས་བདོག་གམ་མི་བདོག་ཞུས་པས། འདི་ལ་བོ་ཟགས་ལྟེམས་གསུམ་མེད་དེ། འདི་རོ་སྙོམས་ཡིན་པས་ཤེས་པ་ལ་ཁྲོ་བ་སྐྱེས་ཀྱང་། ། རྗེས་འཁོན་དུ་མི་འཛིན། ཟག་པ་སྐྱེས་ཀྱང་རྗེས་ཉོན་མོངས་པ་རང་དུ་མི་ཁྱེར། ཡུལ་ལ་མ་བསྟགས་པའི་གཉེན་པོ་རྐྱང་པ་ལམ་དུ་མི་འགྱུར་བས། མི་མཐུན་པའི་ཡུལ་གྱིས་རྟོགས་པའི་རྐྱེན་བསྐུལ་བྱེད། བོགས་ རིག་པ་འགལ་ཐོག་ན་ཆེ་བ་ཡིན། གདམས་པའི་གནད་འདིས་ཉོན་མོངས་པ་ལམ་དུ་འགྱུར་བའི་གནད་ཁོ་ན་འདི་ཡིན། དེ་ལྟར་མིན་ན་ཉོན་མོངས་པ་འཁོར་བའི་ཐར་ལམ་དུ་ག་ན་འགྲོ། འོ་སྐོལ་ཉོན་མོངས་པ་མི་སྤོང་ དགེ་བའི་རྐྱེན་བསྐུལ་ཟག་པས་ཚོགས་གཉིས་གསོག །དེས་ན་གདམས་ངག་ལ་ཁྱད་པར་བག་རེ་ཨ་ཙ་ར་མིའི་སེང་གེ་ལ་ཡོད་བྱ་བར་བླ་མ་སྐུ་དྲིན་ཅན་གསུངས་སོ། ། ༈ རྗེས་བརྒལ་པའི་འབྲས་བུ་དུས་སུ་ཟག་ པ་ལ་གཉེན་པོ་སྟེན་ནམ་མི་སྟེན་ལགས་ཞུས་པས། དེ་དང་གནངས་ཕྱག་བཞེས་སུ་འཆད་དེ། དང་པོ་རྐྱེན་ལས་འབྱོལ། བར་དུ་རྐྱེན་དང་བསྲེས། མཐའ་མ་རྐྱེན་ཐོག་ཏུ་འབེབས། བློ་སྦྱོང་དང་དཀའ་ཐུབ་དུས་ གཉིས་དང་པོའི་ས་པ་ཡིན་པས་སྐྱིད་མ་འཐས་ཏེ་རྐྱེན་མི་ཐུབ། རྩྭ་མེ་ལ་རླུང་ལ་བག་ཟོན་བྱ་དགོས་པ་ལྟ་བུ
Chinese
做。修心若不离上师，则不会流落异乡。苦修不看世间景象，修心可在闹市中进行。苦修必须独自一人，这是具恩上师所说。 询问后行和果的差别是什么？后行的瑜伽在经藏中似乎没有完全宣说。这很重要，为什么重要呢？因为所有窍诀都没有隐瞒，大家将修持的时间和平常的时间分开，所以，知识没有增长的关键就在于此。后行是断除和平常的时间都作为修持的一部分。因为其中没有间隔，所以称为水流不断的瑜伽。修心和苦修要放在首位，因此，后行要从对立面发起。如果细微的境相消失，就要将对治力放在境上，将盔甲放在后行上，这样，二取之识才能当下解脱。境相成为法性，不为因缘所动摇，这就是一次获得果瑜伽的许可，这是具恩上师所说。 询问后行是否像修心和苦修一样有守护的界限？这没有漏失、滴落、渗漏三种情况。因为这是味道平等，所以即使知识生起嗔恨，后行也不会怀恨在心。即使生起漏失，后行也不会将烦恼带走。没有放在境上的对治力不会成为道路，所以，不顺的境会促使证悟的因缘。后行在对立面上会更加强大。窍诀的关键在于，只有这个关键才能将烦恼转化为道路。如果不是这样，烦恼怎么能成为轮回的解脱之道呢？我们不舍弃烦恼，善的因缘会促使，漏失会积累二资粮。因此，窍诀的特别之处在于阿杂惹人狮子，这是具恩上师所说。 询问后行超越的果位，在漏失的时候是否需要对治力？这和明天会作为修行来讲解。首先是从因缘中解脱，中间与因缘混合，最后落在因缘上。修心和苦修在最初的阶段，因为没有适应，所以无法应对因缘。就像草、火和风一样，需要小心谨慎。
English
Do. If you don't separate from the lama in mind training, you won't wander to foreign lands. In asceticism, don't look at worldly appearances. Mind training can be done in the marketplace. Asceticism requires staying alone, the kind lama said. When asked what the difference is between the subsequent and the result, it seems that the yoga of the subsequent is not fully explained in the scriptures. This is important, why is it important? Because all the key points of the instructions are not concealed, everyone separates the time of practice from the ordinary time, so the key to the knowledge not increasing lies in this. The subsequent is that the time of cutting off and the ordinary time are both regarded as part of the practice. Because there is no interval in between, it is called the yoga of continuous flow. Mind training and asceticism should be put first, therefore, the subsequent should be initiated from the opposite side. If subtle appearances are lost, then the antidote should be placed on the object, and the armor should be led by the subsequent, so that the consciousness of duality can be liberated immediately. When the object becomes the nature of reality and is not moved by conditions, then one is allowed to obtain the fruit yoga at once, the kind lama said. When asked if the subsequent has a protective boundary like mind training and asceticism, this does not have the three situations of leakage, dripping, and seepage. Because this is equal in taste, even if anger arises in the consciousness, the subsequent will not hold a grudge. Even if leakage arises, the subsequent will not carry away the afflictions. The antidote that is not placed on the object will not become the path, so unfavorable objects will promote the conditions for realization. The subsequent will be more powerful on the opposite side. The key to the instructions is that only this key can transform afflictions into the path. If not, how can afflictions become the path to liberation from samsara? We do not abandon afflictions, good conditions will promote, and leakage will accumulate the two accumulations. Therefore, the special feature of the instructions lies in the Acharya Lion of Men, the kind lama said. When asked whether the antidote is needed at the time of leakage in the result of the subsequent transcendence, this and tomorrow will be explained as practice. First, liberation from conditions, in the middle, mixed with conditions, and finally falling on conditions. Mind training and asceticism are in the initial stage, because they are not adapted, they cannot cope with conditions. Just like grass, fire, and wind, one needs to be careful.
Tibetan
། རྐྱེན་ལས་འབྱོལ་དགོས། སྲང་དེ་གསུམ་བརྒལ་པ་དང་གཉེན་པོས་རྐྱེན་ཐུབ་མི་ཐུབ་བལྟ་བ་ལ། བར་ དུ་རྐྱེན་དང་བསྲེ་བ་བྱ་བ་རྗེས་ཀྱི་དུས་ཡིན། དེར་གཉིས་སྣང་གི་ཤེས་པ་གྲོལ་ནས་ཡུལ་ཆོས་ཉིད་དུ་མ་འབྱོངས་ན། མ་འདྲེས་པ་ཡིན་ཏེ་རྟོགས་པའི་ལྟ་བ་གཟུགས་བརྙན་དུ་སོང་། བར་འདིར་ཕྲ་རྒྱས་ཀྱི་ཡུལ་ཤོར་ ཙམ་ན། གཉེན་པོ་མཐུ་ལྡན་ཕྱིར་འཕེལ་བ་ཞིག་དགོས་པ་ཡིན། ཡུལ་མི་མཐུན་པ་ལ་བཅོས་པ་དང༌། གཉེན་པོ་ལ་བླང་དོར་མེད་ན། ཆོས་ཐམས་ཅད་མཉམ་པ་ཉིད་ཡིན་བྱ་བ་དེ་མིང་དུ་སོང་བ་ཡིན། ཟུང་འཇུག་ ཕྲ་མེན་དུ་སོང་ཡུལ་ལ་སྤུ་རིས་འོང་བའི་གནད་ཀ་དེས་ལན་པ་ཡིན་ནོ། །མཐའ་མ་རྐྱེན་ཐོག་ཏུ་དབབ་པ་བྱ་བ་ཡིན་ཏེ། རྗེས་དག་པ་དང་འབྲས་བུའི་རྣལ་འབྱོར་ཡིན་པས། གཉེན་པོའི་བྱ་ར་གཞིག་དགོས། གཉེན་ པོ་ལ་ཆགས་ན་ས་བརྒྱད་པ་ཡང་འཁོར་བའི་ཕྱིར། སྒོམ་པ་བདག་པོ་ལ་གཏད་པའི་དུས་བྱ་བ་ཡིན་པས། ཉམས་སུ་ཡང་མི་ལེན་བྱར་མེད། བྱ་བ་ལས་མ་འདས་ན་ཉམས་ལེན་སྒྲིབ་པར་འགྲོ་བའི་ཕྱིར། འདིའི་ དུས་སུ་ཟག་པ་སྐྱེས་ཚད་བསོད་ནམས་ཀྱི་ལས་སུ་གསོག་པ་ལ་གཉེན་པོས་ཅི་བགྱི་བྱ་བར་བླ་མ་སྐུ་དྲིན་ཅན་གསུངས་སོ། ། ༈ བློ་སྦྱོང་དཀའ་ཐུབ་རྗེས་གསུམ་ཆ་མཉམ་ལགས་སམ་དེ་ལ་ཡུན་རིང་ཐུང་བདོག་ཞུས་ ༄༅། །པས༑ འདི་མ་ངེས་ཏེ་གང་ཟག་སྔོན་སྦྱངས་པའི་ལས་ཅན་ཞིག་གཙོ་ཆེ་ཆེ་འདྲ། རྗེ་དམ་པའི་སྤྱན་སྔར་བློ་སྦྱོང་ཞག་བདུན་ན་ཚར་བ་ཞིག་བྱུང་སྐད་དེ། ཁོང་སྤྲུལ་པའི་སྐུ་ཡིན་གསུང་ཐོས་ པ་ཙམ་གྱིས་གྲོལ་བར་གཤའ། བླ་མ་སྐྱེ་མེད་བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའི་ཐད་དུ། སྨྲ་བཟའ་གཟའ་དགེ་སྒྲོན་བྱ་བ་ཞག་བཅོ་ལྔ་ན་ཚར་བ་ཞིག་བྱུང་སྐད་དེ། ཁོང་འཁོར་བར་མི་ལྡོག་པ་ཡིན་པསཾ། བྱིན་གྱིས་བརླབས་པ་ ཙམ་གྱིས་གྲོལ་དུ་གཤའ། ངན་བུའི་སར་ཡང་བླ་མ་གཤེན་སྒོམ་རེ་ཐུལ་ཅན་བྱ་བ། བློ་སྦྱོང་ཞག་བདུན་ན་ཚར། དཀའ་ཐུབ་ཀྱང་ཞག་དགུའི་རྗེས་ལ་གྲོལ་བ་གཅིག་ཀྱང་བྱུང་ལགས། ལར་བླ་མ་ལ་མོས་གུས་ཀྱི་ བློ་ཁྱད་པར་ཅན་དེས། བློ་སྦྱོང་དཀའ་ཐུབ་གཉིས་ཀ་གཅོད། བློ་དེ་འབྲིང་ན་བསྒྲུབ་པ་ཡུན་རིང་བར་གདའ། འཁྲུལ་པ་ཡུལ་ཕྱིར་མ་འབྲངས་པར་འདུག་ན། རྗེས་མ་བསྐྱངས་ཀྱང་ཆོག །ལར་ན་འབྲས་བུ་ཡོན་ ཏན་གྱི་རྟགས་རྗེས་འདི་བསྲིངས་པའི་ནང་དུ་འབྱུང་བ་ཡིན་བྱ་བ་བླ་མ་སྐུ་དྲིན་ཅན་གསུངས་སོ། ། ༈ རྣལ་འབྱོར་གྱི་རང་ས་མ་བསྙེགས་པར་རྗེས་ཉི་ཚེ་བསྐྱངས་ན་ཞུས་པས། འདི་ལ་འགྲོ་ལུགས་རྣམ་པ་གཉིས་ ཡོད༑ རྗེས་མི་དམིགས་པར་འགྲོ
Chinese
必須從因緣中解脫。如果跨越了那三個階段，觀察對治能否克服因緣時，中間 將因緣與之混合，是後續的階段。在那裡，如果二取之識沒有解脫，沒有將境轉為法性，就是沒有混合，而是將證悟的見解變成了影像。在這個階段，如果僅僅失去了微細的境， 就需要一個具有力量的對治來使其增長。如果對不協調的境進行調整，並且對對治沒有取捨，那麼說一切法皆是平等性，就只是徒有虛名。雙運 變成了微細的障礙，境上出現了毛病，就是因為這個原因。最後是將其置於因緣之上，因為這是後續的清淨和果位的瑜伽，所以必須摧毀對治的防線。如果執著於對治，即使是八地菩薩也會墮入輪迴。因為這是將禪修交給主人的時候，所以也不需要再進行修持。如果沒有超越行為，修持就會變成障礙。在這個 時候，對於所產生的所有漏洞，都將其積累為福德的事業，對治又能做什麼呢？這是慈悲的喇嘛所說的。 請問，修心、苦行、後行三者是否相同，它們的時間長短如何？ 這是不一定的，似乎以前修習過的有業之人更為重要。據說在至尊上師面前，有人在七天內完成了修心。聽說他僅僅因為聽說他是化身就解脫了。在無生菩提心的上師那裡，據說有一個名叫斯瑪薩薩給准的人在十五天內完成了修心。因為他是不會從輪迴中退轉的人，所以僅僅通過加持就解脫了。在惡劣的地方，也有一位名叫喇嘛謝郭熱圖欽的人，他在七天內完成了修心。據說也有人在苦行九天后解脫了。總之，對上師的特殊虔誠 能夠斷除修心和苦行。如果這種虔誠是中等的，那麼修行就需要很長時間。如果迷惑沒有跟隨境而走，那麼不修後行也可以。總之，慈悲的喇嘛說，果位的功德之相，是在這個延續的過程中產生的。 請問，如果沒有達到瑜伽的自地，僅僅修持短暫的後行會怎樣？對此有兩種方法。 後行不作意而行。
English
One must be liberated from conditions. If one crosses those three stages and observes whether the antidote can overcome the conditions, the intermediate stage is when one mixes the conditions with it. There, if the consciousness of duality is not liberated and does not transform the environment into Dharmata, it is not mixed, but the view of realization becomes an image. In this stage, if one only loses the subtle environment, one needs a powerful antidote to make it grow. If one adjusts to the discordant environment and has no acceptance or rejection of the antidote, then saying that all dharmas are equal is just a name. Dual Union becomes a subtle obstacle, and the environment develops flaws, which is the reason for this. The final stage is to place it on top of the conditions, because it is the subsequent purification and the yoga of the fruition, so one must destroy the defenses of the antidote. If one clings to the antidote, even the eighth-level bodhisattva will fall into samsara. Because this is the time to entrust meditation to the master, one does not need to practice it anymore. If one does not transcend action, practice will become an obstacle. At this time, for all the leaks that arise, one accumulates them into the work of merit, and what can the antidote do? This is what the kind lama said. I asked whether mind training, asceticism, and the three after-practices are the same, and how long they take. This is not certain, but it seems that those who have practiced before and have karma are more important. It is said that in the presence of the venerable master, someone completed mind training in seven days. It is said that he was liberated simply by hearing that he was an incarnation. In the presence of the unborn Bodhicitta lama, it is said that a person named Smrazah Gzah Dge Sdron completed mind training in fifteen days. Because he is someone who will not regress from samsara, he was liberated simply by blessing. In a bad place, there was also a lama named Gshen Sgom Re Thul Can, who completed mind training in seven days. It is said that someone was liberated after nine days of asceticism. In short, special devotion to the lama can cut through both mind training and asceticism. If this devotion is mediocre, then practice will take a long time. If delusion does not follow the environment, then one does not need to cultivate the after-practice. In short, the kind lama said that the signs of the qualities of the fruition arise in this continuous process. I asked, what if one does not reach the self-ground of yoga and only practices the short after-practice? There are two ways to go about this. The after-practice goes without intention.