Tibetan
་རྒྱད་སོམ་པ་སྣ་གཅིག་དང་མ་འགྲོགས་པའི་ཕྱིར། འཆི་བ་རྗེས་སུ་མ་དྲན་ཅིང་མི་རྟག་པ་རྒྱད་ལ་མ་སྐྱེས་པའི་ཁ་ནས་ཆོས་ཤྭ་ཤུ་བ་དེ་མཁས་པ་ཡིན་ཡང་ཆོས་པ་མིན། མི་ཚེ་ཐོས་པ་ལ་བསྐལ་ ནས༑ སྡེ་སྣོད་ལ་མ་རྨོངས་ཀྱང་། གོ་ཆ་འཇིག་རྟེན་པ་དང་མ་བྲལ་བར་ཆོས་འདས་པ་རྒྱུད་ལ་སྐྱེ་མི་སྲིད། སྣང་མུན་འགལ་བ་འདི་རིག་ཏུ་རེ་གའ་བ་ལ་གསུངས་སོ། ། ༈ དགེ་བཤེས་ཆུ་མིག་པའི་ཞལ་ ནས༑ སྒྲིབ་པའི་རང་སྟོབས་མུན་གནག་པས། ཀྱ་ཐུབ་ལ་སྐུ་གྱོད་མི་མངའ་ཡང་། སྐལ་བ་མེད་ཀྱི་རང་གསང་ཐབས་ཀྱིས་ཆོད། ལོང་བའི་ལག་གི་མེ་ལོང་བཞིན། གསུང་གིན་གདའ་བ་དེ་གང་ལ་དགོངས་ པ་ལགས་ཞུས་པས། བླ་མའི་ཞལ་ནས། སྒྲིབ་པའི་རང་སྟོབས་མུན་ནག་པས་བྱ་བ་དེ། འགྲོ་བའི་སེམས་ཉིད་དང་རང་རིག་འོད་གསལ་ཆོས་ཀྱི་སྐུའི་བདག་ཉིད་ཡིན་ཡང་། གློ་བུར་དྲི་མས་གཉུག་མ་དོན་གྱི་ལྷན་ ཅིག་སྐྱེས་པ། རང་ལ་གནས་པའི་ཡེ་ཤེས་དེ་མངོན་དུ་མ་གྱུར། བྲལ་བ་མེད་པ་ལ་མ་ཕྲད་པ་འདི་ཉེ་བས་མ་མཐོང་། མིག་གི་འབྲས་བུས་ཁོ་རང་གི་སྐྱོན་འདུག་པ་མི་མཐོང་བ་བཞིན་ནོ། །ཤཱཀ་ཐུབ་ལ་སྐུ་གྱོད་མི་། མངའ་བྱ་བ་དེ། མདོ་རྒྱས་འབྲིང་གི་ཚིག་མཐའ་དྲུག་གིས་འཆིང་བ་མེད། མ་གབ་པའི་ཚིག་བརྗེན་པ་འབའ་ཞིག་གསལ་བའི་བདག་ཉིད་ཅན། གཟུགས་ནས་རྣམ་པ་ཐམས་ཅད་མཁྱེན་པའི་ཆོས་རྣམས། ཐུབ་པས་ ངོ་སྤྱོད་འབའ་ཞིག་ཏུ་གསུངས་པ་ཡིན་ཏེ། ཆོས་རྣམས་རང་གི་ངོ་བོས་སྟོང་པ། རང་བཞིན་མེད་པའི་མཚང་བླ་མའི་མན་ངག་གིས་མ་རིག་ན། མདོའི་ནང་གི་ཟབ་མོའི་དོན་མི་གོ་བས། གང་ཟག་གི་རྒྱུད་ལ་རྟོགས་ པ་མི་འཆར། སྒྲིབ་གཡོགས་མེད་པའི་གཅེར་རེ་བ་དེ་མ་གསལ་བ་ལ། རང་གསང་ཐབས་ཀྱིས་ཆོད་པ་ཡིན་ཏེ། ལོང་བའི་ལག་གི་མེ་ལོང་ལ་དཔེ་མཚོན་པ་ཡིན་ཏེ། མེ་ལོང་གི་ལོགས་ལ་བཞིན་གྱི་དཀྱིལ་འཁོར་ འཆར་ཡང་ཁོས་མི་མཐོང་བ་བཞིན་དུ། གདམས་ངག་གི་མིག་མེད་ན་རྒྱུད་ཀྱི་དོན་མི་མཐོང་བ་ཡིན་ཏེ། ཀློག་མཁན་པ་གྲོལ་བ་མེད་པའི་རྩ་བ་དེ་ལ་ཐུག་པ་ལགས། རྨི་ལམ། སྒྲ་བརྙན། མིག་ཡོར། སྒྲ་མ། སྨིག་རྒྱུ། སྤྲུལ་པ། ཆུ་ཟླ། དྲི་ཟའི་གྲོང་ཁྱེར། བརྡ་རུ་མ་གྱུར་པ་མེད། གནད་ཀྱི་མཚང་རིག་ནས་རྩི་ནང་དུ་ཟིན་པའི་གང་ཟག་དེ་ལ། རྟོགས་པའི་རྐྱེན་བསྐུལ་དུ་མ་སོང་བ་མེད། ཐ་མལ་གྱི་ལོངས་གཏམ་ ཀྱང་གདམས་པོར་གོ །རྩ་བ་རྒྱུད་ལ་ཁེལ་བ་དེ་ལ། གདམས་པ་ཡུལ་གྱིས་བསྟན་ནས་སྣང་བ་དཔེ་ཆར་འཆར་བ་ཡིན་ཏེ། རང་གསང་ཐབས་ཀྱིས་ཆོད་པ་རྣམས་ལ་དེ་ལྟར་མ་ཡིན། མཚང་མ་རིག་པ
Chinese
因为不与哪怕一丝一毫的杂念相伴随，不忆念死亡，不生起无常之心的口中，念诵的佛法，即使是智者，也不是修行人。一生都耗费在闻法上，即使对经藏不愚昧，如果不能脱离世俗的盔甲，超脱的佛法也不可能在心中生起。这光明与黑暗的矛盾，在瑞嘎瓦（人名）那里说过。 ༈ 格西曲米巴说： 遮蔽的自力黑暗，即使对释迦牟尼没有身体的损害，也因无缘者的自隐之法而断绝，如同盲人手中的镜子。 询问：您说的话是指什么？ 上师说： 遮蔽的自力黑暗这件事，虽然是众生的心性和自明光明的法身自性，却因突如其来的污垢，与本初意义的俱生智，自身所具有的智慧没有显现。没有分离却不能相遇，这是因为太近而看不见。如同眼睛的眼翳看不见自己的缺点一样。 释迦牟尼没有身体的损害这件事，不受显宗经典广、中、略的六种边际词的束缚，是唯一显明没有遮掩的赤裸之词的自性。从色法到一切种智的诸法，释迦牟尼佛只是作为认识的对象而宣说，诸法自身本体是空性的，如果不以无自性的缺点以上师的窍诀来认识，就不明白经典中的深奥含义，因此，证悟不会在众生的心中显现。对于没有遮蔽的赤裸之法不明白，是因为被自隐之法所断绝。如同用盲人手中的镜子来比喻，即使镜面上显现脸庞的轮廓，盲人也看不见一样。如果没有窍诀的眼睛，就无法看见心性的意义。阅读者无法解脱的根本就在于此。梦境、回声、眼花、声音、海市蜃楼、化身、水月、乾闼婆城，没有不是象征的。认识到要害的缺点，并铭记于心的人，没有不被证悟的因缘所推动的。即使是平常的闲聊，也能理解为教言。对于根植于心性根本的人来说，教言会随着境的显现而出现在书本上。但对于那些被自隐之法所断绝的人来说，就不是这样了。不认识缺点
English
Because it is not accompanied by even a single trace of distraction, and because death is not remembered and impermanence is not born in the mind, the Dharma muttered from the mouth of such a person, even if a scholar, is not a practitioner. Even if a lifetime is spent listening to the Dharma, and even if one is not ignorant of the scriptures, if one cannot shed the armor of worldliness, transcendent Dharma cannot arise in the mind. This contradiction of light and darkness was spoken by Rigawa. ༈ Geshe Chumikpa said: The darkness of obscuration's own power, even if Shakyamuni has no physical harm, is cut off by the self-concealing method of the unworthy, like a mirror in the hand of a blind person. When asked, "What are you referring to?" The Lama said: The act of the darkness of obscuration's own power, although it is the nature of the mind of beings and the self-aware, clear light Dharmakaya, is that the wisdom inherent within oneself, the co-emergent with the original meaning, is not manifested due to sudden defilements. Not being able to meet despite not being separated is because it is too close to see. It is like the eye's cataract not seeing its own faults. Shakyamuni not having physical harm means that he is not bound by the six marginal words of the extensive, intermediate, and concise Sutras, but is the nature of the only clear, unhidden, naked words. From form to all-knowingness, the Buddhas speak of all phenomena as objects of cognition. All phenomena are empty of their own essence. If one does not recognize the flaws of selflessness through the Guru's instructions, one will not understand the profound meaning of the Sutras, and therefore realization will not arise in the minds of beings. Not understanding the unhidden, naked Dharma is because it is cut off by the self-concealing method. It is like using a mirror in the hand of a blind person as an example. Even if the outline of the face appears on the surface of the mirror, the blind person cannot see it. Without the eye of the instruction, one cannot see the meaning of the mind. The root of why the reader cannot be liberated lies in this. Dreams, echoes, optical illusions, sounds, mirages, emanations, water moons, Gandharva cities, there is nothing that is not symbolic. For those who recognize the flaws of the essential points and keep them in mind, there is nothing that is not motivated by the causes of realization. Even ordinary idle talk can be understood as advice. For those whose roots are planted in the nature of mind, the instructions will appear in books as the environment manifests. But it is not like that for those who are cut off by the self-concealing method. Not recognizing the flaws
Tibetan
་བྱིས་པའི་ ༄༅། །རང་བཞིན་ཅན་གྱིས་ཡུལ་སྣང་གི་རི་མོ་ལ་བདེན་པར་བཟུངས་པས་འཁྲུལ་པ་ལགས་སོ་གསུངས་སོ། ། ༈ དགེ་བཤེས་རྒྱའི་ཞལ་ནས། རྟེན་མི་ཤེས་དང་ཞུ་མི་ཤེས། །ངོ་མི་ཤེས་ དང་སྒྲུབ་མི་ཤེས། །འདི་བཞིའི་སྒྲིབ་པ་མ་དག་པས། །བྱང་ཆུབ་ཐོབ་པ་དཀའ་འདིར་མཆི། །གསུང་གིན་གདའ་བ་དེ་རྟེན་མི་ཤེས་པ་བྱ་བ་ཅི་ལ་ཟེར་བ་ལགས་ཞུས་པས། བཀའ་བསྩལ་པ། རྟེན་མི་ཤེས་པ་བྱ་ བ་དེ་བོསགས་སྦྱངས་སྔོན་དུ་མ་སོང་བའི་མིས། བླ་མ་རྟེན་མི་ཤེས་པ་ལ་ཟེར་བ་ཡིན། འབྲས་བུ་ཐར་པ་འདོད་པའི་གང་ཟག་ལ། བྱང་ཆུབ་མ་ཐོབ་ཀྱི་བར་དུ་བླ་མ་དགོས་པས། མེད་དུ་མི་རུང་བ་ཡིན་ཏེ། དེ་ སྤངས་ན་དེད་དཔོན་མེད་པར་རིན་པོ་ཆེའི་གླིང་དོན་མི་འགྲུབ་པ་ལྟ་བུའོ། །བསྐལ་བ་སྟོང་གི་སངས་རྒྱས་ཀྱང་། བླ་མ་དག་ལ་བརྟེན་ནས་འབྱུང་བའི་ཕྱིར་འདི་བརྟེན་དགོས་པའོ། ། ༈ མཁའ་འགྲོ་མ་ཀུན་ཏུ་ བཟང་མོའི་ཞལ་ནས། བླ་མ་དངོས་གྲུབ་ཀུན་གྱི་རྟེན། །དེ་མ་རྟོགས་པར་དེ་ཉིད་ནི། །བསྐལ་པ་བྱེ་བར་འཐོབ་མི་འགྱུར། །ས་བོན་མེད་པའི་མྱུ་གུ་བཞིན། །གསུངས་སོ། ། ༈ བླ་མའི་འཁྲུལ་སྐྱོན་ལ་ རྟོག་པའི་མི་དེས། བླ་མ་ལ་སངས་རྒྱས་ཀྱི་འདུ་ཤེས་ཀྱིས་སྟེན་མི་ཤེས། བླ་མའི་ཡོན་ཏན་མི་ལོངས་པའི་མི་དེས། འབྲལ་མི་ཕོད་པའི་སྤྱོད་པས་སྟེན་མི་ཤེས། བླ་མའི་སྐུ་དྲིན་མི་དྲན་པའི་མི་དེས། བླ་མ་ལ་ གཅེས་པར་འཛིན་པའི་འདུ་ཤེས་ཀྱིས་སྟེན་མི་ཤེས། དེ་ལྟར་གསུམ་གྱི་སྐྱོན་གྱིས་བྱིན་རླབས་མི་འཇུག །བསོད་ནམས་མི་བསོགས། ས་ལམ་མི་ཆོད། སངས་རྒྱ་བ་ལ་རྒྱུད་པའི་གདམས་ངག་དགོས། དེ་ལ་བླ་ མ་སྟེན་ཤེས་པ་གལ་ཆེ་གསུངས་སོ། ། ༈ ཞུ་མི་ཤེས་སྐད་པ་དེ་གང་ལ་ཟེར་བ་ལགས་ཞུས་པས། བླ་མའི་ཞལ་ནས། སྙན་ཁུངས་རྒྱུད་པའི་གདམས་ངག་འདོད་པས། སྒྲིན་དུ་རེ་བའི་གང་ཟག་རྣམས། སྒབ་པའི་སྲང་མི་ལྟ་བར་ཕུ་བས་ཧུབ་རིངས་ནས་ཚིག་གི་ལོ་མ་ཉབ། མ་བསྒྲུབས་པའི་སངས་རྒྱས་ཤིག་ཁོང་ནས་འདོད་པར་གདའ་སྟེ། འབྲས་བུ་སྒྲུབ་པ་ལ་རག་ལུས་ཏེ་མཆི། སྒྲུབ་རྒྱུད་གདམས་པ་ཞུ་བ་ལ། ཕྱག་བཞེས་ཀྱི་ཁྲིད་མི་བྱེད་པར། ལ་འུར་དཔེ་ལ་རིང་ནས་ངང་ཐུང་ཡི་གེ་ལ་བྱེད་པར་སྣང་། ཆོས་མ་མཉན་པར་ཤེས་པ་ཞིག་ཁོ་ན་འདོད་པར་གདའ་སྟེ། བླ་མ་སྟེན་ཡུན་ཐུངས་པའི་རྒྱུད་ལ་ཡོན་ཏན་མི་འགོ་སྟེ་མཆི། གང་ཟག་ཉམས་སུ་བླང་བསམ་མེད་པ་རྣམས། དཔེ་ཞུ་ཟེར་ནས་ཡི་གེ་ཁོ་ན་ལ་འབུང་བ་འདོན་པར་སྣང་སྟེ། ཡི་གེ་རང་རྒྱུད་ལ་ནང་ནས་འཆར་དགོས་པ་ཡིན། ཕྱིའི་
Chinese
孩童的。 ༄༅། །自性者执著于外境显现的图画为真实，所以是错觉，如是说。 ༈ 格西嘉云：不识依处与不请教，不识自性与不修持，此四种障碍若未清净，于此获得菩提甚为难。 问：您所说的这个“不识依处”是指什么呢？答：所谓“不识依处”，是指未经闻思修的人，不认识上师。对于希求解脱果位的人来说，在未获得菩提之前都需要上师，所以上师是不可或缺的，如果舍弃上师，就像没有船夫就无法到达珍宝岛一样。即使是贤劫千佛，也是依靠上师而出现的，所以必须依止上师。 ༈ 空行母普贤女云：上师是所有成就的根本，若不证悟此，纵经百千劫，亦不可得，如无种子之芽。如是说。 ༈ 那个观察上师过失的人，不以上师为佛的认知来依止。那个不具上师功德的人，不以不舍弃的行为来依止。那个不忆念上师恩德的人，不以上师为珍贵的认知来依止。像这样，由于这三种过失，加持不会融入，福德不会积累，不能证悟地道，成佛需要传承的窍诀，因此依止上师非常重要，如是说。 ༈ 问：所谓的“不请教”是指什么呢？上师说：那些想要获得传承窍诀，殷切期望的人们，不看秤的平衡，用嘴猛吸，只摘取词句的叶子。似乎想要从心中获得未经修持的佛果，但果位的获得依赖于修持。请教实修传承窍诀时，不进行实修的引导，远离典籍，急躁地只在文字上下功夫。似乎只想获得未经听闻的知识，依止上师时间长了，功德也不会生起。那些不愿实修的人，说是请教典籍，却只专注于文字的诵读。文字必须从内心生起，外在的
English
Of children. ༄༅། །Those with inherent nature grasp the images of external appearances as true, so it is an illusion, so it is said. ༈ Geshe Gya said: Not knowing the support and not asking, not knowing the nature and not practicing, if these four obscurations are not purified, it is very difficult to attain enlightenment here. Asked: What does it mean to say "not knowing the support"? He replied: "Not knowing the support" refers to a person who has not gone through hearing, contemplation, and meditation, and does not recognize the lama. For a person who desires the fruit of liberation, a lama is needed until enlightenment is attained, so a lama is indispensable. If you abandon the lama, it is like not being able to reach the island of jewels without a boatman. Even the thousand Buddhas of this fortunate eon arise by relying on lamas, so it is necessary to rely on them. ༈ Dakini Kuntu Zangmo said: The lama is the basis of all siddhis. If this is not realized, it will not be attained even after hundreds of thousands of eons, like a sprout without a seed. So it is said. ༈ That person who contemplates the lama's faults does not rely on the lama with the perception of a Buddha. That person who does not possess the lama's qualities does not rely on the lama with the conduct of not abandoning him. That person who does not remember the lama's kindness does not rely on the lama with the perception of cherishing him. In this way, due to these three faults, blessings will not enter, merit will not be accumulated, the bhumis and paths will not be realized, and becoming a Buddha requires the pith instructions of the lineage. Therefore, knowing how to rely on a lama is very important, so it is said. ༈ Asked: What does it mean to say "not asking"? The lama said: Those who want to obtain the pith instructions of the lineage and eagerly hope for them, without looking at the balance of the scale, suck greedily with their mouths and only pick the leaves of words. It seems that they want to obtain an uncultivated Buddha fruit from within their hearts, but the attainment of the fruit depends on practice. When asking for the pith instructions of the practice lineage, they do not guide the practice, stay away from the texts, and impatiently focus only on the words. It seems that they only want to obtain knowledge without listening to the Dharma. If they rely on the lama for a long time, qualities will not arise. Those who have no intention of practicing, say they are asking about the texts, but only focus on reciting the words. The words must arise from within one's own mind, the external