Tibetan
ཇི་ཙམ་བྱུང་བ་དེ་ཉིད་ཀྱི་ཐུན་ཚད་དུ་བྱེད་པ་སྟེ། དང་པོ་ གསལ་བ་ཡུན་ཐུང་བས་ཐུན་ཆུང་བ་ཞེས་པའོ། །དམིགས་པ་གསལ་བ་ནི། གསལ་བའི་གདམས་ངག་སྟེ། གོང་དུ་བསྒོམ་ཚུལ་བསྟན་པ་དེ་ཉིད་དོ། །གྲངས་མང་བ་ནི། སྟན་ཐོག་གཅིག་ཏུ་ཡང་གསལ་བའི་ ཐུན་ཡང་ནས་ཡང་དུ་གྲངས་མང་བར་བྱེད་པའོ། །གཉེན་པོ་སྒྲིམ་པ་ནི། སེམས་ཕྱིར་ཕྲོས་ན། དམིགས་པ་ལ་སེམས་བླན་ནས། དམིགས་པའི་སྟེང་དུ་སེམས་འཇོག་པའོ། །དམིགས་པ་ལ་སེམས་བཞག་ནས། ཡང་སེམས་ཕྱིར་འཕྲོས་ཀྱིས་དྭགས་ན། བྱ་ར་བའི་ཚུལ་གྱིས་ཤེས་པ་བསྒྲིམས་ནས། ཡང་ནས་ཡང་དུ་བློ་ཕྱི་མ་འཇོག་པའོ། །ཤེས་པ་གློད་པ་ནི། གཉེན་པོ་དེ་ཉིད་བསྒྲིམས་དྲགས་ན། ཏིང་ངེ་འཛིན་བསྒོམས་ ཀྱང་རྒྱུད་རྩུབ་ཏུ་འགྲོ། སྨྲ་བ་མང་དུ་འགྲོ། བྱིང་དུ་འགྲོ། འཛིན་ཆགས་ཆེར་འགྲོ། ནད་མང་དུ་འགྲོ། བདག་འཛིན་ཆེར་འགྲོ་བས། ཆོས་ཉིད་སྟོང་པ་ཉིད་དེ་མ་ཡེངས་དྲན་ཙམ་དུ་བྱས་ནས་ཤེས་པ་ཅུང་ཟད་ ལྷོད༑ གློད་ནས་བསྒོམས་པས་བོགས་དབྱུང༌། ནད་ཉུང་། སེམས་བཙན་ཐབས་སུ་བཞག་པས། སེམས་གང་དུ་འདུ་བ་དེར་རྟོག་པ་འདུ། དེར་ནད་ཀྱང་འདུ་སེམས་དམིགས་པ་གང་ཞེན་པའི་རྟོག་པ་བསྒྱུར། དམིགས་པ་ལ་སེམས་འཁྲིད་ན་དབྲལ། ཞེན་ན་ཞེན་བྱེད་ཀྱི་བློ་བཅད། ཤེས་པ་རྟེན་མེད་དུ་བལྟ། ཐུན་མཚམས་ཤེས་པ་ནི། བསམ་གཏན་གྱི་དུས་བསྟན་ཏེ། དང་པོ་སྦྱོར་བའི་དུས་སུ་སེམས་དམིགས་པ་ལ་ བཞག་ན། རྟོག་པ་འཕྲོ་བ་འདྲ་ན། རང་གང་བསྒོམ་པའི་དམིགས་པ་ལ་བསྒྱུར་ནས་བསྒོམ། མཉམ་པར་བཞག་པའི་དམིགས་པ་ཇེ་གསལ་དུ་བསྒོམ། གསལ་བའི་འཕྲོ་ལ་བཅད། འདི་ནི་བཞག་པའི་ཐུན་ མཚམས་སོ། །འཇུག་ཡུལ་ལ་བརྟག་པ་ནི། བསམ་གཏན་བསྒོམ་པའི་དུས་སུ་བསྒོམ་སྙིང་འདོད་ན་འབད་ལ་བསྒོམ། མི་འདོད་ན་མི་བསྒོམ་པར་བསམ་གཏན་བསྒོམ་པའི་འདུན་པ་རྒྱུན་ཆགས་སུ་བྱའོ། །རྣམ་པ་ བསྒྱུར་བ་ནི། བྱིང་བའི་དུས་སུ་རྣམ་པར་བསྒྱུར་བ་སྟེ། རྒོད་ན་བསྒོམ་པའི་རྣམ་པ་སེམས་ཀྱི་སྟེང་དུ་བསྒྱུར་ཏེ། ནང་གི་ལམ་ལ་བལྟ། བྱིང་ན་རྣམ་པ་ཡུལ་གྱི་སྟེང་དུ་བསྒྱུར་ཏེ། རྗེས་ཐོབ་ཀྱི་རྣམ་པ་མངོན་དུ་བྱའོ། ། ཚད་བཟུང་བ་ནི་བཞི་སྟེ། ལམ་གྱི་ཚད་བཟུང་བ་ནི། སྐྱོན་དང་ཡོན་ཏན་ལ་བལྟ། དམིགས་པའི་ཚད་བཟུང་བ་ནི། དྲན་པའི་ཤེས་པ་གསལ་བ་ལ་བལྟ། ཏིང་ངེ་འཛིན་གྱི་ཚད་བཟུང་བ་ནི། ཐུན་མཚམས་ ཀྱི་དུས་ལ་བལྟ། ཁམས་དང་ནུས་པའི་ཚད་བཟུང་བ་ནི། བདག་ཉིད་ཀྱི་རིགས་པ་ལ་བལྟའོ། །སྤང་བྱ་ངོས་བཟུང་བ་ནི། དང་པོར་སེམས་འཛིན་པ
Chinese
应当按照所发生的情况来确定一座的时长，也就是，最初，因为明晰的时间短，所以称为短座。所缘明晰，是指明晰的诀窍，也就是上面所讲的修习方法。次数多，是指在一个座上，也多次重复明晰的座。对治紧，是指如果心向外散乱，就把心收回到所缘上，把心安住在所缘上。把心安住在所缘上之后，如果又被向外散乱的心所欺骗，就要像守卫一样收紧觉知，一次又一次地安放后念。放松觉知，是指如果对治过于用力，即使修习禅定，也会使心变得粗暴，说话增多，陷入昏沉，执着变得强烈，疾病增多，我执变得强烈，因此，只是不散乱地忆念法性空性，稍微放松觉知。放松之后再修习，就能提高效果，减少疾病。如果强制性地安住心，心在哪里聚集，分别念就在哪里聚集，那里也会聚集疾病，转变心执着的所缘的分别念。 如果把心牵引到所缘上，就会分离；如果执着，就断除执着的念头；把觉知看作是无所依。了解一座的间断，是指指示禅定的时间，也就是，最初在结合的时候，如果心安住在所缘上，出现散乱的分别念，就转变到自己所修的所缘上进行修习。修习安住的所缘越来越明晰，断除明晰的散乱，这就是安住的座的间断。观察进入之处，是指在修习禅定的时候，如果想要修习精华，就努力修习；如果不想要，就不修习，而是要保持持续修习禅定的意愿。转变相，是指在昏沉的时候转变相，也就是，如果掉举，就把修习的相转变到心上，观察内在的道路；如果昏沉，就把相转变到境上，使后得的相显现。衡量标准有四种：衡量道路的标准是，观察缺点和优点；衡量所缘的标准是，观察忆念的觉知是否明晰；衡量禅定的标准是，观察一座间断的时间；衡量界限和能力的标准是，观察自己的理智。确定应当断除的是，首先是执着心。
English
The duration of a session should be determined by the circumstances. Initially, because clarity is short-lived, it is called a short session. Clarity of the object refers to the key instruction of clarity, which is the method of practice described above. Many times refers to repeating the clear session many times in one sitting. Tightening the antidote means that if the mind wanders outward, bring the mind back to the object and rest the mind on the object. After resting the mind on the object, if it is again deceived by the outward-wandering mind, tighten awareness like a guard, and place the subsequent thought again and again. Relaxing awareness means that if the antidote is applied too forcefully, even if you practice samadhi, it will make the mind rough, increase speech, fall into dullness, intensify attachment, increase illness, and intensify self-grasping. Therefore, just remember the nature of reality, emptiness, without distraction, and relax awareness slightly. Practicing after relaxing will improve the effect and reduce illness. If you forcefully rest the mind, wherever the mind gathers, there the conceptual thoughts gather, and there also gathers illness. Transform the conceptual thoughts that cling to the object of the mind. If you lead the mind to the object, it will separate; if you cling, cut off the thought of clinging; view awareness as without support. Knowing the breaks in a session means indicating the time for meditation, that is, initially, when joining, if the mind rests on the object and scattered conceptual thoughts arise, transform to the object you are practicing and practice. Practice making the object of abiding clearer and clearer, and cut off the scattering of clarity. This is the break in the session of abiding. Examining the place of entry means that when practicing meditation, if you want to practice the essence, strive to practice; if you don't want to, don't practice, but maintain a continuous desire to practice meditation. Transforming the aspect means transforming the aspect when dullness arises, that is, if there is agitation, transform the aspect of practice onto the mind and observe the inner path; if there is dullness, transform the aspect onto the object and manifest the subsequent attainment aspect. There are four standards of measurement: The standard for measuring the path is to observe faults and virtues; the standard for measuring the object is to observe whether the awareness of mindfulness is clear; the standard for measuring samadhi is to observe the time of breaks in a session; the standard for measuring elements and abilities is to observe one's own intellect. Identifying what should be abandoned is, first of all, clinging to the mind.
Tibetan
འི་དུས་སུ་རྟོག་པ་སྤང་བྱ། སེམས་གནས་པའི་དུས་སུ་བྱིང་ ༄༅། །རྒོད་སྤང་བྱ། སེམས་འབྱོངས་པའི་དུས་སུ། བདེན་པར་འཛིན་པ་སྤང་བྱ། ལམ་གྱི་དངོས་གཞིའི་དུས་སུ། ཉོན་མོངས་པ་སྤང་བྱ། རྟགས་དང་སྦྱར་བ་ལ། རྟགས་གསུམ་དུ་ འདུས་ཏེ། སེམས་ཟིན་པའི་རྟགས། སེམས་གནས་པའི་རྟགས། སེམས་འབྱོངས་པའི་རྟགས། དང་པོ་ནི། ཕྱིའི་སྤྲོས་པའི་བྱ་བ་གང་ལ་ཡང་འཇུག་སྙིང་མི་འདོད། ཏིང་ངེ་འཛིན་གྱིས་དུས་འདའ། བསྒོམ་སྙིང་འདོད་དོ། །གཉིས་པ་ནི། དམིགས་པ་ལས་སེམས་དབྲལ་དུ་མི་འདོད། དམིགས་པ་འདོར་ཡང་དེའི་སྟེང་དུ་སེམས་རྩོལ་མེད་དུ་འཇུག །ཕྱིའི་ཤ་མདོག་ལེགས། ནད་གཞི་རིམ་གྱིས་བྱང་ངོ་། ། གསུམ་པ་ནི། དམིགས་པ་བསྒྱུར་བར་ནུས་པ་སྟེ། དམིགས་པ་གང་བསྒོམ་པ་དེ། ཆེན་པོ་རི་རབ་ཙམ་དུ་ཡང་བསྒོམ་ནུས། ཆུང་ངུ་ཉུང་འབྲུ་ཙམ་དུ་ཡང་བསྒོམ་ནུས། ལུས་ཀྱི་ནང་སེལ་བའི་བདུད་རྩིར་ཡང་ འགྱུར༑ མི་མ་ཡིན་གྱི་གནོད་པ་སྤོང་ནུས། དེ་ཡང་ཐུན་མཚམས་ཤེས་པ་དང་། འཇུག་ཡུལ་བརྟག་པ་དང་། རྟགས་དང་སྦྱར་བ་གསུམ་ནི། རྗེས་ཀྱི་དུས་ཡིན། རྣམ་པར་བསྒྱུར་བ་དང་། ཚད་བཟུང་བ་ནི། སྦྱོར་བའི་དུས་ཡིན། ཐུན་ཆུང་བ་དང༌། དམིགས་པ་གསལ་བ་དང་། གྲངས་མང་བ་གསུམ་ནི། སྐྱོན་མ་བྱུང་བའི་དུས་ཡིན། གཉེན་པོ་བསྒྲིམས་པ་དང༌། ཤེས་པ་ལྷོད་པ་གཉིས་ནི་སྐྱོན་བྱུང་ནས་བྱ་བ་ཡིན་ ནོ༑ །ཏིང་ངེ་འཛིན་བསྒོམ་པའི་མི་མཐུན་ཕྱོགས་ཀྱི་སྐྱོན་ཐམས་ཅད་ཀྱང་། མི་འདའ་བ་གསུམ་གྱིས་སེལ་ཏེ། སྦྱོར་བ་བྱང་ཆུབ་མཆོག་ཏུ་སེམས་བསྐྱེད་པ་ལས་མི་འདའ། དངོས་གཞི་སྟོང་ཉིད་རྟོག་པའི་ཤེས་རབ་ ལས་མི་འདའ། རྗེས་སྒྲ་མ་ལྟ་བུར་རྟོག་པ་ལས་མི་འདའ་བས་སེལ་ལོ། །དང་པོས་ནི། ཐེག་པ་དམན་པའི་སྐྱོན་ཐམས་ཅད་སེལ་ལ། གཉིས་པས་ནི། བར་དུ་གཅོད་པའི་བདུད་དང་བདུད་ཀྱི་ལས་ཐམས་ཅད་ ཀྱང་སྟོང་པ་ཉིད་དུ་རྟོགས་པོས་བདུད་ཀྱིས་གླགས་མི་རྙེད་དོ། །སྲུང་བྱེད་གཞན་ལ་རག་མ་ལས་པའི་སྒྲུབ་བྱེད་དུ་སྣང་བ་རྣམ་བདུན་ཤེས་བྱེད་དོ། །ཞེས་གསུངས་པའི་དོན་ཡང་འདི་ཡིན་ནོ། །གསུམ་པས་ཀྱང་བདུད་ ཀྱི་ལས་ཀྱི་བར་དུ་གཅོད་པ་ཐམས་ཅད་གཅོད་དོ། །བདུད་ཐམས་ཅད་ནི་བདེན་འཛིན་ལས་འཇུག་པ་ཡིན་ལ། སྒྲ་མ་ལྟ་བུར་རྟོགས་པས་བདུད་འཇུག་པའི་རྒྱུ་བཅད་པའི་ཕྱིར་རོ། །ངེས་པར་འབྱེད་པའི་ཆ་དང་མཐུན་ པ་ཉམས་སུ་ལེན་པའི་ཚུལ་བསྟན་ཟིན་ཏོ། །ཡོངས་འཛིན་ཀྱང་སྔར་ཉིད་དུ་བཤད་ཟིན་ཏོ། །རིགས་ནི་སྒྲུབ་པ་སྐྱེ་བོའི་རྟེན་ཡིན་ལ། དམི
Chinese
之时舍弃掉散乱，心安住之时舍弃掉昏沉。 顶礼。 当心成熟之时，舍弃掉实执。在道的正行之时，舍弃掉烦恼。与相结合，归纳为三种相：心已摄持之相，心安住之相，心成熟之相。第一种是：对于外在散乱之事，任何也不想介入，以三摩地度日，想修行。第二种是：不想让心从所缘境中分离，即使舍弃所缘境，也无作意地让心安住于其上，外表肤色好，疾病逐渐消除。第三种是：能够转变所缘境，即所修的所缘境，能修成如巨大的须弥山一般，也能修成如微小的芥子一般，也能变成身体内净化的甘露，能遣除非人的损害。那也是，了知座间休息，观察进入之处，与相结合这三者，是后得位。转变和衡量，是加行位。座次短小，所缘境清晰，数量众多这三者，是未出现过患之时。精勤对治和放松觉知这二者，是出现过患之后应做的。 所有修习三摩地的相违品的过患，也以不离三者而消除，即加行不离菩提心，正行不离证悟空性的智慧，后得不离如幻化般的觉知而消除。第一者能消除所有小乘的过患，第二者能断除所有障碍的魔和魔业，以证悟空性，魔无从下手。显现为不依赖其他守护的七种成就之法。如是所说的意义也是这个。第三者也能断除所有魔业的障碍。所有魔都是从实执而生的，如幻化般觉知能断除魔生起的因。 与决定之分相符的修持之理已开示完毕。依止上师也如前已述。种姓是修行之人的所依，
English
At the time of [distraction], abandon discursive thoughts. At the time of abiding of the mind, abandon sinking. Homage. At the time when the mind is mastered, abandon clinging to reality. At the time of the actual practice of the path, abandon afflictions. In conjunction with signs, it is gathered into three signs: the sign of having seized the mind, the sign of the mind abiding, the sign of the mind being mastered. The first is: one does not want to engage in any external distracting activities, one spends time in samadhi, one wants to meditate. The second is: one does not want to separate the mind from the object of focus, even if one abandons the object of focus, one effortlessly lets the mind rest on it. The external complexion is good, and the disease gradually clears up. The third is: one is able to transform the object of focus, that is, the object of focus that one meditates on. One can meditate on it as large as Mount Meru, and one can meditate on it as small as a mustard seed. It can also turn into purifying nectar inside the body, and one can avert harm from non-humans. That is also, knowing the intervals between sessions, examining the place of entry, and combining with signs, these three are the subsequent time. Transforming and measuring are the time of application. Short sessions, clear object of focus, and many repetitions, these three are the time when faults have not occurred. Applying antidotes diligently and relaxing awareness, these two are what to do after faults have occurred. All the faults that are adverse to meditating on samadhi are also eliminated by the three that do not deviate: the application does not deviate from generating the mind of supreme enlightenment, the actual practice does not deviate from the wisdom of realizing emptiness, and the subsequent does not deviate from perceiving like an illusion. The first eliminates all the faults of the lower vehicle, the second eliminates all the obstructing demons and demonic activities, and by realizing emptiness, demons cannot find an opportunity. It appears as the seven means of accomplishment that do not depend on other protectors. The meaning of what was said is also this. The third also cuts off all the obstacles of demonic activities. All demons arise from clinging to reality, and perceiving like an illusion cuts off the cause of demons arising. The method of practicing in accordance with the aspect of ascertainment has been shown. The reliance on a spiritual mentor has also been explained before. Lineage is the basis for practitioners,