Tibetan
ཞིག་མ་ཚང་པའོ། །དང་པོ་ལ་རང་རིག་འཕེན་པ་དང་གཞན་རིག་འཕེན་པ་གཉིས་ཏེ། མཚན་ ཉིད་ནི་རིམ་པ་ལྟར། སྒྲུབ་བྱེད་འཕེན་པའི་ཐལ་འགྱུར་གང་ཞིག རང་གིས་འཕངས་པའི་རང་ རྒྱུད་ཀྱི་རྟགས་དང་། རང་གི་རྟགས་རང་གི་བསྒྲུབ་བྱའི་ཆོས་དང་འབྲེལ་ཚུལ་དང་། དགག་ 2-26 བྱ་དང་འགལ་ཚུལ་གྱི་ཆ་ནས་བཏགས་པའི་དགོས་མིང་མཐུན་པར་གྱུར་པ་དང་མི་མཐུན་ པར་གྱུར་པའོ། །དབྱེ་ན་དང་པོ་ལ། མེ་དང་ཙན་དན་མེ་དང་ནི། །དུ་བ་ལྟོས་བཅས་རྣམ་བཞི་ ཡིས། །གྲང་རེག་བ་མོ་སྤུ་ལོང་དང་། །ངེས་པ་འགོག་ན་རིམ་པ་བཞིན། །རང་བཞིན་འགལ་ བ་དམིགས་པ་དང་། །ཁྱབ་བྱེད་འགལ་བའི་ཁྱབ་བྱ་དམིགས། །རྒྱུ་དང་འགལ་བའི་འབྲས་ དམིགས་དང་། །རང་བཞིན་འགལ་བའི་ཁྱབ་བྱ་གཞི། །ཞེས་པ་ལྟར་བཞིའོ། ། གཉིས་པ་ལ། མེ་དང་དུ་བ་དེ་བཞིན་མེ། །ཤིང་མེད་པ་དང་མེ་མེད་པས། །བ་མོ་བ་ མོའི་རེག་པ་གཉིས། །སྤུ་ལོང་ཤ་པ་དུ་བ་འགོག །ཁྱབ་བྱེད་འགལ་བ་དམིགས་པ་དང་། །ཁྱབ་བྱེད་འགལ་བའི་འབྲས་བུ་དང་། །རྒྱུ་དང་འགལ་བའི་རང་བཞིན་དང་། །ཁྱབ་བྱེད་མ་ དམིགས་རྒྱུ་མ་དམིགས། །རྣམས་ཀྱི་འགལ་ཁྱབ་དམིགས་པ་དང་། །རྒྱུ་དང་འགལ་བའི་ཁྱབ་ བྱ་དང་། །འགལ་འབྲས་དམིགས་དང་རང་བཞིན་རྟགས། །འབྲས་རྟགས་རང་རྒྱུད་འཕེན་པ་ ཡིན། །ཞེས་པ་ལྟར་ལྔའོ། །སྒྲུབ་བྱེད་འཕེན་པའི་ཐལ་འགྱུར་ལ། །ཆོས་ཅན་ལྡོག་ཁྱབ་ཚད་ མས་གྲུབ། །བསལ་པ་ཚད་བསལ་རྟགས་ཁས་བླངས། །དགོས་ཀྱི་གཞན་ལ་མ་ཡིན་ནོ། ། གཉིས་པ་སྒྲུབ་བྱེད་མི་འཕེན་པའི་ཐལ་འགྱུར་ལ། རང་བཞིན་འབྲས་བུ་མཚན་ཉིད་ དེ། །མ་དམིགས་གསུམ་གྱིས་སྒྲུབ་མི་འཕེན། །ཞེས་པ་ལྟར་གསུམ་མོ། །དེ་ལྟར་ན་རྩོད་ངག་ རྣམས་ནི་སུན་འབྱིན་ཞེས་བྱ་ལ། དེ་ལ་སུན་འབྱིན་ཡང་དག་དང་ལྟར་སྣང་གཉིས་ཏེ། མཚན་ ཉིད་ནི་རིམ་པ་ལྟར། སྐྱོན་ལ་སྐྱོན་དུ་བརྗོད་པའི་ངག་སྐྱོན་མེད་གང་ཞིག རྩོད་ཟླའི་འདོད་ དོན་བྱེད་པའི་གེགས་བྱེད་ནུས་པ་དང་། སྐྱོན་མིན་ལ་སྐྱོན་དུ་བརྗོད་པའི་ལྟག་ཆོད་དུ་གྱུར་ པའོ། ། གསུམ་པ་ཡུལ་གྱི་རང་བཞིན་ལ་གཉིས་ལས། དང་པོ་དངོས་བསྟན་རྟགས་ཀྱི་རང་ བཞིན། ཕྱོགས་ཆོས་ཅན་དགུ་ཡི་དབྱེ་བ་གོང་དུ་བསྟན་པ་ལྟར་རོ། ། 2-27 གཉིས་པ་ཤུགས་བསྟན་བསྒྲུབ་བྱའི་རང་བཞིན་ལ། བསྐྱེད་བྱ་སྐྱེད་བྱེད་ཀྱི་རྣམ་པར་ བཞག་འཇོག་གི ཐོབ་བྱ་ཐོབ་བྱེད་ཀྱི། གཞལ་བྱ་འཇལ་བྱེད་ཀྱི། རྟགས་དང་རྟགས་ཅན་གྱི་ བསྒྲུབ་བྱ་སྒྲུབ་བྱེད་ལྔ་ལས། འདིར་ཐ་མ་རྟགས་དང་རྟགས་ཅན་གྱི་བསྒྲུབ་བྱ་སྒྲུབ་བྱེད་ཀྱི་ དབང་དུ་བྱས་པའི་བསྒྲུབ་བྱ་ལ་མཚན་ཉིད་རྟགས་ཀྱི་དཔག་བྱར་གྱུར་པའོ། །དབྱེ་ན། རང་ དོན་བསྒྲུབ་བྱ་དང་གཞན་དོན་བསྒྲུབ་བྱ་གཉིས་ཏེ། མཚན་ཉིད་ནི་རིམ་པ་ལྟར། ཆོས་དང་ ཆོས་ཅན་གྱི་ཚོགས་དོན་གང་ཞིག རང་དོན་རྟག
Chinese
如果有什么不完整的地方，首先是自立论证和依他论证两种。定义是按照顺序：能立论证的反驳，即自己所立的自续的理由，以及自己的理由与自己所要证明的法之间的关联方式，以及从所破和相违的角度所安立的名称相同或不相同。分类的话，第一种有四种，如颂云：‘火与旃檀火与，烟有待四相违，寒触孔雀翎与，成立遮遣次第。’即自性相违、相违之遍、果相违、周遍相违。第二种有五种，如颂云：‘火与烟及彼火，无薪与无火故，孔雀翎与孔雀翎之触，羽毛血迹遮遣。’即周遍相违之显现，周遍相违之果，因相违之自性，周遍不现与因不现，相违之周遍显现，因相违之周遍，相违之果显现与自性之相属，果之相属是自续论证。能立论证的反驳中，法性、周遍由量成立，排除由量排除，理由被承认，所需对他人来说不是。 第二种，不能立论证的反驳，自性、果是定义，由不现三种不能立。这样，辩论的言论被称为‘破斥’，其中破斥有正确和相似两种。定义是按照顺序：对过失说是过失的无过失之言，能障碍辩论者的意愿，以及对非过失说是过失的颠倒之言。 第三，从所知境的自性方面来说，分为两种，第一种是直接显示的理由的自性。法和有法九种差别如上所述。 第二种是间接显示的所立的自性。产生者和所产生，获得者和所获得，衡量者和所衡量，理由和有法，所立和能立五种。这里，最后一种，即理由和有法的所立和能立的角度来说，所立的定义是：成为理由所推测的对象。分类的话，有自利所立和他利所立两种。定义是按照顺序：法和有法的集合意义，自利理...
English
If there is anything incomplete, the first is the Svātantrika (self-sufficient inference) and the Prasangika (consequentialist inference). The definitions are in order: the refutation of a valid proof, which is the reason of one's own Svātantra (self-sufficient system) that one has established, and the way in which one's own reason is related to the dharma (phenomena) that one wants to prove, and whether the name established from the perspective of what is to be refuted and what is contradictory is the same or different. If classified, the first has four types, as the verse says: 'Fire and sandalwood fire and, smoke dependent on four contradictions, cold touch peacock feather and, establishing refutation in order.' That is, contradiction of nature, pervasion of contradiction, contradiction of effect, and pervasive contradiction. The second has five types, as the verse says: 'Fire and smoke and that fire, without fuel and without fire, peacock feather and peacock feather's touch, feather bloodstain refutation.' That is, manifestation of pervasive contradiction, effect of pervasive contradiction, nature of contradiction of cause, non-appearance of pervasion and non-appearance of cause, manifestation of contradiction of pervasion, pervasion of contradiction of cause, manifestation of contradiction of effect and attribute of nature, attribute of effect is Svātantrika inference. In the refutation of a valid proof, dharma (phenomena), pervasion are established by valid cognition, exclusion is by valid exclusion, the reason is admitted, the need is not for others. The second type, the refutation of a non-establishing proof, nature and effect are the definitions, by three non-appearances it cannot be established. Thus, the words of debate are called 'refutation,' among which refutation has two types: correct and similar. The definitions are in order: the faultless words that speak of faults as faults, which can hinder the debater's intention, and the reversed words that speak of non-faults as faults. Third, from the perspective of the nature of the object, it is divided into two types. The first is the nature of the directly shown reason. The nine distinctions of dharma (phenomena) and subject are as described above. The second is the nature of the indirectly shown thesis. Producer and produced, obtainer and obtained, measurer and measured, reason and subject, thesis and proof are five types. Here, the last type, that is, from the perspective of the thesis and proof of reason and subject, the definition of the thesis is: to become the object inferred by the reason. If classified, there are two types: thesis for oneself and thesis for others. The definitions are in order: the collective meaning of dharma (phenomena) and subject, the self-benefiting rea... --------------------------------------------------------------------------------
Tibetan
ས་ཀྱི་དཔག་བྱར་གྱུར་པ་དང་། གང་ཞིག་ངོ་ བོ་ལ་སོགས་ཆོས་ལྔ་ཚང་པའོ། །ཆོས་ལྔ་ནི། ཚད་མ་མདོར། ངོ་བོ་ཁོ་ན་བསྟན་བྱ་བ། །རང་ ཉིད་འདོད་དང་མ་གསལ་བ། །ཞེས་གསུངས་པ་ལྟར་ཏེ། དང་པོ་ངོ་བོའི་དོན་ནི། གཞན་དོན་ བསྒྲུབ་བྱ་ཡིན་ན། དེ་དུས་ན་ཕྱིར་རྒོལ་གྱི་བླང་ངོར་གྲུབ་ཟིན་མ་བརྗེད་པ་མིན་པ་གཅིག་ དགོས་ཞེས་བསྟན་ནོ། །འདོད་པའི་དོན་ནི་དེ་ཡིན་ན་དེ་དང་དེར་ཞེ་བས་འདོད་པ་གཅིག་ དགོས་ཞེས་བསྟན་ནོ། །མ་གསལ་བའི་དོན་ནི་དེ་ཡིན་ན་དེ་ཡི་ཚད་མས་མ་བཀག་པ་གཅིག་ དགོས་ཞེས་བསྟན་ནོ། །འདིར་མ་བསལ་བའི་ལྡོག་ཕྱོགས་བསལ་བའི་དོན་ནི། །རང་གི་ སེལ་བྱེད་དེས་བཀག་པ་ཞིག་སྟེ། དབྱེ་ན་མངོན་སུམ་བསལ་པ། དངོས་པོ་སྟོབས་ཞུགས་ཀྱི་ རྗེས་དཔག་གི་བསལ་པ། གྲགས་པས་བསལ་པ། ཡིད་ཆེས་བསལ་པ་དང་བཞི་སྟེ། དཔེར་ ན། སྒྲ་སྙན་[མཉན]བྱ་མིན་ནོ། །བུམ་པ་རྟག་གོ།རི་བོང་ཅན་ཟླ་བ་མིན་ནོ། །རྗེས་སུ་དཔག་ པ་ཚད་མ་མིན་ནོ་ཞེས་དམ་བཅས་པའི་དོན་ལྟ་བུའོ། ། གཉིས་པ་ཚད་མིན་བློ་ལ། མ་རྟོགས་པའི་བློ་དང་། ལོག་རྟོག་ཐེ་ཚོམ་དཔྱད་ཤེས་དང་ བཞི་སྟེ། མཚན་ཉིད་ནི་རིམ་པ་ལྟར། ཡུལ་གྱི་གནས་ལུགས་ལ་རྨོངས་པའི་བློ་དང་། དེ་མ་ ཡིན་ལ་དེར་འཛིན་གྱི་བློ་དང་། ཡུལ་གཏན་ལ་མ་ཕེབས་པར་ཡིད་གཉིས་སུ་གྱུར་པའི་བློ་ དང་། རང་གི་ཚད་མ་སྔ་མས་གཟུང་འཛིན་གྱི་དོན་ལ་བསྣན་ནས་འཇུག་པའི་ཤེས་པ་ཞེས་ 2-28 པའོ། །དབྱེ་ན་དང་པོ་ལ་ལས་རྒྱུ་འབྲས་ལྟ་བུ་ཀུན་རྫོབ་ཀྱི་གནས་ལུགས་ལ་རྨོངས་པ་དང་། དེ་ཁོ་ན་ཉིད་ལྟ་བུ་དོན་དམ་ལ་རྨོངས་པ་གཉིས་སོ། ། གཉིས་པ་ལ་རྟོག་པ་དང་རྟོག་མེད་གཉིས་སོ། །གསུམ་པ་ལ་མངོན་དུ་རྒྱུ་(གློ་བུར་བའི་རྟགས་ འཇུག་པའི་ཡུལ)དང་། བག་ལ་(གཞན་དོན་གྱི་རྟགས་འཇུག་པའི་ཡུལ)ཉལ་གཉིས་སམ། དོན་འགྱུར་དོན་ མི་འགྱུར་གཉིས་སམ། ཆ་མཉམ་དང་ཤས་ཆེར་འཛིན་པ་གཉིས་སོ། ། བཞི་པ་ལ་མངོན་སུམ་དང་རྗེས་དཔག་གིས་དྲངས་པའི་དཔྱད་ཤེས་གཉིས་སོ། །གསུམ་ པ་ལ་སེམས་སེམས་བྱུང་དུ་དབྱེ་བ་ལ། སེམས་དང་སེམས་བྱུང་གི་མཚན་ཉིད་ནི། རིམ་པ་ ལྟར་དོན་གྱི་ངོ་བོ་རང་སྟོབས་ཀྱིས་རིག་ཅིང་། དོན་གྱི་ཁྱད་པར་གཞན་སྟོབས་ཀྱིས་རིག་པའི་ བློ་དང་། དོན་གྱི་ཁྱད་པར་རང་སྟོབས་ཀྱིས་རིག་ཅིང་དོན་གྱི་ངོ་བོ་གཞན་སྟོབས་ཀྱིས་རིག་ པའི་བློ་ཞེས་པའོ། །དབྱེ་ན་དང་པོ་སེམས་ལ་མིག་གི་རྣམ་ཤེས་ནས་ཡིད་ཀྱི་རྣམ་ཤེས་ཀྱི་བར་ རྣམ་ཤེས་ཚོགས་དྲུག་ཀུན་གཞི་ཉོན་ཡིད་དེ་རྣམ་ཤེས་ཚོགས་བརྒྱད་དོ། །མཚན་ཉིད་ནི་རིམ་ པ་ལྟར། གཙོ་བོ་སེམས་གང་ཞིག་བདག་རྐྱེན་མིག་དབང་གཟུགས་ཅན་ལས་དངོས་སུ་སྐྱེས་ པའི་གཞན་རིག་ཅེས་སོགས་འདོན་པ་བསྒྱུར་ཏེ། དབང་ཤེས་ལྔ་ཡི་མཚན་ཉིད་དོ། །གང་ཞིག་ རང་གི་བདག་རྐྱེན་ཡིད་དབང་ལས་ས
Chinese
如同大地可以作为衡量标准，什么是具备本体等五法的呢？五法在《量论》中说：‘本体唯是所诠说，自性意乐及未显。’如是所说。第一，本体的意义是：如果是为了成办他利，那么必须有一个不忘失的，已为对方所认可的事物。这是所要说明的。意乐的意义是：如果是那样，就必须有一个‘是这个’的意乐。这是所要说明的。未显的意义是：如果是那样，就必须有一个没有被量妨碍的事物。这是所要说明的。这里，未遮除的反面，遮除的意义是：被自己的遮除所妨碍的事物。如果分类，有现量遮除、事物力量加入的比量遮除、名声遮除、以及信赖遮除四种。例如：‘声音不是悦耳的。’‘瓶子是常有的。’‘有兔子的不是月亮。’‘比量不是量。’等等，如同立宗的意义一样。 第二，非量识包括：未解识、颠倒识、怀疑和伺察智四种。它们的定义依次是：对境的实相无知的识；执非为是的识；对境未确定而心生二意的识；以及在自己先前的量所取境上，又加上能取所取的识。如果分类，第一种有对世俗谛的实相无知，如对业果的无知；以及对胜义谛的无知，如对空性的无知两种。 第二种有有分别和无分别两种。第三种有显现（突然出现的征兆所对之境）和潜在（为他利之征兆所对之境）两种，或者有转变意义和不转变意义两种，或者有均等和偏重执取两种。 第四种有现量和比量所引发的伺察智两种。第三，将心和心所进行分类。心和心所的定义是：依次为，自己能够认识事物的本体，凭借其他力量认识事物的差别的识；以及自己能够认识事物的差别，凭借其他力量认识事物的本体的识。如果分类，第一种心有从眼识到意识之间的六识，以及阿赖耶识和染污意，总共八识。它们的定义依次是：主要的识，直接从自己的增上缘，眼根和色法所生的他识等等，这是五根识的定义。任何从自己的增上缘，意根所生的...
English
Like the earth can be used as a measure, what possesses the five dharmas such as entity? The five dharmas are stated in the 'Treatise on Valid Cognition': 'Entity alone is to be explained, intention and non-manifestation.' As it is said. First, the meaning of entity is: If it is for accomplishing the benefit of others, then there must be something that is not forgotten and has been acknowledged by the opponent. This is what is to be explained. The meaning of intention is: If it is so, then there must be an intention of 'it is this.' This is what is to be explained. The meaning of non-manifestation is: If it is so, then there must be something that is not obstructed by valid cognition. This is what is to be explained. Here, the opposite of non-exclusion, the meaning of exclusion is: something that is obstructed by its own exclusion. If classified, there are four types: perceptual exclusion, inferential exclusion by the force of things, reputational exclusion, and reliable exclusion. For example: 'Sound is not pleasant.' 'A vase is permanent.' 'The one with a rabbit is not the moon.' 'Inference is not valid cognition.' And so on, like the meaning of a proposition. Second, non-valid cognition includes: unapprehended cognition, distorted cognition, doubt, and investigative wisdom. Their definitions are, in order: the cognition that is ignorant of the reality of the object; the cognition that grasps what is not as what is; the cognition that is uncertain about the object and gives rise to two minds; and the wisdom that, on top of what was previously apprehended by one's own valid cognition, adds the aspect of grasper and grasped. If classified, the first has two types: being ignorant of the reality of conventional truth, such as ignorance of cause and effect; and being ignorant of the ultimate truth, such as ignorance of emptiness. The second has two types: conceptual and non-conceptual. The third has two types: manifest (the object of a sudden sign appearing) and latent (the object of a sign appearing for the benefit of others), or two types: transforming meaning and non-transforming meaning, or two types: equal and biased grasping. The fourth has two types: investigative wisdom induced by perception and inference. Third, classifying mind and mental factors. The definitions of mind and mental factors are: in order, the consciousness that can recognize the essence of things by its own power, and recognizes the differences of things by the power of others; and the consciousness that can recognize the differences of things by its own power, and recognizes the essence of things by the power of others. If classified, the first, mind, includes the six consciousnesses from eye consciousness to mental consciousness, as well as the alaya consciousness and afflicted mind, totaling eight consciousnesses. Their definitions are, in order: the main consciousness, directly born from its own dominant condition, the eye faculty and form, the other-consciousness, etc. This is the definition of the five sense consciousnesses. Whatever is born from its own dominant condition, the mental faculty... --------------------------------------------------------------------------------