Tibetan
་བས་ཕྱིར་དང་། རང་གི་དབང་སོགས་སྐྱོན་ལྡན་དུ་མཐོང་ཡང་ཆགས་པ་ཡོད་པའི་ཕྱིར། གཞན་གྱི་དབང་སོགས་ཡོན་ཏན་དང་ལྡན་པར་མཐོང་ཡང་རང་གིར་ཆགས་པ་མེད་པའི་ཕྱིར་ དང་། འདས་པ་དང་ལུས་ལ་བོག་པའི་ཡན་ལག་སོགས་བདག་གི་བའི་བློ་དོར་བ་ལས་ཡང་ ཆགས་པ་མེད་པའི་ཕྱིར། གཞན་ཡང་དེ་ཉིད་ཀྱི་ཕྱིར་ན་དབང་སོགས་ལ་བདག་གིར་འཛིན་ 1-177 པའི་བློ་ཆོས་ཅན། དེ་ཡི་ཡོན་ཏན་མཐོང་བ་ཁོ་ན་ཁྱོད་ཀྱི་དངོས་རྒྱུ་མ་ཡིན་པར་ཐལ། དེ་དང་ རྗེས་སུ་འགྲོ་ལྡོག་མ་གྲུབ་པ་དེ་ཉིད་ཀྱི་ཕྱིར་རོ། །དེ་ཡང་ཆོས་ཅན། དབང་སོགས་ཡོན་ཏན་ མ་ཡིན་པ་སྐྱོན་ཅན་དུ་མཐོང་བ་ཁོ་ན་ཡོང་བ་མིན་པར་ཐལ། དེའི་ཡོན་ཏན་མཐོང་བ་ཁོ་ནས་ མ་བསྐྱེད་པའི་བློ་ཡིན་པའི་ཕྱིར། གཞན་ཡང་། ཁོ་ཡི་ཐར་འདོད་ཆོས་ཅན། བདག་གི་སྐྱོན་ཅན་ཁོ་ནར་མཐོང་བ་མ་ཡིན་ པར་ཐལ། བདག་གི་བ་ལ་ཡོད་པ་མིན་པའི་ཡོན་ཏན་སྒྲོ་བཏགས་ནས་ཆགས་པའི་ཕྱིར་ཏེ། བདག་ལ་ཆགས་པས་སོ། །དེས་ན་བདག་གི་སྡུག་བསྔལ་དུ་སྒོམ་པ་སོགས་ཀྱི་སྒྲུབ་པ་ཆོས་ ཅན། བདག་གིར་ཆགས་པ་དེ་ལ་ཇི་ལྟར་གནོད་དེ། མི་གནོད་པར་ཐལ། བདག་ཆགས་ལ་ གནོད་པ་མེད་པའི་ཕྱིར། ཁྱབ་སྟེ། དེ་དེའི་རྒྱུ་ཡིན་པས་སོ། །གྲངས་ཅན་ན་རེ། ཡོན་ཏན་ མཐོང་བས་ཆགས་པ་མ་ཡིན་གྱི། ཆགས་བྱའི་དོན་དང་བདག་ཤེས་རིག་གཅིག་ཏུ་བཟུང་ བས་ཆགས་ལ། ཐ་དད་དུ་ཤེས་པས་གྲོལ་ལོ་ཞེ་ན། གྲོལ་བ་དོན་གཉེར་གྱི་སོ་སོ་སྐྱེ་བོ་རྣམས་ཆོས་ཅན། འདི་ཡི་རང་གི་དབང་སོགས་བདག་ རྟག་པ་ལས་ཐ་དད་དུ་འགྱུར་བར་ཤེས་པར་ཐལ། རང་གི་ད་ལྟའི་དབང་སོགས་ལས་མཆོག་ གཞན་དོན་དུ་གཉེར་བའི་ཕྱིར་དང་། རང་གི་དབང་སོགས་སྐྱེ་འཇིག་ཏུ་རྟོགས་པའི་བློ་ཅན་ ཉིད་ཀྱི་ཕྱིར། གཞན་ཡང་དབང་སོགས་ལ་བདག་གིར་ཆགས་པ་དེ་ཆོས་ཅན། དབང་སོགས་ དང་ཤེས་རིག་གཅིག་ཏུ་མཐོང་བ་ལས་བྱུང་བ་མ་ཡིན་པར་ཐལ། དེ་མེད་པར་ཡང་ཁྱོད་སྐྱེ་བ་ དེ་ཡི་ཕྱིར། འོ་ན་བདག་གི་བ་ལ་ཆགས་པའི་རྒྱུ་གང་ཞེ་ན། བདག་ལ་ཆགས་པ་དེ་ཆོས་ཅན། བདག་གིར་ཆགས་པའི་རྒྱུ་ཡིན་ཏེ། ཁྱོད་ལ་དམིགས་པའི་ནང་གི་ཡན་ལག་ཏུ་དབང་སོགས་ ལ་ང་ཡི་ཞེས་སོགས་ངོ་བོ་ཉིད་ཀྱི་རྗེས་སུ་ཆགས་པ་སྐྱེ་བར་འགྱུར་བས་སོ། །ཇི་ལྟར་སྡུག་ བསྔལ་བསྒོམས་པས་ཆགས་བྲལ་དུ་མི་འགྱུར་ཞེ་ན། 1-178 སྐྱེས་བུ་གང་ཞིག་ཏུ་ད་ལྟར་དུཿཁས་གདུང་པའི་ཡིད་འབྱུང་དེ་འདྲ་ཆོས་ཅན། ཆགས་ བྲལ་མཚན་ཉིད་པ་མ་ཡིན་ཏེ། ཞེ་སྡང་དང་མཚུངས་ལྡན་ཡིན་པའི་ཕྱིར། རྟགས་གྲུབ་སྟེ། གནས་བརྟན་པའི་སྡེ་པས་ཡིད་མི་བདེ་བ་ཐམས་ཅད་ནི་ཞེ་སྡང་དང་མཚུངས་པར་ལྡན་པ་ ཡིན་ནོ་ཞེས་པ་ལྟར་རོ། །དེ་ཡི་ཚེ་ཡང་དེ་ཆོས་ཅན། ཆགས་པ་ཡོད་དེ། དུཿཁ་ལས་གཞན་ བདེ་བའི་སྐབས་ཚོལ་བའི་ཕྱིར་རོ། །ཞེ་སྡང་རྟག་ཏུ་འབྱུང་བ་ཉིད་ཆགས་བྲལ་ཡིན་པས་ཐར་ པ་ཡོད་
Chinese
因为执着于自身，即使看到自身的缺点和过失；因为不执着于他人，即使看到他人的优点；因为舍弃了对过去和身体各部分的‘我’的执念，所以不会再有执着。此外，正因为如此，对于执着于权势等事物的心，你不能仅仅因为看到了它们的优点就认为那是你执着的真正原因，因为对它们的执着并非始终如一。同样，你不能仅仅因为看到了权势等的缺点就认为你不会执着于它们，因为并非只有看到缺点才会让你不执着。 此外，对于一个渴望解脱的人来说，他并非仅仅看到‘我’的缺点，而是因为对不属于‘我’的优点妄加执着，所以才会执着于‘我’。因此，修习观‘我’为痛苦等法门，如何能损害对‘我’的执着呢？它不会损害，因为这些法门并不能损害对‘我’的执着，因为它们是产生执着的原因。数论派认为：执着并非源于看到优点，而是源于将执着的对象与‘我’的意识视为一体；认识到它们的差异才能获得解脱。 对此，追求解脱的凡夫俗子们，应该认识到他们自己的权势等事物与永恒的‘我’是不同的，因为他们追求超越自身当前权势等的更高级的目标，并且他们的心中明白自身的权势等事物是生灭变化的。此外，对权势等事物的执着并非源于将权势等事物与意识视为一体，因为即使没有这种一体的观念，你仍然会产生执着。那么，执着于‘我’的原因是什么呢？执着于‘我’是产生执着的原因，因为在你所关注的对象中，会自然而然地产生‘这是我的’等执念。那么，如何通过修习痛苦来摆脱执着呢？ 对于一个因痛苦而感到厌恶的人来说，这种厌恶并非解脱的标志，因为它与嗔恨相伴随。正如住定部所说：‘所有不愉快的感觉都与嗔恨相伴随。’在这种情况下，仍然存在执着，因为人们寻求摆脱痛苦，追求快乐。如果仅仅因为总是产生嗔恨就认为已经获得了自由，那么解脱就太容易了。
English
Because one is attached to oneself, even when seeing one's own faults and shortcomings; because one is not attached to others, even when seeing their merits; because one abandons the notion of 'I' regarding the past and the parts of the body, one will no longer have attachment. Furthermore, precisely because of this, regarding the mind that clings to power and other things, you cannot simply assume that seeing their merits is the real reason for your attachment, because attachment to them is not always consistent. Similarly, you cannot simply assume that seeing the faults of power and other things will prevent you from being attached to them, because it is not only seeing faults that makes you not attached. Moreover, for someone who desires liberation, it is not just seeing the faults of 'I' but also clinging to merits that do not belong to 'I' that leads to attachment to 'I'. Therefore, how can practicing contemplating 'I' as suffering, etc., harm attachment to 'I'? It does not harm, because these practices do not harm attachment to 'I', as they are the cause of attachment. The Samkhya school argues: Attachment does not arise from seeing merits but from considering the object of attachment and the consciousness of 'I' as one; realizing their difference leads to liberation. In response, ordinary individuals who seek liberation should recognize that their own power and other things are different from the eternal 'I', because they pursue higher goals that transcend their current power and other things, and their minds understand that their own power and other things are subject to birth and death. Furthermore, attachment to power and other things does not arise from considering power and other things as one with consciousness, because even without this notion of oneness, you still generate attachment. So, what is the cause of attachment to 'I'? Attachment to 'I' is the cause of attachment, because within the objects you focus on, the notion of 'this is mine' and other attachments naturally arise. So, how can one get rid of attachment by practicing contemplating suffering? For someone who is tormented by suffering and feels aversion, this aversion is not a sign of liberation, because it is accompanied by hatred. As the Sthavira school says: 'All unpleasant feelings are accompanied by hatred.' In this situation, there is still attachment, because people seek to escape suffering and pursue happiness. If one were to assume that freedom is attained simply because hatred always arises, then liberation would be too easy. -------------------------------------------------------------------------------- དོ་ཞེ་ན།
Tibetan
དེ་འདྲའི་ཡིད་མི་བདེ་དང་མཚུངས་ལྡན་གྱི་ཞེ་སྡང་དེ་ནི་ཆོས་ཅན། ཁྱོད་རྟག་ཏུ་འབྱུང་བ་ མ་ཡིན་ཏེ། སྡུག་བསྔལ་དྲག་པོ་དེ་ཡི་རྒྱུ་མཚན་དེ་སྲིད་ཙམ་དུ་གནས་པའི་ཕྱིར་རོ། །དེ་ཡི་རྒྱུ་ ཅན་ཡིན་པས་སོ། །དེས་ན་དེ་འདྲའི་སྐྱེས་བུ་ཆོས་ཅན། ཆགས་བྲལ་མཚན་ཉིད་པ་མ་ཡིན་ ཏེ། རང་རྒྱུད་ཀྱི་སྡུག་བསྔལ་དྲག་པོ་དེ་བཟློག་པ་ན་ནི། རང་ཉིད་ཀྱི་རང་བཞིན་བདག་གིར་ ཆགས་པ་ཉིད་ལ་སླར་རྟེན་པར་འགྱུར་བས་ཕྱིར། ཆགས་བྲལ་གང་ཞེ་ན། དགྲ་བཅོམ་ཆོས་ཅན། ཆགས་བྲལ་ཞེས་ནི་བརྗོད་པ་ཡིན་ཏེ། བླང་དོར་དུ་འཛིན་པ་ སྤངས་པའི་སྒོ་ནས་ཡུལ་ཐམས་ཅད་ལ་ནི་ཐུགས་མཉམ་སྙོམས་པར་གནས་པ་ཅན་ཡིན་པའི་ ཕྱིར། སྙོམས་པ་ཇི་ལྟ་བུ་ན་གུས་པས་ལག་པ་གཅིག་ཙན་དན་གྱིས་བྱུགས་པ་དང་། སྡང་ སེམས་ཀྱིས་ལག་པ་གཅིག་སྟེའུས་གཅོད་པ་ལ་ཆགས་པ་དང་། ཁོང་ཁྲོ་བ་མེད་པར་མཚུངས་ པ་ལྟ་བུ་ལ་འདོད་དོ། ། སྡུག་བསྔལ་སྒོམ་པ་ཆགས་བྲལ་གྱི་རྒྱུ་མིན་ན། བཅོམ་ལྡན་འདས་ཀྱིས་སྡུག་བསྔལ་སྒོམ་པ་ཇི་ལྟར་གསུངས་ཞེ་ན། བཅོམ་ལྡན་འདས་ ཆོས་ཅན། སྡུག་བསྔལ་གྱི་སྡུག་བསྔལ་ཁོ་ན་ལ་དགོངས་ནས་དེ་བསྒོམ་པར་གསུངས་པ་ མ་ཡིན་ཏེ། ཟག་བཅས་འདུ་བྱེད་ཐམས་ཅད་སྡུག་བསྔལ་ཉིད་དུ་མཁྱེན་ནས་འདུ་བྱེད་ཀྱི་ སྡུག་བསྔལ་སྒོམ་པར་གསུངས་པའི་ཕྱིར། ངེད་ཀྱི་བསྒོམ་བྱའི་སྡུག་བསྔལ་དེའང་ཆོས་ཅན། 1-179 བདག་གིས་སྟོང་སྟེ། རྒྱུ་རྐྱེན་ལས་སྐྱེས་པའི་ཕྱིར། འདུ་བྱེད་སྡུག་བསྔལ་དེ་ནི་སྒོམ་པ་ཆོས་ ཅན། འཁོར་བ་ལས་དངོས་སུ་གྲོལ་བྱེད་མ་ཡིན་ཏེ། བདག་མེད་མངོན་སུམ་ལ་ལྟ་བའི་ཡེ་ ཤེས་སྐྱེ་བའི་རྟེན་ཡིན་པའི་ཕྱིར། སྟོང་ཉིད་མངོན་སུམ་དུ་ལྟ་བ་སྟེ་རྟོགས་པའི་ཡེ་ཤེས་ཆོས་ ཅན། འཁོར་བ་ལས་གྲོལ་བྱེད་ཡིན་ཏེ། ཆགས་པའི་དངོས་གཉེན་ཡིན་པས་སོ། ། སྒོམ་པ་ལྷག་མ་ཟག་བཅས་མི་རྟག་སྡུག་བསྔལ་སོགས་སུ་སྒོམ་པ་ཆོས་ཅན། དགོས་པ་ ཡོད་དེ། སྟོང་ཉིད་མངོན་སུམ་གྱིས་རྟོགས་པ་དེ་ཡི་དོན་ཏེ་འབྲས་བུ་ཅན་ཡིན་པས་སོ། །ཁྱབ་ སྟེ། དེ་ཡི་ཕྱིར། དོན་དེ་ལ་དགོངས་ནས་བཅོམ་ལྡན་འདས་ཀྱིས་ཟག་བཅས་མི་རྟག་པར་ རྟོགས་པ་ལས་སྡུག་བསྔལ་དུ་རྟོགས་པ་དེ་ལ་ཕུང་པོ་བདག་མེད་དུ་རྟོགས་པ་འབྱུང་བར་ གསུངས་པས་སོ། ། ཁོ་ཡི་ཐར་པར་འདོད་པའི་སྐྱེས་བུ་ཆོས་ཅན། འཁོར་བ་པ་ཡིན་པར་ཐལ། ཉོན་མོངས་ པ་དང་དེས་བསྐྱེད་པའི་ལས་ལ་གྲོལ་བ་མ་ཡིན་པའི་ཕྱིར་ཏེ། སྲེད་པ་དང་ལྡན་པའི་སྒོ་ནས་ བདེ་སྡུག་ལ་བླང་དོར་དུ་རྩོམ་པ་ཀུན་ལ་བརྟེན་པའི་ཕྱིར། དེར་ཐལ། བདག་ལ་ཆགས་བྲལ་ མིན་པར་ཆགས་པའི་ཕྱིར། སྲེད་ལྡན་རྩོམ་པ་ཀུན་ལ་བརྟེན་པ་དེ་ལ་འཁོར་བ་པ་ཞེས་བྱའོ། ། ༈ ཡིན་ན་བཟའ་བྱ་མེད་པས་ཟ་པོའི་བདག་ཉིད་མེད་པ། གསུམ་པ་ནི། ཐར་པའི་སྐབས་ལ་བདག་གི་བ་ཉིད
Chinese
如果这样说： 那么，这种与不适相关的嗔恨，其自性并非恒常产生，因为痛苦的剧烈程度仅持续一段时间。它是痛苦的原因。因此，这种人，其自性并非无贪，因为当他试图阻止自身强烈的痛苦时，他会再次依赖于执着于自己的本性。什么是无贪呢？ 阿罗汉（梵文：Arhat，含义：应供）的自性被称为无贪，因为他通过放弃取舍的观念，对一切事物都保持平等心。这种平等心就像，当一个人用檀香涂抹一只手，用斧头砍断另一只手时，他不会产生贪恋或愤怒，而是保持同样的态度。那么，修习痛苦不是无贪的原因吗？ 世尊（梵文：Bhagavan，含义：有德者）是如何宣说修习痛苦的呢？世尊的自性并非仅仅关注痛苦本身而宣说修习痛苦，而是因为他了知一切有漏的行都是痛苦的，所以才宣说修习行的痛苦。我们所修习的痛苦，其自性是空性的，因为它是由因缘所生。修习行的痛苦，其自性并非真正从轮回中解脱出来，而是因为它是生起现观无我的智慧的基础。现观空性，即证悟空性的智慧，其自性是从轮回中解脱出来的，因为它是贪执的直接对治。 修习有漏、无常、痛苦等，其自性是有必要的，因为它是现观空性的意义，即具有果。普遍来说，因此，世尊考虑到这一点，宣说了从了知有漏无常到了知痛苦，再到证悟蕴无我。' 如果有人想要解脱，那么他仍然是轮回中的人，因为他没有从烦恼和烦恼所产生的业中解脱出来，因为他依赖于所有与贪欲相关的取舍行为。这是因为他执着于自我，而不是无贪。所有依赖于贪欲的行为都被称为轮回者。 如果存在，则没有能造者，因此也没有受用者。 第三，在解脱的境地中，没有我的概念。
English
If it is said thus: Then, such hatred associated with discomfort, its nature is not constantly arising, because the intensity of suffering lasts only for a while. It is the cause of suffering. Therefore, such a person, his nature is not without attachment, because when he tries to prevent his own intense suffering, he will again rely on clinging to his own nature. What is without attachment? The nature of an Arhat (Sanskrit: Arhat, meaning: worthy one) is said to be without attachment, because he maintains equanimity towards all things by abandoning the notion of acceptance and rejection. This equanimity is like, when a person smears one hand with sandalwood and cuts off the other hand with an axe, he does not develop attachment or anger, but maintains the same attitude. Then, is the practice of suffering not the cause of detachment? How did the Bhagavan (Sanskrit: Bhagavan, meaning: blessed one) teach the practice of suffering? The nature of the Bhagavan is not to teach the practice of suffering by focusing solely on suffering itself, but because he knows that all contaminated aggregates are suffering, he teaches the practice of the suffering of aggregates. The suffering we practice, its nature is emptiness, because it arises from causes and conditions. The practice of the suffering of aggregates, its nature is not truly liberated from samsara, but because it is the basis for the arising of the wisdom of directly seeing selflessness. Directly seeing emptiness, that is, the wisdom of realizing emptiness, its nature is liberated from samsara, because it is the direct antidote to attachment. The practice of contaminated, impermanent, suffering, etc., its nature is necessary, because it is the meaning of directly seeing emptiness, that is, it has a result. Universally, therefore, the Bhagavan, considering this point, taught that from knowing contaminated impermanence to knowing suffering, to realizing the selflessness of aggregates.' If someone wants liberation, then he is still a person in samsara, because he has not been liberated from afflictions and the karma produced by afflictions, because he relies on all actions of acceptance and rejection associated with desire. This is because he clings to self, rather than being without attachment. All actions that rely on desire are called samsarins. If there is an agent, there is no enjoyer because there is no self. Third, in the state of liberation, there is no concept of 'mine'. --------------------------------------------------------------------------------