Tibetan
བ་པའི་ གང་ཟག་ཡིན་གསུངས་སོ། །གང་ཟག་གི་རིགས་རྣམ་པ་གསུམ་བགྱི་བ་དེ་གང་ལ་ཟེར་བ་ལགས་ཞུས་པས། ཁྱིམ་པའི་ཕྱོགས་ཀྱི་རིགས། རབ་ཏུ་བྱུང་བའི་ཕྱོགས་ཀྱི་རིགས། གང་ཟག་རྣལ་འབྱོར་པའི་རིགས་ དང་གསུམ་ཡིན་གསུངས། རིགས་གསུམ་པོ་དེ་ཉམས་ལེན་གྱི་འཇུག་སྒོ་གཅིག་གམ་མི་གཅིག་ལགས་ཞུས་པས། བཀའ་བསྩལ་པ། དགེ་སྦྱོར་གྱི་སྲང་གཅིག་པ་ལ། རྟེན་གྱི་རིགས་དམ་བཅའི་མཚམས་མི་ གཅིག་པ་ཡིན་ནོ་གསུངས། རིང་ཐུང་གི་རིམ་པ་ཇི་ལྟར་ལགས་ཞུས་པས། གཉེན་པོའི་སྟོབས་ཀྱིས་རྣལ་འབྱོར་པ་ཞག་གི་སྣ་ལ་འཐུད་པ་ཡིན། རབ་བྱུང་ལོ་ཕྱོད་ཀྱི་སྣ་ལ་འཐུད་པ་ཡིན། ཁྱིམ་པ་ཟླ་བའི་སྣ་ལ་ འཐུད་པ་ཡིན། འདི་གསུམ་གྱི་བྱེ་བྲག་རྣ་རྒྱུད་ཅན་ལས་མི་གཞན་རྣམས་གཡམ་རྒྱུགས་སུ་འདེད་པ་ཡིན་གསུངས་སོ། །རྟོག་པ་རྣམ་པ་གསུམ་ལྟ་སྟངས་རྣམ་པ་གསུམ་གྱིས་འགྲོལ་དགོས་གསུངས་པ་དེ་ཇི་ལྟར་འགྲོལ་ དགོས་པ་ལགས་ཞུས་པས། སྣང་ཡང་ངེས་པར་མི་འཛིན་པ་སེང་གེའི་ལྟ་སྟངས་བཟུངས་པས་རྣམ་པར་རྟོག་པ་འགྲོལ། དངོས་རང་ཡིད་ལ་མི་བྱེད་པ་གླང་པོའི་ལྟ་སྟངས་ཀྱིས་འཛིན་པའི་རྣམ་རྟོག་འགྲོལ། དོན་སྐྱེ་ བ་མེད་པ་ཤཱཀ་ཐུབ་ཀྱི་ལྟ་སྟངས་ཀྱིས་ཡོངས་འགྲུབ་རྣམ་རྟོག་རང་སར་འགྲོལ་བ་ལགས་སོ་གསུངས་སོ། །སེམས་རང་བཞིན་གྱིས་འོད་གསལ་བ་ངོ་བོ་རྣམ་པར་དག་པ་ལ་ཕན་གནོད་ནུས་པ་འདི་ཇི་ལྟར་ལགས་ཞུས་ ༄༅། །པས༑ བཀའ་བསྩལ་པ། སྟོང་པའི་རང་བཞིན་དེ་མ་རིག་པ་དང་ལྷན་ཅིག་དུ་སྐྱེས་པས། རྣམ་པར་རྟོག་པ་གཟུང་འཛིན་དུ་ཤར་ནས་ཆུའི་རླངས་པས་སྤྲིན་ཆགས་པ་ལྟ་བུར་གྱུར། ཉོན་ མོངས་པ་རགས་སུ་སོང་སྟེ། འཁྲུལ་པའི་རྐྱེན་བྱས། དཔེར་ན་མིག་འཁྲུལ་པའི་རྐྱེན་གྱིས། རྨིག་རྒྱུའི་རླུང་ནས་མ་ཐར་པས་དེའི་སྐྱོན་བག་ཆགས་ཀྱིས་སྡུག་བསྔལ་ངན་པ་ཅན་བློ་བུར་དུ་གོས་པ་དང་འདྲ་བ་ཡིན། དོན་ལ་བག་ཆགས་རང་མ་གྲུབ་པར་དེ་ལ་གནས་ཅི་མཆི་གསུངས། རྒྱུད་ལ་མྱོང་བ་མེད་པའི་ཤེས་པ་ནི་ཐ་མལ་ཡིན། ལྟ་སྒོམ་ཉམས་སུ་མྱོང་བའི་བློ་དེ་ཉིད་བག་ཆགས་སུ་མི་འགྲོ་མ་ལགས་སམ་ཞུས་པས། ཇོ་ཇོ་ རྟེན་འབྲེལ་གྱི་བརྡ་ལ་འཁྲུལ་མེད་གཏན་ལ་ཕབས་ཟིན། བར་དུ་རིག་པ་དུམ་བུ་རུ་བྱས་ནས་དེར་འཛིན་གྱི་ཤེས་པ་དགྲོལ། མཐའ་མ་སྒོམ་པ་བདག་པོ་ལ་བཏད་ནས། ཆེད་དུ་བྱ་བའི་བསྒྲིགས་བགྱེལ་བས་མ་བག་བ་ རུ་ཆགས་རྒུ་མི་མཆི་གསུངས། སྒོམ་པ་བདག་པོ་ལ་གཏད་ནས་ཐ་མལ་དུ་བསྡད་ནས་རྒྱུད་ལ་ཚོགས་གཉིས་རྫོགས་སམ་ཞུས་པས། རྗེ་རྒྱ་གར་རིན་པོ་ཆེའི་གདམས་ང
Chinese
的。 说是这样的人。被问到什么是三种人时，回答说：居家士的种类，出家人的种类，瑜伽士的种类这三种。又问这三种的修持入门是一样的吗？回答说：善行的衡量标准是一样的，但所依之种类和誓言的界限是不一样的。又问长短的次第如何？回答说：以对治力的力量，瑜伽士接续于日的开端，出家人接续于年的开端，居家士接续于月的开端。这三种的差别，是对有耳传者说的，对其他人则是随波逐流。又说要以三种观点解脱三种分别念，请问如何解脱？回答说：显现却不执著，以狮子的观点来执持，就能解脱分别念。不把事物放在心上，以大象的观点来执持，就能解脱执着的分别念。无有实义生起，以释迦牟尼佛的观点，就能将圆满成就的分别念解脱于自处。又问：心自性光明，本体清净，这有何利益和损害？回答说：空性的自性与无明一同生起，分别念显现为能取和所取，就像水蒸气变成云一样。烦恼变得粗大，成为错乱的因缘。例如，因为眼花的缘故，没有从蹄迹的风中解脱，所以它的过患，以习气突然沾染上恶劣的痛苦一样。实际上，如果习气没有自生，那它又住在哪里呢？没有在相续中体验过的觉知是庸常的。请问，观修体验过的智慧，难道不会变成习气吗？乔乔，因缘的表示已经确定无误了。中间将觉知分成几段，从而解脱对它的执着。最后将禅修交给主人，因为刻意的安排被打破，所以不会形成习气。又问：将禅修交给主人，安住于庸常，相续中会圆满二资粮吗？尊贵的印度仁波切的教言。
English
of. It was said that he was such a person. When asked what the three types of individuals were, he replied: the type of householder, the type of renunciate, and the type of yogi. When asked whether the entrance to the practice of these three types was the same or different, he replied: The measure of virtuous deeds is the same, but the types of support and the boundaries of vows are different. When asked what the order of length is, he replied: By the power of the antidote, the yogi is connected to the beginning of the day, the renunciate is connected to the beginning of the year, and the householder is connected to the beginning of the month. The difference between these three is told to those who have ear-transmitted teachings, while others are swept along by the current. It was also said that three kinds of conceptualization should be liberated by three kinds of views. When asked how to liberate them, he replied: Although it appears, do not grasp it as definite. By holding the view of a lion, conceptualization is liberated. Not keeping things in mind, by holding the view of an elephant, the conceptualization of grasping is liberated. Without any real meaning arising, by the view of Shakyamuni Buddha, the conceptualization of perfect accomplishment is liberated in its own place. When asked: The mind is naturally luminous, and its essence is completely pure, what are its benefits and harms? He replied: The nature of emptiness arises together with ignorance, and conceptualization appears as grasper and grasped, just like water vapor turning into clouds. Afflictions become coarse and become the cause of confusion. For example, because of the illusion of the eyes, one is not liberated from the wind of hoofprints, so its fault, like a sudden stain of bad suffering by habit. In reality, if habit does not arise by itself, then where does it reside? Knowledge that has not been experienced in the continuum is ordinary. When asked, does not the wisdom experienced in contemplation become a habit? Jojo, the indication of dependent arising has been determined without error. In the middle, divide awareness into segments, thereby liberating the grasping of it. Finally, entrust the meditation to the master, because the deliberate arrangement is broken, so it will not form a habit. When asked: Entrusting the meditation to the master, and abiding in ordinariness, will the two accumulations be perfected in the continuum? The instructions of the esteemed Indian Rinpoche.
Tibetan
ག་འདི་ལྟ་སྟེ། འཁོར་འདས་གྱ་ལོག་གི་གནད་ བགྱི་བ་ལགས་པས། སྐམ་ཐག་ཆུ་ནང་དུ་གཅོད་པ་ཡིན་ཏེ་བྱ་རྒྱུ་ཅག་གེ་སྔར་བྱས་ཟིན་པས། ད་ལུས་ངག་གི་རྩོལ་སྒྲུབ་མི་བྱེད་དེ། དཔེར་ན་ཡོས་ཕྱིར་བཏགས་ཟིན་ནས་ད་ལྡབས་བསྐྱར་ནས་མི་འཐག་པ་ལྟ་བུ། ། ཐད་ཀར་དགེ་སྦྱོར་མི་བྱེད་པར་ནས་ཐོན་ཟིན་པའི་བུན་པ་ལ་དབྱུག་པ་བརྒྱབ་པ་ལ་དགོས་པ་མེད་པ་ལྟ་བུ་ཡིན་གསུངས་སོ། །དགེ་བའི་ལས་གང་ཡང་མི་བགྱིད་དམ་ཞུས་པས། ཆེད་དུ་ཡང་མི་བགྱིད་དེ། འཕེལ་བའི་ སྟོབས་དེ་ཡིན་ཆེ་བས་རང་ཤུགས་ཀྱིས་ལུས་ངག་གི་དགེ་སྦྱོར་ལ་འགྲོ་བ་ཞིག་བདོག་གསུངས། དེ་ཙུག་ལགས་ཞུས་པས། འབྲས་བུ་འདོད་པའི་བློ་མི་བརྟེན་པས། རེ་དྲོགས་ཀྱི་མཐའ་རང་ཤུགས་ཀྱིས་གྲོལ་བ་ ལགས་ཏེ། གཉེན་པོའི་བྱ་ར་བསྐྱེལ་པས་སྒྲོག་རང་ཤུགས་ཀྱིས་འགྲོལ་བ་ལགས། དགག་བསྒྲུབ་ཀྱི་བློ་རྟོག་བཤིག་པས་གཉིས་སྣང་གི་ཤེས་པ་རང་ཤུགས་ཀྱིས་གྲོལ་བ་ཞིག་བདོག་གསུངས་སོ། །སྔར་དཀའ་ཐུབ་ ཀྱི་སྲང་གསུམ་ནས་བཏོན། དེར་ལམ་རྟགས་དང་རྡོ་རུས་ཕྲད་པ་དང་། ཤུགས་ཀྱིས་འབྲས་བུ་ལོ་བྲོད་པ་མི་གཏོང་། འདོད་བློ་ཆེད་དུ་མ་བརྟེན་ཀྱང་རང་བཞིན་གྱིས་ཆགས་འགྲོ་བ་མ་ལགས་སམ་ཞུས་པས། ཇོ་ཇོ་ ཕུགས་ན་འདོད་པའི་བློ་འདུག་ན་འདྲེ་ཡིན་ཏེ། ཇི་སྲིད་དུ་སངས་རྒྱས་འདོད་པའི་བློ་དང་མ་བྲལ་བ་དེ་སྲིད་དུ་སངས་རྒྱས་མི་ཐོབ་ཏེ་འདོད་པའི་བློ་རང་གིས་བསྒྲིབས་པ་ཡིན་ནོ་གསུངས་སོ། །ངན་བུ་ལ་འདོད་པ་འབྲས་ བུའི་འདོད་བློ་ཅིས་ཀྱང་མཆི་བས་འདི་ཙུག་ལགས་ཞུས་པས། ཇོ་ཇོ་གཉེན་པོའི་བྱ་ར་འགྱེལ་བ་དེ། གཉེན་པོ་ལ་ཆགས་ཀྱིས་དྭོགས་པས་གཅེས་འཛིན་བཤིག་པ་ཡིན། སྒོམ་པ་བདག་པོ་ལ་གཏོད་ཟེར་བ་ཉམས་ལ་ ༄༅། །ཞེན་ན་འཆིང་བས་མཆོག་འཛིན་གྱི་བློ་རྟོག་སྒྲོལ་བ་ཡིན། ལུས་ངག་གི་དགེ་སྦྱོར་མི་བྱེད་པ་དེ་རེ་བལྟོས་ཅན་དྲི་མར་སོང་གིས་དྭོགས་པས་འདོད་པའི་བློ་དང་ཕྲལ་བ་ཡིན། སྒོམ་པ་བདག་པོ་ ལ་ཕར་བཏད་པས། བསམ་གཏན་གྱིས་ཚུར་མི་སྟོང་པ་ཞིག་མཆི་ཞིག་གསུངས་སོ། །ཡང་གསུངས་པ་ཇོ་ཇོ་ས་ལམ་དུ་འཛིན་པ་ཡང་འཁོར་བ་ཡིན་ཏེ་གཉེན་པོ་སླར་དྲི་མར་ཆ་བ་ཡིན། གཉེན་པོའི་བྱ་ར་འགྱེལ་བ་ ལྟར་ཡུལ་རང་དག་དུ་ཆ་བ་ཡིན། ལུས་ངག་གི་དགེ་སྦྱོར་ནི་ལུང་མ་བསྟན་གྱི་ལས་ཡིན་ཏེ། བྱས་པ་ལས་བྱུང་བའི་འབྲས་བུ་འཇིག་པ་ཡིན། ལུས་ངག་གི་དགེ་སྦྱོར་བཞག་པས་དྲི་མ་མེད་པའི་རིག་པ་མ་ཡེངས་པའི་ སྲང་དུ་རྒྱུག་པ་ཡིན། འདོད་པའི་བློས་འབྲས་བུ་ཐག་བསྲིང་བ
Chinese
就像这样，是轮回涅槃转变的关键。 因为要做的事情都已做完，就像在水中砍断干绳子一样，所以现在不再做身语的努力。例如，就像已经织好布，不再重新纺线一样。 直接不做善行，就像用棍子打已经脱粒的青稞一样，没有必要，这样说的。被问到什么善事都不做吗？回答说，也不是特意去做，因为增长的力量非常大，自然而然地会去做身语的善行。被问到那是怎么回事？回答说，因为不依赖想要结果的心，所以希望和恐惧的边自然而然地解脱了。就像派人看守敌人，枷锁自然而然地解脱一样。破除了否定和肯定的分别念，二元对立的觉知自然而然地解脱了。以前从艰苦修行的三个路口出来，在那里遇到道路的征兆和石头骨头，自然而然地不会放弃成熟的果实。被问到即使不特意依赖欲望，也会自然而然地产生贪恋吗？回答说，如果内心深处有欲望，那就是魔鬼。只要不脱离想要成佛的心，就无法成佛，因为欲望的心会蒙蔽自己。被问到恶人一定会有想要果报的欲望，这是怎么回事？回答说，推翻对治的防线，是因为怀疑贪恋对治，所以破除了珍爱执着。说把禅修托付给主人，如果执着于体验，就会被束缚，所以解脱了追求卓越的分别念。不做身语的善行，是因为怀疑依赖希望会沾染污垢，所以脱离了欲望的心。把禅修托付给主人，就会有禅定不会落空的东西。 又说，执着于地道也是轮回，因为对治反而变成了污垢。就像推翻对治的防线一样，境显现为自净。身语的善行是无记业，因为做了就会产生毁灭的果报。放下身语的善行，不散乱的无垢觉性就会在道路上奔驰。欲望的心会拉长果报的距离。
English
It is like this, it is the key to the transformation of samsara and nirvana. Because the things to be done have already been done, like cutting a dry rope in water, so now there is no need to make efforts of body and speech. For example, just like having already woven the cloth, there is no need to spin the thread again. Without directly doing virtuous deeds, it is like hitting the threshed barley with a stick, there is no need, so it was said. When asked, do you not do any virtuous deeds? He replied, I do not do them intentionally either, because the power of increase is very great, and virtuous deeds of body and speech will naturally occur. When asked, how is that? He replied, because one does not rely on the mind that desires results, the extremes of hope and fear are naturally liberated. Just like sending someone to guard the enemy, the shackles are naturally released. By destroying the thoughts of negation and affirmation, the awareness of duality is naturally liberated. Previously, I came out from the three intersections of arduous practice, where I encountered signs of the path and stones and bones, and naturally I would not give up the ripening fruit. When asked, even if one does not intentionally rely on desire, will attachment naturally arise? He replied, if there is desire deep in the heart, then it is a demon. As long as one does not separate from the mind that desires to become a Buddha, one cannot attain Buddhahood, because the mind of desire will obscure oneself. When asked, evil people will definitely have the desire to want results, how is this? He replied, overturning the defense of the antidote is because of suspecting attachment to the antidote, so the cherishing of clinging is destroyed. Saying that entrusting meditation to the master, if one clings to the experience, one will be bound, so the discriminating mind of pursuing excellence is liberated. Not doing virtuous deeds of body and speech is because of suspecting that relying on hope will be contaminated with defilement, so one separates from the mind of desire. Entrusting meditation to the master, there will be something that meditation will not empty. Again, he said, clinging to the bhumis and paths is also samsara, because the antidote turns into defilement again. Just like overturning the defense of the antidote, the realm appears as self-purified. Virtuous deeds of body and speech are indeterminate karma, because doing them will produce a destructible result. By abandoning virtuous deeds of body and speech, the undefiled awareness that is not distracted will gallop on the path. The mind of desire will lengthen the distance of the result.