Tibetan
དེ་ནི་གཉེན་པོ་སྤང་བྱའི་ཁ་ཞབས་སུ་སོང་བས། རང་གི་སྲིད་སྡེས་དགྲ་ལ་མི་གནོད་པ་དང་། སྲིད་སྡེ་དགྲ་ལ་ལོག་པ་དང་། སྐྱེལ་མ་དགྲ་རུ་སོང་བ་དང་། སྐྱབས་དགྲ་རུ་ལངས་པ་ དང༌༑ གཉེན་དང་གྲོགས་དགྲར་ཁུགས་པ་དང་འདྲ། མདོར་ན་སྐྱབས་ཀྱི་ནང་ནས་ཉེས་བྱུང་། གསེར་ལ་རག་གན་ཤོར། སྨན་དུག་ཏུ་སོང༌། གཉེན་པོ་བདུད་དུ་སོང་། སྐྱགས་སྨན་མ་ཞུ་བ་དུག་ཏུ་སོང༌། ཆོས་ཀྱི་ནང་ནས་བརྫུན་བྱུང་། ཅི་ཡང་བྱ་ཐབས་མེད། གཞན་ངོར་ཆོས་བྱེད་པ་ལྟར་སྟོན་པ་དེ་སྨན་པ་ངན་པས་ནད་ངོ་མི་ཟིན་པའམ། མདའི་དུམ་བུ་རྨ་ནང་དུ་བཅུག་ནས་རྨ་ཁ་སྨན་གྱིསཾ་གསོ་བ་དང་འདྲ་སྟེ། ཕྱིས་ རྨ་ལོག་ནས་ཡོང་ངོ༌། །དེ་བཞིན་དུ་ཕྱིན་ཅི་ལོག་དུ་མས་བཅིངས་ཤིང་། ཆོས་གཞན་ངོ་དང་བསྟན་པའི་ཆོས་པ་དེ་དོན་གྱི་ཆོས་པར་མི་འགྲོ་གཞན་བསླ་བའི་ཟོག་པོ་ཞེས་བྱའོ། །ཡང་འགའ་ཞིག་ཐོས་པ་དང༌། དད་པ་ལ་སོགས་པ་རབ་ཏུ་གྱུར་ཀྱང་མི་དམིགས་པར་རྟོགས་པའི་ཤེས་རབ་ཀྱིས་མ་ཟིན་པར་དམིགས་ཤིང་ཞེན་ན། མཐར་ཀུན་འབྱུང་དུ་ལྷུངས་ནས་ནད་བསྐྱེད་པར་འགྱུར་ཏེ། དད་པ་ལ་སྐྱོན་ཞུགས་ན་གདུང་བ་ནད་ དུ་སོང་བའི་ནད། ཐོས་པ་ལ་སྐྱོན་ཞུགས་ན་མཁས་པ་དུག་ཏུ་སོང་བའི་ནད། ཕན་སེམས་ལ་སྐྱོན་ཞུགས་ན་གཞན་དོན་དུག་ཏུ་སོང་བའི་ནད། ལྟ་བ་ལ་སྐྱོན་ཞུགས་ན་ཤེས་རབ་དུག་ཏུ་སོང་བའི་ནད། སྒོམ་པ་ ༄༅། །ལསྐྱོན་ཞུགས་ན་དམིགས་པ་དུག་ཏུ་སོང་བའི་ནད། སྤྱོད་པ་ལ་སྐྱོན་ཞུགས་ན་ཚུལ་ཁྲིམས་དུག་ཏུ་སོང་བའི་ནད། དཀའ་ཐུབ་ལ་སྐྱོན་ཞུགས་ན་བཟོད་པ་དུག་ཏུ་སོང་བའི་ནད། སྒྲུབ་བྱེད་ ལ་སྐྱོན་ཞུགས་ན་བསྒྲུབ་བྱ་དུག་ཏུ་སོང་བའི་ནད། དང་པོ་དད་པ་ལ་སྐྱོན་ཞུགས་ན་ཆགས་པའི་ཡུལ་བཟུངས་ནས་ཞེན་མེད་ཀྱི་ཡུལ་ཕུད། ཐོས་པ་ལ་སྐྱོན་ཞུགས་ན་ང་རྒྱལ་གྱི་ཡུལ་བཟུངས་ནས་ཞི་ངེས་ཀྱི་ཡུལ་ཕུད། ཕན་སེམས་ལ་སྐྱོན་ཞུགས་ན་རང་འདོད་ཀྱི་ཡུལ་བཟུངས་ནས་ཐུགས་རྗེའི་ཡུལ་ཕུད། ལྟ་བ་ལ་སྐྱོན་ཞུགས་ན་གཉིས་འཛིན་གྱི་ཡུལ་བཟུངས་ནས་གཉིས་མེད་ཀྱི་ཡུལ་ཕུད། སྒོམ་པ་ལ་སྐྱོན་ཞུགས་ན་དམིགས་པའི་ཡུལ་ བཟུངས་ནས་དམིགས་མེད་ཀྱི་ཡུལ་ཕུད། སྤྱོད་པ་ལ་སྐྱོན་ཞུགས་ན་ཐོ་ཅོའི་ཡུལ་བཟུངས་ནས་རྣལ་མའི་ཡུལ་ཕུད། དཀའ་ཐུབ་ལ་སྐྱོན་ཞུགས་ན་སྡུག་བསྔལ་གྱི་ཡུལ་བཟུངས་ནས་བདེ་བའི་ཡུལ་ཕུད། སྒྲུབ་བྱེད་ལ་ སྐྱོན་ཞུགས་ན་གོལ་ས་ཡི་ཡུལ་བཟུངས་ནས་མ་ནོར་བ་ཡུལ་ཕུད་ནས་ནད་སྐྱེད་དོ། །ཡང་དད་པ་བརྒས་པ་གདུང་བ། གདུང་བ་བརྒས་པ་ཆགས་པ། ཆགས་པ་བརྒས་པ་ན
Chinese
那是对治应断之法走向了反面，就像自己的军队不但不能伤害敌人，反而倒向敌人，运输队变成了敌人，保护者变成了敌人，亲友变成了敌人一样。总之，是从保护中产生了危害，黄金中掺入了杂质，药物变成了毒药，对治变成了魔鬼，没有消化的残渣变成了毒药。 从佛法中出现了虚假，什么办法也没有。像在别人面前装作修行佛法一样，就像庸医不能识别疾病，或者像把箭的碎片插入伤口内，用药物治疗伤口一样，最终伤口会复发。同样，被颠倒的邪见束缚，为了给别人看而修行佛法和口头上的修行人，不能成为真正的修行人，被称为欺骗他人的伪君子。还有些人，即使听闻和信心等非常强烈，但如果没有不执著的智慧来摄持，而执著于所缘，最终会堕入轮回，从而产生疾病。如果信心出现问题，那么爱恋就会变成疾病；如果听闻出现问题，那么博学就会变成毒药；如果善心出现问题，那么利他就会变成毒药；如果见解出现问题，那么智慧就会变成毒药；如果禅修出现问题，那么所缘就会变成毒药； 如果行为出现问题，那么戒律就会变成毒药；如果苦行出现问题，那么忍辱就会变成毒药；如果修行出现问题，那么所证就会变成毒药。首先，如果信心出现问题，那么就会抓住贪恋的对境，舍弃不执著的对境；如果听闻出现问题，那么就会抓住傲慢的对境，舍弃寂静调伏的对境；如果善心出现问题，那么就会抓住自私的对境，舍弃慈悲的对境；如果见解出现问题，那么就会抓住二元执著的对境，舍弃无二的对境；如果禅修出现问题，那么就会抓住所缘的对境，舍弃无所缘的对境；如果行为出现问题，那么就会抓住虚伪的对境，舍弃真实的对境；如果苦行出现问题，那么就会抓住痛苦的对境，舍弃安乐的对境；如果修行出现问题，那么就会抓住歧途的对境，舍弃无误的对境，从而产生疾病。还有，信心增长就会变成爱恋，爱恋增长就会变成贪恋，贪恋增长就会变成
English
That is, the antidote has gone to the opposite of what should be abandoned. It is like one's own army not only not harming the enemy, but turning against the enemy, the transport team becoming the enemy, the protector becoming the enemy, and relatives and friends becoming the enemy. In short, harm arises from protection, impurities are mixed in gold, medicine becomes poison, the antidote becomes a demon, and undigested residue becomes poison. Falsehood arises from the Dharma, and there is nothing to be done. Pretending to practice the Dharma in front of others is like a quack doctor who cannot recognize the disease, or like inserting a fragment of an arrow into a wound and treating the wound with medicine, eventually the wound will recur. Similarly, bound by inverted wrong views, those who practice the Dharma for the sake of others and verbal practitioners cannot become true practitioners and are called hypocrites who deceive others. Furthermore, even if some people have strong hearing and faith, if they are not controlled by the wisdom that realizes non-attachment and cling to the object of attention, they will eventually fall into samsara and thus generate disease. If there is a problem with faith, then attachment will become a disease; if there is a problem with hearing, then erudition will become poison; if there is a problem with good intentions, then altruism will become poison; if there is a problem with views, then wisdom will become poison; if there is a problem with meditation, then the object of attention will become poison; if there is a problem with behavior, then discipline will become poison; if there is a problem with asceticism, then patience will become poison; if there is a problem with practice, then what is to be attained will become poison. First, if there is a problem with faith, then one will grasp the object of attachment and abandon the object of non-attachment; if there is a problem with hearing, then one will grasp the object of pride and abandon the object of peaceful taming; if there is a problem with good intentions, then one will grasp the object of selfishness and abandon the object of compassion; if there is a problem with views, then one will grasp the object of dualistic clinging and abandon the object of non-duality; if there is a problem with meditation, then one will grasp the object of attention and abandon the object of non-attention; if there is a problem with behavior, then one will grasp the object of hypocrisy and abandon the object of truth; if there is a problem with asceticism, then one will grasp the object of suffering and abandon the object of happiness; if there is a problem with practice, then one will grasp the object of the wrong path and abandon the object of non-error, thus generating disease. Furthermore, increased faith becomes attachment, increased attachment becomes greed, and increased greed becomes