Tibetan
སྐད་ཅིག་ཀྱང་སྡོད་མི་ཁོམ། འཁོར་བའི་མཚན་ཉིད་ཤེས་པས་འཁོར་བ་ལས་ཡིད་འབྱུང་། ཡོན་བདག་གི་ངོ་སྲུང་གི་གཡེང་བ་དང་བྲལ་ནས་གཅིག་པུ་རི་ ཁྲོད་དགོན་པ་འགྲིམ། ཚེ་ལ་ལོང་མེད་པར་གོ་བས་ཉིན་མཚན་དགེ་སྦྱོར་གྱིས་འདེད། སྣང་བ་འཁྲུལ་པར་གོ་བས་བློ་འཁྲུལ་ཕྱིར་མི་འབྲང་བ་གལ་ཆེའོ། །སྟོང་ཉིད་ཀྱི་དོན་ལ་དངོས་པོར་བཟུང་བས་འཁོར་བའི་ཆོས་ བྱུང་༑ འཁོར་བ་ལ་མཐའ་མེད། རིག་པ་གང་གིས་སྟོང་པར་རྟོགས་པ་དེ་གྲོལ་བར་འགྱུར། མྱ་ངན་འདས་པ་ལ་རྟེན་མེད། རིག་པ་གཏན་ལ་འབེབས་པའི་ཐབས་ལ་གྲངས་མེད། འཁོར་བ་ནི་ལམ་ཡངས་ལ་རྒྱ་ ཆེ༑ ཐར་པ་ནི་འཕྲང་དོག་འཛེག་དཀའ། གང་ཟག་ནི་བློ་བརྟུལ་ལ་སྙིང་རུས་ཆུང་། སེམས་ཅན་ནི་རྒྱ་ཆེ་ལ་དཔངས་འཐུག །ཆོས་བྱེད་ནི་ཉིན་མོའི་སྐར་མ་བས་ཀྱང་ཉུང༌། འཁྲུལ་པའི་ཐོག་ཏུ་ཡང་འཁྲུལ་ཉིང་ འཁྲུལ་བསྣན་པས་སྡུག་བསྔལ་ལས་ཐར་བར་དཀའ་བས། ཀུན་གཞིའི་གྱང་འགྱེལ་ན་ལས་ཀྱི་གཟུགས་བརྙན་རང་ཞི་ལ་འགྲོ་བའི་ཐབས་ལ་འབད་འཚལ། ལས་བྱ་བ་རང་རྒྱུད་པ་གྲུབ་པ་མེད། ཀུན་གཞི་སྟོང་པ་ལ་ དངོས་པོའི་བདག་ཏུ་བཟུང་། སྣང་བ་རང་སྣང་ལ་ཕྱི་རོལ་གྱི་དོན་བདེན་པར་བཟུང་། ཡིད་ཕྲ་མ་མཁན་གྱིས། ཕྱི་ནང་གཉིས་ཀྱི་ཐན་ཕྲིན་བྱས་པས། དེའི་བག་ཆགས་མཐུ་བརྟས་པ་ལ་ལས་ཀྱི་མིང་བཏགས་པ་ ༄༅། །ཡིན༑ དངོས་པོ་རང་རྒྱུད་པ་གྲུབ་པ་མེད། ཀུན་གཞིའི་ཞབས་བརྡོལ་ན་ལས་གསོག་པའི་སྣོད་མེད། ཡུལ་ལྔ་རང་གྲོལ་ན། ལས་གསོག་པའི་ཡུལ་མེད། ཡིད་རྩ་བ་དང་བྲལ་ན་ ལས་གསོག་པའི་མཁན་པོ་མེད། རྩ་བ་དང་བྲལ་བའི་སྡོང་པོ་ལ་ལོ་འདབ་མི་སྐྱེ། འཁོར་ལོའི་སྲོག་ཤིང་ཆག་ན་ཟོ་བས་ཆུ་མི་འདྲོངས། སྐྱེས་བུ་དོན་སྙིང་བཏོན་པས་ལག་པ་གཡོབ་མི་ནུས། རང་སེམས་རྒྱལ་པོ་ བཙོན་དུ་ཟིན་ན། ལས་ཀྱི་འབངས་ཆམ་ལ་ཕེབས། རྟོགས་པའི་ཉི་མའི་འོད་ཟེར་གྱིས་ལས་ཀྱི་སྐར་ཕྲན་ཐམས་ཅད་ཟིལ་གྱིས་གནོན་པར་མི་འགྱུར་རམ། གོ་ཆ་རྗེས་ལ་བསྐྱལ་ན་སྒྲུབ་པའི་མགོ་ནོན། ལུས་ངག་ ཡིད་གསུམ་དུག་ཚང་ནས་བཏོན་ན། ཉམས་ལེན་བོ་ཟགས་སུ་མི་འགྲོ། སྒྲུབ་པ་རི་ཁྲོད་དུ་བསྐྱལ་ན་ལྷ་དང་མཁའ་འགྲོ་མཉེས། ཐམས་ཅད་དགོས་མེད་དུ་བསྐུར་ན་ཏིང་ངེ་འཛིན་ལས་སུ་རུང་། སྒྲུབ་པ་པོ་ལམ་ རྟགས་དང་རྡོ་རུས་འཕྲོད་པ་གལ་ཆེ། སྔོན་འགྲོའི་ཆོས་བསྟན་ཟིན་ཏོ།། ་།།གདམས་ངག་དངོས་བསྟན་པ། གཉིས་པ་གདམས་ངག་དངོས་ལ། རྣམ་མཁྱེན་གྱི་ཆོས་བཅུ་སྟེ། ཇི་སྐད་དུ། སེམཾས་བསྐྱེད་པ་ དང་གདམས་ངག་དང༌། །ངེས་འབྱེད་ཡན་ལག་རྣམ་བཞི་དང༌། །སྒྲུབ་པ་ཡི་ནི་རྟེན་གྱུར་པ། །ཆོས་ཀྱི་དབྱིངས་ཀྱི་རང་བཞིན་དང་། །དམིགས་པ་དག་དང་ཆེད་དང་ནི། །གོ་ཆ་འཇུག་པའི་བྱ་བ་དང་། ། ཚོགས་ནི་ངེས་པར་འབྱུང་བཅས་རྣམས། །ཐུབ་པའི་རྣམ་ཀུན་མཁྱེན་པ་ཉིད། །ཅེས་སོ། །དེ་ལ་དང་པོ་སེམས་བསྐྱེད་ནི། གཞན་དོན་དུ་རྫོགས་པའི་བྱང་ཆུབ་ཐོབ་འདོད་ཀྱི་བློའོ། །འདི་ནི་ཐེག་པ་ཆེན་པོའི་རྨང་རྡོ་ ཡིན༑ རྫོགས་པའི་བྱང་ཆུབ་ཀྱི་རྩ་བ་ཡིན། འགྲོ་བ་བཤེས་མེད་ཀྱི་ཕ་མ་ཡིན། ཆུ་བོ་སྒྲོལ་བའི་གྲུ་ཡིན། མུན་པ་སེལ་བའི་སྒྲོན་མེ་ཡིན། བདུད་ཀྱི་གཡུལ་རྣམ་པར་སེལ་བ་ཡིན་པས། དཀར་པོའི་ཕྱོགས་ཀྱི་ དགེ་བ་གང་ལ་འཇུག་ཀྱང་། བྱང་ཆུབ་མཆོག་ཏུ་སེམས་བསྐྱེད་པས་ཟིན་པ་གལ་ཆེ། འདི་མེད་ན་ཡོན་ཏན་དུ་མས་བརྒྱན་ཀྱང་། ཐེག་པ་ཆུང་ངུ་ལས་མ་འདས། འདི་ཇི་ལྟར་བསྐྱེད་པར་བྱ་སྙམ་ན། ཐོག་མར་ སྙིང་རྗེ་མངོན་དུ་བྱས་པ་ལ་བརྟེན་ནས་སྐྱེ་སྟེ། སྙིང་རྗེའི་རྩ་བ་ཅན་ཡིན་པའི་ཕྱིར། ཇི་ལྟར་སྙིང་རྗེའི་རྩ་བ་ཅན་ཡིན་ཞེ་ན། སྐྱབས་འགྲོ་ལ་བརྟེན་ཏེ་ཐེག་པ་ཆེན་པོའི་རིགས་ཀྱི་ནུས་པ་སད་པ་ལས། གཞན་སྡུག་ བསྔལ་བ་མཐོང་བ་ན། གཞན་གྱི་སྡུག་བསྔལ་མི་བཟོད་པའི་བློ་སྐྱེའོ། །དེ་ལས་གཞན་སྡུག་བསྔལ་ལས་བྲལ་བར་འདོད་ཀྱི་གཞན་དོན་དོན་གཉེར་གྱི་བློ་སྐྱེས་ནས། གཞན་གྱི་སྡུག་བསྔལ་སེལ་བར་འདོད་པའི་ཐབས་ ལ་རྟོག་པར་མཛད་དོ། །དེའི་ཚེ་གཞན་དོན་དུ་ཆོས་ཀྱི་འཁོར་ལོ་བསྐོར་བ་ཉིད་སྡུག་བསྔལ་སེལ་བའི་ཐབས་སུ་རྟོགས་སོ། །དེ་ནས་གཞན་དོན་དུ་ཆོས་ཀྱི་འཁོར་ལོ་བསྐོར་བ་ལ་རྣམ་མཁྱེན་ཐོབ་དགོས་པར་གོ །དེ་ ༄༅། །ནས་གཞན་གྱི་དོན་དུ་བྱང་ཆུབ་ཐོབ་འདོད་ཀྱི་བློ་སྐྱེ་བར་འགྱུར་བས་ན་ཐེག་པ་ཆེན་པོའི་སེམས་བསྐྱེད་སྙིང་རྗེའི་རྩ་བ་ཅན་དུ་བསྟན་ཏོ། །མདོ་སྡེ་རྒྱན་ལས། དེ་ཡི་རྩ་བ་སྙིང་རྗེར་འདོད། ། ཅེས་གསུངས་སོ། །སེམས་བསྐྱེད་ལ་གཉིས་ཏེ། སྨོན་པ་སེམས་བསྐྱེད་དང་། འཇུག་པ་སེམས་བསྐྱེད་དོ། །དང་པོ་ནི། ཐོག་མར་གཞན་དོན་དུ་བྱང་ཆུབ་ཐོབ་འདོད་ཀྱི་བློ་སྐྱེས་པ་གང་ཡིན་པའོ། །དེ་སྐྱེས་པ་ ཙམ་གྱིས་བྱང་ཆུབ་མི་ཐོབ་པས་དེའི་བསླབ་བྱ་ལ་སློབ་དགོས་སོ། །བསླབ་བྱ་ལ་བསླབས་ནས། བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའི་སྡོམ་པའི་གྲོགས་ཀྱིས་ཟིན་པ་ན། སྔར་གྱི་བློ་ཡི་རྒྱུན་འཇུག་པ་སེམས་བསྐྱེད་དུ་གནས་འཕོ་བ་ ཡིན་ནོ། །བསླབ་བྱ་ལ་ངེས་པར་བྱ་བའི་ཆོས་གསུམ་ནི། ཐེག་ཆེན་གྱི་དགེ་བའི་བཤེས་གཉེན་ལ་གུས་པ། དཀོན་མཆོག་གསུམ་གྱི
Chinese
片刻也不得停留，了知轮回之自性，故从轮回中生起厌离。远离供养施主之应酬，独自前往山间寺庙。领悟到生命没有空闲，故日夜精进修持善法。领悟到显现是错乱的，故不随心之错乱而行至关重要。执著于空性之义为实有，故生起轮回之法。轮回无有边际。以任何智慧证悟空性，即得解脱。涅槃无有依处。确定智慧之方法无数。轮回乃宽广之路，解脱乃狭窄难攀之险径。补特伽罗乃愚钝且缺乏毅力者。有情乃广阔且厚重者。修行者比白日之星辰还要稀少。在错乱之上又增添错乱之错乱，故难以从痛苦中解脱。若阿赖耶之墙倒塌，则努力使业之影像自然寂灭之方法。业非自成。于空性之阿赖耶执著为实有之自体。于自显之显现执著外境为真实。以意识为离间者，行内外二者之离间语，彼之习气力量增长，名之为业。 是也。事物非自成。若阿赖耶之基底破裂，则无有积业之容器。若五境自然解脱，则无有积业之境。若意识脱离根本，则无有积业之作者。脱离根本之树木不生枝叶。若轮之轴心断裂，则水桶无法汲水。若士夫取出精髓，则无法挥动手臂。若自心国王被囚禁，则业之臣民皆会臣服。证悟之日光芒，岂不压倒一切业之星辰？若铠甲穿反，则会颠倒修行之开端。若将身语意三者从毒窝中取出，则修行不会变为漏洞。若将修行置于山间，则令天神与空行母欢喜。若将一切皆置之不理，则能胜任三摩地。修行者之路相与石骨相合至关重要。前行之法已宣说完毕。正行之口诀开示。二者正行之口诀，乃十种遍知之法，如是说：发心与口诀，以及决择支分等。
English
There is no time to stay even for a moment. Understanding the nature of samsara, one develops renunciation from samsara. Separated from the distractions of pleasing patrons, one goes alone to mountain monasteries. Understanding that life has no leisure, one pursues virtue day and night. Understanding that appearances are deluded, it is crucial not to follow the delusions of the mind. Grasping the meaning of emptiness as substantial, the phenomena of samsara arise. Samsara has no end. Whatever wisdom realizes emptiness, that becomes liberation. Nirvana has no basis. There are countless methods for establishing wisdom. Samsara is a wide and broad path, while liberation is a narrow and difficult path to climb. Individuals are dull-witted and lack perseverance. Sentient beings are vast and thick. Practitioners are fewer than the stars in the daytime. Adding delusion upon delusion, it is difficult to escape suffering. If the wall of the alaya collapses, strive for the method by which the karmic images naturally subside. Actions are not self-established. Grasping the empty alaya as having substantial self. Grasping appearances as self-appearing and external objects as true. With the mind as a slanderer, making slanderous speech between inner and outer, the power of its imprints increases, and that is called karma. It is so. Things are not self-established. If the base of the alaya is broken, there is no container for accumulating karma. If the five objects are naturally liberated, there is no object for accumulating karma. If the mind is separated from its root, there is no agent for accumulating karma. A tree separated from its root does not grow branches and leaves. If the axle of a wheel is broken, the bucket cannot draw water. If a person extracts the essence, he cannot wave his arms. If the king of one's own mind is imprisoned, the subjects of karma will all submit. Will not the rays of the sun of realization overwhelm all the stars of karma? If armor is put on backwards, the beginning of practice is reversed. If the three doors of body, speech, and mind are taken out of the nest of poison, practice will not become leaky. If practice is taken to the mountains, the gods and dakinis will be pleased. If everything is abandoned as unnecessary, one will be capable of samadhi. It is crucial for the practitioner's path signs to match the stone bones. The preliminary teachings have been taught. The actual instructions are taught. Secondly, the actual instructions are the ten dharmas of omniscience, as it is said: Generation of bodhicitta and instructions, and the limbs of ascertainment, etc.
Chinese
四种，以及成为修持之所依。法界之自性，以及所缘等与目的，披甲之行事，以及集合定会生起等，是能仁的一切种智。如是说。其中首先是发心，乃为利他欲得圆满菩提之心。此乃大乘之基石，是圆满菩提之根本，是无友众生之父母，是度越河流之舟楫，是遣除黑暗之明灯，是能胜伏魔军者。故无论进入何种白法之善行，以菩提胜心摄持至关重要。若无此，纵以诸多功德庄严，亦未超脱小乘。当思如何生起此心？最初依于现前慈悲而生，因其具有慈悲之根本。如何具有慈悲之根本耶？乃依于皈依，从觉醒大乘种姓之能力中，见及他人痛苦时，生起不忍他人痛苦之心。由此生起欲令他人脱离痛苦之利他求利之心，从而思择欲除他人痛苦之方便。彼时，了知为利他而转法轮，即是遣除痛苦之方便。之后，了知为利他而转法轮，必须获得一切智。之后，为了他人的利益，想要获得菩提之心就会生起，因此，大乘发心被阐释为具有慈悲的根本。《经庄严论》中说：彼之根本立为悲。如是说。发心有二，愿菩提心和行菩提心。初者，乃最初为利他而生起欲得菩提之心者。仅生起此心，无法获得菩提，故须学习其学处。学习学处后，为菩萨戒之友所摄持，则先前之心之相续，便转为行菩提心。学处中必须确定之三法为：敬重大乘之善知识，以及三宝。
English
The four, as well as what becomes the basis of practice. The nature of the Dharmadhatu, as well as objects of focus, etc., and purpose, the activity of donning armor, as well as the assembly that will definitely arise, etc., are the omniscient wisdom of the Able One. Thus it is said. Among these, the first is the generation of Bodhicitta, which is the mind that desires to attain perfect enlightenment for the sake of others. This is the foundation stone of the Mahayana, the root of perfect enlightenment, the parents of beings without friends, the boat to cross the river, the lamp to dispel darkness, and the one who can conquer the armies of Mara. Therefore, no matter what virtuous action of the white side one enters, it is crucial to be embraced by the supreme Bodhicitta. Without this, even if adorned with many virtues, one has not transcended the Hinayana. How should this mind be generated? It arises initially based on manifesting compassion, because it has the root of compassion. How does it have the root of compassion? It is based on taking refuge, from awakening the potential of the Mahayana lineage, when seeing the suffering of others, the mind arises that cannot bear the suffering of others. From this arises the altruistic mind that desires others to be free from suffering, and thus one contemplates the means to remove the suffering of others. At that time, one realizes that turning the wheel of Dharma for the sake of others is the means to eliminate suffering. After that, one understands that to turn the wheel of Dharma for the sake of others, one must attain omniscience. After that, the mind that wants to attain enlightenment for the benefit of others will arise, therefore, the generation of the Mahayana Bodhicitta is explained as having the root of compassion. In the Ornament of the Sutras, it says: Its root is established as compassion. Thus it is said. There are two types of Bodhicitta: aspirational Bodhicitta and engaging Bodhicitta. The first is the one who initially generates the mind that desires to attain enlightenment for the sake of others. Merely generating this mind does not attain enlightenment, so one must study its precepts. After studying the precepts, being embraced by the friend of the Bodhisattva vows, then the continuum of the previous mind transforms into engaging Bodhicitta. The three things that must be determined in the precepts are: respect for the virtuous friend of the Mahayana, and the Three Jewels.