Tibetan
ཡིན་ཕྱིར། བཅོམ་ལྡན་འདས་ཆོས་ཅན། ཕྱི་རོལ་པ་དང་སློབ་པ་དང་མི་སློབ་པ་ཉན་རང་དགྲ་ བཅོམ་ལས་ལྡོག་སྟེ། རིམ་བཞིན་དེ་ཁོ་ན་ཉིད་མཁྱེན་པ་དང་། མཁྱེན་པ་བརྟན་པ་དང་། མ་ ལུས་པར་མཁྱེན་པ་དེའི་ཕྱིར། ༈ དེ་ལས་ལམ་གོམས་སྟོན་པ་གྲུབ་པ། ༆ (གསུམ་པ།)དེ་ལས་ལམ་གོམས་སྟོན་པ་གྲུབ་པ་ནི། ཆོས་ཅན་གཞན་དོན་ མཁྱེན་པའི་དོན་དུ་སྦྱོར་བའི་ལམ་གོམས་པ་གྲུབ་སྟེ། མཁྱེན་པ་ཁྱད་པར་གསུམ་ལྡན་གྲུབ་པ་ དེའི་ཕྱིར། །དེས་ན་རྒྱུའི་སྐབས་ཀྱི་ལམ་གོམས་པ་དེ་ལ་སྟོན་པ་ཞེས་བརྗོད་དེ། སྟོན་པ་མཚན་ ཉིད་པའི་རྒྱུ་ཡིན་ཕྱིར། ༈ དེ་ལས་བསམ་པ་ཕན་བཞེད་གྲུབ་པ། བཞི་པ་དེ་ལས་ཕན་བཞེད་གྲུབ་པ་ནི་བདེ་གཤེགས་ཆོས་ཅན། རྒྱུ་ཡི་སྐབས་ཀྱི་བརྩེ་བ་ སྔོན་དུ་སོང་སྟེ། བདག་མེད་མངོན་སུམ་གྱིས་མཐོང་བའི་ལམ་གོམས་པ་དེ་ལས་སོ། ། ༈ དེ་བཞིས་ཚད་མ་གྲུབ་པའི་ཚུལ། བཅོམ་ ལྡན་འདས་ཆོས་ཅན། བརྩེ་བ་མངའ་སྟེ། རང་དོན་མཁྱེན་པ་ཁྱད་པར་གསུམ་གྲུབ་ན་ཡང་ གཞན་ངོར་ཐུགས་སུ་ཆུད་པའི་ཆོས་ཟབ་ལ་རྒྱ་ཆེ་བ་སྟོན་པའི་མཛད་པ་མི་འདོར་བར་སྒྲུབ་ པའི་ཕྱིར་ལྔ་པ་དེ་ལས་ཚད་མར་གྲུབ་པ་ནི། དེ་ཆོས་ཅན། གྲོལ་བ་དོན་གཉེར་ལ་ཚད་མའི་ སྐྱེས་བུ་ཡིན་ཏེ། གང་ཕྱིར་ཐར་པ་དོན་གཉེར་ལ་ལེགས་ཤིང་གཏན་དུ་ཕན་པའི་བརྩེ་བ་དང་ བདེན་པ་འབའ་ཞིག་གསུང་བའི་ཡེ་ཤེས་ཁྱད་པར་གསུམ་ལྡན་བརྙེས་པས་ནའོ། །ཡེ་ཤེས་ ཁྱད་པར་གསུམ་ལྡན་དེས་ཆོས་ཅན། སྒྲུབ་བྱེད་བཅས་པ་ཡིན་ཏེ། བདག་མེད་མངོན་སུམ་དུ་ མཐོང་བའི་གོམས་པས་བསྐྱེད་པས་སོ། །དེས་ན་བཅོམ་ལྡན་འདས་ཆོས་ཅན། སྐྱོབ་པ་ཡིན་ ཏེ། ལེགས་བདེན་དེ་གསུང་བ་ཡང་མངོན་སྦྱོར་བ་དང་ལྡན་པའི་སྐྱེས་བུ་མཐར་ཐུག་ཡིན་ པས་སོ། ། ༄། །ཚད་མར་བསྟོད་པའི་དགོས་པ། གཉིས་པ་ཚད་མར་བསྟོད་པའི་དགོས་པ་ནི། བཅོམ་ལྡན་འདས་ལ་ཡོན་ཏན་དུ་མ་ མངའ་བ་ལ་ཚད་མར་གྱུར་པ་ཞེས་བསྟོད་པའི་དགོས་པ་ཅི་ཞེ་ན། ཚད་མ་མདོར། བཅོམ་ལྡན་འདས་ལ་ཚད་མར་གྱུར་པ་དེ་ལྟ་བུའི་དངོས་པོའི་སྒོ་ནས་ བསྟོད་པ་ནི་ཆོས་ཅན། དགོས་པ་ཡོད་དེ། བཅོམ་ལྡན་འདས་དེ་ཡི་བསྟན་པ་གསུང་རབ་ཉིད་ 1-189 ལ་ཚད་མའི་དེ་ཁོ་ན་ཉིད་གྲུབ་པ་ཡིན་གྱི་རང་དགར་རྟགས་ནས་བཞག་པ་མིན་ཞེས་བསྟན་ པའི་དོན་ཡིན་པས་སོ། །མངོན་སུམ་བསྟན་མོད། རྗེས་དཔག་ཇི་ལྟར་གསུངས་ཞེ་ན། བཅོམ་ ལྡན་འདས་ཆོས་ཅན། རྗེས་དཔག་ཚད་མར་བཞེད་དེ། རྗེ་དཔག་ཚད་མ་ཡིན་པ་མ་ལྡོག་པའི་ ཕྱིར་དང་། ལྡོག་པར་མ་ཟད་ཅུང་ཟད་སྐྱེ་བའི་བདག་ཉིད་ཅན། གང་དེ་ཐམས་ཅད་འགག་ པའི་ཆོས་ཅན་ཞེས་རྗེས་དཔག་གི་རྟེན་དུ་གྱུར་པའི་སྦྱོར་བ་རྣམ་པ་དུ་མུ་ནི་ཁྱོད་ཉིད་གསུང་ རབ་ལས་མཐོང་བའི་ཕྱིར། སྦྱོར་བ་གསུངས་པས་རྗེས་དཔག་གསུངས་པར་ཇི་ལྟར་འགྱུར་ ཞེ་ན། ཤེས་
Chinese
因此，薄伽梵（藏文：བཅོམ་ལྡན་འདས་，梵文天城体：bhagavat，梵文罗马拟音：bhagavat，汉语字面意思：具 भगवत् 有者）是法，因为他不同于外道、有学和无学声闻缘觉阿罗汉，而是次第地了知真如、稳固地了知、完全地了知。 由此证明了修道。 （三）由此证明了修道，即法是为了利益他人而修习的道路，因为他成就了三种殊胜的智慧。因此，因位时的修道被称为导师，因为导师是具有相状的因。 由此证明了利益他人的意愿。 第四，由此证明了利益他人的意愿，即善逝（藏文：བདེ་གཤེགས་，梵文天城体：sugata，梵文罗马拟音：sugata，汉语字面意思：善逝 सुगत）是法，因为因位时的慈悲先于证悟空性的道路。 这四者证明了量的方式。 薄伽梵是法，因为他具有慈悲，即使成就了三种殊胜的自利智慧，为了不舍弃为他人宣说深广之法的利他事业，第五，由此证明了他是量。因为他是解脱追求者的量士夫，因为他获得了对解脱追求者有益且恒常利益的慈悲，以及只说真话的三种殊胜智慧。这三种殊胜智慧是法，因为它们是由证悟空性的习气所产生的。因此，薄伽梵是救护者，因为宣说真理者也是具有现观的究竟士夫。 赞扬量之必要。 第二，赞扬量之必要，即对具有诸多功德的薄伽梵赞扬为量有什么必要呢？ 量论中说，以这样的事物来赞扬薄伽梵是法，因为这表明薄伽梵的教法本身就成立为量，而不是随意安立的。如果已经宣说了现量，那么如何宣说比量呢？薄伽梵是法，因为他认可比量为量，因为比量是量是不可否认的，而且是稍微产生的自性。凡是属于一切灭尽之法者，你都能在经藏中看到作为比量所依的各种论式。如果宣说了论式，如何成为宣说了比量呢？
English
Therefore, the Bhagavan (Blessed One) is Dharma because he is distinct from outsiders, learners, and non-learners, Shravakas, Pratyekabuddhas, and Arhats, and because he successively knows the suchness, firmly knows, and completely knows. From this, it is proven that the path is cultivated. (3) From this, it is proven that the path is cultivated, that is, Dharma is the path cultivated for the purpose of benefiting others, because he has achieved three kinds of special wisdom. Therefore, the path cultivated in the stage of cause is called the teacher, because the teacher is the cause of having characteristics. From this, it is proven that the thought of benefiting others is achieved. Fourth, from this, it is proven that the thought of benefiting others is achieved, that is, the Sugata (One Gone to Bliss) is Dharma, because the compassion in the stage of cause precedes the path of directly seeing selflessness. These four prove the way of valid cognition. The Bhagavan is Dharma because he has compassion, and even if he has achieved three kinds of special wisdom for his own benefit, in order not to abandon the activity of teaching the profound and vast Dharma to others, fifth, from this, it is proven that he is valid cognition. Because he is a valid person for those seeking liberation, because he has attained compassion that is good and permanently beneficial for those seeking liberation, and three kinds of special wisdom that only speak the truth. These three kinds of special wisdom are Dharma because they are generated by the habit of directly seeing selflessness. Therefore, the Bhagavan is the protector, because the one who speaks the truth is also the ultimate person with direct realization. The necessity of praising as valid cognition. Second, the necessity of praising as valid cognition, that is, what is the necessity of praising the Bhagavan, who has many virtues, as valid cognition? It is said in the treatise on valid cognition that praising the Bhagavan with such things is Dharma because it shows that the teachings of the Bhagavan themselves are established as valid cognition, and not arbitrarily established. If direct perception has been taught, how is inference taught? The Bhagavan is Dharma because he accepts inference as valid cognition, because it is undeniable that inference is valid cognition, and it is also the nature of slightly arising. You can see in the scriptures various formulations that serve as the basis for inference, which belong to all things that are subject to cessation. If the formulation is taught, how does it become teaching inference? --------------------------------------------------------------------------------
Tibetan
བྱ་ཆོས་ཅན། སྒྲུབ་ངག་ཡང་དག་བསྟན་ན་རྗེས་དཔག་བསྟན་པ་ཡིན་ཏེ། ཆོས་ དང་མེད་ན་མི་འབྱུང་བའི་ཕྱོགས་ཆོས་ཅན་གྱི་གཏན་ཚིགས་ཡང་དག་ནི་རྗེས་དཔག་གི་རྟེན་ ཡིན་པས་སོ། །མེད་ན་མི་འབྱུང་བ་ཇི་ལྟར་བཤད་སྙམ་ན། ཆོས་ཅན། རྟགས་ཆོས་འབྲེལ་བ་ དེའང་གསལ་བར་བཤད་དེ། གཏན་ཚིགས་སྐྱེ་བའི་བདག་ཉིད་ཅན་སོགས་ལ་བསྒྲུབ་བྱའི་ ཆོས་འགག་པའི་ཆོས་ཅན་སོགས་ཀྱིས་ཁྱབ་པ་ནི་དངོས་སུ་བསྟན་པའི་ཕྱིར་རོ།། །། ཚད་ མ་གྲུབ་པའི་འགྲེལ་པ་མཁས་པའི་དབང་པོ་ཀུན་དགའ་བའི་གསུང་རབ་ལས་ཚིག་ཅུང་ཟད་ ཚིག་བསྡུས་ཏེ་ལེགས་པར་བཤད་པ་འདིས་བསྟན་པ་དང་སེམས་ཅན་མང་པོ་ལ་ཕན་པ་རྒྱ་ ཆེན་པོ་འབྱུང་བར་གྱུར་ཅིག། །། 目
Chinese
有法者（藏文：བྱ་ཆོས་ཅན།，含义：具有某种性质的事物）。如果正确地阐述修行之语，那就是在阐述比量（anumāna，推论）的依据。因为对于有法者来说，如果法不存在，就不会产生与之相关的正因（hetu，理由），而这正因是比量的基础。如果有人想知道‘不存在就不会产生’是如何解释的，那么，有法者，关于作为理由的征相（linga，记号）与作为所立（sādhya，待证）的法之间的关联，也应清楚地解释。因为作为理由的自性（svabhāva，自体）等，被所立之法的断灭之有法者等所周遍，这是直接阐述的缘故。 这部《量成立论释》是大学者根嘎（Kunga）的著作，其中略微缩减了一些词句，并进行了完善的解释。愿此举能对佛法和众多众生带来巨大的利益！
English
Subject (Tibetan: བྱ་ཆོས་ཅན།, meaning: something that possesses a certain property). If the words of practice are correctly explained, then the basis of inference (anumāna) is being explained. Because for a subject, if a dharma (quality, phenomenon) does not exist, the valid reason (hetu) associated with it will not arise, and this valid reason is the basis of inference. If someone wonders how 'non-existence leads to non-arising' is explained, then, subject, the connection between the sign (linga) as the reason and the dharma to be established (sādhya) should also be clearly explained. Because the nature (svabhāva) of the reason, etc., is pervaded by the subject of the cessation of the dharma to be established, etc., this is because it is directly explained. This commentary on 'Establishment of Valid Cognition' is a work by the great scholar Kunga, in which some words have been slightly reduced and well explained. May this bring great benefit to the Dharma and many sentient beings! --------------------------------------------------------------------------------