Tibetan
བཞིན་གྱི་ནོར་བུ་ལས་དགོས་འདོད་ཐམས་ཅད་འབྱུང་བ་བཞིན་དུ། དགེ་བའི་བཤེས་གཉེན་དེ་ལ་བརྟེན་ནས་དཀར་པོའི་ཆོས་ཐམས་ཅད་འབྱུང་ངོ་། །དགེ་བའི་བཤེས་གཉེན་ནི་དབྱར་ཁའི་ས་གཞི་དང་འདྲ་སྟེ། དབྱར་ཁའི་ས་གཞི་ལ་བརྟེན་ནས་སྐྱེ་ཤིང་ནགས་ཚལ་དང་ལོ་ཐོག་ལ་སོགས་ པ་ཐམས་ཅད་སྐྱེ་བ་བཞིན་དུ། དགེ་བའི་བཤེས་གཉེན་ལ་བརྟེན་ཏེ་གནས་སྐབས་དང་མཐར་ཐུག་གི་ཡོན་ཏན་ཐམས་ཅད་འབྱུང་ངོ་། །དགེ་བའི་བཤེས་གཉེན་ལ་འདུན་པ་སྐྱེས་པའི་འོག་ཏུ། བསམ་པ་དང་ལྡན་པའི་ སེམས་བསྐྱེད་མི་འགྱུར་བ་གསེར་བཟང་པོ་ལྟ་བུ་དགོས་ཏེ། གསེར་དེ་བདར་བ་དང་བཙོ་བསྲེགས་གང་བྱས་ཀྱང་སེར་པོ་ལས་མི་འགྱུར་བ་བཞིན་དུ། དགེ་བའི་བཤེས་གཉེན་ལ་མོས་པ་དང་འདུན་པ་མི་འགྱུར་བ་བརྟན་ པོ་བྱེད་པ་གལ་ཆེའོ། །དེ་སྐྱེས་ན། ལྷག་པའི་བསམ་པ་ཟླ་བ་ཚེས་པ་ལྟ་བུ་དགོས་ཏེ། དཔེར་ན་ཟླ་བ་ཚེས་གཅིག་ནས་ཉའི་བར་དུ་ཇེ་འཕེལ་དུ་འགྲོ་བ་བཞིན་དུ། དགེ་བའི་བཤེས་གཉེན་ལ་འདུན་པ་གོང་ནས་གོང་ དང་མཐར་ཐུག་གི་ཡོན་ཏན་འབྱུང་བའི་ཕྱིར་ཆོས་ལ་འདུན་པ་ཡོན་ཏན་ཐམས་ཅད་ཀྱི་རྟེན་ཡིན་ནོ། །ཐོག་མར་ཆོས་ལ་འདུན་པ་སྐྱེས་པ་ཙམ་གྱིས། ཆོག་གམ་སྙམ་ན་མི་ཆོག་སྟེ། རེས་ཆོས་བྱ་སྙམ། རེས་མི་བྱ་ སྙམ་ན། མི་འགྱུར་བ་གསེར་བཟང་པོ་ལྟ་བུའི་སེམས་བསྐྱེད་ལྡོག་པས་ན་རྟག་ཏུ་ཆོས་བྱེད་པའི་བསམ་པ་ལས་མི་འགྱུར་བ་གསེར་བཟང་པོ་ལྟ་བུ་དགོས་ཏེ། སྐྱིད་ཀྱང་ཆོས་བྱེད། སྡུག་ཀྱང་ཆོས་བྱེད། ན་ཡང་ ཆོས་བྱེད། མི་ན་ཡང་ཆོས་བྱེད། འདྲེས་གནོད་ཀྱང་ཆོས་བྱེད། མི་གནོད་ཀྱང་ཆོས་བྱེད། བསོད་ནམས་ཆེ་ཡང་ཆོས་བྱེད། བསོད་ནམས་ཆུང་ཡང་ཆོས་བྱེད། མི་རྩིས་ཆེ་ཡང་ཆོས་བྱེད། མི་རྩིས་ཆུང་ ཡང་ཆོས་བྱེད་དེ། རྐྱེན་གང་གིས་ཀྱང་མི་འགྱུར་བར་བསམ་པ་ཆོས་བྱེད་པ་ལ་ཉེ་བར་གནས་སོ། །དེ་ལྟར་གྱུར་པའི་ཚེ་ཟླ་བ་ཚེས་གཅིག་ནས་ཉའི་བར་དུ་འཕེལ་བ་བཞིན་དུ་ཆོས་ལ་འཇུག་པའི་ལྷག་པའི་བསམ་པ་ཡང་ གོང་ནས་གོང་དུ་ཇེ་འཕེལ་དུ་འགྲོ་བར་བྱ་དགོས་སོ། །གཉིས་པ་འཇུག་པ་སེམས་བསྐྱེད་ལ། སྦྱོར་བ་མེ་ལྟ་བུ་ནི། དཔེར་ན་མེ་བུད་ཤིང་ལ་སྦྱར་བས་བུད་ཤིང་སྲེག་པར་བྱེད་པ་དེ་བཞིན་དུ་དགེ་བའི་ཆོས་ལ་དངོས་སུ་ ༄༅། །སྦྱོར་བས་མི་དགེ་བ་བུད་ཤིང་དང་འདྲ་བ་སྲེག་པར་བྱེད་པ་ཡིན་ནོ། །སྦྱིན་སོགས་ཕར་ཕྱིན་དྲུག་ལ་ཞུགས་པས་མི་མཐུན་ཕྱོགས་སེར་སྣ་ལ་སོགས་པའི་བུད་ཤིང་སྲེག་པར་བྱེད་པ་ལྟ་བུའོ། ། སྦྱིན་པའི་ཕར་ཕྱིན་དང་ལྡན་པའི་སེམས་བསྐྱེ
Chinese
正如如意宝珠能生出一切所需所愿一样，依靠善知识能生出一切白净之法。善知识如同夏季的大地，如同依靠夏季的大地能生长出树木森林和庄稼等一切一样，依靠善知识能生出暂时和究竟的一切功德。在对善知识生起渴求之后，需要像纯金一样不变的意乐菩提心，如同黄金无论锤打还是冶炼都不会变成其他颜色一样，对善知识的信仰和渴求不改变，坚定不移非常重要。生起这种心之后，需要像初一的月亮一样增上的意乐，譬如初一到十五的月亮逐渐增长一样，为了对善知识的渴求越来越增上，以及生起究竟的功德，对法的渴求是所有功德的基础。最初仅仅生起对法的渴求还不够，如果一会儿想修法，一会儿又不想修法，因为像纯金一样不变的意乐菩提心会退转，所以需要像纯金一样，无论快乐也修法，痛苦也修法，生病也修法，不生病也修法，鬼神作祟也修法，不作祟也修法，福报大也修法，福报小也修法，受人尊重也修法，不受人尊重也修法，无论什么因缘都不能改变，心安住在修法上。如果能这样，就像初一到十五的月亮一样，进入佛法的增上意乐也要越来越增上。第二是进入菩提心，加行如同火一样，譬如火靠近木柴就能焚烧木柴一样，对善法的实际 以加行能焚烧如同木柴一样的不善。如同进入布施等六度，能焚烧与此不相顺的悭吝等木柴一样。 具有布施波罗蜜多的菩提心。
English
Just as a wish-fulfilling jewel brings forth all that is needed and desired, so too, relying on a virtuous spiritual friend brings forth all pure white Dharma. A virtuous spiritual friend is like the earth in summer; just as relying on the earth in summer allows all things like trees, forests, and crops to grow, so too, relying on a virtuous spiritual friend brings forth all temporary and ultimate qualities. After generating longing for a virtuous spiritual friend, one needs an unwavering aspiration Bodhicitta like pure gold; just as gold does not change from yellow no matter how it is hammered or smelted, it is very important to make one's faith and longing for a virtuous spiritual friend unwavering and steadfast. Once that is born, one needs an increasing aspiration like the waxing moon; for example, just as the moon from the first to the fifteenth day of the lunar month gradually increases, so too, in order for longing for a virtuous spiritual friend to increase more and more, and to generate ultimate qualities, longing for the Dharma is the basis of all qualities. It is not enough to merely generate longing for the Dharma at first; if one sometimes thinks of practicing Dharma and sometimes does not, because the unwavering aspiration Bodhicitta like pure gold will regress, one needs to be like pure gold, never changing from the thought of always practicing Dharma: happy, one practices Dharma; suffering, one practices Dharma; sick, one practices Dharma; not sick, one practices Dharma; harmed by spirits, one practices Dharma; not harmed, one practices Dharma; great merit, one practices Dharma; little merit, one practices Dharma; respected by others, one practices Dharma; not respected, one practices Dharma; no matter what the circumstances, one's mind remains close to practicing Dharma without changing. When that happens, just as the moon increases from the first to the fifteenth day of the lunar month, the increasing aspiration to enter the Dharma must also be made to grow more and more. Secondly, entering the Bodhicitta, the preparatory action is like fire: for example, just as fire applied to firewood burns the firewood, so too, actually applying oneself to virtuous Dharma causes one to burn non-virtue, which is like firewood. Like engaging in the six perfections such as generosity, one burns firewood such as miserliness, which is contrary to them. Bodhicitta endowed with the perfection of generosity.
Tibetan
ད་ཉམས་སུ་ལེན་པའི་ཚུལ་ལ། ཐོག་མར་བསམ་པའི་གོ་བགོ་བ་དང༌། ཇི་ལྟར་འཇུག་པའི་ཚུལ་ལོ། །དང་པོ་ལ། ཐོག་མར་སྦྱིན་པ་ལ་འདུན་པ་ས་ལྟ་བུ་དང་། དེ་ ནས་སྦྱིན་པ་གཏོང་བའི་བསམ་པ་མི་འགྱུར་བ་གསེར་བཟང་པོ་ལྟ་བུ་དང་། དེ་ནས་སྦྱིན་པ་གཏོང་བའི་བསམ་པ་གོང་ནས་གོང་དུ་ཇེ་འཕེལ་དུ་འགྲོ་བ་ཟླ་བ་ཚེས་པ་ལྟ་བུ་དང་། དེ་ནས་སྦྱིན་པ་གཏོང་བ་ལ་ཞུགས་པས་ སེར་སྣ་བུད་ཤིང་དང་འདྲ་བ་སྲེག་པར་བྱེད་པ་ལ་བསླབ་པར་བྱའོ། །གཉིས་པ་ཇི་ལྟར་འཇུག་པའི་ཚུལ་ལ། བདེན་པ་བཞི་ལ་གཞི་བཅའ་བ་དང་། དགེ་བའི་བཤེས་གཉེན་ལ་བརྟེན་པ་དང་། ཐབས་ཤེས་རབ་ གཉིས་ལ་སློབ་པའི་ཚུལ་དང་། སྒྲུབ་པ་བཞི་ལ་སློབ་པའི་ཚུལ་ལོ། །དང་པོ་ནི། སེར་སྣ་ནི་ཀུན་འབྱུང་གི་བདེན་པ་སྟེ། དེ་ཡང་སྐྱེ་བ་སྔ་མར་སེར་སྣའི་སྟོབས་ཀྱིས་སྦྱིན་པ་མ་བཏངས། ཚེ་འདིར་ཡང་མི་ གཏོང་༑ གཏོང་ཡང་མ་དག་སྟེ། དངོས་པོ་མ་དག་པ་དུག་དང་མཚོན་ལ་སོགས་པ་དང་། བསམ་པ་མ་དག་པ་འཁོར་གསུམ་དུ་བརྟགས། བསྔོ་བ་མ་དག་པ་འཁོར་བའི་བདེན་འབྲས་སམ། རྒྱ་ཆུང་བ་ཉན་ཐོས་ དང་༑ རང་སངས་རྒྱས་སུ་བསྔོས་པའོ། །བསྔོ་བ་མ་དག་པས་མ་ཐོབ་པའི་ལོངས་སྤྱོད་དང་ཕྲད་དེ་ལུས་ངག་ཡིད་གསུམ་ཚེགས་དང་བཅས་པ་ལས་འབྱུང་བའམ། དགྲ་བགེགས་ཀྱི་གནོད་པ་མང་བ་དང་། གཞན་ལ་སྟེར་ཡང་མི་ནུས། རང་གིས་ཀྱང་ལོངས་སྤྱོད་མི་ནུས། ནོར་འདི་བདག་གི་རང་སྟོབས་ལས་བྱུང་བ་ཡིན། དེ་ཚེ་གཞུག་ཏུ་ཟད་ན་མི་འོང་བསྙམས་ནས། རང་གིས་རང་ལ་བསྲིས་ནས། ལྟོ་རྒྱབ་ལ་ གྱོང་བསྐུར་ཞིང་། སེར་སྣས་ལོངས་སྤྱོད་དབང་མེད། བཟའ་ཡིས་མི་ཟད་པའི་ཟས་ཡོད་ཀྱང་ཟ་མི་ནུས། བགོ་ཡིས་མི་ཟད་པའི་གོས་ཡོད་ཀྱང་། གོན་མི་ནུས་པར་ཆང་གི་ཐེམ་བུ་ལྟར་བསྲི་བ་སྟེ། མདོ་ལས། སྐྱེ་བོ་ངན་པ་སེར་སྣ་ཅན། །དེ་ནི་ཁྱི་ཡི་ལྕེ་དང་འདྲ། །ཞེས་སོ། །ཁྱི་དེ་བསྐོམས་ནས། རྒྱ་མཚོ་དང་ཕྲད་ཀྱང་ནར་གྱིས་འཐུང་མི་ཤེས་པར་ལྕེས་ལྡག་པ་ལྟར། སེར་སྣ་ཅན་ཡང་དེ་བཞིན་ནོ། །དེ་ལྟར་ནོར་ལ་ ཆགས་པས་གཞུག་ཏུ་རྟོག་པ་མཐའ་རྒྱས་པར་འགྱུར་ཏེ། ཟས་ནོར་གྱི་དངོས་པོ་ལ་ཆགས། དེ་གཞན་གྱིས་ཁྱེར་བ་ལ་ཞེ་སྡང་ཞིང་། གཞན་གྱིས་ཁྱེར་གྱིས་དྭོགས་ནས་འཆིང་། གཞན་ལ་སྦྱིན་པ་བཏངས་ན་ཕུན་ སུམ་ཚོགས་པ་ཡིན་པ་ལ། གཞན་ལ་གཏོང་བ་མ་ཤེས་པའི་གཏི་མུག །དུག་གསུམ་ལ་བརྟེན་ནས་ཟས་དུག་ཅན་བཞིན་དུ་འཆིང་བར་འགྱུར་རོ། །སྔོན་དང་ཕྱི་མཐའ་ལ་ལེགས་པར་བརྟགས་ན། ལོ་ ༄༅། །དག་ཀྱང་ཐོབ་པའི་ལོངས་སྤྱོད་དུ་མི་འ
Chinese
现在是修习的方法：首先是调整心态，以及如何进入（修习）。第一，首先，对于布施的意愿要像大地一样；然后，布施的意念不变，要像纯金一样；然后，布施的意念越来越增长，要像上弦月一样；然后，开始布施，就要学习像焚烧木柴一样烧掉悭吝。第二，如何进入（修习）：要以四圣谛为基础，依靠善知识，学习方便和智慧二者，以及学习四种修行。第一，悭吝是集谛的真谛。这是因为前世因悭吝的缘故没有布施，今生也不布施。即使布施也不清净，不清净的物品如毒药和武器等，不清净的意念是执着于三轮，不清净的回向是回向于轮回的果报，或是回向于小乘的声闻和缘觉。不清净的回向会遇到未获得的受用，导致身语意三者充满劳累，或者遭受敌人的伤害，无法给予他人，自己也无法受用。心想：这些财富是我自己努力得来的，如果将来用完了就没有了。因此，对自己吝啬，亏待自己的饮食，被悭吝所束缚，无法自由受用。即使有吃不完的食物也无法享用，即使有穿不完的衣服也无法穿，像守着酒糟一样吝啬。经中说：恶劣的悭吝之人，就像狗的舌头一样。狗虽然口渴，即使遇到大海，也无法畅饮，只能用舌头舔舐。悭吝之人也是如此。因此，执着于财富，最终会产生无尽的妄念。执着于食物和财富，憎恨他人拿走，怀疑他人会拿走而加以束缚。布施给他人本是圆满，却因愚昧而不知布施。依靠贪嗔痴三毒，像有毒的食物一样被束缚。如果仔细观察前后，即使获得清净的受用，也无法
English
Now, the method of practice: First, adjust the mindset, and how to enter (practice). First, initially, the desire for generosity should be like the earth; then, the intention to give should be unwavering, like pure gold; then, the intention to give should increase more and more, like a waxing moon; then, upon engaging in generosity, one should learn to burn away stinginess like burning firewood. Second, how to enter (practice): one should base oneself on the Four Noble Truths, rely on virtuous spiritual friends, learn both skillful means and wisdom, and learn the four practices. First, stinginess is the truth of the origin of suffering. This is because in previous lives, due to the power of stinginess, one did not give. In this life, one still does not give. Even if one gives, it is impure. Impure objects are like poison and weapons, etc. Impure thoughts are clinging to the three spheres (of giver, receiver, and gift). Impure dedication is dedicating to the fruits of samsara, or dedicating to the lesser vehicles of Hearers and Solitary Realizers. Impure dedication will encounter unenjoyed possessions, leading to weariness of body, speech, and mind, or much harm from enemies and obstacles. One cannot give to others, nor can one enjoy oneself. One thinks: "These riches came from my own efforts. If they are used up in the future, there will be none left." Therefore, one is stingy with oneself, depriving oneself of food and clothing. Bound by stinginess, one has no control over enjoyment. Even if there is inexhaustible food, one cannot eat it. Even if there is inexhaustible clothing, one cannot wear it, being as stingy as guarding dregs of beer. The sutra says: "A wicked, stingy person is like a dog's tongue." The dog, though thirsty, even if it encounters the ocean, cannot drink deeply, but only licks with its tongue. A stingy person is the same. Therefore, clinging to wealth will eventually lead to endless thoughts. One clings to food and wealth, hates others taking it, suspects others will take it and binds it up. Giving to others is perfect, but due to ignorance, one does not know how to give. Relying on the three poisons of greed, hatred, and delusion, one is bound like poisoned food. If one examines the beginning and end well, even if one obtains pure enjoyment, one cannot...