Tibetan
ལས་ལུས་ཡོད་ཀྱང་སྐྱེ་ བའི་ངེས་པ་མེད། ལས་ལུས་སྤོང་བའི་གཉེན་པོ་གྲུབ་པ་མེད། དཀའ་ཐུབ་ལས་ཀྱི་གཉེན་ པོར་འདོད་པ་དགག་པའོ། །དང་པོ་ནི། སྲེད་པ་མེད་ཀྱང་ལས་ལུས་ཡོད་ན་ཇི་ལྟར་ཐར་ཅེ་ན། སྲེད་པ་མེད་པའི་སྐྱེས་བུ་ཆོས་ཅན། ལས་དང་ལུས་གནས་ན་ཡང་འཁོར་བ་པར་སྐྱེ་བ་སྲིད་པ་ མ་ཡིན་ཏེ། རྒྱུ་གཅིག་ཉོན་མོངས་མེད་པའི་ཕྱིར་ནའོ། །ས་བོན་མེད་པར་མྱུ་གུ་མི་སྐྱེ་བ་བཞིན་ ནོ། །ཁྱབ་སྟེ། དེར་སྐྱེ་བ་དེ་ལས་ལུས་ཉོན་མོངས་ཏེ་རྒྱུ་གསུམ་པ་ཅན་ཡིན་པས་སོ། ། ལས་ལུས་སྤོང་བ་ལམ་དུ་འགྱུར་རོ་ཞེ་ན། གྲོལ་བ་དོན་གཉེར་ཆོས་ཅན། ཉོན་མོངས་ སྤོང་བ་ལས་མ་རྟོགས་པར་ལས་དང་ལུས་དག་སྤོང་བའི་ལམ་ལ་ནན་ཏན་རིགས་པ་མ་ཡིན་ པར་ཐལ། དེ་ལས་མ་རྟོགས་པའི་ལས་ལུས་སྤོང་བའི་གཉེན་པོ་དག་ནི་ཚད་མས་རྟོགས་ པ་མེད་པའི་ཕྱིར་དང་། ཉོན་མོངས་པ་མ་སྤངས་པར་ལས་ལུས་སྤོང་བའི་ནུས་པ་མེད་པའི་ ཕྱིར་ཏེ། མེད་པ་ནི་ཡོད་ན་ལས་ངན་ལས་ལུས་སླར་ཡང་འབྱུང་བའི་ཕྱིར། ལས་སྲེད་གཉིས་ ཀ་ཟད་པའི་དོན་དུ་ཐབས་ལ་འབད་པ་བྱེད་དོ། །ཞེ་ན། དེ་ཆོས་ཅན། ལས་སྲེད་གཉིས་ཀ་ ཟད་པའི་དོན་དུ་འབད་ན་ཡང་ལས་རྐྱང་པ་ཟད་པའི་དོན་དུ་དུབ་པ་དོན་མེད་ཡིན་ཏེ། དེ་ཡི་ གཉེན་པོ་ཚད་མས་མ་གྲུབ་པའི་ཕྱིར་རོ། ། གསུམ་པ་ནི། གཅེར་བུ་པའི་སྟོན་པ་འཕེལ་བྱེད་ལ་སོགས་པ་ན་རེ། གཉེན་པོ་མེད་པའི་ རྟགས་མ་གྲུབ་སྟེ། ལུས་གདུང་བའི་དཀའ་ཐུབ་ཀྱིས་སྔོན་བྱས་པའི་ལས་ཀྱི་རྣམ་སྨིན་ལོངས་ སྤྱོད་པས་ཟད་པར་འགྱུར་ཞིང་། ལས་གསར་པ་མ་བསགས་པས་གྲོལ་ལོ་ཞེ་ན། སྐྱེས་བུ་ཆོས་ 1-186 ཅན། འབྲས་ཐ་དད་འབྱིན་པར་ནུས་པའི་ལས་ཡོད་དེ་འབྲས་བུ་ལོངས་སྤྱོད་ཆེ་ཆུང་སོགས་ སྣ་ཚོགས་པར་ཚད་མས་མཐོང་བའི་ཕྱིར་ཞེས་རྗེས་སུ་དཔག་ནུས་པ་དེས་ན་སེམས་ཅན་རེ་ རེའི་ལས་ཆོས་ཅན། སྐྲ་འབལ་བ་ལ་སོགས་པའི་དཀའ་ཐུབ་ཀྱི་ཉོན་མོངས་ཏེ་ཉམ་ཐག་པའི་ དངོས་པོ་ཅིག་གིས་ཁྱེད་བུད་མེད་ཐམས་ཅད་ཀྱིས་རྣམ་སྨིན་མྱོང་བའི་སྒོ་ནས་མི་ཟད་པ་སྟེ་མི་ མཛད་པར་ཐལ། ཁྱོད་རྣམ་སྨིན་གྱི་འབྲས་བུ་སྣ་ཚོགས་འབྱིན་པའི་ལས་ཡིན་པས་སོ། །དེ་ ཡི་གཞུང་འཛུགས་པ་ནི། ཟས་གཅད་པའི་གདུང་བ་ཆོས་ཅན། རང་གི་རྣམ་སྨིན་ལོངས་སྤྱོད་ པའི་ལས་དེ་དང་རིགས་མི་མཐུན་པ་ཅན་གྱི་ལས་གཞན་ཐམས་ཅད་ཀྱི་རྣམ་སྨིན་ཆུང་བ་ཙམ་ དུའང་བྱེད་པ་མིན་ཏེ། རྣམ་འགས་ཏེ། རང་གི་རྣམ་སྨིན་ལོངས་སྤྱོད་པའི་ལས་གཅིག་པོ་དེས་ བསྐྱེད་པའི་འབྲས་བུ་ནི་ཆུང་བར་འགྱུར་བ་ཙམ་ཡིན་པས་སོ། །ཅི་སྟེ་དཀའ་ཐུབ་ཀྱི་ནུས་ པ་ཡིས་ལས་རྣམས་ཀྱི་ནུས་པ་འདྲེས་པར་བྱས་ནས་གཅིག་གི་རྣམ་སྨིན་མྱོང་བས་རྣམ་སྨིན་ ཐམས་ཅད་ཟད་པར་འགྱུར་རོ་ཞེ་ན། དཀའ་ཐུབ་དེ་དགེ་བའམ་ལས་ངན་གྱི་འབྲས་བུ་སྡུག་ བསྔལ་ཡིན། དང་པོ་
Chinese
即使有业和身，也未必会转生。没有断除业和身的对治法。驳斥苦行作为业的对治法的观点。首先：如果没有贪欲，即使有业和身，又如何解脱呢？ 没有贪欲的补特伽罗（梵文：Pudgala，补特伽罗，指‘人’或‘有情’）：即使业和身存在，也不会在轮回中转生，因为没有唯一的因——烦恼。如同没有种子就不会有苗芽一样。这是周遍的。因为在那里的转生，是业、身、烦恼这三者作为因的缘故。 如果断除业和身成为道，那么，追求解脱者：在没有证悟断除烦恼之前，努力断除业和身是不合理的。因为在没有证悟的情况下，断除业和身的对治法是无法通过量（梵文：Pramana，量，指认识事物的方式，如现量、比量等）来证实的。并且，在没有断除烦恼的情况下，没有能力断除业和身。如果能够断除，那么恶业和身会再次产生。因此，应该努力寻求断除业和贪欲二者的方法。 如果是这样，那么，即使努力断除业和贪欲二者，仅仅为了断除业而努力也是没有意义的，因为它的对治法无法通过量来证实。 第三：裸体外道（Jainas）的导师增长者（梵文：Vardhamana，增长者，耆那教创始人）等人说：没有对治法的理由不成立，因为通过身体的苦行，可以享受并耗尽先前所造的业的异熟果报，并且因为没有积累新的业，所以可以解脱。 补特伽罗：因为存在能够产生不同果报的业，并且通过量可以见到果报享受的大小等各种各样的情况，因此可以推断出，每个有情（梵文：Sattva，有情，指一切有情识的生命）的业：通过拔头发等苦行所带来的烦恼，你们所有女性所感受的异熟果报是无法耗尽的。因为你们是能够产生各种异熟果报的业。它的立宗是：断食的痛苦：不会使与自己所享受的异熟果报不相同的其他所有业的异熟果报变小，因为仅仅是自己所享受的异熟果报所产生的果报会变小。如果通过苦行的力量，使业的力量混合在一起，从而通过感受一种异熟果报而耗尽所有的异熟果报，那么，苦行是善业还是恶业的痛苦果报呢？ 第一种情况。
English
Even with karma and body, rebirth is not certain. There is no established antidote for abandoning karma and body. Refuting the view that asceticism is the antidote to karma. Firstly: If there is no craving, how can one be liberated even with karma and body? A person without craving: Even if karma and body remain, it is not possible to be reborn in samsara (梵文：Samsara，轮回), because there is no single cause—afflictions. Just as sprouts do not grow without seeds. This is pervasive. Because rebirth there is due to the three causes: karma, body, and afflictions. If abandoning karma and body becomes the path, then, an aspirant for liberation: It is unreasonable to diligently pursue abandoning karma and body without realizing the abandonment of afflictions. Because the antidote for abandoning karma and body without realizing it cannot be ascertained by pramana (梵文：Pramana，量，means of knowledge). And, without abandoning afflictions, there is no ability to abandon karma and body. If there were, then bad karma and body would arise again. Therefore, one should strive for a method to exhaust both karma and craving. If so, then, even if one strives to exhaust both karma and craving, it is meaningless to toil merely for the sake of exhausting karma, because its antidote is not established by pramana. Thirdly: The teacher of the naked ones (Jainas), such as Vardhamana (梵文：Vardhamana，增长者，the founder of Jainism), says: The sign of the absence of an antidote is not established, because by enduring the suffering of the body, one exhausts the ripened results of past karma by experiencing them, and since one does not accumulate new karma, one is liberated. A person: Because there is karma that can produce different results, and because one can see through pramana various situations such as the magnitude of experiencing results, one can infer that the karma of each sentient being (梵文：Sattva，有情，sentient being): The afflictions of asceticism such as pulling hair, that is, a miserable thing, cannot exhaust the ripened results experienced by all of you women. Because you are karma that can produce various ripened results. Its establishment is: The suffering of fasting: Does not make the ripened results of all other karma that are dissimilar to the karma of experiencing one's own ripened results smaller, because only the result produced by the single karma of experiencing one's own ripened results becomes smaller. If, by the power of asceticism, the powers of karmas are mixed together, so that by experiencing one ripened result, all ripened results are exhausted, then, is that asceticism a virtuous or a painful result of bad karma? The first case. --------------------------------------------------------------------------------
Tibetan
ལྟར་ན། ཉོན་མོངས་ཆ་འགས་ཏེ། བ་སྤུ་གཅིག་རྟོགས་པ་ལྟ་བུ་ཆོས་ཅན། ཁྱོད་ ཀྱི་ལུས་མ་ལུས་པ་སྤོང་བའམ། ཟད་པར་བྱེད་ནུས་པར་ཐལ། ཁྱོད་ཀྱི་ལས་ཀྱི་རྣམ་སྨིན་ ཆ་གཅིག་ཟད་པར་བྱས་པས་སོ། །རྟགས་ཁས་སོ། །ཡང་ལས་ཀྱི་རྣམ་སྨིན་ཀུན་ཆོས་ཅན། ལུས་གདུང་བའི་ཉོན་མོངས་ཁྱོད་ཀྱི་གཉེན་པོར་མེད་པར་ཐལ། ཁྱོད་ཀྱི་ནུས་པ་ཟད་བྱེད་ དཀའ་ཐུབ་དེ་ཉོན་མོངས་དེ་སྡུག་བསྔལ་ལས་གཞན་དགེ་བར་གྱུར་པ་འདོད་པས་ནའོ། །ཅི་ སྟེ་དཀའ་ཐུབ་དེ་ཉོན་མོངས་པའམ་སྡུག་བསྔལ་ཉིད་ཡིན་ཞེ་ན། དཀའ་ཐུབ་དེ་ནི་ཆོས་ཅན། ལས་ངན་གྱི་འབྲས་བུ་ཡིན་པར་ཐལ། ཚོར་བ་སྡུག་བསྔལ་ཉིད་ཡིན་པས་སོ། །འདོད་ན་ ཆོས་ཅན། ལས་ཐམས་ཅད་ཀྱི་ནུས་པ་འདྲེས་པར་བྱས་ནས་ཟད་པར་བྱེད་པའི་ཐར་ལམ་དུ་ 1-187 འགྱུར་བ་མིན་པར་ཐལ། འདིས་ཏེ་འདོད་པ་དེ་ཡི་ཕྱིར། སྲེད་པ་ལས་ཀྱི་རྒྱུ་ཡིན་ན། ལམ་ སྲེད་པ་ཟད་བྱེད་ཡིན་པས་ལས་ཀྱི་གཉེན་པོར་འདོད་དགོས་པས་ཁ་བླངས་ནང་འགལ་ལོ་ཞེ་ ན། གང་ཡང་སྟེ་བདག་མེད་མངོན་སུམ་གྱིས་མཐོང་བའི་ཡེ་ཤེས་ཆོས་ཅན། སྐྱོན་མ་འོངས་ པའི་ཆགས་སོགས་རྣམས་རང་རྒྱུད་ལྡན་གྱི་རྒྱུད་ལ་འགོག་པར་བྱེད་དེ། སྐྱེ་འདོད་ཉེས་པ་ བཅོམ་པ་སྟེ། མ་འོངས་པའི་ཆགས་སོགས་ཀྱི་རྒྱུ་སྲེད་པ་འཇོམས་པའི་ཕྱིར། ཆོས་ཅན་སྔར་ བྱས་ཟིན་གྱི་ལས་རྫས་ཡོད་ད་ལྟ་དངོས་སུ་ཉམས་པར་བྱེད་པ་ཇི་ལྟར་འགྱུར་ཏེ། མི་འགྱུར་ བར་ཐལ། སྲེད་པ་དེས་བསྐྱེད་པའི་ལས་མ་འོངས་པ་སྐྱེ་བ་འགོག་པར་ནུས་པ་ཙམ་ཡིན་པ་ དེ་ཡི་ཕྱིར། གལ་ཏེ་ལས་ལས་ཀྱང་སྲེད་བྲལ་ལ་ཉོན་མོངས་སྐྱེ་བས་མི་གྲོལ་ལོ་ཞེ་ན། ཆགས་ བྲལ་སྐྱེས་བུ་ཆོས་ཅན། རང་གི་ལས་ལས་སྐྱེ་བ་མ་ཡིན་པར་ཐལ། སྲེད་པ་མེད་པས་སོ། ། ཁྱབ་སྟེ། སྐྱོན་སྲེད་པ་དང་ལྡན་ན་ལས་ངན་བྱེད་པར་འགྱུར་གྱི། ལྡོག་པ་སྲེད་པ་མེད་པ་ལས་ ནི། ལས་ངན་སོག་པ་མིན་ནོ། །གལ་ཏེ་ལས་དགེ་བ་ལས་བདེ་བ། དེ་ལས་འདོད་ཆགས། མི་ དགེ་བ་ལས་སྡུག་བསྔལ། དེ་ལས་ཞེ་སྡང་འབྱུང་བས་ལས་ལས་ཀྱང་ཉོན་མོངས་སྐྱེ་བའི་ཕྱིར་ རོ་དེ་ཞེ་ན། བདག་ལ་སྤངས་པའི་སྐྱེས་བུ་ཆོས་ཅན། བདེ་བ་ལས་ཀྱང་རང་རྒྱུད་ལ་འདོད་ ཆགས་སྐྱེ་བར་མི་འགྱུར་ཏེ། ལོག་པའི་རྣམ་རྟོག་མེད་པར་ཡིན་པའི་ཕྱིར་རོ། ། ༈ དེ་ལས་བདེ་བར་གཤེགས་པ་གྲུབ་པ། གཉིས་པ་དེ་ལས་བདེ་གཤེགས་གྲུབ་པ་ནི། བཅོམ་ལྡན་འདས་ཆོས་ཅན། བདེ་ གཤེགས་གྲུབ་སྟེ། ཁྱོད་བདེན་བཞི་སྟོན་པའི་སྐྱོབ་པ་མཐར་ཐུག་དེ་ལས་ཏེ་དེ་ཡིན་པས་ཕྱིར། ཡང་བདེ་གཤེགས་གྲུབ་སྟེ། དེ་ཁོ་ན་ཉིད་མཁྱེན་པ་དང་བརྟན་པར་མཁྱེན་པ་དང་། མ་ལུས་ པར་མཁྱེན་པ་སྟེ་མཁྱེན་པ་ཁྱད་པར་གསུམ་དང་ལྡན་པའི་སྐྱེ་བུ་མཐར་ཐུག་ཡིན་པའི་ཕྱིར་ ཁྱབ་སྟེ། རྟོགས་པ་ཕུན་ཚོགས་མཁྱེན་པ་ཁྱད་པར་གསུམ་པོ་དེ་བདེ་བར་གཤེགས
Chinese
如果按照这种说法，烦恼的一部分，比如仅仅认识到一根毫毛，那么，你（指业）就能完全舍弃或者完全消除身体吗？因为你消除了一部分业的异熟果。承认这个理由。此外，所有的业的异熟果，都不应该有身体痛苦的烦恼作为对治，因为你消除业力的苦行，被认为是除了痛苦之外的善法。如果苦行本身就是烦恼或者痛苦，那么，苦行就是恶业的果报，因为它本身就是痛苦的感受。如果承认这一点，那么，所有的业力混合在一起，就不能成为消除业力的解脱道，因为你承认了这一点。如果贪欲是业的因，那么，道路就是消除贪欲，因此必须承认它是业的对治，这样就自相矛盾了。 任何直接见到无我的智慧，都能阻止未来生起的贪执等烦恼在自相续中产生，因为它摧毁了产生欲望的过患，摧毁了未来贪执等的因——贪欲。那么，已经造作的业，如何能使现在实际感受到的果报消失呢？这是不可能的，因为它只能阻止由贪欲产生的未来之业。如果因为业，即使没有贪欲，也会产生烦恼，所以不能解脱，那么，已经断除贪欲的人，不会因为自己的业而产生，因为他没有贪欲。这是普遍的规律：如果具有贪欲，就会造作恶业；反之，如果没有贪欲，就不会造作恶业。如果从善业产生快乐，从快乐产生贪欲；从恶业产生痛苦，从痛苦产生嗔恨，因此业也会产生烦恼，那么，已经断除我执的人，即使从快乐中也不会在自相续中产生贪欲，因为他没有颠倒的分别念。 因此，可以证明如来已经成就。 第二，从这里可以证明如来已经成就。世尊（Bhagavan，具有六种殊胜功德者）是如来，因为你是宣说四谛（Four Noble Truths）的究竟救护者。此外，如来已经成就，因为他是通达实相、坚定地通达实相、完全通达实相，即具有三种殊胜智慧的究竟者。这是普遍的规律：圆满的证悟，即这三种殊胜的智慧，就是如来。
English
If according to this statement, a portion of affliction, such as merely recognizing a single hair, then, could you (referring to karma) completely abandon or completely eliminate the body? Because you have eliminated a portion of the ripening of karma. The reason is admitted. Furthermore, all the ripened results of karma should not have the affliction of bodily suffering as an antidote, because the asceticism that eliminates your karma is considered a virtue other than suffering. If asceticism itself is an affliction or suffering, then asceticism is the result of bad karma, because it is itself a painful feeling. If this is admitted, then all karmic forces mixed together cannot become the path to liberation that eliminates karma, because you admit this. If craving is the cause of karma, then the path is the elimination of craving, so it must be admitted as the antidote to karma, which is self-contradictory. Any wisdom that directly sees selflessness can prevent future arising attachments and other afflictions from arising in one's own mindstream, because it destroys the fault of generating desire, destroying the cause of future attachments and so on—craving. Then, how can the karma that has already been created cause the actual suffering experienced in the present to disappear? This is impossible, because it can only prevent future karma generated by craving. If because of karma, even without craving, afflictions will arise, so one cannot be liberated, then, a person who has abandoned attachment will not arise from his own karma, because he has no craving. This is a universal rule: if one has craving, one will create bad karma; conversely, if one does not have craving, one will not create bad karma. If happiness arises from good karma, and craving arises from happiness; suffering arises from bad karma, and hatred arises from suffering, therefore karma also generates afflictions, then, a person who has abandoned self, even from happiness, will not generate craving in his own mindstream, because he has no inverted discriminations. Therefore, it can be proven that the Tathagata has been accomplished. Secondly, from here it can be proven that the Tathagata has been accomplished. The Bhagavan (possessing six kinds of excellent qualities) is the Tathagata, because you are the ultimate protector who teaches the Four Noble Truths. Furthermore, the Tathagata has been accomplished, because he is the ultimate being who knows reality, firmly knows reality, and completely knows reality, that is, possessing three kinds of special wisdom. This is a universal rule: perfect realization, that is, these three kinds of special wisdom, is the Tathagata. -------------------------------------------------------------------------------- ་པའི་དོན་ 1-188