Tibetan
གས་པ་བཅུ་གཅིག་ནི། སྒྲོ་འདོགས་གཅོད་པའི་དམིགས་པ་ཡིན་པས་སྔ་མ་ རྣམས་ཀྱི་ཡན་ལག་ཏུ་འཆད་དོ། །ཆེད་དུ་བྱ་བ་ནི། ཐོབ་བྱའི་འབྲས་བུ་ཡིན་པས་ཉམས་སུ་བླང་བྱའི་ངོ་བོར་མི་སྟོན་ནོ། །གོ་ཆའི་སྒྲུབ་པ་ནི། སྦྱིན་སོགས་རེ་རེའི་ནང་དུ་དྲུག་དྲུག་ཚང་བར་ཉམས་སུ་ལེན་པ་ལ་བསམ་ ༄༅། །པའི་བརྩོན་འགྲུས་ཀྱིས་གོ་བགོ་བའོ། །དཔེར་ན་འཇིག་རྟེན་ན་གོ་ཆ་བགོས་ནས་གཡུལ་དུ་འཇུག་པ་བཞིན་ནོ། །སྦྱིན་པ་གཏོང་ན། སྦྱིན་པ་དངོས་སུ་ཡོད་ལ། དེ་ཉིད་ལ་རང་དོན་ཡིད་ བྱེད་ཀྱི་བསམ་པ་སྤོང་བས་ཚུལ་ཁྲིམས་ཚང་། སྦྱིན་པ་གཏོང་བའི་བྱ་བ་ལ་བཟོད་པས་བཟོད་པ་ཚང་ངོ་། །སྦྱིན་པ་གཏོང་བའི་བྱ་བ་རྒྱུན་མི་གཅོད་པས་བརྩོན་འགྲུས་ཚང་ངོ༌། །སྦྱིན་པ་གཏོང་བའི་བློ་མ་ཡེངས་པར་ འཇུག་པས་བསམ་གཏན་ཚང་ངོ༌། །སྦྱིན་པ་གཏོང་བའི་བྱ་བ་ཐམས་ཅད་ཕྱིན་ཅི་མ་ལོག་པར་ཤེས་པས་ཤེས་རབ་ཚང་ངོ༌། །ཚུལ་ཁྲིམས་ནས་བསམ་གཏན་གྱི་དབྱེ་གཞི་སྡུད་བྱེད་གཅིག་དང་། བསྡུ་བྱ་ལྔ་ལྔ་ཚང་བར་ ཉམས་སུ་ལེན་ཚུལ་ཡང་སྔ་མ་ལ་དཔགས་ནས་ཤེས་པར་བྱའོ། །ཤེས་རབ་ཀྱི་ཕ་རོལ་ཏུ་ཕྱིན་པ་ལ་ཕར་ཕྱིན་གཞན་རྣམས་ཚང་བའི་ཚུལ་ནི་གཉིས་ཏེ། ཡོན་ཏན་གྱི་སྒོ་ནས་ཚང་ཚུལ་དང་། མི་མཐུན་ཕྱོགས་སྤངས་ པའི་སྒོ་ནས་ཚང་ཚུལ་ལོ། །དང་པོ་ནི། སྣང་གྲགས་ཀྱི་ཆོས་མི་དམིགས་པར་རྟོགས་པའི་ངོ་བོ་ནི་ཤེས་རབ་བོ། །གཞན་ལ་ཐོས་བསམ་གྱི་ཤེས་རབ་བསྐྱེད་པས་སྦྱིན་པ་ཚང་ངོ༌། །དེ་ལ་རང་དོན་ཡིད་བྱེད་མེད་པར་ གཞན་དོན་འབའ་ཞིག་གི་བསམ་པ་ཡོད་པས། ཚུལ་ཁྲིམས་ཚང་ངོ༌། །ཤེས་རབ་ཀྱི་ཕར་ཕྱིན་ཉམས་སུ་ལེན་པའི་སྐབས་སུ་དཀའ་སྤྱད་ལ་བཟོད་པས་བཟོད་པ་ཚང་ངོ་། །ཤེར་ཕྱིན་གྱི་དོན་ལ་བརྩོན་པས་བརྩོན་འགྲུས་ ཚང་ངོ༌། །དམིགས་པ་ལ་མ་ཡེངས་པ་འཇུག་པས་བསམ་གཏན་ཚང་ངོ༌། །གཉིས་པ་ནི། སེར་སྣའི་ས་བོན་སྤངས་པ་དང༌། ཚུལ་ཁྲིམས་འཆལ་བ་དང༌། ཁོང་ཁྲོ་དང༌། ལེ་ལོ་དང་། རྣམ་པར་གཡེང་བ་ དང༌༑ ཤེས་རབ་འཆལ་བ་རྣམས་སྤོང་བས་སྤངས་པའི་སྒོ་ནས་ཕྱིན་དྲུག་ཚང་ངོ་། །ཕ་རོལ་ཏུ་ཕྱིན་པ་དྲུག་ཉམས་སུ་ལེན་པའི་དུས་སུ། རྗེས་ཐོབ་ཏུ་སྦྱིན་པ་གཏོང༌། མཉམ་རྗེས་གཉིས་ཀྱིས་ཚུལ་ཁྲིམས་འཆལ་བ་ གཅོད་ཅིང་། ཚུལ་ཁྲིམས་ཀྱི་མི་མཐུན་ཕྱོགས་ཀྱི་གཉེན་པོ་རྒྱུད་ལ་སྐྱེད་པར་བྱེད་པ་ཉིད་དོ། །ཡང་མཉམ་རྗེས་གཉིས་ཀར་བཟོད་པ་སྒོམ་པར་བྱེད་དོ། ཁོང་ཁྲོ་སྤང་ཞིང་། བཟོད་པའི་བྱ་བ་ལ་དངོས་སུ་སྦྱོར་རོ། ། སྦྱིན་པ་དང་ཚུལ་ཁྲིམས་དང་། བཟོད་པ་བསྒོ
Chinese
第十一，是断除增益的对境，因此作为前者的支分来讲解。特意要做的事，是所要获得的果实，因此不显示为所要修习的体性。盔甲的修法是，在布施等每一个之中，圆满六六之数而修习，以思维的精进来穿戴盔甲。譬如世间穿戴盔甲而投入战争一样。如果行布施，布施真实存在，并且在那上面舍弃为自己利益着想的念头，因此戒律圆满。对于行布施的行为，以安忍而安忍圆满。行布施的行为不间断，因此精进圆满。行布施的心不散乱而投入，因此禅定圆满。行布施的行为全部如实了知，因此智慧圆满。从戒律到禅定的差别之基，总集一个，以及所总集的五五圆满而修习之理，也应依于前者而了知。在智慧的波罗蜜多中，其他波罗蜜多圆满之理有两种：从功德的方面圆满之理，以及从舍弃不顺品的方面圆满之理。第一种是，不执著显现声响之法而了知的体性是智慧。为他人产生闻思的智慧，因此布施圆满。在那上面没有为自己利益着想，只有为他人利益的念头，因此戒律圆满。修习智慧的波罗蜜多的时候，对于苦行而安忍，因此安忍圆满。对于般若波罗蜜多的意义而精进，因此精进圆满。不散乱地投入于对境，因此禅定圆满。第二种是，舍弃悭吝的种子，以及戒律破损，以及嗔恨，以及懈怠，以及散乱，以及智慧破损等，因此以舍弃的方面六度圆满。修习六波罗蜜多的时候，后得位行布施，以等持和后得二者断除戒律破损，并且在相续中生起戒律的不顺品的对治。又在等持和后得二者中修安忍。舍弃嗔恨，并且真实地投入于安忍的行为。 布施和戒律和，安忍修
English
The eleventh is the object of cutting off superimpositions, therefore it is explained as a branch of the former. The special thing to do is the fruit to be obtained, therefore it is not shown as the nature of what is to be practiced. The practice of armor is to contemplate taking each of the perfections of generosity, etc., completely in sixes, wearing the armor with diligence of thought. For example, just as in the world one puts on armor and enters into battle. If you give generosity, generosity actually exists, and by abandoning the thought of self-interest on it, morality is complete. For the act of giving generosity, patience is complete with patience. The act of giving generosity is continuous, so diligence is complete. The mind of giving generosity is engaged without distraction, so meditation is complete. All acts of giving generosity are known without error, so wisdom is complete. The basis of differentiation from morality to meditation, one collection, and the way to practice the fivefold completeness of what is collected, should also be known by analogy to the former. In the perfection of wisdom, there are two ways in which the other perfections are complete: the way of completeness from the aspect of qualities, and the way of completeness from abandoning discordant factors. The first is that the nature of understanding the phenomena of appearance and sound without clinging is wisdom. By generating the wisdom of hearing and thinking for others, generosity is complete. Because there is no thought of self-interest on it, but only the thought of benefiting others, morality is complete. When practicing the perfection of wisdom, patience is complete by enduring hardships. Diligence is complete by striving for the meaning of the Prajnaparamita. Meditation is complete by engaging without distraction in the object. The second is that by abandoning the seed of stinginess, as well as broken morality, as well as anger, as well as laziness, as well as distraction, as well as broken wisdom, the six perfections are complete from the aspect of abandonment. When practicing the six perfections, giving is practiced in the post-meditation state. Both equipoise and subsequent attainment cut off broken morality, and generate the antidote to the discordant factors of morality in the mindstream. Again, patience is cultivated in both equipoise and subsequent attainment. Abandon anger, and actually engage in the act of patience. Generosity and morality and, patience meditate
Tibetan
མ་པའི་གནས་སྐབས་ཐམས་ཅད་དུ་བརྩོན་པ་མི་འདོར་བ་ནི་བརྩོན་འགྲུས་སོ། །ཏིང་ངེ་འཛིན་ལ་མཉམ་པར་འཇོག་པ་ནི་བསམ་གཏན་ནོ། །ཏིང་ངེ་འཛིན་གྱི་དམིགས་པ་ རང་བཞིན་མེད་པར་ཤེས་པ་ནི་ཤེས་རབ་བོ། །དེ་ལྟར་ན་མཉམ་རྗེས་གཉིས་ཀྱིས་ཕ་རོལ་ཏུ་ཕྱིན་པ་དྲུག་ཡོངས་སུ་རྫོགས་པར་འགྱུར་རོ། །གོ་སྒྲུབ་བསྟན་ཟིན་ཏོ། །གཉིས་པ་འཇུག་པའི་སྒྲུབ་པ་ནི། རྒྱུ་དང་འབྲས་ བུའི་ཐེག་ཆེན་ལ་སྦྱོར་བའི་བརྩོན་འགྲུས་ཀྱིས་དངོས་སུ་ཞུགས་པ་ལ་འཇུག་པའི་བསྒྲུབ་པ་ཞེས་བརྗོད་དོ། །འདིའི་ཉམས་སུ་བླངས་པའི་ཆོས་ཀྱང་། རང་དོན་ཕུན་སུམ་ཚོགས་པ་དང་། གཞན་དོན་ཕུན་སུམ་ཚོགས་ ༄༅། །པ་གཉིས་ཀྱིས་བསྡུས་སོ། །དང་པོ་ནི། ཐོག་མར་རང་གི་སེམས་བརྟན་པའི་དོན་དུ་བསམ་གཏན་དང་གཟུགས་མེད་པ་ལ་སློབ་པ་དང་། སྦྱིན་སོགས་ཕ་རོལ་ཏུ་ཕྱིན་པ་དྲུག་ལ་སློབ་པ་དང༌། དེ་ཁོ་ན་ཉིད་རྟོགས་པའི་དོན་ལ་སློབ་པའོ། །གཉིས་པ་གཞན་དོན་ཕུན་སུམ་ཚོགས་པ་ལ། བསམ་པ་དང་། སྦྱོར་བ་གཉིས་ཏེ། དང་པོ་ནི་བྱང་ཕྱོགས་ཚད་མེད་པ་བཞི་ལ་སློབ་པའོ། །དམིགས་པ་མེད་པ་ལ་སློབ་ པ་དང་། འཁོར་གསུམ་རྣམ་དག་གི་སྦྱིན་སོགས་ལ་སློབ་པ་དང༌། ཁྱད་དུ་བྱ་བ་གསུམ་གྱི་དོན་དུ་སློབ་པ་དང་། མངོན་པར་ཤེས་པ་དྲུག་བསྐྱེད་པའི་དོན་ལ་སློབ་པ་དང་། རྣམ་པ་ཐམས་ཅད་མཁྱེན་པ་ཉིད་ཀྱི་སྦྱོར་ བ་ལ་སློབ་པའོ། །འདི་དག་ཐམས་ཅད་ཀྱང་ཕ་རོལ་ཏུ་ཕྱིན་པ་དྲུག་ཡོངས་སུ་རྫོགས་པས་མ་ལུས་པ་ཐོབ་པར་འགྱུར་བའི་ཕྱིར། འདི་དག་གི་ཉམས་ལེན་ཡང་ཕ་རོལ་ཏུ་ཕྱིན་པ་དྲུག་ཉམས་སུ་ལེན་པའི་ཁོངས་སུ་འདུས་ སོ༑ །ཚོགས་ཀྱི་སྒྲུབ་པ་ནི། བསོད་ནམས་དང་ཡེ་ཤེས་ཀྱི་ཚོགས་གཉིས་ལ་སློབ་པ་ལ་འདུས་པས། ཕྱིན་དྲུག་གི་ཉམས་ལེན་གྱི་ཁོངས་སུ་འདུས་སོ། །ཡོངས་སྦྱོང་གི་ཆོས་རྣམས་ཀྱང་། ཕ་རོལ་ཏུ་ཕྱིན་པ་དྲུག་ ཉམས་སུ་བླངས་པས་ཚོགས་གཉིས་ཡོངས་སུ་རྫོགས་པར་གྱུར་པའི་ཕྱིར། རང་གི་སེམས་ཀྱི་དྲི་མ་ཡོངས་སུ་སྦྱོང་བས་ན། ཡོངས་སྦྱོང་ཞེས་པའི་མིང་གིས་བསྟན་ཏོ། །ངེས་པར་འབྱུང་བའི་སྒྲུབ་པ་ནི། གཉེན་ པོའི་ཆོས་ཉམས་སུ་བླངས་པས་སྤང་བྱ་མི་མཐུན་ཕྱོགས་ལས་ངེས་པར་འབྱུང་བས། ངེས་འབྱུང་སྒྲུབ་པ་ཞེས་བྱའོ། །དེ་ཡང་དཔེར་ན། ཡུལ་ལྗོངས་ན་རྒྱལ་པོ་གཉིས་འཐབ། གང་ལ་འཐབ་ན། འདོད་པའི་ ཡོན་ཏན་ལ་འཐབ། ཇི་ལྟར་འཐབ་ན། དང་པོར་ལས་མི་འཐུ། དེ་ནས་དམག་ཕྱོགས་གཅིག་ཏུ་གསོག །གོ་ཆ་མ་གྱོན་པར་གཡུལ་དུ་མི་འཇུག །གོ་ཆ་གྱོན་ནས་རུ་ཤོམ་བྱེད། རུ་བཤམ
Chinese
在一切时处不舍弃精进，是为精进。将心安住于禅定，是为静虑。了知禅定的对境无自性，是为般若。如是，以俱时和后得二者，能令六波罗蜜圆满。通达之修已宣说完毕。第二、趣入之修：以与因和果之大乘相应的精进，真实趣入，称为趣入之修。此中所修之法，也以自利圆满和他利圆满二者所摄。第一，首先，为了自心稳固，而修习静虑和无色定，以及修习布施等六波罗蜜，并修习证悟真如。第二，他利圆满，有发心和行为二者。第一是修习四无量心。修习无所缘，以及修习三轮体空的布施等，并修习三种应作之事，以及修习生起六神通，并修习一切种智之行。所有这些，都因圆满了六波罗蜜而能无余获得，因此，这些的修习也包含在修习六波罗蜜之中。积聚资粮之修：包含在修习福德和智慧二资粮之中，因此包含在六度之修习中。清净之法，也因修习六波罗蜜而使二资粮得以圆满，因此，以能清净自心之垢染，而以清净之名称来表示。决定生起之修：因修习对治之法，而能从所断之违品中决定生起，故称为决定生起之修。譬如，在国土中，两个国王交战。为何而战？为欲妙而战。如何而战？首先不雇佣劳工，然后将军队聚集在一处，不穿盔甲不投入战场，穿上盔甲后部署军队，部署军队
English
Not abandoning diligence in all circumstances is diligence. To place the mind evenly in samadhi is contemplation. Knowing that the object of samadhi is without self-nature is wisdom. Thus, with both simultaneous and subsequent [cognition], the six perfections will be completely perfected. The accomplishment of understanding has been explained. Second, the accomplishment of entering: To actually enter with diligence that is associated with the Great Vehicle of cause and effect is called the accomplishment of entering. The dharma practiced here is also summarized by the two: the perfection of one's own benefit and the perfection of others' benefit. First, in order to stabilize one's own mind, one trains in contemplation and the formless [absorptions], and one trains in the six perfections, such as generosity, and one trains in realizing suchness. Second, the perfection of others' benefit has two aspects: intention and action. The first is to train in the four immeasurables. To train in the absence of an object of focus, and to train in generosity, etc., with the three spheres being completely pure, and to train for the sake of the three special things to be done, and to train for the sake of generating the six superknowledges, and to train in the practice of all-knowingness. Since all of these will be obtained without exception by perfecting the six perfections, the practice of these is also included in the practice of the six perfections. The accomplishment of accumulating [merit] is included in training in the two accumulations of merit and wisdom, and therefore is included in the practice of the six perfections. The dharmas of complete purification are also named "complete purification" because by practicing the six perfections, the two accumulations become complete, and therefore they purify the defilements of one's own mind. The accomplishment of definitely arising: Because by practicing the antidote dharma, one definitely arises from the opposing side to be abandoned, it is called the accomplishment of definitely arising. For example, in a country, two kings fight. What do they fight for? They fight for desirable qualities. How do they fight? First, they do not hire laborers. Then they gather the army in one place. They do not enter the battle without wearing armor. After wearing armor, they deploy the troops. Deploying the troops,