Tibetan
འ་ལས་མ་བྱས་པའི་ཡོན་ཏན་མང་པོ་ཤེས་པ་བས། འཇེན་པ་ལ་བསླབས་པའི་ཡོན་ཏན་སྣ་གཅིག་གིས་ རང་གཞན་ལ་ཕན་ཐོགས་འོང་བ་ཡིན། ཁྱད་པར་དུ་ཡང་ཉམས་ལེན་བྱེད་པ་རྣམས་ཀྱི་ཉམས་དང་། རྟོགས་པ་བྱིན་རླབས་བླ་མ་ལ་རིན་གཞལ་ནས་ཉོ་དགོས་པ་ཡིན། ཇ་གསེར་ཞོ་གཅིག་གམ་ཚར་ཐུལ་གཅིག་ ༄༅། །འབུལ་མི་ནུས་པར་ཡི་གེ་ལ་ཤི་ཟིད་པ་ཡོད་དེ། བེ་བུམ་ལམ་དུ་མི་ཆ། ཞབས་ཏོག་མ་བྱས་པའི་མིས་གུད་དུ་སྦས་པའི་ཡི་གེ་ཐོབ་མི་སྲིད། དེ་ཐོབ་ན་བྱ་ཡུལ་བའི་སློབ་མ་ཙམ་གྲུབ་ཐོབ་ཏུ་ ཆ༑ ལར་འཇིག་རྟེན་གྱི་འཁྲི་བ་མ་ཆོད་པའི་མིས་ལམ་དང་མི་འཕྲད་རང་མི་འཕྲད་བྱ་བར་བླ་མ་སྐུ་དྲིན་ཅན་གསུངས་སོ། ། ༈ ཞང་བཙུན་གཞོན་སེང་ལྟ་བུ་བླ་མ་ལ་གཏོང་ཕོད་མི་ནུས་པའི་མི་དེས་ཉམས་ལེན་ ཡོང་མི་སྲིད། སེར་སྣ་ཅན་གྱིས་ཉམས་སུ་བླངས་པ་མེད། དངོས་པོ་ལ་མངོན་པར་ཞེན་པའི་བློ་ལྟ་སྒོམ་གྱི་བདུད་ཡིན་པའི་ཕྱིར། གང་ཟག་དེའི་ཁར་ཤོག་དྲིལ་བརྩངས་ཀྱང་མི་ཕན་ཏེ། གདམས་ངག་གི་བེ་བུམ་ གཅིག་དང་གསེར་སྲང་གཅིག་གི་ཐུམ་པོ་གཉིས་ཁྱོད་གང་འདོད་བྱས་ན་ཁོ་གསེར་ལ་འདམ་པ་ཡིན། གདམས་ངག་བཏབས་ཀྱང་མི་དེའི་རིགས་ལ་རྒྱུད་ལ་མྱོང་བ་མི་སྐྱེ་རང་མི་སྐྱེ། ཉམས་ལེན་ལ་བློ་གཏད་པའི་མི་དད་ པ་ཅན་ལ་ནི་བླ་མ་ལ་ཞབས་ཏོག་མི་འཚལ། མེ་ཏོག་གི་རབ་སྒྲུབ་པ་ཡིན་ཏེ་བླ་མས་ཀྱང་དཔེ་ཕུད་བྱར་ག་ན་རུང་། མེད་ན་དབང་མེད། ཡོད་བཞིན་དུ་བླ་མ་ལ་གཏོང་མི་ནུས་པ་ལ། ཁོང་ཡོ་བྱད་ལ་འཕངས་པ་ བཞིན༑ འོ་སྐོལ་ཀྱང་དམ་པས་ཐུགས་ལ་བཏགས་པའི་མན་ངགཾ་ཕངས་པས། འགྲམ་ཆུ་བག་རེ་སློང་ལ་ཆོས་སྡོམ་གསོལ་བྱ་བར་བླ་མ་སྐུ་དྲིན་ཅན་གསུངས་སོ། ། ༈ སྤྱིར་ཆོས་ལམ་དུ་སོང་བ་དང་ཡོན་ཏན་ ཕྱི་མའི་རྒྱགས་སུ་སོང་བའི་ཇོ་བོ་ཉུང་། འགའ་ཞིག་ཆོས་ཀྱིས་ནོར་བཙལ། ནོར་གྱིས་བུ་སྨད་གསོ་བ་དེའི་ཡོན་ཏན་ཤེས་པས་ཕུང་བ་ཡིན་ཏེ། ཆོས་འཁོར་བའི་རྒྱུར་སོང་། བླ་མའི་གདམས་ངག་ཟས་ནོར་དུ་ བཙོངས་ནས་ཡོ་བྱད་ཀྱི་མཐའ་འཁོར་བའི་རྒྱུར་གཏོང་བའི་ཇོ་བོ་དེ་སྨྱོ་བ་ཡིན། ཆོས་མང་དུ་ཤེས་བླ་མ་གཤའ་མ་ལ་བཏུགས་ནས་ཉམས་སུ་མི་ལེན་པར། འཇིག་རྟེན་གྱི་བྱ་བ་གཙོ་བོར་སྒྲུབ་པའི་ཇོ་བོ་དེའི་སྙིང་དུ་ཐེའུ་ རང་ཞུགས་པ་ཡིན། བླ་མ་མང་པོའི་མཛོད་བསྙུལ་གདམས་ངག་གི་བེའུ་བུམ་མང་པོས་སྣོད་བཀངས་ནས། རང་རྒྱུད་ཐ་མལ་དུ་ལུས་པའི་ཇོ་བོ་དེ་ཐལ་བ་འགམས་པ་ཡིན། སྒྲུབ་པ་ཉམས་སུ་བླངས་ལམ་རྟགས་ དང་རྡོ་རུས་ཕྲད་ནས་ཁྱིམ་ཐབ་བྱས། བུ་ཆུང་གི་སྣབས་ཁས་ཕྱིས། ཐེབ་ཆག་ཏུ་བླ་མ་ལ་སྐྱབས་སུ་མཆིའོ་ཟེར་བའི་ཇོ་བོ་དེ་འཁྲུལ་པ་ཡིན། ཡོན་ཏན་མེད་པར་གཞོན་པའི་དུས་སུ་ཆེ་ས་བཟུང་། གཞན་དཀའ་ལས་སྔོན་ དུ་སོང་བ་དང་བློ་བསྟན་པའི་དུས་སུ། རང་གི་མཛོད་སྟོངས་པར་དེར་གོ་ནས། ན་སོ་བརྒས་ནས་གཞན་ལ་འགྲམ་ཆུ་ལྡང་བའི་ཇོ་བོ་དེ། སྐྱག་པ་ལ་ཀམས་ཀམས་ཟོས་པ་ཡིན་བྱ་བར་བླ་མ་སྐུ་དྲིན་ཅན་གསུངས་ སོ༑ ། ༈ ལར་ན་ཉམས་ལེན་འདི་གདམས་ངག་ལ་བརྡུགས་པ་ཡིན་ཡིན་མ་འདྲ་ན། ཇོ་བོ་ཀུན་གྱི་སྣོད་ན་ཟབ་མོའི་གདམས་ངག་གིས་བཀངས་ནས་གནང་། འོ་སྐོལ་ཤེས་བྱ་ལ་ནང་དུ་ལྟ་རྟོག་ཚུད་པས་སྡུག་ ༄༅། །བསྔལ་ལ་རྒྱན་དུ་མཐོང་། དོན་རྩ་བ་ལ་བསྟུགས་པས་ཆོས་ཡོང་དུ་མི་སྟེར་བའི་གྱོད་འདྲེ་ཁོ་ན། འཁོར་བ་ལས་བློ་མ་ལོག་པ་ཁོ་ན་ཡིན་ཏེ་སྣང་། འོ་སྐོལ་ཚེ་འདིའི་བྱ་བ་དགོས་མེད་དུ་ ཤེས་པའི་ནངས་པར། ཐར་པའི་ལམ་སྣར་གདོད་ཕྱིན། བྱ་བ་ཙམ་འཇིག་རྟེན་པའི་ཆེ་ཐབས་བསྒྲུབས་པའི་འབྲས་བུ་བྱང་ཆུབ་རེ་བ་འདིས་ཇོ་བོ་ཀུན་གྱི་ཉམས་དྲོད་བསྐྱལ་ཏེ་སྣང་། ཡི་གེ་འབྲི་ཆོས་སློབ་པ་དེ་ཕྱ་ཡད་ བཟང་སྟེ། ལོབས་པའི་ཆོས་དེས་ཅི་བྱེད་པ་ཡིན། མི་ཚེ་ལ་སློབ་པར་སྣང་སྟེ། ཁྱེད་ཉམས་སུ་ནམ་ལེན་པ་ཡིན། ལོ་གྲངས་དུ་བཞེས་རང་རྒྱུད་ལ་སོམས་གསོལ་དང་། ཚེ་ངེས་པ་ཅན་དུ་བྱས་ཀྱང་ཉམས་སུ་ བླང་བའི་ལོང་ཙམ་ཡོད་དེ་མཆི། ཤི་ཙམ་ན་རོ་ལ་བེ་བུམ་གཡོགས་ལ་ཞོག །དེས་བར་དོ་ཆོད་དམ་མི་ཆོད་ལྟ་ཡི་བྱ་བར་བླ་མ་སྐུ་དྲིན་ཅན་གསུངས་སོ། ། ༈ བློ་སྦྱོང་དང་དཀའ་ཐུབ་གཉིས་སྲུང་མཚམས་ གཅིག་མ་ལགས་སམ་ཞུས་པས། དེ་ནི་དཔེར་ན་སྨན་གྱི་ལྗོན་ཤིང་མྱུག་གུ་ལ་བྲེགས་ན་ནད་པ་ཅིག་ལས་ཕན་མི་ཐོགས། དེ་ཚར་དུ་བཅུག་ནས་ལྗོན་ཤིང་སྡོང་པོ་རྒྱས་པའི་དུས་དེར། ལོ་མ་མེ་ཏོག་འབྲས་བུ། ཡལ་ག །སྐོགས་པ། རྩ་བ་རྣམས་ཀྱིས་འཛད་པ་མེད་པ་ཕན་ཐོགས་གང་གིས་ཀྱང་འོང་བ་བཞིན་དུ། འོ་སྐོལ་རྒྱུའི་རྣལ་འབྱོར་པ་འཕྲིན་ལས་ལ་བཀོལ་ན། སྨན་གྱི་ལྗོན་ཤིང་མྱུག་གུ་བྲེགས་པ་དང་འདྲ་བས། ། དང་པོའི་དུས་སུ་གཟབ་འཚལ། རྒྱུ་ལམ་ལ་འབྱར་ནས་འབྲས་བུ་ཟིན་པའི་དུས་སུ་ལྗོན་ཤིང་རྒྱས་པ་དང་འདྲ། གཞན་གྱི་དོན་དུས་དེར་འོང་བ་ཡིན། ཉམས་ལེན་འདི་གཉིས་སྲུང་མཚམས་སྤྱིའི་རྣམ་པ་ཁ་ནིང་བཤད་ པ་བཞིན་དུ་གཅིག་པ་ཡིན། བྱེ་བྲག་ཏུ་བློ་སྦྱོང་གི་དུས་སུ་རིག་མ་རིགས་སྤོང་། དཀའ་ཐུབ་ལ་ཕྱག་རྒྱ་མ་མི་བསྟེན། བློ་སྦྱོང་ལ་ལུས་ཀྱི་དགེ་བ་ཡར་ལྡན། དཀའ་ཐུབ་ལ་སྐོར་བ་མི་
Chinese
相比于学习很多没有实践的功德，不如学习一种经过实践的功德，这样才能利益自己和他人。特别是，修行者的体验和证悟的加持，需要向上师以珍贵的价格购买。如果连一两黄金的茶或者一套像样的衣服都无法供养，那么学习文字就会变得僵化，经书也无法成为道路。没有侍奉上师的人，不可能获得秘密的教言。即使获得了，也只会让原本只是学者的学生变成所谓的成就者。 总的来说，如果一个人没有断除对世间的执着，那么他自然不会遇到正道，这是慈悲的上师所说的。如果像香尊云僧（ཞང་བཙུན་གཞོན་སེང་）这样的人，无法对上师慷慨布施，那么他就不可能真正地修行。吝啬的人是不会修行的。因为对物质的强烈执着是修习见解和禅定的魔障。即使把书本塞到这样的人面前也没有用。如果让你在一部教言集和一两黄金之间选择，他肯定会选择黄金。即使传授了教言，这种人的相续中也不会生起任何体验。对于真心投入修行，具有坚定信仰的人来说，不需要刻意地侍奉上师。就像献上最美的花朵一样，上师也会尽力给予最好的教导。如果没有，那也没办法。明明有能力却不肯供养上师的人，就像吝惜自己的财物一样。我们也是如此，如果吝惜圣者们铭记于心的窍诀，那就只能去乞讨一些口水，然后祈求传授教法，这是慈悲的上师所说的。 总的来说，真正走上解脱之路，并将功德转化为来世资粮的人很少。有些人用佛法来赚钱，用钱来养活妻儿，他们因为自以为懂得功德而堕落，因为佛法变成了轮回的因。那些将上师的教言当作食物和财富来出售，并将一切都用于世俗享乐的人是疯子。有些人虽然学了很多佛法，却没有依止真正的上师，也不去实修，只是一心追求世俗的事务，这样的人心中住着魔鬼。有些人搜集了很多上师的教言，用大量的经书填满了自己的房间，但自己的相续却依然平庸，这样的人只是在嚼食灰烬。有些人虽然进行了实修，但当修行出现一些验相或者遇到一些困难时，就放弃修行，成家立业，甚至用自己的嘴去擦拭孩子的鼻涕。
English
Compared to knowing many virtues without practice, it is better to learn one virtue that has been practiced, as it will benefit both oneself and others. In particular, the experiences and realizations of practitioners, as well as the blessings, must be purchased from the lama at a precious price. If one cannot even offer a tael of gold for tea or a decent set of clothes, then studying the letters becomes rigid, and the scriptures cannot become the path. A person who has not served the lama cannot obtain secret instructions. Even if they do, it will only turn a student who is merely a scholar into a so-called accomplished one. In general, a person who has not severed the attachments of this world will naturally not encounter the path, as the kind lama has said. If someone like Zhangtsun Zhon Seng (ཞང་བཙུན་གཞོན་སེང་) cannot be generous in offering to the lama, then they cannot truly practice. A miserly person does not practice. Because strong attachment to material things is the demon of view and meditation. Even if you stuff books in front of such a person, it will be of no use. If you were given the choice between a collection of instructions and a tael of gold, they would definitely choose the gold. Even if instructions are given, no experience will arise in the mindstream of such a person. For a faithful person who is devoted to practice, there is no need to deliberately serve the lama. Just as one offers the most beautiful flowers, the lama will also try to give the best teachings. If not, there is nothing to be done. A person who is capable but unwilling to offer to the lama is like being attached to their possessions. We are the same, if we are stingy with the key instructions that the holy ones have kept in their hearts, then we can only beg for some saliva and then ask for teachings, as the kind lama has said. In general, there are few who truly embark on the path of Dharma and transform merit into provisions for the next life. Some people use Dharma to make money, and use money to support their wives and children. They are ruined by thinking they understand merit, because the Dharma becomes a cause for samsara. Those who sell the lama's instructions for food and wealth, and use everything for worldly pleasures, are insane. Some people may learn a lot of Dharma, but they do not rely on a genuine lama, nor do they practice. They only focus on worldly affairs. A demon has entered the heart of such a person. Some people collect many lamas' instructions, and fill their rooms with many scriptures, but their own mindstream remains ordinary. Such a person is just chewing ashes. Some people may engage in practice, but when signs of progress appear or when they encounter difficulties, they abandon their practice, start a family, and even wipe their child's snot with their own mouths.
Chinese
。说“在贫困潦倒时皈依上师”的那位觉沃是错误的。没有功德，年轻时就占据高位。别人先受苦，并在献计献策时，才知道自己的宝藏已经空了。年老体衰，对别人流口水的觉沃，就像吃粪便一样。上师慈悲地说道。 一般来说，如果这种修行不像是在窍诀上打补丁，那么所有觉沃的容器里都装满了甚深窍诀并给予。我们因为知识而对内在进行观察，将痛苦视为装饰。因为坚持根本要义，所以就像不给予佛法的诉讼恶魔。看起来就像没有从轮回中回心转意。我们早上醒来，知道今生的事情毫无意义，就应该前往解脱的道路。仅仅为了世俗的成功而努力，却期望获得菩提的果实，这似乎耗尽了所有觉沃的修行热度。学习写字和佛法是很好的，但是你用学来的佛法做什么呢？看起来你一生都在学习，你什么时候修行呢？请思考你活了多少年，并反省自己的内心。即使你确定了寿命，但还有时间修行吗？死后就把水壶盖在尸体上吧！上师慈悲地说道，看看它是否能中断中阴。 有人问：修心和苦行难道不是同一个闭关吗？答：这就像药树的幼苗被砍断，除了病人之外，没有人能受益。让它长大，当药树的树干茂盛时，叶子、花朵、果实、树枝、树皮、根等都能带来无尽的利益。同样，如果我们把作为根本的瑜伽士用于事业，就像砍断药树的幼苗一样。 最初的时候要小心谨慎。依附于根本道，当果实成熟时，就像树木茂盛一样。利益他人在那个时候才会到来。这两种修行的闭关，总的来说，就像昨天说的那样，是相同的。但具体来说，在修心的时候，不要舍弃智慧。在苦行的时候，不要依赖手印。修心的时候，身体的善行会增加。苦行的时候，不要绕圈。
English
That Jowo who says, "Take refuge in the Lama when you are in poverty" is mistaken. Without merit, he takes a high position in his youth. Others suffer first, and when they offer advice, he realizes that his treasure is empty. That Jowo who is old and drooling over others is like eating feces. The kind Lama said. In general, if this practice is not like patching up instructions, then all the vessels of the Jowos are filled with profound instructions and given. Because we have knowledge and look inward, we see suffering as an ornament. Because we adhere to the fundamental meaning, it is like a lawsuit demon that does not give Dharma. It seems that we have not turned our minds away from samsara. When we wake up in the morning and know that the things of this life are meaningless, we should go to the path of liberation. Merely striving for worldly success and expecting to attain the fruit of Bodhi seems to exhaust the warmth of all the Jowos' practice. Learning to write and Dharma is good, but what do you do with the Dharma you have learned? It seems that you are learning all your life, when will you practice? Please think about how many years you have lived and reflect on your own mind. Even if you have determined your lifespan, is there time to practice? After death, just put a kettle on the corpse! The kind Lama said, let's see if it can interrupt the Bardo. Someone asked: Are mind training and asceticism not the same retreat? Answer: It is like cutting off the seedling of a medicinal tree, no one can benefit except the patient. Let it grow, and when the trunk of the medicinal tree is lush, the leaves, flowers, fruits, branches, bark, roots, etc. can bring endless benefits. Similarly, if we use the yogi who is the root for activities, it is like cutting off the seedling of a medicinal tree. Be careful at the beginning. Adhere to the root path, and when the fruit matures, it is like the trees are lush. The benefit to others will come at that time. These two practices of retreat, in general, are the same as what was said yesterday. But specifically, when training the mind, do not abandon wisdom. When practicing asceticism, do not rely on mudras. When training the mind, the merit of the body will increase. When practicing asceticism, do not circumambulate.