Tibetan
དུག །ལས་ཀྱི་མཐའ་མ་ལོག་པར་མི་འདུག །མ་ཐོབ་པའི་ལོངས་སྤྱོད་པ་དང་ཕྲད། ལོངས་སྤྱོད་སླུ་བྱེད་སྙིང་པོ་མེད་པར་འབད་རྩོལ་བྱས་པ་དོན་ མེད་པ། དོན་ཕྱིན་ཅི་ལོག་སླུ་བྱེད་དུ་འདུག་པ་ལ། དེ་ལྟར་མ་རྟོགས་པར་ལོངས་སྤྱོད་དེ་གཡོ་སྒྲ་དང་ཟོལ་ཟོག་གིས་འབྱུང་སྙམ་ནས། ཡ་ང་བའི་ལོངས་སྤྱོད་གསོག །སྡིག་པ་རང་སྨིན། ལོངས་སྤྱོད་དེ་གཞན་ གྱི་སྦྱིན་པའི་འབྲས་བུ་སད་པར་བྱས་པའི་ཚེ་འཆི་ཁར་བུ་ཚ་ལ་སོགས་པ་ལ་སྟེར་བའི་དུས་སུ་ངས་དཀའ་ལས་འདི་སྙེད་ཅིག་བྱས་པ་ཡིན་ཏེ། ངས་ཁྱེད་ལ་སྦྱིན་པས་དྲིན་ཆེ་བ་ཡིན་ཟེར་ཡང་ཁྱོད་ཁོང་ལ་དྲིན་ཆེ་བ་མ་ཡིན། སྦྱིན་པ་བཏང་བ་སྔོན་དུ་མ་སོང་བར་ལོངས་སྤྱོད་ཐོབ་པ་སངས་རྒྱས་ཀྱིས་མ་གསུངས། ཁོས་ཁྱོད་ཀྱི་ལོངས་སྤྱོད་ཐོབ་པ་ནི་སྐྱེ་བ་སྔ་མར་སྦྱིན་པ་བཏངས་པས་ཁོའི་སྦྱིན་པའི་རྐྱེན་དེ་ཁྱོད་ཀྱིས་སད་པར་བྱས་པ་ཙམ་ཡིན། ཁྱོད་རང་གིས་མི་ཚེ་སྡུག་བསགས་བྱས་པའི་ལོངས་སྤྱོད་དེ་ནི་དཔེར་ན། གླ་ཁོལ་གྱིས་འབད་རྩོལ་བྱས་པའི་ལོངས་སྤྱོད་ཁྱིམ་བདག་གིས་ཁྱེར་བའམ། སྦྲང་མས་བསགས་པའི་སྦྲང་རྩི་སྲོག་ཆགས་གཞན་གྱིས་ཁྱེར་པ་ བཞིན་ནོ། །དེ་ལྟ་བུའི་ཆོས་ཅན་ཡིན་ཡང་ལས་རྒྱུ་འབྲས་ལ་རྨོངས་པ་དང་། འཇིག་རྟེན་གྱི་རྟོག་པས་བློ་གཡེངས་པས་མ་ཚོར། འཆི་ཁར་རང་གིས་བསགས་པ་ལ་རང་དབང་མེད། རྣམ་སྨིན་ནི་རང་ལ་འབྱུང་། ལོངས་སྤྱོད་ནི་རབས་ཆད་ལྟ་བུ་ཡིན། གཞན་གྱིས་ཁྱེར་ཙ་ན། རང་གིས་རང་ལ་འགྱོད་དེ། དཔེར་ན་གསེར་བརྡུགས་པ་ལྟ་བུའོ། །དེ་ཡང་གྲོགས་པོ་ཀུན་གྱིས་གསེར་མང་པོ་བརྙེད་ནས་ཡུལ་དུ་འགྲོ་ཙ་ན། བ བསོད་ཆུང་འགའ་ཞིག་གིས་ཇི་སྙེད་ཀྱི་ས་བརྐོས་ནས་སའི་ཕུང་པོ་རི་རབ་ཙམ་སྤངས། ཁུང་བུ་གཏིང་རིང་པོ་མིག་གིས་མི་མཐོང་བ་ནི་མར་ལ་བྲུས། ས་རྡིབ། དེ་ཤི་དེ་ཆད་མང་པོ་བྱས། བརྒྱགས་ཐམས་ཅད་ནི་ ཟད༑ གོས་ཐམས་ཅད་ནི་སྣལ་མར་སྤུངས་ཀྱིས་སོང་། ལུས་ངལ་ཞིང་དུབ་པའི་མཐར་ལྷུངས། ལུས་ཤ་ཤུས་ཁྲག་ལོང་དུ་སོང་། ལག་པ་ཐམས་ཅད་སེར་གར་སོང་སོང་དུ་བྱས་ཀྱང་། ཡུལ་དུ་འགྲོ་ཁར་ གསེར་སེ་བ་གཅིག་གམ། ནས་ཙམ་མམ་སྲན་མ་ཙམ་གཅིག་ཀྱང་འཁྱེར་རྒྱུ་མེད་པས། རང་གི་རང་ལ་ཡི་མུག་ཅིང་འགྱོད་དེ། ང་འདྲ་བ་བསོད་ཟད་གཅིག་འོང་བ། ཁོང་འདི་ཙམ་ཁྱེར་ཙ་ན། ང་ལ་ཅི་ཡང་ མེད་པ། ངས་བྱས་པ་དོན་མེད་འདི་ཙམ་ཞིག་བྱེད་པ་བསྙམས་ནས་སྐྱག་ལོག་འདུག་སྐད། དཔེ་དེ་བཞིན་དུ་རང་འཆི་ངོ་ཤེས་པའི་དུས་ཤིག་བྱུང་བའི་དུས་སུ། སྔར་གྱི་བསྡད་ཚོ
Chinese
毒！业的尽头不返回。（指）未获得的享受与（你）相遇。享受是欺骗性的，无有实义，努力是无意义的。事情完全颠倒，成了欺骗。像这样不明白，认为享受是通过欺骗和虚伪产生的。积累可怕的享受，罪恶自然成熟。当享受成为唤醒他人布施果报的助缘时，临终时对儿女等说：“我做了这么多苦工，我布施给你们，你们应该感谢我。”但你并不值得他们感谢。没有先前的布施，获得享受，佛陀没有这样说过。他获得你的享受，仅仅是因为前世布施，你只是唤醒了他的布施之缘而已。 你自己一生辛苦积累的享受，比如，雇工努力获得的享受被主人拿走，或者蜜蜂积累的蜂蜜被其他动物拿走一样。虽然是这样的法性，但由于对业果愚昧，被世间的妄念所迷惑，所以没有察觉。临终时，对自己积累的（财富）没有自主权，异熟果报只能自己承受。 享受如同绝嗣一般。当被别人拿走时，自己会后悔，比如淘金一样。还有，当所有的朋友都找到很多金子要回故乡时，一些福薄的人挖掘了很多土，堆积的土堆积如须弥山。挖的洞深不见底，结果土塌了，死了很多人。所有的食物都耗尽了，所有的衣服都堆成了线团。身体疲惫不堪，最终倒下。身体血肉模糊，双手磨出了老茧。但是，在回故乡的时候，连一颗金粒，或者一粒大麦，或者一粒豆子都带不走。对自己感到厌恶和后悔，心想：“像我这样福薄的人啊，他们拿走这么多，我却什么都没有。我做的这些无意义的事情。”然后像吃了泻药一样难受。同样，当自己意识到临终的时候，回想起以前的所作所为。
English
Poison! The end of karma does not return. (It refers to) encountering enjoyment that has not been obtained. Enjoyment is deceptive, without real meaning, and effort is meaningless. Things are completely reversed, becoming deception. Not understanding it this way, thinking that enjoyment arises through deception and hypocrisy. Accumulating terrible enjoyment, sin naturally ripens. When enjoyment becomes a condition for awakening the fruit of others' generosity, at the time of death, saying to children and others, "I have done so much hard work, I give to you, you should be grateful to me." But you are not worthy of their gratitude. Without prior generosity, obtaining enjoyment, the Buddha did not say so. He obtains your enjoyment only because of generosity in a previous life, you are only awakening his condition of generosity. The enjoyment that you have accumulated through a lifetime of hard work is like the enjoyment obtained by a hired worker being taken away by the master, or the honey accumulated by bees being taken away by other animals. Although it is such a Dharma nature, due to ignorance of karma and being deluded by worldly thoughts, it is not noticed. At the time of death, one has no autonomy over the (wealth) one has accumulated, and one can only bear the result of the ripening. Enjoyment is like being childless. When it is taken away by others, one will regret it, like panning for gold. Also, when all the friends have found a lot of gold and are about to return to their homeland, some people with little merit dig a lot of soil, and the piles of soil are as high as Mount Sumeru. The dug holes are bottomless, and as a result, the soil collapses, and many people die. All the food is exhausted, and all the clothes are piled up into balls of yarn. The body is exhausted and eventually falls down. The body is covered in blood and flesh, and calluses are worn out on the hands. However, when returning to the homeland, not even a grain of gold, or a grain of barley, or a bean can be taken away. One feels disgusted and regretful with oneself, thinking, "Oh, such a person with little merit like me, they take away so much, but I have nothing. These meaningless things I have done." Then it feels as uncomfortable as having taken a laxative. Similarly, when one realizes the time of death, recalling what one has done before.