Tibetan
དེ་མདོ་མེད་ཡིན་ཏེ་དྲག་པོར་སྐྱེས་ཀྱང་ཁྱི་ཡིན། བརྒས་ཀྱང་ཆོས་མི་དྲན་པའི་མི་དེ་སྙིང་མེད་ཡིན་ཏེ་བསོད་ནམས་ཆེ་ཡང་ཁྱི་ཡིན། ཆོས་ཤེས་ཀྱང་ཉམས་ སུ་མི་ལེན་པའི་མི་དེ་གླེན་པ་ཡིན་ཏེ་སྨྲ་བ་མཁས་ཀྱང་ཁྱི་ཡིན། བྱ་བ་ཅི་བྱེད་ཀྱང་འབྲས་བུ་ཚེ་འདི་འབྱིན་པའི་མི་དེ་སྨྱོ་བ་ཡིན་ཏེ་གྲུབ་སྟོབས་ཆེ་ཡང་ཁྱི་ཡིན། ཆོས་བྱ་བསམས་མེད་པའི་མི་དེ་འབྲས་བུ་མདོ་དོན་གཏོར་ བ་ཡིན་ཏེ་སྐྱག་པ་ཟོས་པའི་ཁྱི་ཡིན་གསུངས་སོ། །སྒྲུབ་པ་མཐར་ཕྱིན་པའི་རྒྱུ་གང་ལགས་ཞུས་པས། བཀའ་བསྩལ་པ། བུད་མེད་ལ་བདུད་དུ་ངོས་འཛིན་པ་དེ་སྒྲུབ་པ་མཐར་ཕྱིན་པའི་རྒྱུ་ཡིན། བསོད་ནམས་ ལ་བར་ཆད་དུ་ངོས་འཛིན་པ་དེ་སྒྲུབ་པ་འཐེམས་པའི་རྒྱུ་ཡིན། འདུ་ཤེས་འཆི་བའི་བསམ་པ་དང་འགྲོགས་པ་དེ་སྒྲུབ་པ་འཐེམས་པའི་རྒྱུ་ཡིན་གསུངས་སོ། །ལས་ཀྱི་མཐའ་མི་ལྡོག་པའི་རྒྱུ་གང་ལགས་ཞུས་པས། བཀའ་བསྩལ་པ། མི་ཆོས་པ་དང་བློ་མི་བསྟན་པ་དེ་ལས་ཀྱི་མཐའ་མི་ལྡོག་པའི་རྒྱུ་ཡིན། བྱ་བ་དམན་པ་རྣམས་ལ་མི་འཇུག་པ་དེ་ལས་ཀྱི་མཐའ་མི་ལྡོག་པའི་རྒྱུ་ཡིན། སྙན་གྲགས་ལ་གོལ་པར་འཛིན་པ་དེ་ལས་ཀྱི་ མཐའ་མི་ལྡོག་པའི་རྒྱུ་ཡིན། འདི་བས་ཕྱི་མ་གཅེས་པར་འཛིན་པ་དེ་ལས་ཀྱི་མཐའ་མི་ལྡོག་པའི་རྒྱུ་ཡིན་གསུངས་སོ། །སྒྲུབ་པ་བོ་ཟགས་མི་འབྱུང་བའི་རྒྱུ་གང་ལགས་ཞུས་པས། བཀའ་བསྩལ་པ། ལྟས་ངན་ཆེན་ ༄༅། །པོའི་སྤྱོད་པས་ངོ་སྲུང་གི་ཐག་པ་གཅོད་པ་དེ་ལ་བོ་ཟགས་མི་འབྱུང་། མི་མིན་གྱི་སྤྱོད་པས་མཐུན་འཇུག་མ་འཛིན་པ་དེ་ལ་བོ་ཟགས་མི་འབྱུང༌། སྨོན་པའི་སྤྱོད་པས་ནོར་རྫས་མི་འཛིན་པ་དེ་ལ་ བོ་ཟགས་མི་འབྱུང་། རི་དྭགས་ཀྱི་སྤྱོད་པས་གྲོང་ཡུལ་མི་འགྲིམས་པ་དེ་ལ་བོ་ཟགས་མི་འབྱུང་། མི་སེམས་མ་བཟུངས་ན་བོ་ཟགས་མི་འབྱུང་གསུངས་སོ། །ཏིང་ངེ་འཛིན་སྐྱེ་བའི་རྒྱུ་གང་ལགས་ཞུས་པས། རྟེན་ ཚུལ་ཁྲིམས་རྣམ་པར་དག་པ་ལ་གནས་ན་ཏིང་ངེ་འཛིན་སྐྱེ་བའི་རྒྱུ་ཡིན། ལྷགས་པའི་བརྟུལ་ཞུགས་ཀྱིས་ངག་གི་སྒོ་བཅད་ན་ཏིང་ངེ་འཛིན་སྐྱེ་བའི་རྒྱུ་ཡིན། ལུས་ལོངས་སྤྱོད་ལ་མ་ཆགས་པ་ཏིང་ངེ་འཛིན་སྐྱེ་བའི་རྒྱུ་ཡིན། གནས་སྐྱེ་བོ་ལས་དབེན་པར་སྡོད་པ་ཏིང་ངེ་འཛིན་སྐྱེ་བའི་རྒྱུ་ཡིན། གྲོགས་མེད་གཅིག་པུར་གནས་པ་ཏིང་ངེ་འཛིན་སྐྱེ་བའི་རྒྱུ་ཡིན་གསུངས་སོ། །ཡང་གསུངས་པ། འབྲས་བུ་ལ་རེ་བལྟོས་བྱས་པའི་སྦྱིན་པ་ཁྱི་ཡིན།། གཞན་གྱི་མིག་སྔར་མཛེས་སུ་རེ་བའི་ཚུལ་ཁྲིམས་ཁྱི་ཡིན། རང་བཞིན་བཟང་བའི་བཟོད་
Chinese
那些没有主见，即使强壮地出生也是狗。年老了也不记得佛法的人，即使有很大的福报也是狗。懂佛法却不修持的人是愚蠢的，即使口才好也是狗。无论做什么，结果都只带来今生利益的人是疯子，即使有很大的成就也是狗。没有想过修行佛法的人，是摧毁果和根本的人，就像吃了粪便的狗一样，这样说的。请问，修行圆满的因是什么？回答说：将女人视为魔是修行圆满的因。将福报视为障碍是修行衰退的因。与死亡的念头相伴是修行衰退的因，这样说的。请问，业的尽头无法避免的因是什么？回答说：不信佛法和不听劝告的人是业的尽头无法避免的因。不参与低劣行为是业的尽头无法避免的因。执着于名声是业的尽头无法避免的因。认为来世比今生更重要是业的尽头无法避免的因，这样说的。请问，修行者不漏失的因是什么？回答说：以极坏的预兆行为来切断情面的绳索，就不会有漏失。以非人的行为不执着于随顺，就不会有漏失。以祈愿的行为不执着于财物，就不会有漏失。以野兽的行为不往来村庄，就不会有漏失。不取悦人心，就不会有漏失，这样说的。请问，生起禅定的因是什么？安住于清净的戒律是生起禅定的因。以寂静的苦行关闭语言的门是生起禅定的因。不执着于身体和享受是生起禅定的因。住在远离人群的地方是生起禅定的因。独自一人居住，没有朋友是生起禅定的因，这样说的。又说，为了果报而期望的布施是狗。在别人面前期望美丽的戒律是狗。自性善良的忍辱
English
Those who have no opinion, even if born strong, are dogs. Those who do not remember the Dharma when they are old, even if they have great merit, are dogs. Those who know the Dharma but do not practice it are foolish, even if they are eloquent, they are dogs. Whatever one does, if the result only brings benefit to this life, one is crazy, even if one has great accomplishments, one is a dog. Those who have not thought of practicing the Dharma are those who destroy the fruit and the root, like a dog that has eaten feces, so it is said. When asked, what is the cause of perfect practice? It was answered: To recognize women as demons is the cause of perfect practice. To recognize merit as an obstacle is the cause of declining practice. To be accompanied by the thought of death is the cause of declining practice, so it was said. When asked, what is the cause of the inevitable end of karma? It was answered: Those who do not believe in the Dharma and do not listen to advice are the cause of the inevitable end of karma. Not engaging in inferior actions is the cause of the inevitable end of karma. Attachment to fame is the cause of the inevitable end of karma. Considering the next life more important than this life is the cause of the inevitable end of karma, so it was said. When asked, what is the cause of a practitioner not leaking? It was answered: Cutting the rope of face-saving with extremely bad omen behavior will not cause leakage. Not clinging to conformity with non-human behavior will not cause leakage. Not clinging to wealth with aspirational behavior will not cause leakage. Not frequenting villages with the behavior of a wild animal will not cause leakage. If you do not please people's hearts, there will be no leakage, so it was said. When asked, what is the cause of arising samadhi? Abiding in pure morality is the cause of arising samadhi. Closing the door of speech with silent asceticism is the cause of arising samadhi. Not being attached to the body and enjoyment is the cause of arising samadhi. Living in a place far from people is the cause of arising samadhi. Living alone without friends is the cause of arising samadhi, so it was said. Again, it was said that giving with expectation of reward is a dog. Keeping morality with the expectation of beauty in front of others is a dog. Patience with good nature
Tibetan
པ་ཁྱི་ཡིན། བློ་རྐེད་བྱ་བ་བྱེད་པའི་བརྩོན་འགྲུས་ཁྱི་ཡིན། ངར་མེད་ལྟེངས་པོ་ལ་གནས་པའི་བསམ་གཏན་ཁྱི་ཡིན། འབྲས་ བུ་འཁོར་བར་གཏོང་པའི་ཤེས་རབ་ཁྱི་ཡིན། སྟོང་པ་བློ་ཡིས་བཅོས་པའི་ལྟ་བ་ཁྱི་ཡིན། རྣམ་རྟོག་གི་མདུད་པ་མི་ཁྲོལ་བའི་སྒོམ་པ་ཁྱི་ཡིན། འདོད་པ་ལས་བློ་མ་ལོག་པའི་རྣལ་འབྱོར་པ་ཁྱི་ཡིན་གསུངས་སོ། ཡང་གསུངས་པ། འཇིག་རྟེན་གྱི་མངོན་ཞེན་ཅན་གྱི་མི་དེས་ཕྱི་མའི་རྒྱགས་ཕྱེ་མི་ཐོགས། བླ་མ་དང་བྲལ་སྔས་པའི་མི་དེས་དྲི་བའི་ཕྲ་མི་ཆོད། འཁྲུལ་པ་ལ་དོན་དུ་འཛིན་པའི་མི་དེས་འཁོར་བའི་སྦུབས་མི་ཕྱེད། མི་ ཆོས་ལ་བློ་བསྟན་པའི་མི་དེས་རྣལ་འབྱོར་གྱི་རང་ས་མི་ཟིན། སྐད་ཅིག་མའི་མཚང་མ་རིག་པའི་མི་དེས་འདུས་མ་བྱས་ཀྱི་གནད་མི་རྟོགས། དངོས་པོ་ལ་ཆོག་མི་ཤེས་པའི་མི་དེས་འདོད་པའི་ཁོལ་པོ་མི་ཆོད་དུ་མཆི་ གསུངས་སོ། །ཡང་གསུངས་པ། སྣང་བ་སྒྱུ་མར་ཤེས་པ་དང་འཁྲུལ་པ་མི་ལྡོག་པའི་དབང་མེད། འདོད་པ་ལས་བློ་ལོག་པ་དང་དངོས་པོ་ལས་ཆོག་མི་ཤེས་པའི་དབང་མེད། མི་རྟག་པ་རྒྱུད་ལ་ཤར་བ་དང་ བརྩོན་འགྲུས་ལ་མི་སྐྱེ་བའི་དབང་མེད། ལོག་པའི་ཤེས་པ་ཚར་ཆོད་པ་དང་རིག་པ་ལ་ཐ་མལ་དུ་བསྡད་པའི་དབང་མེད། མོས་གུས་ཀྱིས་བློ་གྲོས་པ་དང་བྱིན་རླབས་མི་འཇུག་པའི་དབང་མེད་གསུངས་སོ། །ཡང་ གསུངས་པ། འཁོར་བའི་སྡུག་བསྔལ་མ་མཐོང་བ་དེ་ལོང་བ་ཡིན། མྱ་ངན་ལས་འདས་པའི་བདེ་སྐྱིད་མ་ཐོས་པ་དེ་རྣ་བ་འོན་པ་ཡིན། འཇིག་རྟེན་ཕྱི་མ་མ་དྲན་པ་དེ་དོན་སྙིང་རུལ་པ་ཡིན། སྡུག་བསྔལ་བརྩེགས་ མར་ཉམས་སུ་མྱོང་ཡང་སྐྱོ་བ་མི་སྐྱེ་བ་དེ་བསམ་མེད་ཡིན། ཚེ་མཐར་ཕྱིན་ཀྱང་ཆོས་ཡིད་ལ་མི་འོང་བ་དེ་འདུ་ཤེས། འགགས་པ་ཡིན་གསུངས་སོ། །ཡང་གསུངས་པ། དལ་བ་འབྱོར་པ་འཕགས་ལམ་སྒྲུབ་པའི་ ༄༅། །མི་ལུས་འདི་མཁར་རྗེས་ཐོབ་པ་མིན་ནོ། །དམ་པ་རིན་པོ་ཆེའི་ཆོས་དང་ཕྲད་པ་འདི་སྟབས་ཀས་བྱུང་བ་མིན་ནོ། །ཆོས་ཟབ་མོའི་དོན་གོ་བ་འདི་སྐྲུན་པ་ལས་བྱུང་བ་མིན་ནོ། །སྒྲུབ་པ་ལ་ བར་ཆོད་མ་ཞུགས་པར་ཚར་བ་འདི་རང་རེའི་མཐུ་ཡིན་ཏེ་མི་མཆི་འོ་གསུངས་སོ། །ཡང་གསུངས་པ། ལྟས་ངན་སྐལ་མེད་ཀྱི་མི་དེ་ལ་ཕན་འདོགས་སྤྲུལ་པའི་སྐུས་མི་འོང་། ཚོགས་མ་བསགས་ཀྱི་མི་དེས་ངོ་སྤྲོད་ ཀྱི་མཚང་མི་ཚོར། ཉམས་མ་རྫོགས་པར་བླ་མ་དང་བྲལ་སྔས་པའི་མི་དེ་ལ་རྐྱེན་ངན་གྱི་བདུད་རྒོད། བློ་ཆུང་པོ་ཐོས་པས་ངོམས་སྐྱེན་པའི་མི་དེ་ལ་ཐ་མལ་གྱི་ཐག་ལྡང་། རྟོག་གེ་ཚིག་རྗེས་གཅོད་མཁ
Chinese
我是狗。是做脑力劳动的精进狗。是安住于无畏坦然的禅定狗。是让果报流转的智慧狗。是空性被意识改造的见解狗。是解不开分别念结的修行狗。是不从欲望中转变心意的瑜伽士狗，如是说。 又说，具有世间执念的人，无法积攒来世的干粮。过早离开上师的人，无法解决疑问的细节。把错觉当成真实的人，无法打开轮回的牢笼。把心思放在世俗事务上的人，无法把握瑜伽的自性。不认识刹那生灭的人，无法领悟无为法的要点。对物质不知满足的人，无法断除欲望的奴役，如是说。 又说，了知显现如幻，却无法扭转错觉，这是无能为力。从欲望中转变心意，却对物质不知满足，这是无能为力。无常显现在心中，却不生起精进，这是无能为力。断除了邪知邪见，却让觉性停留在平凡状态，这是无能为力。以虔诚心祈祷，却无法获得加持，这是无能为力，如是说。 又说，没有见到轮回的痛苦，那是瞎子。没有听到涅槃的安乐，那是聋子。不记得来世，那是内心腐烂。即使经历重重痛苦，也不生起厌离心，那是没有头脑。即使活到生命的尽头，佛法也不入心，那是意识的终结，如是说。 又说，暇满人身是成就解脱道的 殊胜人身不是轻易得到的。与珍贵的正法相遇不是偶然发生的。理解甚深佛法的意义不是创造出来的。修行没有障碍而完成，这不是我们自己的力量，如是说。 又说，对于命运不好、没有福报的人，化身也不会来帮助。没有积累资粮的人，不会感受到认识自性的机会。在修行没有圆满时，过早离开上师的人，会遭遇恶缘的魔障。对于小心眼、听闻一点就自满的人，会受到世俗琐事的束缚。喜欢用分别念来断章取义的人
English
I am a dog. I am the diligent dog who does mental work. I am the meditative dog who abides in fearlessness and composure. I am the wisdom dog who sends the fruits into samsara. I am the view dog whose emptiness is modified by the mind. I am the practice dog who cannot untie the knot of conceptual thoughts. I am the yogi dog who does not turn his mind away from desire, so it is said. Again, it is said, a person with worldly attachments cannot accumulate provisions for the next life. A person who leaves the lama too early cannot resolve the details of questions. A person who takes illusion as reality cannot open the cage of samsara. A person who puts his mind on worldly affairs cannot grasp the self-nature of yoga. A person who does not recognize the moment of arising and ceasing cannot realize the essence of the unconditioned. A person who does not know contentment with material things cannot cut off the bondage of desire, so it is said. Again, it is said, knowing appearances as illusion, yet being unable to reverse delusion, is powerlessness. Turning the mind away from desire, yet being unable to be content with material things, is powerlessness. Impermanence arising in the mind, yet not generating diligence, is powerlessness. Cutting off wrong knowledge, yet letting awareness remain in a mundane state, is powerlessness. Praying with devotion, yet being unable to receive blessings, is powerlessness, so it is said. Again, it is said, not seeing the suffering of samsara is being blind. Not hearing the bliss of nirvana is being deaf. Not remembering the next life is having a rotten heart. Even experiencing repeated suffering, yet not generating renunciation, is being mindless. Even living to the end of life, yet the Dharma not entering the mind, is the cessation of consciousness, so it is said. Again, it is said, this leisure and opportunity is for accomplishing the noble path. This precious human body is not easily obtained. Encountering the precious Dharma is not accidental. Understanding the meaning of the profound Dharma is not created. Completing practice without obstacles is not our own power, so it is said. Again, it is said, for a person with bad omens and no fortune, an emanation body will not come to help. A person who has not accumulated merit will not feel the opportunity to recognize self-nature. A person who leaves the lama too early before practice is complete will encounter evil demons of adversity. A person who is small-minded and easily satisfied with hearing a little will be bound by mundane affairs. A person who likes to use conceptual thoughts to cut off words and meanings