Tibetan
་འབྲེལ་བས་སོ། །བདག་ཆགས་དེ་བདག་ཆགས་དེ་ཡོན་ཏན་ ཅན་དུ་མཐོང་བ་ལས་སྐྱེས་པས་རྟགས་མ་གྲུབ་པོ་ཞེ་ན། བྱེ་བྲག་པའི་རྒྱུད་ཀྱི་བདག་ཆགས་ ཆོས་ཅན། བདག་ཆགས་དེ་ཉིད་ཡོན་ཏན་ཅན་དུ་མཐོང་བ་ཁོ་ན་ལས་སྐྱེ་བ་མ་ཡིན་པར་ཐལ། དོན་གྱི་སྟེ་བདག་གི་ཡོན་ཏན་མཐོང་བ་ལས་སྐྱེ་བ་ཡིན་པས་སོ། །བྱེ་བྲག་པའི་ཐར་སྐྱེས་ཆོས་ ཅན། རང་རྒྱུད་ལ་ནི་བདག་ཆགས་སྐྱེ་བ་གང་གིས་ཀྱང་ལྡོག་པར་བྱེད་མི་ནུས་པར་ཐལ། དེ་ ཡི་རྒྱུ་མ་ཚང་བ་མེད་པར་དངོས་རྒྱུ་ཚང་པའི་ཕྱིར། བདག་ལྟ་མངོན་གྱུར་ཅན་ཡིན་པས་སོ། ། ཁྱབ་སྟེ། དེ་དེ་ཡི་དངོས་འབྲས་ཡིན་པས་སོ། ། གཞན་ཡང་། བདག་ཆགས་ལ་སྐྱོན་ཡང་གང་ཞིག་མཐོང་། ཁོ་ན་རེ། གལ་ཏེ་སྐྱོན་བཅས་ ཡིན་ཏེ། སྡུག་བསྔལ་གྱི་རྟེན་བྱེད་པའི་ཕྱིར། དེས་ན་དོར་བྱའོ། །ཞེ་ན། དེ་ལྟ་ནའང་ཁོ་ཡི་ཐར་འདོད་ཆོས་ཅན། བདག་ཆགས་འདི་ལ་ལྟོས་ཏེ་ཆགས་བྲལ་མ་ ཡིན་པར་ཐལ། བདག་ཆགས་དེ་ལ་བདག་གིར་མཐོང་ཞིང་འཛིན་པའི་ཕྱིར། ཁྱོད་རང་གི་ ལུགས་ལའང་མ་ངེས་ཏེ། དཔེར་ན། བདག་སྡུག་བསྔལ་གྱི་རྟེན་ཡིན་ཡང་དོར་བྱ་མིན་པར་ འདོད་པ་བཞིན། གལ་ཏེ་བདག་ཆགས་དང་བདག་གིར་ཆགས་པ་དང་། བདག་གི་བ་དང་ ལྡན་པའི་བདག་སྡུག་བསྔལ་གྱི་རྒྱུ་ཡིན་གྱི་དེ་དག་མེད་པའི་ བདག་སྡུག་བསྔལ་གྱི་རྒྱུ་མིན་པས་བདག་ཆགས་སྐྱོན་བཅས་ཡིན་གྱི། བདག་སྐྱོན་མེད་ དོ་ཞེ་ན། བདག་ཆགས་དེའང་ཆོས་ཅན། བདག་དེ་དང་འདྲ་བར་སྐྱོན་མེད་དུ་ཐལ། བདག་ མེད་ན་སྡུག་བསྔལ་མི་སྐྱེད་ཀྱི། བདག་དང་ལྡན་པས་སྡུག་བསྔལ་བསྐྱེད་པས་སོ། །འདོད་པ་ དེ་ལྟར་ན། བདག་ཆགས་དང་བདག་གཉིས་ཀ་ཆོས་ཅན། ཁྱེད་གཉིས་ཀ་ལ་ཡང་ཆགས་བྲལ་ ཏེ། དོར་བྱ་མིན་པར་ཐལ། ཁྱེད་གང་ཡང་སྐྱོན་མེད་ཡིན་པ་དེ་ཡི་ཕྱིར། གསུམ་ཁས་སོ། ། 1-172 གཉིས་པ་ལ་གཉིས། སྡུག་བསྔལ་བསྒོམས་པས་སྤོང་བའི་འདོད་པ་བརྗོད། དེ་ལྟར་ འདོད་པའི་དཔེ་དོན་སོ་སོར་དགག དང་པོ་ནི། གལ་ཏེ་བདག་ཆགས་སོགས་སྡུག་བསྔལ་ དང་དེ་ཡི་རྟེན་དུ་སྒོམ་པ་ཙམ་གྱིས་དེ་དག་ལ་ཆགས་པ་སྤོང་བས་དེ་དག་འདོར་ཏཻ། དུག་སྦྲུལ་ གྱིས་བཟུང་བའི་ཡན་ལག་བཞིན་ཞེ་ན། གཉིས་པ་ལ། དཔེ་དགག དོན་དགག དང་པོ་ནི། གཅད་ནས་དོར་བའི་དུག་སྤྲུལ་གྱི་ སོས་བཟུང་བའི་སོར་མོ་འདི་ཆོས་ཅན། བདག་གི་བའི་ བློ་ལ་ལྡོག་པར་ཁྱོད་དོར་བ་མིན་པར་ཐལ། བདག་གི་བའི་བློ་བཅོམ་པའི་སྒོ་ནས་འདོར་ བ་ཡིན་པའི་ཕྱིར། གཉིས་པ་ནི། ཁོ་ཡི་ཐར་སྐྱེས་ཆོས་ཅན། དབང་སོགས་ལ་རང་གི་བའི་བློ་ གང་གིས་བཟློག་པར་འགྱུར་ཏེ། མི་འགྱུར་བར་ཐལ། དབང་སོགས་ལོངས་སྤྱོད་ཀྱི་རྟེན་ཉིད་ དུ་བཟུང་བ་ལའི་ཕྱིར། འདོད་ན། ཆོས་ཅན། དབང་སོགས་བདག་གི་བ་དེ་ལ་ཆགས་བྲལ་ གང་གི་ཡིན་ཏེ་མ་ཡིན་པར་ཐལ་ལོ། །ཁྱབ་སྟེ། ལུས་ལ་བོག་པའི་སྐྲ་དང་ཡན་ལག
Chinese
因为执着（bdag chags）。如果说，执着是因为看到它具有功德而产生的，所以理由不成立。那么，作为有法（chos can）的胜论派的执着，并非仅仅因为看到它具有功德才产生，因为它是从看到‘我’（bdag）的功德而产生的。作为有法（chos can）的胜论派的解脱者，任何事物都无法阻止在他相续中产生执着，因为产生执着的因没有不齐全的，并且现行的因是齐全的。因为他是现行的我见（bdag lta）。这是周遍（khyab ste），因为它是它的直接结果。 此外，你又看到了执着的什么过患呢？他说：‘如果它有过患，因为它会成为痛苦的基础，所以应该抛弃它。’如果这样说，那么，他的想要解脱者，对于执着来说，并非没有贪执，因为他认为并执持执着为‘我所’（bdag gir）。即使按照你自己的观点，这也是不确定的，例如，就像你认为‘我’是痛苦的基础，但不应该抛弃一样。如果说，执着和‘我所’的执着，以及具有‘我’的‘我’是痛苦的因，而没有这些的‘我’不是痛苦的因，所以执着有过患，而‘我’没有过患。那么，执着也同样，应该像‘我’一样没有过患，因为没有‘我’就不会产生痛苦，而因为有‘我’才会产生痛苦。如果承认这种观点，那么，执着和‘我’两者，对于你们两者来说，都是没有贪执的，因为不应该抛弃，因为你们任何一个都没有过患。三者都承认。 第二部分分为两点：陈述通过修习痛苦来舍弃的观点；分别驳斥这种观点的比喻和意义。第一点是：如果仅仅通过修习执着等是痛苦和痛苦的基础，就能舍弃对它们的贪执，从而抛弃它们，就像被毒蛇咬住的肢体一样。 第二点分为：驳斥比喻；驳斥意义。第一点是：被切断并抛弃的被毒蛇咬住的手指，你并非通过摧毁‘我所’的念头来抛弃它，而是通过摧毁‘我所’的念头来抛弃它。第二点是：他的想要解脱者，对于自在（dbang）等，什么能够阻止他产生‘我’的念头呢？不会阻止，因为他认为自在等是享受的基础。如果承认，那么，对于自在等‘我所’，什么是没有贪执的呢？没有贪执。这是周遍（khyab ste），就像身体上的毛发和肢体一样。
English
Because of attachment (bdag chags). If it is said that attachment arises from seeing it as having qualities, then the reason is not established. Then, the attachment of the Vaisheshika school, as the subject of debate (chos can), does not arise solely from seeing it as having qualities, because it arises from seeing the qualities of 'self' (bdag). The liberated one of the Vaisheshika school, as the subject of debate (chos can), nothing can prevent the arising of attachment in his continuum, because the causes for the arising of attachment are complete, and the manifest cause is complete. Because he has manifest self-view (bdag lta). This is pervasion (khyab ste), because it is its direct result. Furthermore, what faults do you see in attachment? He says: 'If it has faults, because it becomes the basis of suffering, then it should be abandoned.' If this is said, then, his aspiring to liberation, with respect to attachment, is not without attachment, because he considers and holds attachment as 'mine' (bdag gir). Even according to your own view, this is uncertain, for example, just as you consider 'self' to be the basis of suffering, but it should not be abandoned. If it is said that attachment and the attachment of 'mine', and the 'self' with 'mine' are the cause of suffering, while the 'self' without these is not the cause of suffering, so attachment has faults, while 'self' does not have faults. Then, attachment should also be without faults, like 'self', because without 'self' suffering does not arise, and because of having 'self' suffering arises. If this view is accepted, then both attachment and 'self', for both of you, are without attachment, because they should not be abandoned, because neither of you has faults. All three agree. The second part is divided into two points: stating the view of abandoning through meditating on suffering; refuting the analogy and meaning of this view separately. The first point is: if merely by meditating on attachment etc. as suffering and the basis of suffering, one can abandon attachment to them, thereby abandoning them, like a limb seized by a poisonous snake. The second point is divided into: refuting the analogy; refuting the meaning. The first point is: the finger seized by a poisonous snake that is cut off and discarded, you do not abandon it by destroying the thought of 'mine', but you abandon it by destroying the thought of 'mine'. The second point is: his aspiring to liberation, what can prevent him from generating the thought of 'self' towards freedom (dbang) etc.? It will not prevent it, because he considers freedom etc. as the basis of enjoyment. If accepted, then, with respect to the 'mine' of freedom etc., what is without attachment? There is no attachment. This is pervasion (khyab ste), like the hair and limbs on the body. -------------------------------------------------------------------------------- ་སོགས་
Tibetan
ལ་ཡིད་འབྱུང་བློ་ནི་སྐྱེ་བར་འགྱུར་ཞིང་། གཞན་མ་བོག་པའི་སྐྲ་སོགས་ལ་ཞེན་བྱའི་བློ་མི་ སྐྱེ་བར་འགྱུར་བ་སྐྱེ་བོ་ཐམས་ཅད་ཀྱིས་མངོན་སུམ་གྱིས་གྲུབ་པ་ཡིན་པས་སོ། །གཞན་ཡང་ ཁོའི་ཐར་འདོད་ཆོས་ཅན། དབང་སོགས་སྡུག་བསྔལ་དུ་བསྒོམས་པས། དེར་མཐོང་དུ་ཟིན་ ཡང་དེ་ལ་བདག་གི་བའི་བློ་སྤོང་བ་སྟེ་སྤང་པར་མི་འགྱུར་བར་ཐལ། དབང་སོགས་ལ་རང་གི་ ཆགས་པའི་བློ་སྐྱེ་བར་འགྱུར་བའི་དངོས་རྒྱུ་དབང་སོགས་དང་བདག་གི་འཕྲོད་འདུའི་འབྲེལ་ པ་དེ་སྔར་གྱི་དུས་དེ་བཞིན་དུ་ཚང་བར་གནས་པའི་ཕྱིར། ཁྱབ་སྟེ། དབང་སོགས་རྣམས་ བདག་ལ་འཕྲོད་འདུའི་འབྲེལ་པ་ལས་བདག་གི་བའི་བློ་སྐྱེ་བར་འགྱུར་ཞིང་འབྲེལ་པ་དེ་རྟག་ པ་བུད། གྲངས་ཅན་ན་རེ། དབང་སོགས་བདག་ལ་འཕྲོད་འདུའི་འབྲེལ་པ་ལས་བདག་གི་ བའི་བློ་སྐྱེ་བར་འདོད་པ་ལ་དབང་སོགས་ལ་ཆགས་བྲལ་མ་ཡིན་པར་ཐལ་བ་བདེན་ཡང་། 1-173 རང་བཞིན་དང་སྐྱེས་བུ་གཅིག་ཏུ་བཟུང་བས་ཆགས་ལ་ཐ་དད་དུ་ཤེས་པས་གྲོལ་ལོ་ཞེ་ན། སོགས་དང་བདག་གི་འཕྲོད་འདུ་མེད་པས་དབང་སོགས་ལ་བདག་གི་བའི་བློ་འདུ་འབྲེལ་ ལས་སྐྱེ་བ་མིན་པ་དེ་ལྟ་ན་ཡང་ཐ་མལ་གྱི་སོ་སྐྱེ་ཆོས་ཅན། ཆགས་བྱའི་དོན་དང་ཤེས་རིག་ གཅིག་ཏུ་བཟུང་བ་ཁོ་ན་ལས་སྐྱེ་བ་མ་ཡིན་པར་ཐལ། དེ་དང་དེ་གཅིག་ཏུ་བཟུང་བ་མེད་ན་ ཡང་ཟས་གོས་སོགས་རང་ལ་ཕན་འདོགས་བྱེད་ཉིད་དུ་བཟུང་བ་ལས་ཁྱོད་ཡོད་པ་སྟེ་སྐྱེ་ བས་སོ། ། གལ་ཏེ་དབང་སོགས་ཆོས་ཅན། རང་གི་བའི་བློ་ནི་སྐྱེ་བར་མི་འགྱུར་ཏེ། སྡུག་བསྔལ་ སྐྱེད་པའི་ཕྱིར། དུག་སྤྲུལ་གྱིས་བཟུང་བའི་སོར་མོ་བཞིན་ཞེ་ན། དབང་སོགས་དེ་ནི་ཆོས་ཅན་ མཐའ་གཅིག་ཏུ་སྡུག་བསྔལ་ཁོ་ནའི་རྒྱུ་མིན་པར་ཐལ། རེས་འགའ་བདེ་བའང་བསྐྱེད་པས་ སོ། །ཕལ་ཆེར་སྡུག་བསྔལ་བསྐྱེད་དེ། དུག་བཅས་ཀྱི་ཟས་བཞིན་ནོ། །ཞེ་ན་དུག་མེད་ཀྱི་ཟས་ ཁྱད་པར་ཅན་རྙེད་པའི་ལྷས་སྦྱིན་ཆོས་ཅན། བདེ་སོགས་དེ་དང་འགལ་བའི་དུག་བཅས་ཀྱི་ ཟས་ལ་ཆགས་བྲལ་གྱུར་ཟེར་ཡང་མ་ཆགས་སྲིད་དེ་བདེ་བ་ཁྱད་པར་ཅན་ཆགས་ཤིང་དུག་ མེད་ཀྱི་ཟས་ཁྱད་པར་ཅན་རྙེད་པས་སོ། །དེས་ན་ཁྱད་པར་གཞན་གྱི་བདེ་བ་ལ་སྲེད་པའི་སྒོ་ ནས་བདེ་བ་ཅུང་ཟད་ཅན་གྱི་དུག་ཅན་གྱི་ཟས་ཡོངས་སུ་སྤོང་བ་སྲིད་དོ། ། དུག་མེད་ཀྱི་ཟས་མ་རྙེད་དུག་བཅས་ཀྱི་ཟས་མ་ཟོས་ན་དེ་མ་ཐག་བཀྲེས་ནས་འཆི་བར་ མཐོང་ཞིང་སྲོག་འཚོ་བ་ལ་ཆགས་པའི་སྐྱེས་བུ་བསམ་མེད་ལྷས་སྦྱིན་ཆོས་ཅན། དུག་བཅས་ ཀྱི་ཟས་ཇི་ལྟར་རྙེད་པ་བཞིན་ལ་འཇུག་སྲིད་དེ། དེ་འདྲའི་སྐྱེས་བུ་གང་ཞིག་བདག་ལ་ཆགས་ པ་ཡིས་སོ། །དཔེར་ན། བུད་མེད་དག་ནི་མ་རྙེད་པར་དུད་འགྲོ་མོ་ལ་འདོད་པ་སྤྱོད་པ་མཐོང་ བ་བཞིན། གལ་ཏེ་ཐར་པའི་སྐབས་ན་བདག་གི་བའི་རྟེན་མེད་ན་ཐར་བའི་སྐྱེས་
Chinese
因此，对不净之物等会生起厌离之心，而对未被他人占有的头发等不会生起贪恋之心，这是所有人都显而易见的。此外，你的希求解脱者（指胜论派或数论派），因为观修感官等为痛苦，即使认识到这一点，也不会舍弃对它们的执着，即不会舍弃。因为感官等仍然是生起对它们贪恋的直接原因，感官等与自我的亲近关系仍然像以前一样完整地存在。这是普遍规律，因为感官等与自我的亲近关系会导致对它们的执着，而这种关系是永恒的。数论派会说，承认感官等与自我的亲近关系会导致对它们的执着是真实的，但这会导致不舍弃对感官等的贪恋。然而，通过将自性和神我视为一体，认识到贪恋是不同的，从而获得解脱。 如果感官等与自我没有亲近关系，那么对感官等的执着就不会从亲近关系中产生。即使如此，普通的凡夫俗子，也不仅仅是因为将贪恋的对象和知识视为一体才会产生贪恋。即使没有将它们视为一体，也会因为食物、衣服等对自己有益而产生贪恋。如果感官等是痛苦的根源，就像被毒蛇咬住的手指一样，那么感官等就不会产生执着。然而，感官等并非完全是痛苦的根源，因为它们有时也会带来快乐。大多数时候，它们会带来痛苦，就像有毒的食物一样。如果说，获得特殊无毒食物的天授，即使被称为舍弃了与快乐相违背的有毒食物，也可能不会舍弃，因为他贪恋特殊的快乐，并且获得了特殊的无毒食物。因此，通过贪求其他特殊的快乐，有可能完全舍弃稍微快乐的有毒食物。 如果找不到无毒的食物，不吃有毒的食物就会立即饿死，并且贪恋生命的愚蠢之人天授，会像找到有毒的食物一样去获取它。任何这样的人都会执着于自我。例如，就像看到找不到女人的男人与母畜行淫一样。如果解脱时没有执着的所依，那么解脱者...
English
Therefore, aversion arises towards impure things, while attachment does not arise towards hair, etc., that are not possessed by others, which is evident to everyone. Furthermore, your seeker of liberation (referring to the Vaisheshika or Samkhya schools), because of contemplating the senses, etc., as suffering, even if he recognizes this, he will not abandon attachment to them, i.e., he will not abandon them. Because the senses, etc., are still the direct cause of arising attachment to them, and the close relationship between the senses, etc., and the self still exists completely as before. This is a universal law, because the close relationship between the senses, etc., and the self leads to attachment to them, and this relationship is eternal. The Samkhya school would say that admitting that the close relationship between the senses, etc., and the self leads to attachment to them is true, but this would lead to not abandoning attachment to the senses, etc. However, by considering nature and the self as one, recognizing that attachment is different, liberation is attained. If the senses, etc., have no close relationship with the self, then attachment to the senses, etc., would not arise from the close relationship. Even so, ordinary common people do not generate attachment merely by considering the object of attachment and knowledge as one. Even if they do not consider them as one, they will generate attachment because food, clothing, etc., are beneficial to them. If the senses, etc., are the root of suffering, like a finger bitten by a poisonous snake, then attachment would not arise to the senses, etc. However, the senses, etc., are not entirely the root of suffering, because they sometimes also bring happiness. Most of the time, they bring suffering, like poisonous food. If it is said that Devadatta, who has obtained special non-poisonous food, even if he is said to have abandoned poisonous food that contradicts happiness, he may not abandon it, because he craves special happiness and has obtained special non-poisonous food. Therefore, by craving other special happiness, it is possible to completely abandon slightly happy poisonous food. If non-poisonous food cannot be found, and not eating poisonous food would lead to immediate starvation and death, and the foolish person Devadatta, who is attached to life, would obtain poisonous food in the same way. Anyone like that would be attached to the self. For example, just as seeing a man who cannot find a woman engaging in sexual acts with a female animal. If there is no basis for attachment at the time of liberation, then the liberated one... -------------------------------------------------------------------------------- བུ་གང་