Tibetan
མ་ཡིན་ཏེ། ལུས་ཀྱི་ཡིད་བློ་གྲུབ་ཟིན་ནས་ཡོད་པ་གནས་པའི་རྒྱུ་བྱེད་པས་རྟེན་ ཡིན་ཞེ་ན། གནས་པ་བློ་དང་གཅིག་གམ། དོན་གཞན་གཅིག་བྱེད་ན་ཡིད་བློའི་གནས་པ་ འདི་ཆོས་ཅན། རྟེན་ལུས་ཀྱིས་བསྐྱེད་དུ་མེད་པར་ཐལ། གནས་པ་པོའི་ཡིད་བློ་ལས་གཞན་ མིན་གཅིག་ཡིན་པའི་ཕྱིར། གཞན་ཉིད་ནའང་ལུས་ཆོས་ཅན། དེ་ནི་དངོས་པོ་བློ་གནས་པས་ ཅི་ཞིག་བྱ་སྟེ། མ་བྱས་པར་ཐལ། གནས་པ་བློ་ལས་དོན་གཞན་ཁོ་ན་དེ་ཡི་རྒྱུ་ཡིན་པས་སོ། ། ཡང་བློ་ཆོས་ཅན། འཇིག་པ་མེད་པར་ཐལ་བར་འགྱུར། ལུས་ཀྱིས་མི་འཇིག་པར་བྱས་པས་ སོ། །དེ་འཇིག་རྒྱུ་ལས་འཇིག་པར་འདོད་པས་སྐྱོན་མེད་ཅེ་ན། དེ་ལའང་འཇིག་པ་བློ་དང་ དོན་གཞན་བྱེད་དམ་གཅིག་བྱེད། དང་པོ་ལྟར་ན། བློ་ཡི་འཇིག་རྒྱུ་ཆོས་ཅན། བློ་འཇིག་པར་ མ་སྐྱེས་པར་ཐལ། འཇིག་པ་བློ་ལ་དོན་གཞན་ཁོ་ན་བསྐྱེད་པས་སོ། །གཉིས་པ་ལྟར་ན། བློ་ཡི་ འཇིག་པ་ཆོས་ཅན་བློ་ཡི་འཇིག་རྒྱུས་སྐྱེད་མི་དགོས་པར་ཐལ། འཇིག་རྒྱུ་བློ་དང་གཅིག་པས་ སོ། །ཞེས་པའི་ཐལ་བ་མཚུངས་པ་ཡིན་ནོ། །ཡང་ཡིད་བློ་ཆོས་ཅན་གནས་པའི་རྒྱུས་ཀྱང་། གནས་པར་ཅི་བྱས་ཏེ་མ་བྱས་པར་ཐལ། འཇིག་རྒྱུ་དང་ཕྲད་ན་འཇིག་ལ་མ་ཕྲད་ན་རྟག་པར་ གནས་པའི་ཕྱིར། གལ་ཏེ་དེས་འཇིག་རྒྱུ་དང་མ་ཕྲད་པར་གནས་པར་བྱས་པས་སྐྱོན་མེད་ཅེ་ 1-126 ན། དངོས་པོ་ཡིད་བློ་ཆོས་ཅན། འཇིག་པ་ཆོས་ཉིད་དུ་ཐལ། འཇིག་རྒྱུ་ལ་ལྟོས་མེད་དུ་འཇིག་ པའི་ཕྱིར། འདོད་ན་གནས་པའི་རྒྱུས་གནས་པར་ཅི་ཞིག་བྱེད་དེ་མ་བྱས་པར་ཐལ། གྲུབ་ ཙམ་ནས་འཇིག་པ་ཡིན་པ་འདི་ལ་གནོད་པ་མེད་པ་ཡིན་པས་སོ། །གལ་ཏེ། དཔེར་ན། སྣོད་ སོགས་ཆུ་སོགས་ཀྱི་རྟེན་ཡིན་པ་བཞིན་ལུས་ཀྱང་ཡིད་བློ་གྲུབ་ཟིན་གནས་པའི་རྟེན་ཡིན་ནོ། ། ཞེ་ན་ཆོས་ཅན་འདི་ལའང་སྣོད་སོགས་ཆོས་ཅན། ཆུ་སོགས་ལ་མི་ཕན་བཞིན་དུ་ཆུ་སོགས་ མི་འཇིག་པའི་རྟེན་མིན་པར་ཐལ། ཆུ་སོགས་མི་འཇིག་པར་ཡོད་མེད་གང་གི་ཡང་རྟེན་དུ་ དགོས་ནུས་མེད་པས་སོ། །ཞེས་ཡོད་མེད་དག་ལ་ཞེས་སོགས་མཚུངས་སོ། །ཆོས་ཅན། ཆུ་ སོགས་རྟག་པར་སྡོད་པའི་རྟེན་མིན་པར་ཐལ། ཆུ་སོགས་ཀྱི་དངོས་པོ་རྣམས་སྐད་ཅིག་རེ་རེ་ ནི་འཇིག་པའི་ཕྱིར། དེས་ན་ཆོས་ཅན་ཆུ་སོགས་ཀྱི་རྟེན་དུ་རུང་སྟེ། ཆུ་སོགས་ཀྱི་དངོས་པོའི་ རྒྱུན་ཐུར་དུ་མི་ལྷུང་བ་དེ་ལྟ་བུར་སྐྱེ་རྒྱུ་ཡིན་པའི་ཕྱིར། དེ་ལྟ་མ་ཡིན་ན་དེའི་རྟེན་དུ་རིགས་པ་ མ་ཡིན་པར་ཐལ། དེ་རྟག་པར་བྱས་པས་སོ། ། དེས་ན་ཆོས་ཅན་ཆུ་སོགས་ཀྱི་རྟེན་དུ་འགྱུར་ཏེ། ཆུ་སོགས་ཐུར་དུ་འབོ་བ་ཡི་ནི་གེགས་ བྱེད་པའི་ཕྱིར། ཡོན་ཏན་སྤྱི་ལས་རྣམས་ལ་ནི་ཆོས་ཅན། མི་འཇིག་པར་སྡོད་པའི་རྟེན་ཅི་ དགོས་ཏེ། མི་དགོས་པར་ཐལ་འགྲོ་བའི་བྱ་བ་མེད་པ་ཅན་ཡིན་པའི་ཕྱིར། རྟགས་ཐམས་ཅད་
Chinese
并非如此。如果说身体是心识成就后存在的所依，那么，存在与心识是一体的吗？如果作用不同，那么心识的这个存在，作为有法，不应由身体所生，因为存在与心识不是他体就是一体的缘故。即使是他体，身体作为有法，它能对心识的存在做什么呢？什么也做不了，因为存在与心识是他体的缘故。再说，心识作为有法，将会不灭，因为身体使它不灭的缘故。如果认为它因坏灭之因而坏灭，没有过失，那么，坏灭与心识是作用不同还是一体的？如果是前者，那么心识的坏灭之因，作为有法，不应生起心识的坏灭，因为坏灭只会生起与心识是他体的缘故。如果是后者，那么心识的坏灭，作为有法，不需要心识的坏灭之因生起，因为坏灭与心识是一体的缘故。这些都是同样的推论。再说，心识作为有法，存在的因也无法使它存在，因为如果遇到坏灭之因就会坏灭，如果遇不到就会恒常存在的缘故。如果说它使之不遇到坏灭之因而存在，没有过失，那么，心识作为有法，应是自性坏灭，因为不观待坏灭之因也会坏灭的缘故。如果承认，那么存在的因对存在做什么呢？什么也做不了，因为仅仅是成立就会坏灭，所以没有损害。如果说，例如，容器等是水等的所依，身体也是心识成就后存在的所依。 那么，对于这个有法，容器等，作为有法，就像对水等没有利益一样，不应是水等不坏灭的所依，因为对于水等不坏灭的存在与否，都不需要作为所依的缘故。对于存在与否等，都是一样的。作为有法，不应是水等恒常存在的所依，因为水等的法，每一刹那都在坏灭的缘故。因此，作为有法，可以作为水等的所依，因为水等的法流不会向下流淌，而是会产生那样的缘故。如果不是那样，那么作为它的所依是不合理的，因为它使之恒常的缘故。 因此，作为有法，会成为水等的所依，因为会阻止水等向下流淌的缘故。对于功德总相来说，作为有法，需要不坏灭存在的所依做什么呢？不需要，因为是没有行走的法相的缘故。所有的理由都是如此。
English
It is not so. If the body is the basis for the mind to exist after it has been accomplished, then, is existence one with the mind? If the functions are different, then this existence of the mind, as the subject, should not be produced by the body, because existence is either other than or one with the mind. Even if it is other, the body, as the subject, what can it do for the existence of the mind? It can't do anything, because existence is other than the mind. Furthermore, the mind, as the subject, will not perish, because the body makes it not perish. If it is argued that it perishes due to the cause of destruction, there is no fault, then, is destruction one with the mind or different in function? If it is the former, then the cause of the mind's destruction, as the subject, should not give rise to the mind's destruction, because destruction only gives rise to what is other than the mind. If it is the latter, then the destruction of the mind, as the subject, does not need the cause of the mind's destruction to arise, because destruction is one with the mind. These are all the same inferences. Furthermore, the mind, as the subject, even the cause of existence cannot make it exist, because if it encounters the cause of destruction, it will perish, and if it does not encounter it, it will exist permanently. If it is said that it makes it exist without encountering the cause of destruction, there is no fault, then the mind, as the subject, should be self-destructive, because it destroys without depending on the cause of destruction. If you admit this, then what does the cause of existence do for existence? It does nothing, because it perishes as soon as it is established, so there is no harm. If it is said that, for example, a container is the basis for water, the body is also the basis for the mind to exist after it has been accomplished. Then, for this subject, the container, as the subject, just as it does not benefit water, should not be the basis for water not perishing, because for the existence or non-existence of water not perishing, there is no need to be a basis. For existence and non-existence, etc., it is the same. As the subject, it should not be the basis for water to exist permanently, because the elements of water are perishing every moment. Therefore, as the subject, it can be the basis for water, because the flow of water does not flow downwards, but will produce such a thing. If it is not so, then it is unreasonable to be its basis, because it makes it permanent. Therefore, as the subject, it will become the basis for water, because it will prevent water from flowing downwards. For the general characteristics of qualities, as the subject, what need is there for a basis for existing without perishing? There is no need, because it is without the characteristic of going. All the reasons are the same. --------------------------------------------------------------------------------
Tibetan
ཁས་སོ། །རིག་པ་འདིས་ནི་གསལ་བ་ཡིན་ནོ། །ཅི་ཞེ་ན། བྱེ་བྲག་པའི་ལུགས་ལ། སྣམ་བུ་དང་སྣལ་མ་བ་ལང་དང་རྭ་རྫས་དང་རིགས་ལྟ་བུ་ཡུལ་ གཅིག་ཏུ་གནས་པའི་རྟེན་དང་བརྟེན་པ་འདི་ལའོ། །སྙམ་དུ་བཟུང་ཡུལ་དེ་འདྲ་ལ་འཕྲོད་ འདུ་དེའི་འབྲེལ་པ་ལ་འདུ་འབྲེལ་དུ་འདོད་དོ། །སྐྱེས་བུ་དང་དབང་ཕྱུག་ལྟ་བུ་ཡུལ་ཐ་དད་དུ་ གནས་པའི་རྟེན་དང་། བརྟེན་པ་ལ་ལྡན་པ། དེ་ཡི་འབྲེལ་པ་ལ་ལྡན་པའི་འབྲེལ་པར་འདོད་ ཅིང་། རྟེན་དང་བརྟེན་པ་ཐམས་ཅད་རྟག་པར་འདོད་པས། ཤེས་བྱ་ཆོས་ཅན། མི་འཇིག་པར་ 1-127 གནས་པའི་རྟེན་དང་བརྟེན་པ་ཅན་གྱི་འཕྲོད་འདུ་མི་རིགས་པར་ཐལ། མི་འཇིག་པར་གནས་ པའི་རྟེན་དང་བརྟེན་པ་མེད་པའི་ཕྱིར། བདག་བདེ་སོགས་འཕྲོད་པ་འདུ་བ་ཅན་གྱི་རྒྱུ་མིན་ པར་ཐལ། རྟགས་འདྲའོ། །གསལ་བ་སྤྱི་མི་འཇིག་པར་གནས་པའི་དོན་གཞན་རྟེན་མིན་པར་ ཐལ། རྟགས་འདྲའོ། ། གལ་ཏེ་གཞན་འཇིག་རྒྱུ་དང་མ་ཕྲད་པར་མི་འཇིག་ཕྲད་ནས་འཇིག་ན། དེ་ཡི་ཕྱིར། དངོས་པོ་ཡིད་བློ་དེ་ཆོས་ཅན། གནས་རྒྱུས་ཅི་ཞིག་བྱ་སྟེ། དོན་མེད་པར་ཐལ། འཇིག་རྒྱུ་ གཞན་མེད་པར་འཇིག་ན་ཡང་དེ་ཡི་ཕྱིར། དེ་ཆོས་ཅན། གནས་པའི་རྒྱུ་རྣམས་ནུས་མེད་ ཡིན་པར་ཐལ་ལོ། །གཞན་ཡང་། སྐྱེ་བ་ཅན་གྱི་དངོས་པོ་ཐམས་ཅད་ཆོས་ཅན། དུས་འགའ་ ཞིག་གི་ཚེ་ནའང་འཇིག་པར་མི་འགྱུར་བར་ཐལ། ཁྱེད་ཀུན་རྟེན་བཅས་ཡིན་པའི་ཕྱིར། རྟེན་ བཅས་ཐམས་ཅད་མི་འཇིག་པར་གནས་པ་དང་ལྡན་པར་འདོད་པས། དངོས་པོ་རང་གི་ངང་ གིས་འཇིག་གམ་མིན། གལ་ཏེ་རང་འཇིག་ངང་ཚུལ་བདག་ཡིན་ན། དེ་ཆོས་ཅན། ཁྱོད་མི་ འཇིག་པར་གནས་བྱེད་གཞན་གང་སྟེ་བྱེད་མི་ནུས་པར་ཐལ་ལོ། །གལ་ཏེ་རང་འཇིག་ངང་ ཚུལ་བདག་མིན་ན་ཆོས་ཅན། དེ་མི་འཇིག་པར་གནས་བྱེད་གཞན་གང་དེ་མི་དགོས་པར་ ཐལ་ལོ། །རིགས་པ་འདིས་ཀྱང་ལུས་སེམས་ཉེར་ལེན་དང་ཉེར་ལེན་ཅན་མིན་པར་གྲུབ་སྟེ། ཤེས་རབ་སྙིང་རྗེ་སོགས་ཆོས་ཅན། འབྱུང་བཞིའི་ལུས་རང་གི་ཉེར་ལེན་དུ་ཡོད་པ་མ་ཡིན་ཏེ། ལུས་ཀྱི་ཕུལ་བྱུང་བའི་འགྲིབ་པའི་རྗེས་སུ་མི་བྱེད་པར་བློ་ཡི་བྱེད་པའི་ཁྱད་པར་གྱིས་ཕུལ་དུ་ བྱུང་བ་དང་འགྲིབ་པ་དག་དུ་འགྲུབ་པའི་ཕྱིར། མར་མེའི་འོད་ཆོས་ཅན། རང་གི་ཉེར་ལེན་ ཡིད་བློའི་འདུ་བྱེད་ཀྱི་རྗེས་སུ་བྱེད་པ་འདི་ཡོད་པ་མ་ཡིན་ཏེ། རང་གི་ཉེར་ལེན་སྒྲོན་མ་ལ་ བརྟེན་པས་སོ། ། བཅུད་ལེན་སོགས་ཀྱིས་ལུས་ཁྱད་པར་དུ་བྱས་པ་ལས་ཤེས་རབ་སོགས་ཁྱད་པར་དུ་ 1-128 འགྱུར་བ་མཐོང་བའི་ཕྱིར། ལུས་བློའི་ཉེར་ལེན་ནོ་ཞེ་ན། བཅུད་ལེན་གྱིས་ལུས་རྒྱས་པ་ལས་ འཕེལ་བའི་ཤེས་རབ་སོགས་ཆོས་ཅན། དེ་འདྲའི་ལུས་དེ་ཁྱོད་ཀྱི་དངོས་ཀྱི་ཉེར་ལེན་མ་ཡིན་ ཏེ། དེ་ལ་རྒྱུད་ནས་ཁྱད་པར་དུ་འགྱུར་བའི་ཕྱིར། ལུས་དེས་སེམས་ལ་ཕན་འདོག་
Chinese
是这样的。这种理性能够阐明道理。为什么呢？ 顺世外道的观点认为，像粗布和细毛、牛和角质等，在同一处所存在的所依和能依，对于这种‘相符’，他们认为这种关系是‘相符关系’。像补特伽罗（藏文， व्यक्ति，vyakti，个体）和自在天（藏文， ईश्वर，īśvara，自在）这样，在不同处所存在的所依和能依，对于‘具有’，他们认为这种关系是‘具有关系’。并且，他们认为一切所依和能依都是常恒的。因此，作为所知的事物，具有不灭存在的所依和能依，这不合理，因为不存在不灭存在的所依和能依。自性（藏文， आत्म，ātman，我）和快乐等，不是相符的因，因为理由相同。普遍的显现不是不灭存在的其他所依，因为理由相同。 如果其他事物在没有遇到毁灭之因的情况下，遇到不灭的事物而毁灭，那么，对于事物和意识来说，存在的因又有什么用呢？因为没有意义。即使没有其他的毁灭之因而毁灭，那么，对于事物和意识来说，存在的因都是无能的。此外，一切有生的事物，在任何时候都不会毁灭，因为你们都具有所依。因为你们认为一切具有所依的事物都具有不灭的存在。事物是自己毁灭还是不毁灭呢？如果自己毁灭是事物的本性，那么，事物就不需要其他使其不灭的存在，因为事物无法做到这一点。如果自己毁灭不是事物的本性，那么，事物就不需要其他使其不灭的存在。 这种理论也证明了身体和心识不是互为近取因和具有近取因的关系。智慧和慈悲等，不是四大组成的身体的近取因，因为智慧和慈悲等不会随着身体的衰退而衰退，而是通过智慧的作用而变得卓越或衰退。灯的光明，不是意识的造作的近取因，因为灯的光明依赖于灯。 因为通过摄取精华等使身体变得特殊，从而使智慧等变得特殊。如果说身体是意识的近取因，那么，通过摄取精华使身体增长而增长的智慧等，不是身体的直接近取因，因为智慧等会随着身体而变得特殊。身体对心识有帮助。
English
It is so. This reasoning clarifies the point. Why is that? According to the Vaibhashika (藏文：བྱེ་བྲག་པ， a school of Buddhist philosophy) view, like coarse cloth and fine wool, cows and horns, the dependent and the depended existing in the same place, for this 'fitting', they consider this relationship as a 'fitting relationship'. Like the individual (藏文， व्यक्ति，vyakti，individual) and Ishvara (藏文， ईश्वर，īśvara，the lord), the dependent and the depended existing in different places, for 'having', they consider this relationship as a 'having relationship'. Moreover, they consider all dependents and dependeds as permanent. Therefore, as knowable things, having impermanent dependents and dependeds is unreasonable, because there are no impermanent dependents and dependeds. Self (藏文， आत्म，ātman，self) and happiness, etc., are not the cause of fitting, because the reason is the same. The general appearance is not another impermanent dependent, because the reason is the same. If other things perish by encountering impermanent things without encountering the cause of destruction, then, what is the use of the cause of existence for things and consciousness? Because it is meaningless. Even if they perish without other causes of destruction, then, for things and consciousness, the causes of existence are all powerless. Furthermore, all things that are born will never perish at any time, because you all have dependents. Because you think that all things with dependents have impermanent existence. Do things perish by themselves or not? If self-destruction is the nature of things, then things do not need other existence to make them impermanent, because things cannot do this. If self-destruction is not the nature of things, then things do not need other existence to make them impermanent. This theory also proves that the body and mind are not the immediate cause and having the immediate cause of each other. Wisdom and compassion, etc., are not the immediate cause of the body composed of the four elements, because wisdom and compassion, etc., do not decline with the decline of the body, but become excellent or decline through the function of wisdom. The light of the lamp is not the immediate cause of the creation of consciousness, because the light of the lamp depends on the lamp. Because by taking essence and other things to make the body special, wisdom and other things become special. If the body is the immediate cause of consciousness, then the wisdom and other things that grow by taking essence to make the body grow are not the direct immediate cause of the body, because wisdom and other things will become special with the body. The body helps the mind. -------------------------------------------------------------------------------- མེད་པ་