Tibetan
སྐྱེད་བྱེད་ཡིན་ཡང་དེ་ཁོ་ནས་ བསྐྱེད་པ་མ་ཡིན་ཏེ། དབང་བསྐུར་གྱི་ནུས་པ་མ་བཅོམ་པའི་བདག་གི་ཡོན་ཏན་སོགས་ལ་ ལྟོས་ནས་དེ་བསྐྱེད་པ་ཡིན་ལ། དབང་བསྐུར་གྱིས་བདག་གི་ཡོན་ཏན་གྱི་ནུས་པ་བཅོམ་ནས་ ནུས་མེད་དུ་བྱས་པས་སེམས་དཔའ་དེ་གཉིས་ཀྱང་བྱེད་པ་བསྐྱེད་པའི་ནུས་པ་མེད་དོ། །དེས་ ན་དབང་སྐུར་ཅན་སྐྱེ་བ་མེད་དོ། །ཞེ་ན། འགྱུར་འདི་ལྟར་ན། དབང་བསྐུར་ཅན་གྱི་ཐ་མལ་པ་ ཆོས་ཅན། དབང་དང་གྲོལ་བྱེད་ཀྱི་སྔགས་སོགས་བྱས་མ་ཐག་ཏུ་རང་རྒྱུད་ཀྱི་བྱེད་པ་དབང་ སོགས་དེ་དག་སེམས་པའི་དབང་གིས་འཛིན་འཇུག་གཡེང་དང་འགོག་པ་མེད་པར་འགྱུར་ བར་ཐལ། སེམས་དཔའ་དེ་དག་གི་བྱེད་པ་འཛིན་འཕེན་སོགས་སུ་བསྐྱེད་པའི་ལྷན་ཅིག་ བྱེད་རྐྱེན་གྱི་ནུས་པ་དབང་བསྐུར་གྱིས་བཅོམ་པའི་ཕྱིར། དེ་ནི་ནུས་མེད་དབང་ལ་སོགས། དེ་ མ་ཐག་ཏུ་དེ་དག་གི་འཛིན་འཕེན་འཁྲུགས་དང་འགོག་པ་དག ། སེམས་དཔའི་དབང་གིས་ འགྱུར་བ་ཡིན། །ཅེས་པའི་འགྱུར་ལྟར་ན། དབང་ཕྱུག་གི་དབང་དང་གྲོལ་བྱེད་ཀྱི་སྔགས་ སོགས་དེ་ཐོབ་མ་ཐག་པའི་སྐྱེས་བུ་ལོག་སྲེད་ཅན་ཆོས་ཅན། བདག་གི་ཡོན་ཏན་འདུས་བྱས་ སོགས་ཀྱིས་བྱེད་པ་རྣམས་ཡུལ་ལ་འཛིན་འཕེན་འཁྲུགས་དང་འགོག་པ་དག་ཏུ་འགྱུར་བ་ 1-183 མིན་པར་ཐལ་དེ་མེད་ན་ཡང་། ལོག་སྲེད་དང་མཚུངས་ལྡན་གྱི་སེམས་དཔའི་དབང་གིས་ ཁྱོད་ཀྱི་བྱེད་པ་རྣམས་འཛིན་འཕེན་འགོག་པ་དག་ཏུ་འགྱུར་བའི་ཕྱིར། རྩོད་པ་སྤང་བ་གསུམ་ པ་ནི། གལ་ཏེ་དབང་བསྐུར་ཅན་ཤི་བ་དེ་ཡི་ཚེ། བྱེད་པ་འཕེན་པའི་བློ་མེད་པའི་ཕྱིར་བྱེད་པ་ རྣམས་སྐྱེ་བར་མི་འགྱུར་རོ་ཞེ་ན། དབང་བསྐུར་ཅན་འཆི་ཁའི་སྐྱེས་བུ་ཆོས་ཅན། ཡང་སྲིད་པར་འཇུག་པར་ཐལ། རང་ རྒྱུད་ཀྱི་ལོག་སྲེད་སོགས་དྲི་མ་རྣམས་ཀྱིས་རང་བློའི་རྒྱུན་ཕྱི་མ་ཡང་སྲིད་པར་མཚམས་སྦྱོར་ བས་སོ། །མ་གྲུབ་སྟེ། དེ་ཡི་དྲི་མ་དེ་རྣམས་ལ་དེའི་ནུས་པ་མེད་དོ་ཞེ་ན། དབང་བསྐུར་ཐོབ་ པའི་སྐྱེས་བུ་ལོག་སྲེད་ཅན་ཆོས་ཅན། གསོན་པ་ཉིད་ནའང་། ལོག་སྲེད་སོགས་སྔ་མ་ལ་ཕྱི་མ་ མཚམས་སྦྱོར་བའི་ནུས་པ་མེད་པར་འགྱུར་རོ། །དེས་དེ་ལ་དེ་ཡི་ནུས་པ་མེད་ཅིང་རྒྱུ་མཚན་ མཚུངས་པས་སོ། །ཉེས་པ་ལོག་སྲེད་སོགས་ཆོས་ཅན། རང་གི་རྒྱུ་རིགས་འདྲ་སྔ་མ་ས་བོན་ དུ་ཡོད་པ་ཅན་ཡིན་ཏེ། ཁྱོད་ཀྱི་གཉེན་པོ་འཕེལ་བའི་རྒྱུད་ལ་ཁྱོད་འགྲིབ་ཅིང་རང་གི་ཕྱོགས་ འཕེལ་བའི་རྒྱུད་ལ་ཁྱོད་འཕེལ་བར་འགྱུར་བའི་ཕྱིར། དེས་ན་དབང་བསྐུར་བའི་ལོག་སྲེད་ ཅན་ཆོས་ཅན། འཁོར་བ་ལས་གྲོལ་བ་མིན་པར་ཐལ། ལོག་སྲེད་རང་རྒྱུད་ལ་ལྡོག་པ་མེད་ ནས་ཚང་བས་སོ། ། ལྔ་པ་ནི། གལ་ཏེ་བདག་ཀྱང་སྐྱེ་བའི་རྒྱུར་ཡོད་པས་དེ་ཙམ་ལས་ནི་བྱུང་ཞེས་པ་མི་ འཐད་དོ་ཞེ་ན། བདག་ཆོས་ཅན། ཡང་སྐྱེ་བ་དང་བྱེད་པའི་ཚ
Chinese
虽然是产生者，但并非仅仅因此而产生，而是依赖于未摧毁灌顶之力的自性功德等而产生。灌顶摧毁了自性功德的力量，使其失去作用，因此这两个勇识（指接受灌顶者和施灌顶者）也没有产生行为的能力。因此，没有灌顶者就不会有生。如果这样说，按照这种转变，具有灌顶的普通人，当他刚刚完成灌顶和解脱的真言等时，他的自性行为，如灌顶等，会随着他的心意而无阻碍地进行、保持、散乱和停止。因为灌顶摧毁了勇识产生行为（如保持、投掷等）的共同作用因的力量。这就是无力灌顶等。紧接着，他们的保持、投掷、混乱和停止，都随着勇识的意愿而改变。按照这种转变，刚刚获得自在的灌顶和解脱真言等的具有邪见的人，他的自性功德（如造作等）的行为，不会变成对境的保持、投掷、混乱和停止。即使没有这些，因为你的行为会随着与邪见相应的勇识的意愿而变成保持、投掷和停止。第三个驳斥争论是：如果具有灌顶者死亡时，因为没有投掷行为的意念，所以行为不会产生，如果这样说。 具有灌顶的临终之人，将会再次转生。因为他自性的邪见等垢染，会将他的心识相续连接到后世的转生。如果这不成立，因为他的垢染没有这种力量，如果这样说，获得灌顶的具有邪见之人，即使活着，也不会有将先前的邪见等连接到后世的力量。因为他对它没有这种力量，而且理由相同。过失是，邪见等具有与自己同类的因，即先前的种子。因为你的对治增长时，你会减少，而你的同类增长时，你会增加。因此，具有灌顶的邪见之人，不会从轮回中解脱。因为邪见没有从他的自性中消失，而是完全存在。 第五个是：如果自性也是产生的因，那么仅仅由此产生是不合理的，如果这样说，自性是再次转生和行为的因。
English
Although it is the producer, it is not produced solely by that. It is produced depending on the qualities of the self that have not destroyed the power of empowerment. Empowerment destroys the power of the qualities of the self, rendering them ineffective. Therefore, these two heroes (referring to the one receiving empowerment and the one giving empowerment) do not have the power to produce actions. Therefore, there is no birth without empowerment. If it is said in this way, according to this transformation, an ordinary person with empowerment, as soon as he completes the empowerment and the mantra of liberation, his self-nature actions, such as empowerment, will proceed, maintain, scatter, and stop without hindrance according to his mind. Because empowerment destroys the power of the co-operative cause that produces the actions of the heroes (such as maintaining, throwing, etc.). This is powerless empowerment, etc. Immediately afterwards, their maintenance, throwing, confusion, and stopping all change according to the will of the heroes. According to this transformation, a person with wrong views who has just obtained the empowerment of freedom and the mantra of liberation, his self-nature qualities (such as fabrication, etc.) will not become the maintenance, throwing, confusion, and stopping of objects. Even if these are not present, because your actions will become maintenance, throwing, and stopping according to the will of the heroes corresponding to wrong views. The third refutation of the argument is: if the empowered person dies, because there is no intention to throw actions, the actions will not arise, if it is said in this way. The empowered dying person will be reborn again. Because the defilements such as wrong views of his self-nature will connect the continuum of his mind to the rebirth of the afterlife. If this is not established, because his defilements do not have this power, if it is said in this way, the person with wrong views who has obtained empowerment, even while alive, will not have the power to connect the previous wrong views, etc., to the afterlife. Because he does not have this power over it, and the reason is the same. The fault is that wrong views, etc., have a cause of the same kind as themselves, that is, the previous seed. Because when your antidote increases, you will decrease, and when your kind increases, you will increase. Therefore, the empowered person with wrong views will not be liberated from samsara. Because wrong views have not disappeared from his self-nature, but are fully present. The fifth is: if the self is also a cause of production, then it is unreasonable to say that it is produced only by that. The self is the cause of rebirth and action. --------------------------------------------------------------------------------
Tibetan
ོགས་རིམ་གྱིས་བྱེད་པ་འགལ་ བར་ཐལ། རྐྱེན་ལ་ལྟོས་པ་མེད་པའི་ཕྱིར་ཏེ། རྟག་པའི་ཕྱིར་རོ། །ཆོས་ཅན། འབྲས་བུ་བྱེད་ པ་འགལ་བར་ཐལ། བྱེད་དང་མི་བྱེད་པ་དག་ནི་འདྲ་བའི་བདག་སྟེ། དེ་མི་བྱེད་པའི་དུས་དང་ ཁྱད་པར་མེད་པས་སོ། །རྒྱུ་དང་འབྲས་བུ་གཅིག་ཉིད་ཀྱང་སྟེ་རྒྱུ་ལས་བྱེད་པ་པོ་དང་། ཕྱིས་ རྣམ་སྨིན་ལོངས་སྤྱོད་པ་པོ་ཆོས་ཅན། གཅིག་ཉིད་ཡིན་པ་འགལ་བར་ཐལ། ཕན་ཚུན་རྒྱུ་དང་ 1-184 འབྲས་བུ་ཡིན་པས་སོ། །གཉིས་པོ་དེ་དག་བདག་དེ་ལས་རྫས་ཐ་དད་པས་གཅིག་ཏུ་འགལ་ བ་འདོད་ཅེ་ན། བདག་ཆོས་ཅན། ལས་བྱེད་པ་པོ་དང་རྣམ་སྨིན་ཟ་བ་པོ་ཡིན་པ་ཉམས་པར་ ཐལ། དེ་དག་འབྲེལ་མེད་དོན་གཞན་ཡིན་པས་སོ། །ཆོས་ཅན། འབྲས་བུ་ལ་ཕན་པའི་ནུས་ པ་འགྲུབ་པ་མིན་པར་ཐལ། རྟག་པས་སོ། ། བདག་མེད་ན་མྱོང་བ་ཕྱིས་དྲན་པ་དང་། སྔར་མཐོང་བ་ཕྱིས་ངོ་ཤེས་པ་དང་། སྔར་ལས་ བྱས་བའི་འབྲས་བུ་ཕྱིས་མྱོང་བ་དང་། སྔར་ཐེ་ཚོམ་ཟ་བ་ཕྱིས་ངེས་པ་མིན་པར་ཐལ། བདག་ རྟག་པ་མེད་པས་སོ། །ཐལ་བ་ལས་མྱོང་བ་དྲན་པ་དང་། ལས་བྱས་པ་ལོངས་སྤྱོད་པའི་སྐྱེས་ བུ་རྟག་པ་ཡོད་དེ། གཞན་གྱི་མྱོང་བ་གཞན་གྱིས་མི་དྲན་པ་དང་། གཞན་གྱིས་ལས་བྱས་པའི་ འབྲས་བུ་གཞན་གྱིས་ལོངས་སྤྱོད་པ་སོགས་མེད་པའི་ཕྱིར་ཞེ་ན། སངས་རྒྱས་པ་ཆོས་ཅན། དེ་འདྲའི་ཐལ་བ་དེ་ཁྱེད་ལ་གནོད་པ་མིན་པར་ཐལ། མྱོང་བ་དྲན་པའི་སྐྱེས་བུ་རྟག་པ་འགའ་ ཡང་མེད་པས་ཐལ་བ་དེ་ལ་འདོད་ལན་ཐེབས་པའི་ཕྱིར། དེས་ན་སྐྱེས་བུ་རྣམས་ཆོས་ཅན། མྱོང་བ་པོའི་བདག་རྟག་པས་དྲན་པ་བསྐྱེད་པ་མིན་པར་ཐལ། སྔར་མྱོང་བའི་བློ་དེ་ཉིད་ལས་ དྲན་པ་འབྱུང་བས་སོ། ། བདུན་པ་ནི། ལོག་སྲེད་འཁོར་བའི་རྒྱུ་ཡིན་ཅིང་། བདག་མེད་རྟོགས་པས་དེ་འཇོམས་ ཞེ་ན་བདེན་པ་བཞིའི་སྡུག་བསྔལ་ལ་བརྟན་པའམ་རྟག་པ་དང་བདེ་བ་དང་ང་སྟེ་བདག་དང་ ང་ཡི་སྟེ་བདག་གི་ཞེས་སོགས་ཡང་དག་མིན་པ་སྟེ་རྣམ་པ་ཕྱིན་ཅི་ལོག་བཅུ་དྲུག་སྒྲོ་འདོགས་ པའི་ལོག་ཤེས་དང་། དེ་ཡི་སྒོ་ནས་བདེ་སོགས་ལ་སྲེད་པ་ཆོས་ཅན། སྡུག་བསྔལ་གྱི་རྒྱུ་ཡིན་ ཏེ། དེ་ཡི་ཕན་བྱེད་ཡིན་པས་སོ། །བདེན་བཞི་དེ་ཉིད་ལ་ནི་ཕྱིན་ ཅི་ལོག་བཅུ་དྲུག་པོ་དེ་དང་འགལ་བའི་དོན་མི་རྟག་ལ་སོགས་དེ་ཁོ་ན་ཉིད་ཀྱི་རྣམ་པ་ བཅུ་དྲུག་རྗེས་སུ་རྟོགས་པ་ཅན་གྱི་ཡང་དག་པའི་ལྟ་བ་བདག་མེད་རྟོགས་པ་ལེགས་པར་ 1-185 བསྒོམས་པ་ཡི་སྲེད་པ་རྗེས་འབྲང་དང་བཅས་པ་འཇོམས་པར་བྱེད་དོ། །བདེན་བཞིའི་རྣམ་ པ་མི་རྟག་ལ་སོགས་བཅུ་དྲུག་མངོན་སུམ་གྱིས་རྟོགས་པའི་ཡེ་ཤེས་ཆོས་ཅན། སྡུག་བསྔལ་ གྱི་གཉེན་པོ་ཡིན་ཏེ་སྲེད་པ་རྗེས་འབྲང་དང་བཅས་པ་འཇོམས་པས་སོ། ། ༈ ལས་ལུས་སྤོང་བའི་གྲོལ་ལམ་དགག་པ། གསུམ་པ་ལས་ལུས་སྤོང་བའི་གྲོལ་ལམ་དགག་པ་ལ་གསུམ།
Chinese
如果逐步进行，这与（事物）的产生相矛盾。因为不依赖于因缘，所以是常恒的。有法者，产生果实是矛盾的。因为做与不做具有相同的自性，与不做的时候没有差别。原因和结果实际上是同一个，从原因产生作用者，以及后来体验成熟果报者，有法者，是同一个是矛盾的。因为它们相互是原因和结果。如果你们认为这两个（作用者和体验者）与自性是不同的实体，因此是互相矛盾的，那么有法者，自性，作为作用者和体验成熟果报者，将会丧失其作用。因为它们是不相关的其他事物。有法者，产生对果实有益的能力是不可能的。因为它是常恒的。 如果没有自性，那么后来回忆起之前的体验，以及后来认出之前见过的事物，以及后来体验到之前所造业的果报，以及后来确定之前所怀疑的事情，这些都是不可能的。因为自性不是常恒的。如果反驳说，体验者回忆起体验，以及造业者享受果报的补特伽罗（梵文：Pudgala，梵文罗马拟音：Pudgala，汉语字面意思：补特伽罗，意为有情）是常恒存在的，因为不会出现他人体验的事情被他人回忆，以及他人造业的果报被他人享受的情况。那么，佛教徒们，这样的反驳对你们没有损害。因为没有任何体验者回忆体验的常恒补特伽罗，所以这个反驳可以通过承认来解决。因此，有情们，通过体验者的常恒自性来产生回忆是不可能的。因为回忆是从之前体验过的念头中产生的。 第七，如果错误的贪欲是轮回的原因，而证悟无我是摧毁它的方法，那么，对于四圣谛（梵文：catvāri āryasatyāni，梵文罗马拟音：catvāri āryasatyāni，汉语字面意思：四种高贵的真理）中的苦谛（梵文：duḥkha satya，梵文罗马拟音：duḥkha satya，汉语字面意思：关于苦难的真理），执着于恒常、快乐、我和我所（自性），这些不正确的，也就是十六种颠倒的执着，以及通过这些执着对快乐等产生贪欲，是有法者，是痛苦的原因，因为它们是痛苦的助因。对于这四圣谛本身，与这十六种颠倒相反的，就是如实地认识无常等的十六种行相，通过对无我（梵文：anātman，梵文罗马拟音：anātman，汉语字面意思：非我）的证悟进行精进的修习，能够摧毁包括贪欲及其随行。以现量（梵文：pratyakṣa，梵文罗马拟音：pratyakṣa，汉语字面意思：现量）证悟四圣谛的无常等十六种行相的智慧，是有法者，是痛苦的对治，因为它摧毁了包括贪欲及其随行。 舍弃业和身体的解脱道之驳斥 第三，驳斥舍弃业和身体的解脱道，分为三部分。
English
If it proceeds gradually, it contradicts the production (of things). Because it does not depend on conditions, it is permanent. The subject, producing fruit is contradictory. Because doing and not doing have the same nature, there is no difference from the time of not doing. The cause and the result are actually the same, the one who acts from the cause, and later the one who experiences the ripening, the subject, being the same is contradictory. Because they are mutually cause and result. If you think that these two (the actor and the experiencer) are different entities from the self, therefore they are contradictory, then the subject, the self, as the actor and the experiencer of ripening, will lose its function. Because they are unrelated other things. The subject, the ability to benefit the fruit is impossible to achieve. Because it is permanent. If there is no self, then later recalling the previous experience, and later recognizing the previously seen things, and later experiencing the fruit of the previously done deeds, and later confirming the previously doubted things, these are impossible. Because the self is not permanent. If it is argued that the person who experiences and remembers the experience, and the person who does the deeds and enjoys the results, the Pudgala (Tibetan: གང་ཟག, Sanskrit: Pudgala, Romanization: Pudgala, Literal meaning: person), is permanent, because it will not happen that others experience things that others do not remember, and others enjoy the results of others' deeds. Then, Buddhists, such a refutation does not harm you. Because there is no permanent Pudgala who experiences and remembers the experience, so this refutation can be resolved by admitting it. Therefore, sentient beings, it is impossible to generate memories through the permanent self of the experiencer. Because memories arise from the very thought of the previous experience. Seventh, if wrong desire is the cause of samsara, and realizing no-self is the way to destroy it, then, for the Four Noble Truths (Tibetan: འཕགས་པའི་བདེན་པ་བཞི, Sanskrit: catvāri āryasatyāni, Romanization: catvāri āryasatyāni, Literal meaning: four noble truths), clinging to permanence, happiness, self, and self-possession (self), these incorrect, that is, the sixteen inverted attachments, and through these attachments, desire for happiness, etc., the subject, is the cause of suffering, because they are the helpers of suffering. For these very Four Noble Truths, the opposite of these sixteen inversions is the sixteen aspects of the true nature of impermanence, etc., through diligent practice of the correct view of realizing no-self (Tibetan: བདག་མེད, Sanskrit: anātman, Romanization: anātman, Literal meaning: no self), it is possible to destroy including desire and its followers. The wisdom of directly realizing the sixteen aspects of impermanence, etc., of the Four Noble Truths, the subject, is the antidote to suffering, because it destroys including desire and its followers. Refutation of the path of liberation by abandoning karma and body Third, the refutation of the path of liberation by abandoning karma and body is divided into three parts. --------------------------------------------------------------------------------