Tibetan
ེད་པ་དང་། རྗེས་འགྲོ་མ་བསྟན་པ་དང་ལོག་པར་སྟོན་པའི་སྒྲ་ སྐྱོན་ཅན་གསུམ་སྟེ། རིམ་བཞིན། ཕ་རོལ་པོ་འདི་ཆགས་ཅན་ཡིན་ཏེ་སྨྲ་བས་སོ། །འདོད་ པའི་མི་བཞིན་ཞེས་པ་དང་། སྒྲ་མི་རྟག་སྟེ་བྱས་པས་སོ་བུམ་པ་བཞིན། ཞེས་པ་དང་། བྱས་ 2-23 པས་སྒྲ་མི་རྟག་པར་སྒྲུབ་པའི་ཚེ། སྒྲ་བྱས་ཏེ་མི་རྟགས་པས་སོ་བུམ་པ་ཞེས་པ་ལྟ་བུའོ། ། གཉིས་པ་མི་མཐུན་དཔེ་ལ་ཡང་དག་དང་ལྟར་སྣང་གཉིས་ཏེ། མཚན་ཉིད་ནི་རིམ་པ་ ལྟར། ལྡོག་ཁྱབ་དངོས་སུ་ངེས་གཞིའི་དཔེར་གྱུར་ཅིང་སྐྱོན་གསུམ་དང་བྲལ་བ་དང་། ལྡོག་ ཁྱབ་དངོས་སུ་ངེས་གཞིའི་དཔེར་བཟུང་ཞིང་སྐྱོན་གསུམ་གང་རུང་དང་ལྡན་པའོ། །དབྱེ་ ན། དང་པོ་ལ། དང་པོར་གཏན་ལ་འབེབས་པ་དང་། ཕྱིས་རྗེས་སུ་དྲན་པའི་དཔེ་གཉིས་སོ། །གཉིས་པ་ལ་དོན་སྐྱོན་ཅན། བློ་སྐྱོན་ཅན། སྒྲ་སྐྱོན་ཅན་དང་གསུམ་མོ། །དང་པོ་ལ་ཆོས་དང་ རྟགས་དང་དེ་གཉིས་ཀ་མི་ལྡོག་པའི་དོན་སྐྱོན་གསུམ་ཏེ། རིམ་བཞིན་སྒྲ་རྟག་སྟེ་ལུས་ཅན་ མིན་པས་སོ། །ཞེས་པའི་མི་མཐུན་དཔེར་རྡུལ་ཕྲ་རབ་བཞིན། ལས་བཞིན། ནམ་མཁའ་ བཞིན་ཞེས་བཀོད་པ་ལྟ་བུའོ། ། གཉིས་པ་ལ་ཆོས་མེད་དང་རྟགས་མེད་དང་། དེ་གཉིས་ཀ་མེད་པ་ལ་ཐེ་ཚོམ་ཟ་བའི་ བློ་སྐྱོན་ཅན་གསུམ་ཏེ། རིམ་པ་བཞིན་སེར་སྐྱ་ནི་ཀུན་མཁྱེན་མིན་ཏེ་སྐར་མའི་དཔྱད་ཀྱིས་ བསྟན་བཅོས་མི་ཤེས་པས་སོ། །ཞེས་པའི་མི་མཐུན་དཔེར། ཁྱུ་མཆོག་དང་ལྡོང་རིམས་ [རིས]བཞིན་ཞེས་གཅེར་བུ་པས་བཀོད་པ་དང་སེར་སྐྱ་ནི་གསུམ་རིག་པའི་བྲམ་ཟེས་གཟུང་ བྱའི་ཚིག་མི་ལྡན་ཏེ། ཆགས་ལྡན་ཡིན་པས་སོ། །ཞེས་པའི་མི་མཐུན་དཔེར། དྲང་སྲོང་གོའུ་ཏ་ མ་དང་ཡིད་ལས་སྐྱེས་ལྟ་བུའོ། །ཞེས་བྲམ་ཟེ་རྣམས་ཀྱིས་བཀོད་པ་དང་། སེར་སྐྱ་ནི་ཆགས་ བྲལ་མིན་ཏེ། ཡོངས་འཛིན་ཀུན་འཛིན་དང་ལྡན་པས་སོ། །ཞེས་པའི་མི་མཐུན་དཔེར་ཁྱུ་ མཆོག་དང་ལྡོང་རིས་བཞིན་ཞེས་གཅེར་བུ་པས་བཀོད་པ་ལྟ་བུའོ། ། གསུམ་པ་ལ་ལྡོག་པ་མེད་པ་དང་། ལྡོག་པ་མ་བསྟན་པ་དང་། ལྡོག་པ་ཕྱིན་ཅི་ལོག་ཏུ་ བསྟན་པའི་སྒྲ་སྐྱོན་ཅན་གསུམ་སྟེ། རིམ་བཞིན་ཐུབ་པ་ནི་ཆགས་བྲལ་མིན་ཏེ་ངག་སྨྲ་བས་ སོ། ། 2-24 ཞེས་པའི་མི་མཐུན་དཔེར་རྡོའི་དུམ་བུ་བཞིན། ཞེས་དཔྱོད་པ་བས་བཀོད་པ་དང་། སྒྲ་མི་ རྟག་སྟེ་བྱས་པའི་ཕྱིར། ཞེས་པའི་མི་མཐུན་དཔེར། ནམ་མཁའ་བཞིན་ཞེས་བཀོད་པ་དང་། བྱས་པ་སྒྲ་མི་རྟག་པར་སྒྲུབ་པའི་ཚེ་གང་མ་བྱས་ན་རྟག་ནམ་མཁའ་བཞིན་ཞེས་བཀོད་པ་ལྟ་ བུ་སྟེ་དཔེ་ལྟར་སྣང་བཅྭ་བརྒྱད་དོ། ། གཉིས་པ་གཞན་དོན་རྗེས་དཔག་ལ་མཚན་ཉིད་འགོད་བྱེད་རང་གི་ཚད་མས་མཐོང་ བའི་རྟགས་ཀྱི་ཚུལ་གསུམ་བསྟན་བྱའི་སྐྱེས་བུ་ལ་སྟོན་པའི་སྒྲུབ་ངག་ཡན་ལག་གཉིས་ལྡན་ ནོ། ། གཉིས་པ་རབ་དབྱེ་ནི། སྟོན་བྱེད་གང་ཞིག རྗོད་བ
Chinese
有三种语病，即不显示反面例子，不显示后续例子，以及错误地显示例子。例如：‘对方是有贪欲的，因为他说话’，这就像‘不像期望的那样’；‘声音是无常的，因为它是由造作产生的，就像瓶子一样’；以及在证明‘由造作产生的声音是无常的’时，就像说‘声音是由造作产生的，因此是无常的，就像瓶子一样’。 第二，反面例子也有正确和看似正确两种。它们的定义依次是：成为反面周遍的真实确定基础的例子，且没有三种语病；以及被认为是反面周遍的真实确定基础的例子，且具有三种语病中的任何一种。分类：第一种分为两种：首先确定的例子和后来回忆的例子。第二种分为三种：意义上的语病、认知上的语病和语言上的语病。第一种有三种意义上的语病，即法、相和两者都不反面。例如：‘声音是常的，因为它不是有身体的’，其反面例子就像极微、业和虚空。 第二种有三种认知上的语病，即对法不存在、相对不存在以及两者都不存在而产生怀疑。例如：‘胜论派不是全知者，因为他们不了解星象学的著作’，其反面例子就像耆那教的领袖和龙树；‘胜论派不具备可被把握的词语，因为他们有贪欲’，其反面例子就像仙人乔答摩和意生子，这是婆罗门教徒所说的；以及‘胜论派不是没有贪欲的，因为他们拥有所有的支持者’，其反面例子就像耆那教的领袖和龙树。 第三种有三种语言上的语病，即不反面、不显示反面以及颠倒地显示反面。例如：‘能仁不是没有贪欲的，因为他说话’，其反面例子就像一块石头，这是顺世论者所说的；‘声音是无常的，因为它是由造作产生的’，其反面例子就像虚空；以及在证明‘由造作产生的声音是无常的’时，就像说‘如果不是由造作产生的，那就是常的，就像虚空一样’。这些就是十八种看似正确的例子。 第二，对于为他人而做的后推论，其定义是：具有两个部分的论证，即能成立的语句，它向需要被教导的人展示了通过自己的量（pramana，量）所见的相的三种方式。
English
There are three faults of expression: not showing the counter-example, not showing the subsequent example, and showing the example incorrectly. For example: 'The opponent is desirous because he speaks,' which is like 'not as desired'; 'Sound is impermanent because it is produced, like a pot'; and when proving 'sound produced is impermanent,' it is like saying 'sound is produced, therefore it is impermanent, like a pot.' Second, there are two types of dissimilar examples: valid and seemingly valid. Their definitions, in order, are: an example that is a truly established basis for counter-pervasion and is free from the three faults; and an example that is taken as a truly established basis for counter-pervasion but possesses any of the three faults. Classification: The first is divided into two: examples that are established first and examples that are later recalled. The second is divided into three: faults in meaning, faults in understanding, and faults in expression. The first has three faults in meaning: the dharma, the sign, and both not being counter-pervasive. For example: 'Sound is permanent because it is not corporeal,' with dissimilar examples like atoms, action, and space. The second has three faults in understanding: doubting the absence of the dharma, the absence of the sign, and the absence of both. For example: 'Serkya is not omniscient because he does not know the scriptures on astrology,' with dissimilar examples like the Jains' leader and Longrim; 'Serkya does not possess graspable words because he is desirous,' with dissimilar examples like the sage Gautama and Yidlekye, as stated by the Brahmins; and 'Serkya is not without desire because he possesses all supporters,' with dissimilar examples like the Jains' leader and Longri. The third has three faults in expression: not being counter-pervasive, not showing counter-pervasion, and showing counter-pervasion in a reversed manner. For example: 'Thubpa is not without desire because he speaks,' with a dissimilar example like a piece of stone, as stated by the Charvakas; 'Sound is impermanent because it is produced,' with a dissimilar example like space; and when proving 'sound produced is impermanent,' it is like saying 'if it is not produced, then it is permanent, like space.' These are the eighteen seemingly valid examples. Second, for inference for others, the definition is: a statement with two parts, the establishing statement, which shows the three modes of the sign seen by one's own pramana ( प्रमाण , pramāṇa, means of knowledge) to the person who needs to be taught. --------------------------------------------------------------------------------
Tibetan
ྱེད་ངག་གི བརྗོད་བྱ་ཡུལ་གྱི་རང་ བཞིན་དང་གསུམ་གྱིས་རིག་པར་བྱའོ། །དང་པོ་ནི་རྒོལ་བ་སྟེ། དེ་ཡི་མཚན་ཉིད་གྲུབ་མཐའ་ ལ་རྩོད་པར་བྱེད་པའི་གང་ཟག དེ་ལ་དབྱེ་ན། སྔ་རྒོལ་ཕྱི་རྒོལ་དཔང་པོ་དང་གསུམ་མོ། །མཚན་ཉིད་ནི་རིམ་པ་ལྟར། ཕྱོགས་སྔ་མ་ཁས་ལེན་པའི་གང་ཟག་དང་། ཕྱོགས་ཕྱི་མ་ཁས་ ལེན་པའི་གང་ཟག་དང་། རྒོལ་ཕྱི་རྒོལ་གྱི་རྒྱལ་ཕམ་ཤན་འབྱེད་པར་ཁས་ལེན་པའི་གང་ ཟག་གོ།དང་པོ་ལ་སྔ་རྒོལ་ཡང་དག་དང་ལྟར་སྣང་གཉིས་ཏེ། མཚན་ཉིད་རིམ་པ་ལྟར། ཕྱོགས་སྔ་མ་བཞག་པས་རྩོད་ཟླ་ཕྱི་རོལ་གྱི་སྤོབས་པ་འཇོམས་ནུས་ཀྱི་གང་ཟག་དང་། དེ་མི་ ནུས་པའི་གང་ཟག་གོ། གཉིས་པ་ལ་ཕྱི་རྒོལ་ཡང་{དག}དང་ལྟར་སྣང་གཉིས་ཏེ། མཚན་ཉིད་རིམ་པ་ལྟར། ཕྱོགས་ཕྱི་མ་ཁས་བླངས་ཏེ་སུན་འབྱིན་ཡང་དག་བརྗོད་པས་སྔ་རྒོལ་གྱི་སྤོབས་པ་འཇོམས་ ནུས་ཀྱི་གང་ཟག་དང་། ཕྱོགས་ཕྱི་མ་ཁས་ལེན་ཅིང་སྔ་རྒོལ་གྱི་སྤོབས་པ་འཇོམས་མི་ནུས་ པའི་གང་ཟག་གོ། གསུམ་པ་ལ་དཔང་པོ་ཡང་དག་དང་ལྟར་སྣང་གཉིས་ཏེ། མཚན་ཉིད་ནི་རིམ་པ་ལྟར། 2-25 རྒོལ་ཕྱི་རྒོལ་རྩོད་པའི་རྒྱལ་ཕམ་རིག་ནས་དེ་བརྡ་སྤྲོད་ནུས་ཀྱི་གང་ཟག་དང་། དཔང་པོར་ རློམ་ཞིང་རྒོལ་ཕྱི་རྒོལ་གྱི་རྒྱལ་འཕམ་ཤན་འབྱེད་མི་ནུས་པའོ། །དཔང་པོ་ཡང་དག་ལ་རྗེས་ སུ་བརྗོད་པའི་དཔང་པོ། ཤན་འབྱེད་པའི་དཔང་པོ། ཚར་གཅོད་པའི་དཔང་པོ་གསུམ་མོ། ། གཉིས་པ་ངག་གི་རང་བཞིན་ལ་སྒྲུབ་ངག་དང་། ཐལ་འགྱུར་གཉིས་སོ། །དང་པོ་ལ་ ཆོས་མཐུན་སྦྱོར་དང་། མི་མཐུན་སྦྱོར་གྱི་སྒྲུབ་ངག་ཡང་དག་གཉིས་ཏེ། མཚན་ཉིད་ནི་རིམ་ པ་ལྟར། དེ་སྒྲུབ་གྱི་ཕྱོགས་དང་རྗེས་ཁྱབ་དངོས་སུ་བརྗོད་ཅིང་། ལྡོག་ཁྱབ་ཤུགས་ལ་བརྗོད་ པའི་སྒྲུབ་ངག་ཡང་དག་དང་། དེ་སྒྲུབ་ཀྱི་ཕྱོགས་ཆོས་དང་། ལྡོག་ཁྱབ་དངོས་སུ་བརྗོད་ཅིང་ རྗེས་ཁྱབ་ཤུགས་ལ་བརྗོད་པའི་སྒྲུབ་ངག་ཡང་དག་གོ།དཔེར་ན་རིམ་བཞིན། གང་བྱས་ན་ མི་རྟག་བུམ་པ་བཞིན། སྒྲ་ཡང་བྱས་སོ་ཞེས་པ་དང་། གང་རྟག་ན་མ་བྱས་འདུས་མ་བྱས་ཀྱི་ ནམ་མཁའ་བཞིན། སྒྲ་ནི་བྱས་སོ་ཞེས་པ་ལྟ་བུ་དང་། གཉིས་པ་ཐལ་འགྱུར་ལ། ཐལ་འགྱུར་ཡང་དག་དང་ཐལ་འགྱུར་ལྟར་སྣང་གཉིས་ཏེ། མཚན་ཉིད་ནི་རིམ་པ་ལྟར། ལན་གྱི་ལྡོག་[བཟློག]པར་མི་ནུས་པའི་ཐལ་འགྱུར་དང་། ལན་ གྱིས་བཟློག་པར་ནུས་པའི་ཐལ་འགྱུར་རོ། །དབྱེ་ན་དང་པོ་ལ་འབྲས་རང་མ་དམིགས་པའི་ ཐལ་འགྱུར་གསུམ་དང་། དོན་སྐྱོན་བློ་སྐྱོན་སྒྲ་སྐྱོན་བརྗོད་པའི་ཐལ་འགྱུར་གསུམ་དང་། འཁོར་གསུམ་དང་གཉིས་དང་གཅིག་ཁས་བླངས་པའི་ཐལ་འགྱུར་གསུམ་མམ་སྒྲུབ་བྱེད་ འཕེན་པ་དང་། མི་འཕེན་པའི་ཐལ་འགྱུར་གཉིས་ཏེ། ཕྱི་མ་གཉིས་ཀྱི་མཚན་ཉིད་ནི་རིམ་པ་ ལྟར། ཐལ་འགྱུར་ཡང་དག་གང་ཞིག་དོན་ལྡོག་[བཟློག]ན་ཚུལ་གསུམ་ཚང་པ་དང
Chinese
通过三种方式来理解言语的主题、客体和性质。第一种是辩论者（含义：在宗义上进行辩论的人）。辩论者分为前辩论者、后辩论者和证人三种。 他们的定义依次是：接受前一种观点的个人；接受后一种观点的个人；以及承诺区分辩论者胜负的个人。第一种，前辩论者，又分为正确的前辩论者和似是而非的前辩论者。他们的定义依次是：能够通过提出前一种观点来摧毁对手信心的个人；以及不能做到这一点的个人。 第二种，后辩论者，又分为正确的后辩论者和似是而非的后辩论者。他们的定义依次是：通过接受后一种观点并陈述正确的反驳来摧毁前辩论者信心的个人；以及接受后一种观点但不能摧毁前辩论者信心的个人。 第三种，证人，又分为正确的证人和似是而非的证人。他们的定义依次是：能够理解辩论者胜负并传达这一信息的个人；以及自认为是证人但不能区分辩论者胜负的个人。正确的证人分为：复述的证人、区分的证人和惩罚的证人。 第二种是言语的性质，分为论证和反驳两种。第一种，论证，又分为符合正理的论证和不符合正理的论证两种。他们的定义依次是：直接陈述支持论点的理由和周遍关系，并暗示反周遍关系的正确论证；以及直接陈述支持论点的理由和反周遍关系，并暗示周遍关系的正确论证。例如，依次是：凡是所作皆是无常，如瓶子；声音也是所作。以及，凡是常者皆非所作，如非所作的虚空；声音是所作。 第二种，反驳，又分为正确的反驳和似是而非的反驳。他们的定义依次是：不能被反驳的反驳；以及能够被反驳的反驳。第一种又分为：结果反驳、自性反驳和不可得反驳三种；意义过失、智慧过失和言语过失反驳三种；承认三转、二转和一转的反驳三种，或者分为提出论证和不提出论证的反驳两种。后两种的定义依次是：如果一个正确的反驳在意义上被反驳，那么它必须具备三种特征。
English
The subject, object, and nature of speech are to be understood in three ways. The first is the debater (meaning: the person who debates on tenets). Debaters are divided into three types: the former debater, the latter debater, and the witness. Their definitions are, in order: the individual who accepts the former view; the individual who accepts the latter view; and the individual who commits to distinguishing the victory or defeat of the debaters. The first, the former debater, is further divided into the correct former debater and the seemingly correct former debater. Their definitions are, in order: the individual who is able to destroy the opponent's confidence by presenting the former view; and the individual who is not able to do so. The second, the latter debater, is further divided into the correct latter debater and the seemingly correct latter debater. Their definitions are, in order: the individual who is able to destroy the former debater's confidence by accepting the latter view and stating a correct refutation; and the individual who accepts the latter view but is not able to destroy the former debater's confidence. The third, the witness, is further divided into the correct witness and the seemingly correct witness. Their definitions are, in order: the individual who is able to understand the victory or defeat of the debaters and convey this information; and the individual who considers themselves a witness but is not able to distinguish the victory or defeat of the debaters. The correct witness is divided into: the recounting witness, the distinguishing witness, and the punishing witness. The second is the nature of speech, which is divided into argumentation and refutation. The first, argumentation, is further divided into correct argumentation that conforms to reason and correct argumentation that does not conform to reason. Their definitions are, in order: the correct argumentation that directly states the reason and pervasion in support of the thesis, and implies the counter-pervasion; and the correct argumentation that directly states the reason and counter-pervasion in support of the thesis, and implies the pervasion. For example, in order: 'Whatever is made is impermanent, like a pot; sound is also made.' And, 'Whatever is permanent is not made, like unmade space; sound is made.' The second, refutation, is further divided into correct refutation and seemingly correct refutation. Their definitions are, in order: the refutation that cannot be refuted; and the refutation that can be refuted. The first is further divided into: three types of result refutation, nature refutation, and non-apprehension refutation; three types of refutation involving faults of meaning, faults of intelligence, and faults of speech; three types of refutation involving the admission of three turns, two turns, and one turn, or divided into two types of refutation: those that present an argument and those that do not. The definitions of the latter two are, in order: if a correct refutation is refuted in meaning, then it must possess three characteristics. -------------------------------------------------------------------------------- ་། གང་