Tibetan
སེར་སྣའི་མདུད་པ་འགྲོལ་བྱེད། ངེས་འབྱུང་གི་བསམ་པ་སྐལ་བྱེད། ཆོས་སྟོན་པའི་བླ་མ་དྲན་པར་གྱིས་ ཤིག །ཅེས་དགེ་བ་ལ་འཕེལ་བའི་རྐྱེན་བསྒྲུབ་པའོ། །འབྲས་བུ་ངེས་པར་འབྱེད་པའི་ཆ་དང་མཐུན་པ་ལ་བཞི་སྟེ། དྲོད་དང་རྩེ་མོ་དང་བཟོད་པ་དང་ཆོས་མཆོག་གོ །དང་པོ་དྲོད་ཀྱི་ཡེ་ཤེས་ནི། ཀུན་འབྱུང་གི་བདེན་ པ་རང་བཞིན་མེད་པར་རྟོགས་པས་ཉོན་མོངསཾ་པའི་བདུད་འཇོམས། ཀུན་འབྱུང་གི་བདེན་པ་ལ། སྐྱེད་བྱེད་ཀྱི་རྒྱུ་ང་བདག་ཏུ་འཛིན་པས་བྱས། རྐྱེན་དངོས་པོ་དང་མཚན་མར་འཛིན་པས་བྱས། ངོ་བོ་དུག་གསུམ་ པོ་ཡིན་ནོ། །དེ་ལས་རྩ་ཉོན་དང༌། ཉེ་བའི་ཉོན་མོངས་པའི་ཡལ་ག་རྒྱས་ནས། ལས་བསགས་ཤིང་། རླུང་མཁྲིས་བད་ཀན་གྱི་ནད་བསྐྱེད་དོ། །དེ་ལས་སྐྱེ་རྒ་ན་འཆིའི་སྡུག་བསྔལ་ཉམས་སུ་མྱོང་བས་ཀུན་ འབྱུང་གི་བདེན་པ་སྡུག་བསྔལ་གྱི་རྩ་བར་བསྟན་ཏོ། །ཤེར་ཕྱིན་ལས། རྐྱེན་རྣམས་ཚོགས་ན་ལས་ཀྱི་འཁྲུལ་པ་རབ་ཏུ་འབྱུང་། །ཞེས་སོ། །དྲོད་ཀྱི་ཡེ་ཤེས་ཀྱིས་གང་ཟག་གི་བདག་མེད་པ་བསྒོམས་པས། ང་ བདག་ཏུ་འཛིན་པ་བཅོམ། ཆོས་ཀྱི་བདག་མེད་པ་རྟོགས་པས། རྐྱེན་དངོས་པོ་དང་མཚན་མར་འཛིན་པ་བཅོམ་པས། ཉོན་མོངས་པ་སྐྱེ་བའི་རྒྱུ་མེད་པས། ཉོན་མོངས་པ་མི་སྐྱེ་བའི་ཆོས་ཅན་དུ་བྱས་པས། ཉོན་ མོངས་པའི་བདུད་བཅོམ་ཞེས་བྱའོ། །དེ་ཉིད་ལ་གཞི་ཀུན་ནས་ཉོན་མོངས་པའི་རྟེན་ཅན་གྱི་རྟོག་པ་སྤོང་ངོ་ཞེས་ཀྱང་བྱའོ། །རྩེ་མོའི་ཡེ་ཤེས་ཀྱིས་ལམ་གྱི་བདེན་པ་རྟོགས་པས་ལྷའི་བུའི་བདུད་བཅོམ། དེ་ལ་གཉེན་པོ་ ནི་ལམ་གྱི་བདེན་པ་ཡིན། མངོན་པར་ཞེན་པ་ནི་གཉེན་པོའི་རྟེན་ཅན་གྱི་རྟོག་པ་ཡིན་ལ། གཉེན་པོ་རང་བཞིན་མེད་པར་རྟོགས་པས། གཉེན་པོ་ལ་བདེན་པར་ཞེན་པ་གཅོད་པའི་ཕྱིར། ལྷའི་བུའི་བདུད་བཅོམ་ཞེས་བྱ་ སྟེ༑ གཉེན་པོ་ལ་མངོན་པར་ཞེན་པ་ཉིད་ལྷའི་བུའི་བདུད་ཡིན་པའི་ཕྱིར་རོ། །དེ་ལ་གཉེན་པོ་ལ་ཞེན་པ་ནི། ལྟ་བ་སྤྱིའི་རྣམ་པ་ལ་ཞེན་པ་དང་། སྒོམ་པ་ཡིད་འཛིན་གྱི་ཞི་གནས་ལ་ཞེན་པ་དང་། སྤྱོད་པ་བླང་དོར་དུ་ ཞེན་པ་དང་། འབྲས་བུ་རེ་དྲོགས་ལ་ཞེན་པ་དང་། རྩ་རླུང་གི་བདེ་བ་ལ་ཞེན་པ་དང་། ང་མཁས་ང་བཙུན་གྱིས་ང་རྒྱལ་བའོ། །འདི་དག་བཅོམ་ན་ལྷའི་བུའི་བདུད་བཅོམ་སྟེ། ལྷའི་བུའི་བདུད་ཀྱིས་མི་འཚུགས་ པའི་ཕྱིར་རོ། །བཟོད་པའི་ཡེ་ཤེས་ཀྱིས་སྡུག་བསྔལ་གྱི་བདེན་པ་རྟོགས་པས་ཕུང་པོའི་བདུད་བཅོམ་སྟེ། སྔག་བསྔལ་གྱི་བདེན་པ་བཟོད་ཡུལ་དུ་ཁྱེར་ནས། སྡུག་བསྔལ་ལ་སྐྱོན
Chinese
破除悭吝的结缚，成就出离之想，忆念说法之上师！这是成办增长善根之因。与决定证得果位之分相符有四：暖位、顶位、忍位和胜法位。首先，暖位的智慧是：了悟集谛的真谛无自性，从而摧伏烦恼之魔。集谛的真谛，由生起之因我执所造，由缘分事物和相状执着所造，本体是三种毒。由此，根本烦恼和近烦恼的枝蔓滋长，积聚业力，生起风胆涎的疾病。由此，经历生老病死的痛苦，因此集谛的真谛被揭示为痛苦的根源。《般若经》中说：诸缘聚合时，业的迷惑会猛烈产生。暖位的智慧通过修习人无我，摧伏了我执。通过了悟法无我，摧伏了缘分事物和相状执着。因为没有烦恼生起的因，所以使烦恼成为不生起的法性，因此称为摧伏烦恼之魔。同样，也可以说断除作为一切烦恼所依之基础的分别念。顶位的智慧通过了悟道谛的真谛，摧伏了天子魔。对此，对治是道谛的真谛。显现执着是对治所依之基础的分别念，通过了悟对治无自性，为了断除对对治的真实执着，因此称为摧伏天子魔，因为对对治的显现执着本身就是天子魔。对此，对对治的执着是：执着于见解总体的相状，执着于修习意念的止观，执着于行为的取舍，执着于果位的期望，执着于脉气的安乐，以及以我贤我善而生傲慢。断除这些就能摧伏天子魔，因为不会被天子魔所胜。忍位的智慧通过了悟苦谛的真谛，摧伏了蕴魔，即把痛苦的真谛作为忍耐的对象，对痛苦的过患
English
Loosening the knots of miserliness, creating the thought of renunciation, remember the Lama who teaches the Dharma! This is to accomplish the cause of increasing virtue. There are four that are in accordance with the aspect of definitely attaining the fruit: heat, peak, forbearance, and supreme dharma. First, the wisdom of heat is: realizing that the truth of the origin is without inherent existence, thereby destroying the demon of afflictions. The truth of the origin is made by the cause of arising, the clinging to self, made by the clinging to conditions, things, and characteristics. Its essence is the three poisons. From this, the root afflictions and the branches of the near afflictions grow, accumulating karma, and causing diseases of wind, bile, and phlegm. From this, experiencing the suffering of birth, old age, sickness, and death, therefore the truth of the origin is shown as the root of suffering. The Perfection of Wisdom Sutra says: When conditions gather, the delusion of karma arises intensely. The wisdom of heat, through meditating on the selflessness of the person, destroys the clinging to self. Through realizing the selflessness of phenomena, it destroys the clinging to conditions, things, and characteristics. Because there is no cause for afflictions to arise, it makes afflictions into a nature of non-arising, therefore it is called destroying the demon of afflictions. In that very same way, it can also be said to abandon the conceptualization that is the basis of all afflictions. The wisdom of the peak destroys the demon of the son of the gods by realizing the truth of the path. The antidote to this is the truth of the path. Manifest clinging is the conceptualization that is the basis of the antidote, and by realizing that the antidote is without inherent existence, in order to cut off the clinging to the truth of the antidote, it is therefore called destroying the demon of the son of the gods, because the manifest clinging to the antidote itself is the demon of the son of the gods. The clinging to the antidote is: clinging to the general aspect of views, clinging to the calm abiding of meditation, clinging to the acceptance and rejection of behavior, clinging to the hope of results, clinging to the bliss of the channels and winds, and being arrogant with "I am wise, I am virtuous." Destroying these destroys the demon of the son of the gods, because it cannot be overcome by the demon of the son of the gods. The wisdom of forbearance destroys the demon of the aggregates by realizing the truth of suffering, that is, by taking the truth of suffering as the object of forbearance, and the faults of suffering.
Tibetan
་དུ་མི་ལྟ་བར་དེ་ཉིད་བཟོད་པའི་རྐྱེན་ མཆོག་ཏུ་གྱུར་པར་རྟོགས་ནས། བཟོད་པ་བསྒོམས་པས་ལུས་ཀྱི་ན་ཚ་དང་སྡུག་བསྔལ་ཞི་བ་ཐོབ་པས་བཟོད་པའི་ཡེ་ཤེས་ཀྱིས་ཕུང་པོའི་བདུད་བཅོམ་ཞེས་བྱའོ། །ཆོས་མཆོག་གིས་འགོག་པའི་བདེན་པ་རྟོགས་པས་ ༄༅། །འཆི་བདག་གི་བདུད་བཅོམ་སྟེ། ཆོས་ཐམས་ཅད་བཏགས་པ་ཙམ་དུ་ཞེན་པའང་སྤངས་པས། ལས་དང་ཉོན་མོངས་པའི་དབང་གིས་སྐྱེ་འཆི་དང་བྲལ་བའི་ཕྱིར་ཏེ། ལས་དང་ཉོན་མོངས་པ་ ནི་རྒྱུ་མངོན་པར་ཞེན་པ་ལས་བྱུང་ལ། མངོན་པར་ཞེན་པའམ་བདེན་པར་འཛིན་པ་ནི། བཟོད་པའི་དུས་སུ་བཅོམ་ལ། འདིར་བཏགས་པར་འཛིན་པའང་བཅོམ་པའི་ཕྱིར་རོ། །རྟོག་པའི་དབང་དུ་བྱས་ན་དྲོད་ཀྱི་ཡེ་ ཤེས་ཀྱིས་ཀུན་ནས་ཉོན་མོངས་ཀྱི་རྟོག་པ་འཇོམས། རྩེ་མོའི་ཡེ་ཤེས་ཀྱིས་གཉེན་པོའི་རྟེན་ཅན་གྱི་རྟོག་པ་འཇོམས། བཟོད་པའི་ཡེ་ཤེས་ཀྱིས་རྫས་ཡོད་དུ་འཛིན་པའི་རྟོག་པ་འཇོམས། ཆོས་མཆོག་གི་ཡེ་ཤེས་ཀྱིས་ རྟག་ཡོད་དུ་འཛིན་པའི་རྟོག་པ་འཇོམས་སོ། །བདུད་བཞི་ཇི་ལྟར་འབྱུང་བའི་ཚུལ་ནི། སྤྱིའི་རྒྱུ་ནི་བདག་འཛིན་དང་བདེན་པར་འཛིན་པ་གཉིས་ཡིན་ལ། དེ་གཉིས་ལས་ཉོན་མོངས་པའི་བདུད་འབྱུང༌། ཉོན་མོངས་ པའི་གཉེན་པོ་སྒོམ་པའི་དུས་སུ་ལྷའི་བུའི་བདུད་འབྱུང་། ཕུང་པོ་ལ་བདེན་པར་འཛིན་པ་ལས་ཕུང་པོའི་བདུད་འབྱུང་། དེ་ལས་རེ་དྭོགས་འཆི་བདག་གི་བདུད་འབྱུང་ངོ་། །བདུད་ཀྱི་རྒྱུ་རྣམ་པ་བཞི་སྟེ། སྣང་བའི་ འཁོར་དུ་རྒྱུག །དགེ་སྦྱོར་དང་ལམ་གྱི་བར་ཆད་དུ་འགྱུར། བདུད་ཤེས་རབ་ཀྱི་འཁོར་དུ་རྒྱུག །འཇིག་རྟེན་གྱི་མདུན་མ་ལ་སོགས་ལ་འཕྱོ། བདུད་ཏིང་ངེ་འཛིན་གྱི་འཁོར་དུ་རྒྱུག །བྱིང་རྒོད་བསྐྱེད་པས། ཏིང་ངེ་འཛིན་མི་གསལ། བདུད་ཕུང་པོའི་འཁོར་དུ་རྒྱུག །ན་ཚ་རབ་འབྲིང་གསུམ་འབྱུང་། དེའི་དུས་སུ་བདུད་ཀྱི་གཉེན་བཞི་འབྱུང་སྟེ། བདུད་ཀྱི་རྒྱལ་པོ་ཡམ་ཤོད། བདུད་ཀྱི་རྒྱལ་པོ་ཉ་བརྩོན། བདུད་ཀྱི་ རྒྱལ་པོ་རེ་ཆེ་འགོང་ཡག །བདུད་ཀྱི་རྒྱལ་པོ་དགའ་རབ་དབང་ཕྱུག་གོ །བདུད་དང་པོ་ཡམ་ཤོད། སྤྱི་གཙུག་ཏུ་ཞུགས་ནས་བྱིང་དུ་འཇུག །བྱིང་བ་གསེང་བའི་དུས་སུ། དགའ་རབ་དབང་ཕྱུག་སྙིང་གར་ ཞུགས་ནས་རྒོད་དུ་འཇུག །རྒོད་པ་ནང་དུ་བཀུག་པ་ནི། ཉ་བརྩོན་ཁ་སྒོར་ཞུགས་ནས་ཐམས་ཅད་ལ་ཁྲོ་ཞིང་ཚིག་ངན་སྨྲ། རེ་ཆེ་འགོང་ཡག་ནི། ཐམས་ཅད་ལ་རེ་བ་ཆེ་སྟེ། སློབ་དཔོན་གྱིས་ཀྱང་འདི་བས་དྲག་ པ༑ ཐུགས་ལ་འདོགས་པར་གཤའ་བ་ལ། ཞེས་ཟེར་རོ། །བདུད་འདི་དག་ཡོད་ན།
Chinese
不看作是痛苦，而是认识到这是忍耐的殊胜因缘，修习忍耐，从而获得身体疾病和痛苦的平息，因此称为以忍耐的智慧摧伏蕴魔。以殊胜之法证悟灭谛， 是摧伏死主的魔。因为也舍弃了对一切法仅仅是假立的执着，所以远离了业和烦恼的控制而产生的生死。业和烦恼是从对显现的执着产生的。而显现的执着或对真实的执着，在忍耐的时候就被摧伏了。这里假立的执着也被摧伏了。如果从分别念的角度来说，暖位的智慧摧毁了普遍的烦恼分别念，顶位的智慧摧毁了对治所依的分别念，忍位的智慧摧毁了执着实有的分别念，殊胜法的智慧摧毁了执着常有的分别念。 四魔如何产生的道理是：总的因是人我执和实有执二者，从这二者产生烦恼魔。在修习烦恼的对治时，产生天子魔。从对蕴执着为真实产生蕴魔，从那产生希望和恐惧，即死主魔。魔的因有四种：在显现的轮转中运行，成为善行和道的障碍。魔在智慧的轮转中运行，嘲笑世间的供养等。魔在禅定的轮转中运行，产生掉举和昏沉，使禅定不清晰。魔在蕴的轮转中运行，产生上中下三种疾病。那时出现魔的四种眷属：魔王亚姆肖德，魔王尼雅尊，魔王热切昂扬，魔王嘎绕旺秋。第一个魔亚姆肖德，进入头顶，使人昏沉。在昏沉消退的时候，嘎绕旺秋进入心间，使人掉举。把掉举拉回内心的方法是：尼雅尊进入口中，对一切愤怒，说恶语。热切昂扬是对一切希望很大，说：即使是上师也比这个好，会挂在心上，等等。如果有了这些魔，
English
Instead of seeing it as suffering, recognize it as the supreme cause of patience. By cultivating patience, one obtains the pacification of physical illnesses and suffering. Therefore, it is called subduing the demon of the aggregates with the wisdom of patience. By realizing the truth of cessation with the supreme Dharma, It is subduing the demon of the Lord of Death. Because one also abandons the attachment to all phenomena as merely imputed, one is separated from birth and death under the control of karma and afflictions. Karma and afflictions arise from attachment to appearances. And attachment to appearances or attachment to reality is subdued during patience. Here, the attachment to imputation is also subdued. If considered from the perspective of conceptualization, the wisdom of heat destroys the universally afflicting conceptualizations. The wisdom of the peak destroys the conceptualizations that rely on antidotes. The wisdom of patience destroys the conceptualizations that grasp substantial existence. The wisdom of the supreme Dharma destroys the conceptualizations that grasp permanence. The way the four demons arise is as follows: The general cause is the two, self-grasping and grasping at reality. From these two, the demon of afflictions arises. When cultivating the antidote to afflictions, the demon of the son of the gods arises. From grasping the aggregates as real, the demon of the aggregates arises. From that, hope and fear arise, which is the demon of the Lord of Death. There are four causes of demons: They run in the cycle of appearances, becoming obstacles to virtue and the path. Demons run in the cycle of wisdom, mocking worldly offerings and so on. Demons run in the cycle of samadhi, generating sinking and excitement, making samadhi unclear. Demons run in the cycle of the aggregates, causing three types of diseases: high, medium, and low. At that time, four retinues of demons appear: Demon King Yamshod, Demon King Nyatson, Demon King Reche Ongyang, Demon King Garab Wangchuk. The first demon, Yamshod, enters the crown of the head, causing sinking. When the sinking subsides, Garab Wangchuk enters the heart, causing excitement. The method of pulling excitement back inward is: Nyatson enters the mouth, becoming angry at everything and speaking harsh words. Reche Ongyang has great hope for everything, saying, "Even the teacher is better than this, it will hang in the heart," and so on. If these demons are present,