Tibetan
རྣམ་དོན་མཐུན་ཡིན་པས་སོ། ། རང་ཇི་ལྟར་གནས་པ་ལྟར་རང་གི་ཡུལ་ཅན་གྱི་བློ་ལ་བཏགས་པའི་དོན་དེ་ཆོས་ཅན། ཡུལ་གྱི་རང་བཞིན་ཡིན་ཏེ། དེ་ཡི་དོན་རྣམ་དོན་མཐུན་ཡིན་པས་སོ། །སྤྱིར་དེ་ལྟར་ཡིན་པས་ བདག་མེད་མངོན་སུམ་གྱིས་རྟོགས་པའི་ཡེ་ཤེས་འདི་ཆོས་ཅན། སེམས་ཀྱི་རང་བཞིན་ཡིན་ ཏེ། མི་རྟག་སོགས་ཡུལ་ཇི་ལྟར་གནས་པའི་བློ་ཡིན་པའི་ཕྱིར། ཉེར་ལེན་ཕུང་པོའི་མི་རྟག་ སོགས་ཡུལ་གྱི་རང་བཞིན་ཡིན་ཏེ། ཡུལ་གྱི་གནས་ཚུལ་ལྟར་བདག་མེད་མངོན་སུམ་གྱིས་ མཐོང་པའི་ཡེ་ཤེས་ལ་བཏགས་པས་མཐོང་བའི་དོན་རྣམ་ཡིན་པས་སོ། །དེ་ལྟར་ཡིན་པ་ལ་ ཕུང་པོ་རྟག་བདག་སོགས་སུ་འཛིན་པའི་བློ་ཆོས་ཅན། སེམས་རྒྱུད་ལ་མི་བརྟན་ཏེ། འཁྲུལ་ རྒྱུ་གློ་བུར་བའི་རྐྱེན་གཞན་གྱི་ཡུལ་གྱི་གནས་ཚུལ་ལས་གོལ་ཞིང་། ཁྱོད་ལྡོག་པ་ལ་ནི། 1-166 བདག་མེད་སོགས་རྟོགས་པའི་ཚད་མ་ལ་ལྟོས་པའི་ཕྱིར། ཐག་པ་ལ་སྤྲུལ་གྱི་བློ་བཞིན་ནོ། ། བདག་མེད་མངོན་སུམ་གྱིས་རྟོགས་པའི་བློ་ཆོས་ཅན། སེམས་འདི་ཡི་རང་བཞིན་ཡིན་ ཏེ། འོད་གསལ་བ་སྟེ་མི་རྟག་བདག་མེད་སོགས་ཡུལ་གྱི་གནས་སོགས་མངོན་སུམ་གྱིས་ རྟོགས་པའི་བློ་ཡིན་པའི་ཕྱིར། ཆགས་སོགས་དྲི་མ་རྣམས་ཆོས་ཅན། སེམས་ཀྱི་གནས་ ལུགས་མ་ཡིན་ཏེ། འཁྲུལ་རྒྱུ་གློ་བུར་བ་ལས་སེམས་རྒྱུད་ལས་གློ་བུར་དུ་འབྱུང་བའི་ཕྱིར། ། ཆགས་སོགས་རྣམས་ཆོས་ཅན། སྔར་བདག་མེད་མངོན་སུམ་གྱིས་མཐོང་མ་ཐག་པ་ལ་ཡང་ གནོད་པའི་ནུས་པ་མེད་དེ། ཡུལ་ཕྱིན་ཅི་ལོག་ཏུ་ཞུགས་ཤིང་རྒྱབ་རྟེན་ཚད་མ་མེད་པས་སོ། ། རྒྱུ་མཚན་དེའི་ཕྱིར། ཕྱིས་ཏེ། བདག་མེད་རྟོགས་པ་མཐར་ཕྱིན་པ་ཆོས་ཅན། ཆགས་སོགས་ ཀྱིས་ཁྱོད་ལ་དངོས་སུ་གནོད་པའི་ནུས་པ་མེད་དེ། རང་རྒྱུད་ལྡན་གྱི་བློ་དེ་གཉེན་པོ་བདག་ མེད་རྟོགས་པ་མཐར་ཐུག་པ་དེའི་བདག་ཉིད་དམ་ངང་དུ་གནས་པར་གྱུར་པས་སོ། ། དེས་ན་རྒྱུན་ཞུགས་ཆོས་ཅན། སེམས་རྒྱུད་ལ་ཆགས་སོགས་ཅུང་ཟད་སྐྱེ་བའི་ནུས་པ་ ཡོད་ན་ཡང་དེ་ཡུལ་ཅན་དུ་གནས་པའི་ནུས་པ་ཡོད་པ་མིན་ཏེ། ཡོད་ན་ཡང་ཆགས་སོགས་ ལ་གནོད་པ་ཅན་གྱི་ཡེ་ཤེས་དགྲ་བཅོམ་གྱིས་བསྡུས་པ་སྐྱེད་པའི་ནུས་པ་ཡོད་སྙིང་པོར་ཡོད་ པ་ཅན་གྱི་འཕགས་པ་ཡིན་པས་སོ། །དཔེར་ན། ས་རློན་པ་ནི་མེ་བཞིན་ནོ། །གལ་ཏེ་ཉེས་པ་ དང་བཅས་པའི་སེམས་ལ་ལམ་ཉེས་མེད་སྐྱེ་བ་ལྟར། ཉེས་མེད་ཅན་གྱིས་སེམས་ལ་ཡང་ཉེས་ པ་སྐྱེ་བར་མཚུངས་སོ་ཞེ་ན། བདག་མེད་རྟོགས་པའི་ཡེ་ཤེས་མཐར་ཐུག་ཆོས་ཅན། ཁྱོད་ལ་ ཕྱིན་ལོག་བདག་འཛིན་སོགས་དག་གིས་བཟློག་པའི་དོན་དུ་འབད་དུ་ཟིན་ཀྱང་། ཁྱོད་མི་ ལྡོག་སྟེ། འཁོར་བའི་འཚེ་བ་ཐམས་ཅད་མེད་པའི་ཕྱིར་དང་། ཡང་དག་པའི་དོན་མཐོང་བ་ མཐར་ཐུག་ཡིན་པའི་ཕྱིར་དང་། སེམས་རང་བཞིན་ནམ་གནས་ལུགས་ཡིན་པའི
Chinese
因为（它们）与境一致。 以其安住之方式，于自境之识上施设之法，法相，是境之自性，因为彼之义与境一致。通常如此， 现量证悟无我之智慧，法相，是心之自性，因为是无常等境如何安住之识。取蕴之无常等，是境之自性，因为境之安住方式，施设于现量见无我之智慧上，故所见之义与境一致。如是， 执蕴为常我等之识，法相，不稳固于心续中，因为错乱之因是突发之他缘，偏离境之安住方式，且汝之退转，依赖于证悟无我等之量。如绳上之蛇识。 现量证悟无我之识，法相，是此心之自性，因为是光明，即现量证悟无常、无我等境之安住等之识。贪等垢染，法相，非心之安住方式，因为从错乱之突发因，于心续中突发产生。贪等，法相，即使在先前现量见无我之后，亦无损害之能力，因为已入颠倒之境，且无可靠之量为后盾。 因此，后来，证悟无我究竟者，法相，贪等无直接损害汝之能力，因为自续所具之识，已安住于对治无我证悟究竟者之自性或状态中。 因此，入流者，法相，虽于心续中有生起少许贪等之能力，然彼无安住于境上之能力，即使有，亦是具足能生起具损害贪等之阿罗汉所摄之智慧之能力，且具足心要之圣者。譬如，湿地如火。 若如具过患之心生起无过患之道，无过患之心亦同样生起过患，则证悟无我之究竟智慧，法相，纵然已尽力阻止汝被颠倒我执等所转，然汝不退转，因为已灭尽轮回之所有损害，且是究竟见真实义，且是心之自性或安住方式。
English
Because (they) are consistent with the object. As it abides, the phenomenon posited on the mind of its own object, the characteristic of the phenomenon, is the nature of the object, because its meaning is consistent with the object. Generally, it is so, The wisdom that directly realizes selflessness, the characteristic of the phenomenon, is the nature of the mind, because it is the mind that abides in impermanence and other objects. The impermanence of the aggregates of appropriation is the nature of the object, because the way the object abides is posited on the wisdom that directly sees selflessness, so the meaning of what is seen is consistent with the object. Thus, The mind that grasps the aggregates as permanent self, etc., the characteristic of the phenomenon, is not stable in the mindstream, because the cause of confusion is a sudden other condition, deviating from the way the object abides, and your reversal depends on the valid cognition that realizes selflessness, etc. Like the mind of a snake on a rope. The mind that directly realizes selflessness, the characteristic of the phenomenon, is the nature of this mind, because it is luminosity, that is, the mind that directly realizes the abiding of impermanence, selflessness, and other objects. Defilements such as attachment, the characteristic of the phenomenon, are not the way the mind abides, because they arise suddenly in the mindstream from a sudden cause of confusion. Attachment, etc., the characteristic of the phenomenon, even immediately after directly seeing selflessness, has no power to harm, because it has entered a reversed object and has no reliable valid cognition as a support. Therefore, later, one who has completely realized selflessness, the characteristic of the phenomenon, attachment, etc., has no power to directly harm you, because the mind that possesses its own continuum has abided in the nature or state of the ultimate antidote of selflessness. Therefore, a stream-enterer, the characteristic of the phenomenon, although there is the ability to generate a little attachment, etc., in the mindstream, it does not have the ability to abide on the object, even if it does, it is a noble being who has the ability to generate the wisdom of an Arhat who has the ability to harm attachment, etc., and who possesses the essence. For example, wet ground is like fire. If, just as a path without fault arises in a mind with faults, faults also arise in a mind without fault, then the ultimate wisdom that realizes selflessness, the characteristic of the phenomenon, even if you have tried to prevent yourself from being turned by reversed self-grasping, etc., you will not turn back, because you have eliminated all the harms of samsara, and you are the ultimate seeing of the true meaning, and you are the nature or abiding of the mind. -------------------------------------------------------------------------------- ་ཕྱིར། ཀྱང་
Tibetan
གིས་དེ་ཆོས་ཅན། དེས་ཁྱོད་བཟློག་པའི་ཆེད་དུ་འབད་པའང་མེད་དེ། རང་རྒྱུད་ལྡན་གྱི་བློ་ནི་ 1-167 ཉེས་པའི་གཉེན་པོ་དེ་ཡི་ཕྱོགས་འཛིན་པའི་ཕྱིར། ༈ འདོད་ཆགས་ཁོང་ཁྲོ་ཕན་ཚུན་འཇོམས་པ་སྤང་བ། གཉིས་པ་ནི། བདག་མེད་མཐོང་བས་ཉེས་པ་རྩད་ནས་འཇོམས་པའི་ངེས་པ་མེད་ དེ། ཆགས་སྡང་འགལ་ཡང་ཕན་ཚུན་འཇོམས་མི་ནུས་པ་བཞིན། ཞེ་ན། འདོད་ཆགས་ཁོང་ ཁྲོ་དག་ཆོས་ཅན། འཛིན་སྟངས་ཕན་ཚུན་ཐ་དད་ན་ཡང་གཅིག་གིས་གཅིག་གནོད་པ་སྟེ་ འཇོམས་ནུས་པ་མ་ཡིན་ཏེ། རྒྱུ་བདག་ཏུ་འཛིན་པ་ཅན་གཅིག་ལས་འབྱུང་བ་ཡིན་ཕྱིར་དང་། ཕན་ཚུན་རྒྱུ་དང་འབྲས་བུའི་དངོས་པོར་འགྱུར་བའི་ཕྱིར། ༈ སེམས་ཅན་ལ་དམིགས་བྱམས་སོགས་སྤོང་གཉེན་མིན་པ། གསུམ་པ་ནི། བྱམས་སོགས་ཀྱང་ཞེ་སྡང་སོགས་ཀྱི་གཉེན་པོར་བཤད་པའི་ཕྱིར། དེས་ ཉེས་པ་རྒྱུན་གཅོད་པ་མི་འདོད་ཅིང་། མདོ་ལས། དགེ་སློང་དག་འདི་ལྟ་སྟེ། རླུང་གིས་ཏིལ་ མར། མཁྲིས་པས་མར་བད་ཀན་གྱིས་སྦྲང་རྩི་སྨན་ཆེན་པོ་ཡིན་པས་དེ་བཞིན་དུ་རིམ་བཞིན་ འདོད་ཆགས་ཀྱི་མི་གཙང་བ་དང་། ཞེ་སྡང་གིས་བྱམས་པ་དང་། གཏི་མུག་གིས་རྟེན་འབྲེལ་ ལ་སྤྱོད་པ་ཡིན་ནོ། །ཞེས་གསུངས་ཞེ་ན། ཆོས་ལ་དམིགས་པ་དང་དམིགས་མེད་ཀྱིས་དེ་ ལྟར་ཡིན་ཡང་སེམས་ཅན་ལ་དམིགས་པའི་བྱམས་སོགས་ཆོས་ཅན། ཉེས་པ་ཞེ་སྡང་ཤིན་ཏུ་ ཚར་གཅོད་པ་མ་ཡིན་ཏེ། རྨོངས་པ་མ་རིག་པ་དང་འགལ་བ་མེད་པའི་ཕྱིར། ཁྱབ་སྟེ། ཉེས་ ཀུན་མ་རིག་པ་དེ་ཡི་རྩ་བ་ཅན་ཡིན་ལ་དེའང་གང་ལ་ཟེར་ན། འཇིག་ཚོགས་ལ་ལྟ་བ་ལ་ཟེར་ བ་ཡིན་ནོ། །རང་སྡེ་བྱེ་བྲག་སྨྲ་བ་ཁ་ཅིག་མ་རིག་པ་ནི། མི་གསལ་བའི་ངོ་བོ་གཅིག་ཡིན་ལ། འཇིག་ལྟ་ནི་ལོག་ཤེས་ཡིན་པས་འཇིག་ལྟ་མ་རིག་པ་ཇི་ལྟར་ཡིན་ཅེ་ན། འཇིག་ལྟ་ཆོས་ཅན། མ་རིག་པ་ཡིན་ཏེ། རིག་པ་བདག་མེད་རྟོགས་པའི་ཤེས་རབ་ཀྱི་མི་མཐུན་ཕྱོགས་དངོས་ཡིན་ པའི་ཕྱིར། མ་རིག་པ་ཆོས་ཅན། རིག་པ་མིན་པ་གཅིག་མིན་ཏེ། དམིགས་རྣམ་འཛིན་པའི་ ཕྱིར་ཏེ། སེམས་བྱུང་ཉིད་ཀྱིས་སོ། །ཁྱབ་སྟེ། སེམས་བྱུང་སེམས་དང་མཚུངས་ལྡན་ལྔས་ མཚུངས་པར་ལྡན་པས་སོ། །མ་རིག་པ་ཆོས་ཅན། ཤེས་པ་ཡིན་ཡང་དམིགས་རྣམ་བདེན་ 1-168 པར་འཛིན་པ་མ་ཡིན་ཏེ། ལོག་པར་དམིགས་པའི་བློ་ཡིན་པས་སོ། །དེས་ན་འཇིག་ལྟ་མ་ རིག་པར་འཐད་དེ། བདག་མེད་རྟོགས་པའི་ཤེས་རབ་ཀྱི་བཟུང་རྣམ་ལས་ལོག་པར་འཛིན་ པ་ཉིད་མ་རིག་པ་ཡིན་པར་མདོ་ལས་གསུངས་པ་ཡིན་པའི་ཕྱིར་ཟླ་བ་སྒྲོན་མེའི་མདོ་ལས། དེ་ལ་མི་ཤེས་པ་མེད་པ་གང་ཞེ་ན། གང་ཡང་དག་པ་ཇི་ལྟ་བ་བཞིན་གྱི་ཆོས་ལ་སྒྲོ་འདོགས་པ་ མེད་པ་ཡིན་ནོ། །ཞེས་དང་། ས་བཅུ་པའི་མདོ་ལས། བྱིས་པའི་བློ་ཅན་བདག་ཏུ་མངོན་པར་ ཞེན་པའི་མི་ཤེས་ཀྱི་རབ་རིབ་ཀྱིས་སྒྲིབ་པ་ཞེས་སོགས། གལ་ཏེ་མད
Chinese
因此，即使你努力阻止它，它也不会阻止你，因为具有自续的智慧会偏袒对治过患的一方。 第二，通过证悟无我来彻底摧毁过患是不确定的，就像贪欲和嗔恨虽然相反，却不能互相摧毁一样。如果有人问：贪欲和嗔恨，虽然执著的方式不同，但一个能损害另一个，即能摧毁吗？不能，因为它们都源于执著于我的同一个根源，并且互相成为因和果的关系。 第三，慈爱等也被说是嗔恨等的对治。因此，它并不想永远断除过患。经中说：‘诸比丘，譬如风吹芝麻油，胆汁化黄油，黏液化蜂蜜，大药也是如此，依次用不净对治贪欲，用慈爱对治嗔恨，用缘起对治愚痴。’如果有人问：以法为对境和无对境是这样的，但以众生为对境的慈爱等，并不是彻底地摧毁过患嗔恨，因为与愚昧无明并不相违。普遍来说，一切过患都以无明为根源，而无明又是指什么呢？是指我见。’自宗小部经论师中的一些人认为，无明是一种不清晰的体性，而我见是邪见，那么我见怎么会是无明呢？我见，是无明，因为它是与证悟无我的智慧直接相违的。无明，不是一种非理性的东西，因为它具有对境和行相，即是心所。普遍来说，心所与心相应，具有五种相应的特征。无明，即使是识，也不是执著对境和行相为真实的，因为它是颠倒的识。因此，我见是无明是合理的，因为经中说，执著于与证悟无我的智慧所执著的行相相反的行相，就是无明。月灯经中说：‘那么，什么是不了解呢？就是对如实之法不妄加臆测。’十地经中说：‘心智幼稚的人，被显现为我的执著所蒙蔽，被无知的黑暗所笼罩’等等。如果...
English
Therefore, even if you strive to prevent it, it will not prevent you, because the mind with self-sufficiency favors the side that remedies faults. Second, it is not certain that faults are completely destroyed by seeing selflessness, just as attachment and anger, although contradictory, cannot destroy each other. If someone asks: Attachment and anger, although the ways of clinging are different, can one harm the other, that is, can they destroy each other? No, because they both originate from the same root of clinging to self, and they become cause and effect to each other. Third, love and so on are also said to be the remedies for hatred and so on. Therefore, it does not want to cut off faults forever. The sutra says: 'Monks, just as wind blows sesame oil, bile turns into butter, mucus turns into honey, and great medicine is the same, respectively using impurity to treat attachment, using love to treat hatred, and using dependent origination to treat ignorance.' If someone asks: It is like that with Dharma as the object and without an object, but love and so on with sentient beings as the object do not completely destroy the fault of hatred, because they are not contrary to ignorance. Generally speaking, all faults have ignorance as their root, and what does ignorance refer to? It refers to the view of self.' Some of the Hinayana scholars of our own school believe that ignorance is an unclear nature, and the view of self is a wrong view, so how can the view of self be ignorance? The view of self is ignorance, because it is directly contrary to the wisdom of realizing selflessness. Ignorance is not an irrational thing, because it has an object and an aspect, that is, a mental factor. Generally speaking, mental factors are in accordance with the mind and have five corresponding characteristics. Ignorance, even if it is consciousness, does not cling to the object and aspect as being true, because it is a reversed consciousness. Therefore, it is reasonable that the view of self is ignorance, because the sutra says that clinging to an aspect that is contrary to the aspect clung to by the wisdom of realizing selflessness is ignorance. The Sutra of the Lamp of the Moon says: 'Then, what is not understanding? It is not making wild guesses about the Dharma as it is.' The Sutra of the Ten Grounds says: 'People with childish minds are blinded by the darkness of ignorance, obscured by the clinging that appears as self,' and so on. If... --------------------------------------------------------------------------------