Tibetan
་པ་སྤྱད། འབྲས་བུ་དང་སྨོན་པ་མེད་པ་སྤྲད། དེ་ཡང་ཆོས་ཐམས་ཅད་སྟོང་པ་ཉིད་ཏུ་གཏན་ལ་ཕབས་ན། བདེན་འཛིན་གྱི་ཆོས་ཐམས་ཅད་རང་སར་གྲོལ་པས། རྣམ་པར་ཐར་པའི་སྒོ་སྟོང་པ་ཉིད་ ཀྱི་སྒོ་ཕྱེད། ལམ་རང་གི་ངོ་བོ་ལ་མངོན་པར་ཞེན་པ་ཆོད་པས་མཚན་མ་མེད་པའི་སྒོ་ཕྱེད། འབྲས་བུ་སྟོང་པ་ཉིད་དུ་རྟོགས་པས། སྨོན་པ་མེད་པའི་སྒོ་ཕྱེད་དོ། །དེ་ལ་དང་པོ་ནི་གོ་ཆ་རྣམ་པ་བཞི་ཉམས་སུ་ལེན་ པའི་སྒོ་ནས་དབྱེ་བར་བྱ་སྟེ། འཇུག་པའི་གོ་ཆས་སྟོང་པ་ཉིད་དུ་འཇུག་པར་བྱས་ཏེ། སྣང་གྲགས་ཀྱི་ཆོས་ཐམས་ཅད་སྣང་བའི་དུས་ནས་སྟོང་པ་ཉིད་དུ་གནས་ཤིང་། སྟོང་པ་ཉིད་དུ་གནས་བཞིན་དུ། མ་དཔྱད་པའི་ ངོ་ན་སྣ་ཚོགས་སུ་སྣང་བས་འཁོར་འདས་ཀྱི་ཆོས་ཐམས་ཅད་སྣང་སྟོང་གཉིས་སུ་མེད་པའི་ཚུལ་དུ་རྟོགས་པར་བྱས་ནས། ཏིང་ངེ་འཛིན་གྱིས་སྣང་བ་ལ་དམིགས་ཏེ་གནས་ཚུལ་སྟོང་པ་ཉིད་ལ་མཉམ་པར་བཞག་པར་བྱ་སྟེ། ། སྡུད་པ་ལས། འགྲོ་འཆག་ཉལ་དང་འདུག་པར་ཤེས་བཞིན་རབ་ཏུ་ལྡན། །ཞེས་འབྱུང་བའི་ཚུལ་དུ་སྤྱོད་ལམ་རྣམ་པ་བཞིར་འབད་པར་བྱའོ། །ལྡོག་པའི་གོ་ཆས་དངོས་འཛིན་ལས་ལྡོག་པར་བྱ་སྟེ། སྟོང་པ་ཉིད་ཀྱི་ དོན་རྟོགས་པས་གཞི་ལ་བདེན་པར་འཛིན་པ་མཐའ་དག་ཡོངས་སུ་ཆོད་པ་ཡིན་ནོ། །ལྟ་བའི་གོ་ཆས་བསམ་བྱུང་གི་ཤེས་རབ་ཀྱིས་དངོས་པོའི་གནས་ཚུལ་རྟོགས་པར་བྱའོ། ཤེས་རབ་ཀྱི་གོ་ཆས་ལྟ་བས་རྟོགས་པའི་ དོན་ལ་སྒྲོ་འདོགས་བཅད་ནས་དོན་ཉམས་སུ་མྱོང་བར་བྱའོ། །ཤེས་རབ་དེ་ཡང་དོན་གཉིས་དང་ལྡན་པར་བྱས་ཏེ། བརྟན་པའི་ཤེས་རབ་བདུད་བཞིས་མི་བསྐོད་པ་རི་བོ་ལྟ་བུ་ཟབ་པའི་ཤེས་རབ་བདུད་བཞིས་གཏིང་ མི་རྙེད་པ་རྒྱ་མཚོ་ལྟ་བུར་བྱའོ། །གཉིས་པ་ལམ་མཚན་མ་མེད་པ་ནི་གཉེན་པོས་སྤང་བྱ་ཆོད་པའི་ཚེ། ལམ་ལ་དམིགས་པ་དང་། མཚན་མར་ཤོར་ན་ལམ་ལ་ཞེན་པས་འཆིང་བས་གཉེན་པོ་ཉིད་ཀྱང་བདེན་པར་ མི་དམིགས་པར་ཤེས་པར་བྱས་ནས། སྤང་བྱ་དང་གཉེན་པོ་གཉིས་ཀ་མི་དམིགས་པ་ནམ་མཁའི་དཀྱིལ་ལྟར་དུ་ཤེས་པར་བྱ་སྟེ། ཐོག་མར་རང་གི་སེམས་གང་ནས་བྱུང་ཞེས་རྒྱུད་ལ་བརྟགས་པས། གང་ནས་འབྱུང་ བའི་རྒྱུ་མ་རྙེད། ད་ལྟ་གང་ན་གནས། དབྱིབས་དང་ཁ་དོག་ཇི་ལྟ་བུ་ཞིག་འདུག་ཞེས་སོ་སོར་རྟོག་པའི་ཤེས་རབ་ཀྱིས་སེམས་ཀྱི་རང་གི་ངོ་བོ་གར་སྐྱེས་ལ་རྣམ་པར་དཔྱད་པས་ཅིར་ཡང་མ་བརྙེད་པ་ནམ་མཁའ་ལྟ་བུའི་ དོན་ལ་མཉམ་པར་བཞག་པར་བྱའོ། །ཡང་སྒོམ་བྱེད་ཀྱི་བློ་དེ་ཉིད་ལ་ཡང་སོ་སོར་རྟོག་པའི་ཤེས་རབ་ཀྱིས་ཡང་དང་ཡང་དུ་བརྟགས་པས་ཅིར་ཡང་མ་བརྙེད་པ་ནམ་མཁའ་ལྟ་བུའི་དོན་ལ་མཉམ་པར་བཞག་པས་ལམ་དང་ ༄༅། །མཚན་མར་འཛིན་པ་ཆོད་པར་བྱའོ། །རྗེས་ལ་གཉེན་པོ་ལ་ཞེན་ན། སངས་རྒྱས་ཀྱི་ཐུགས་མི་མཐོང་བས་འཁྲུལ་པ་ཆོད་པའི་རྗེས་ལ་རོ་མ་མྱོང་། རྗེས་མི་བཤུ། དམ་པས་གསུངས་པ། སྒྲོན་མེས་ནོར་བུ་བཙལ་ནས་རྙེད་པའི་ཚེ་སྒྲོན་མེ་ལ་མ་ཆགས་གསུངས། ཡུལ་མི་དམིགས་པར་སྒོམ་པ་དང་། ཡུལ་ཅན་གཉེན་པོ་ཡང་མི་དམིགས་པར་སྒོམ་པ་གཉིས་པོ་ལ། མི་གནས་པའི་སྦྱོར་བ་དང་། མི་ སྦྱོར་བའི་སྦྱོར་བ་གཉིས་སུ་གསུངས་ཤིང་མཉམ་པ་ཉིད་བཞི་བཞི་གསུངས་པ་ལས་གཉེན་པོ་མི་དམིགས་པར་སྒོམ་པ་ནི། ཡུལ་ཅན་མཉམ་པ་ཉིད་དུ་རྟོགས་པའི་སྦྱོར་བར་བསྟན་ཏོ། །རྣམ་པར་ཐར་པའི་སྒོ་སྨོན་པ་མེད་ པ་ནི། རང་གི་སེམས་ཀྱི་རང་བཞིན་མངོན་དུ་གྱུར་ནས། དྲི་མས་རྣམ་པར་དག་པ་ལ་འབྲས་བུ་ཐོབ་བོ་ཞེས་འཇོག་པས་ན་འབྲས་བུ་ལོགས་ནས་ཐོབ་རྒྱུ་མེད་པར་རྟོགས་པས་འབྲས་བུ་ལ་སྨོན་པ་མེད་པའི་དོན་རྟོགས་པ་ ཡིན་པས་སྨོན་པ་མེད་པའི་སྒོ་ཕྱེད་དོ། །སྒྲུབ་པ་རང་གི་ངོ་བོ་ལ་འདོམས་པའི་གདམས་ངག་བསྟན་ཟིན་ཏོ། །བདེན་པ་བཞི་ལ་འདོམས་པའི་གདམས་ངག་གི་དོན་ཉམས་སུ་ལེན་པའི་ཚུལ་ལ། སྤྱིར་འཁོར་འདས་ཀྱི་ ཆོས་ཐམས་ཅད་བདེན་པ་བཞིར་འདུས། ཐོར་པ་དོན་གཉེར་གྱི་རྟོག་ལྡན་གྱི་འཇུག་ལྡོག་གི་ཡུལ། བདེན་པ་བཞིར་མ་འདུས་པ་མེད། དེ་ལ་ཀུན་འབྱུང་གི་བདེན་པ་ནི། ཉོན་མོངས་པ་དང་དེས་ཀུན་ནས་བསླངས་ པའི་ལས་སོ། །ཀུན་འབྱུང་རྒྱུད་ལ་ཇི་ལྟར་སྐྱེ་བའི་ཚུལ་ནི། གཞི་སྨྲ་བསམ་བརྗོད་མེད་སྟོང་པ་ཉིད་ཀྱི་དོན་ལ་དངོས་པོར་བཟུངས་ཤིང༌། ལྷན་ཅིག་སྐྱེས་པའི་མ་རིག་པས་སྟོང་པ་ཉིད་ངོ་མ་ཤེས་པ་ལས་འཁྲུལ་ ཏོ༑ །དུས་ཇི་ཙམ་ནས་འཁྲུལ་ཞེ་ན་འཁོར་བའི་ཐོག་མ་སངས་རྒྱས་ཀྱིས་ཀྱང་མ་བརྙེད་བྱ་བ་ཡིན། བྱེ་བྲག་ཏུ་ཕུང་པོ་ལ་བདག་ཏུ་བཟུང་བ་ལས་འཁྲུལ་ལོ། །ཕུང་པོ་ལ་བདག་ཏུ་འཛིན་པ་ཞུགས་པས། ཡུལ་ མཐུན་པ་ལ་བརྟེན་ནས་འདོད་ཆགས་སྐྱེ། མི་མཐུན་པ་ལ་བརྟེན་ནས་ཞེ་སྡང་སྐྱེ། ཡུལ་བར་མ་ལ་བརྟེན་ནས་གཏི་མུག་སྐྱེ། དུག་གསུམ་ལ་བརྟེན་ནས་དུག་ལྔ་སྐྱེ། དེ་ལ་ཀུན་ནས་ཉོན་མོངས་པའི་རྟེན་ཅན་གྱི་རྟོག་ པ་ཞེས་བྱ། དཔེར ན་དབྱར་ཁའི་ས་གཞི་དང་འདྲ་སྟེ། སྣ་ཚོགས་སྐྱེའོ། །དེ་རྒྱུར་འགྲོ་ཚུལ་ནི། ས་སེར་ཅན་དང་འདྲ་སྟེ། དུག་ལྔའི་ནང་ནས་འདོད་ཆགས། འབྱུང་བ་ལྔའི་ནང་ནས་ཆུ། ནད་ལྔ་ལས་གྲང་ བའི་ནད་འབྱུང་། ན་ལུགས་ལྔ་ལས་ལྡང་དུབ། གདོན་ལྔ་ལས་མོ་གདོན་
Chinese
行持，给予无果与无愿。又，若将一切法确定为空性，则实执之法皆于自处解脱，故解脱之门为空性之门。断除对道之自性之显现之执着，故开启无相之门。证悟果为空性，故开启无愿之门。其中，首先应从修持四种盔甲之门进行区分，以进入之盔甲进入空性，使显现声之诸法，于显现之时即安住于空性，安住于空性之时，于未观察之面，显现为多种多样，故将轮回涅槃之诸法，证悟为显空不二之方式，以三摩地缘于显现而安住，于空性之状态中入定。 集中精力，于行住坐卧中，以正知精进。以返回之盔甲从实执中返回，以证悟空性之义，则对基地之实执全部彻底断除。以见之盔甲，以思所成之智慧，证悟事物之实相。以智慧之盔甲，断除对见所证悟之义之增益与诽谤，而体验其义。此智慧亦应具足二义，稳固之智慧，四魔不能动摇，如山王般，深奥之智慧，四魔不能探底，如海般。第二，道无相者，乃是于对治断除所断之时，若缘于道，且堕入相，则以对道之执着而束缚，故应知对治本身亦不应执为实有。应知所断与对治二者皆不可缘，如虚空之中央。首先，观察自心从何而来，于相续中观察，未能找到从何而来之因。现在处于何处？形状与颜色如何？以分别之智慧，对心之自性于何处产生进行分别观察，结果一无所获，应于如虚空般之义中入定。又，对修行之心本身，亦以分别之智慧反复观察，结果
English
Practice, giving without fruit and without aspiration. Moreover, if all dharmas are determined to be emptiness, then all dharmas of clinging to reality are liberated in their own place, therefore the gate of liberation is the gate of emptiness. Cutting off the attachment to the appearance of the self-nature of the path, therefore the gate of signlessness is opened. Realizing the fruit as emptiness, therefore the gate of wishlessness is opened. Among them, first, one should distinguish from the gate of practicing the four armors, entering emptiness with the armor of entering, so that all dharmas of appearance and sound abide in emptiness from the time of appearance, and while abiding in emptiness, on the unexamined face, they appear in various ways, so all dharmas of samsara and nirvana are realized as the way of non-duality of appearance and emptiness, with samadhi focusing on appearance and abiding, and entering samadhi in the state of emptiness. Concentrating the mind, one should strive in the four conducts of walking, staying, sitting, and lying down with mindfulness. With the armor of returning, one should return from clinging to reality, and by realizing the meaning of emptiness, all clinging to reality of the base is completely cut off. With the armor of view, one should realize the reality of things with the wisdom born of thought. With the armor of wisdom, one should cut off the addition and slander to the meaning realized by the view, and experience its meaning. This wisdom should also have two meanings, stable wisdom that cannot be shaken by the four maras, like a mountain king, and profound wisdom that cannot be fathomed by the four maras, like the sea. Second, the path of signlessness is when the antidote cuts off what is to be abandoned, if one focuses on the path, and falls into signs, then one is bound by attachment to the path, so one should know that the antidote itself should not be grasped as real. One should know that both what is to be abandoned and the antidote are not to be focused on, like the center of the sky. First, examine where your own mind comes from, examine in the continuum, and fail to find the cause of where it comes from. Where is it now? What is its shape and color? With discriminating wisdom, examine the nature of the mind where it arises, and as a result, nothing is obtained, and one should enter samadhi in the meaning like the sky. Also, the mind of practice itself is repeatedly examined with discriminating wisdom, and as a result
Chinese
如同虚空般的意义中安住，这也未曾寻得，是为道， 应当断除执著名相。之后如果执着于对治，因为不见佛陀的心意，所以在断除错乱之后没有品尝到滋味，不要追逐，圣者如是说： 如同灯寻找宝物，寻得之时不要执着于灯。观修无所缘境，以及观修无所缘境的对治，这二者被称作不住之瑜伽和不瑜伽之瑜伽，宣说了四种平等性，其中观修无所缘境，被阐释为证悟所缘境平等性的瑜伽。解脱之门——无愿，是说当自心本性显现，从垢染中彻底清净时，便能获得果位，因此了悟到果位并非从他处获得，从而领悟到无愿的意义，因此开启了无愿之门。已经阐释了将修行交付于自性的窍诀。关于修持交付四谛的窍诀之理，总的来说，轮回与涅槃的一切法都包含在四谛之中。散乱的、追求意义的、具有分别念的对境，没有不包含在四谛之中的。其中，集谛是指烦恼以及由烦恼所引发的行为。集谛在相续中如何产生的道理是：将基——离思离言的空性之义执着为实有，由于俱生无明不认识空性的真相而产生错乱。如果问从何时开始错乱，轮回的开端连佛陀也无法寻得。具体来说，是从执着五蕴为我而产生错乱。由于执着五蕴为我，依赖顺境而生贪，依赖逆境而生嗔，依赖中庸境而生痴，由三毒而生五毒，这被称为具有普遍烦恼之所依的分別念。例如如同夏天的地面，生长各种各样的东西。成为因的方式是：如同黄色的土地，五毒之中产生贪欲，五大元素之中产生水，五种疾病之中产生寒病，五种病态之中产生身心疲惫，五种魔之中产生女魔。
English
Remaining in equanimity in the meaning like the sky, which has not been found, is the path, One should cut off clinging to characteristics. Afterwards, if one clings to the antidote, because one does not see the mind of the Buddha, one does not taste the flavor after cutting off delusion. Do not chase after it. The holy ones have said: It is said that when a lamp searches for and finds a jewel, one should not cling to the lamp. Meditating on an objectless state and meditating on the antidote of the objectless state, these two are called the yoga of non-abiding and the yoga of non-yoga. Among the four equanimities that are taught, meditating on the objectless antidote is taught as the yoga of realizing the equanimity of the object. The gate of liberation, without aspiration, is that when the nature of one's own mind becomes manifest, and one is completely purified from defilements, one attains the result. Therefore, realizing that the result is not to be obtained from elsewhere, one understands the meaning of without aspiration, and thus opens the gate of without aspiration. The pith instructions for entrusting practice to one's own nature have been taught. Regarding the method of practicing the meaning of the pith instructions for entrusting the four truths, in general, all phenomena of samsara and nirvana are included in the four truths. Scattered, meaning-seeking, conceptual objects are not excluded from the four truths. Among them, the truth of the origin is the afflictions and the actions instigated by them. The way in which the origin arises in the continuum is: the basis, the meaning of emptiness that is beyond thought and expression, is grasped as a real entity, and delusion arises from the co-emergent ignorance that does not know the true nature of emptiness. If one asks from what time delusion arises, even the Buddha could not find the beginning of samsara. Specifically, delusion arises from grasping the aggregates as self. Because of the entry of grasping the aggregates as self, attachment arises depending on favorable circumstances, aversion arises depending on unfavorable circumstances, and ignorance arises depending on neutral circumstances. From the three poisons, the five poisons arise. This is called the conceptual thought that is the basis of universal affliction. For example, it is like the ground in summer, where various things grow. The way it becomes a cause is: like yellow earth, from among the five poisons, desire arises; from among the five elements, water arises; from among the five diseases, cold disease arises; from among the five ailments, lethargy arises; from among the five demons, female demons arise.