Tibetan
སྐྱེས་མ་ཐག་པའི་ཆགས་པ་ཆོས་ཅན། སྐལ་མཉམ་རྒྱུ་ལས་སྐྱེ་བར་ཐལ། ལུས་ལ་མ་ སྐྱེས་པའི་བློ་ཡིན་པས་སོ། །འདོད་ན། སེམས་ཅན་ཆོས་ཅན། སྐྱེ་བ་སྔ་མ་གྲུབ་པ་ཡིན་པར་ ཐལ། སྐྱེས་མ་ཐག་པའི་ཆགས་པའི་སྔར་ཆགས་པ་གྲུབ་པས་སོ། ། 1-160 ༈ ལས་སོགས་ཀུན་འབྱུང་དུ་བཤད་པའི་རྩོད་པ་སྤང་བ། གསུམ་པ་ནི་རྟེན་འབྲེལ་ཡན་ལག་ཏུ་ལས་སྲེད་མ་རིག་པ་གསུམ་ག་སྲིད་རྒྱུར་བཤད་ མོད། སྲེད་པ་ཁོ་ན་རྒྱུར་བསྟན་པ་ཅི་ཞེ་ན། མི་ཤེས་པ་སྟེ་མ་རིག་པ་ཆོས་ཅན། སྲེད་པའི་རྒྱུ་ ཡིན་ན་ཡང་དངོས་རྒྱུར་མ་བརྗོད་པའི་རྒྱུ་མཚན་ཡོད་དེ། ཁྱོད་རང་རྒྱུད་ལ་ཡོད་ཙམ་གྱིས་ འཁོར་བ་པར་སྐྱེ་བའི་ངེས་པ་མེད་པས་སོ། །དགྲ་བཅོམ་བཞིན། འདོད་པའི་སྲེད་པ་ཆོས་ ཅན། ལས་སྲེད་མ་རིག་པ་གསུམ་ལས། ཁྱོད་ཉིད་སྡུག་བསྔལ་དྲག་པོའི་དངོས་རྒྱུར་བཤད་པ་རིགས་ཏེ། སྲིད་པར་རྒྱུད་ནི་དངོས་ སུ་འཕེན་པར་བྱེད་པའི་ཕྱིར་དང་། ཁྱོད་རྒྱུད་ལ་ཡོད་པའི་དེ་མ་ཐག་ཏུ་འཁོར་བར་སྐྱེ་བའི་ ཕྱིར། ལས་ཆོས་ཅན། འཁོར་བའི་སྡུག་བསྔལ་དྲག་པོའི་དངོས་རྒྱུ་མིན་ཏེ། ཁྱོད་རྒྱུད་ལ་ཡོད་ པ་ན་སྐྱེས་བུ་འཁོར་བ་པར་སྐྱེ་བའི་ངེས་པ་མེད་པའི་ཕྱིར། དགྲ་བཅོམ་གྱི་ལས་བཞིན། ༈ འགོག་བདེན། གསུམ་པ་འགོག་བདེན་ལ་གཉིས་ཏེ། སྡུག་བསྔལ་འགོག་པ་སྲིད་པར་བསྟན། དེ་ལ་ གཞན་གྱིས་རྩོད་པ་སྤང་བའོ། །དང་པོ་ནི། སྡུག་བདེན་དེ་ནི་ཆོས་ཅན། གཏན་དུ་བ་མིན་ཏེ། རང་རྒྱུད་ལས་སྐྱེས་པས་སོ། །ཁྱབ་སྟེ། རྒྱུ་དེས་དེ་བསྐྱེད་པ་ལ་གེགས་སོགས་སྲིད་པའི་ཕྱིར། གཉིས་པ་ལ་གསུམ། རྩོད་པ་དགོད། རང་ལན་གདབ། རྩོད་པ་སྤང་བའོ། །དང་པོ་ནི། སྲོག་ཆགས་འདི་ཆོས་ཅན། འཁོར་བ་ལས་ཐར་པ་མེད་པར་ཐལ། འཁོར་བའི་ཆོས་ཅན་ཡིན་ པའི་ཕྱིར། ཞེ་ན། གཉིས་པ་ནི། བདག་རྟག་པའི་འཁོར་ཐར་ལས་བསམ་པ་ཡིན་པས་དེ་འདྲའི་ཐལ་ འགྱུར་ཆོས་ཅན། སངས་རྒྱས་པ་ལ་གནོད་བྱེད་མ་ཡིན་པར་ཐལ། ཁྱོད་ལ་སངས་རྒྱས་པས་ འདོད་དང་རྟགས་མ་གྲུབ་ཀྱི་ལན་ཐེབས་པའི་ཕྱིར། བདག་རྟག་པ་མེད་པས་སོ། ། གསུམ་པ་ལ་བཞི། བདག་མེད་བཅིངས་ཐར་མེད་པར་ཐལ་བ་སྤང་། ཆགས་པ་མེད་ ན་འཁོར་བ་མི་གནས་པར་སྤང་། བདག་འཛིན་སྲིད་རྒྱུ་ཡིན་ན་ལམ་གཉིས་དོན་མེད་སྤང་། 1-161 བདག་ཉིད་བཅིངས་གྲོལ་མི་འཐད་པའི་རྒྱུ་མཚན་བསྟན་པའོ། །དང་པོ་ནི། བདག་མེད་ན་ བདེ་སྡུག་ཐོབ་དོར་དུ་འབད་རྩོལ་བྱེད་པ་མེད་པར་ཐལ་ལོ། །ཞེ་ན། བདག་བག་ཆགས་མ་གཞོམ་པ་དེ་སྲིད་དུ་སེམས་བདེ་བའི་རང་བཞིན་དུ་གནས་པ་མེད་ དོ། །དེ་སྲིད་དུ་རང་གི་རང་སྡུག་བསྔལ་བ་ཅན་དུ་སྒྲོ་བཏགས་ནས་སྡུག་བསྔལ་གྱིས་ཡོངས་ སུ་གདུང་པར་གྱུར་པའི་ཕྱིར་ཐར་པ་དོན་གཉེར་ཆོས་ཅན། གྲོལ་བ་པོའ་ོབདག་ནི་མེད་ན་ ཡང་། ཐར་ལམ་ལ་འབད་པ་དོན་ཡོད་དེ། དེ་མེད་ན་
Chinese
如果这样认为：刚出生的贪欲（藏文：ཆགས་པ་，含义：贪欲）是法，那么，它必然是由同等因缘所生，因为它是未在身体中产生的智慧。 如果承认，那么，有情（藏文：སེམས་ཅན་，含义：有情）是法，那么，必然成立有前世，因为刚出生的贪欲之前已经成立了贪欲。 驳斥关于业等是生起之因的争论： 第三，虽然在十二缘起支中，业、贪、无明三者都被说是存在的因，但为什么只说贪是因呢？无知，即无明（藏文：མ་རིག་པ་，含义：无明）是法，即使是贪的因，也有不被说成直接原因的理由，因为仅仅在你相续中存在，并不一定导致轮回的产生，如阿罗汉。 贪欲（藏文：སྲེད་པ་，含义：贪欲）是法，在业、贪、无明三者中，你被说是剧烈痛苦的直接原因，这是合理的，因为你直接将相续抛向存在，并且你存在于相续中的当下，立即导致轮回的产生。业（藏文：ལས་，含义：业）是法，不是轮回剧烈痛苦的直接原因，因为你存在于相续中时，人并不一定产生轮回，如阿罗汉的业。 灭谛： 第三是灭谛，分为两部分：显示灭除痛苦的存在，以及驳斥他人对此的争论。 第一部分：痛苦的真谛（藏文：སྡུག་བདེན་，含义：苦谛）不是永恒的，因为它从自身相续中产生。这是普遍的，因为原因可能阻碍其产生。 第二部分分为三部分：提出争论，给出自己的回答，驳斥争论。 第一部分：这个众生（藏文：སྲོག་ཆགས་，含义：众生）是法，那么，它必然无法从轮回中解脱，因为它是有轮回的法。如果这样认为： 第二部分：因为我认为自己是恒常的轮回和解脱，所以这样的推论不是对佛教徒的损害，因为你可以用佛教徒不承认且理由不成立来回答，因为我不是恒常的。 第三部分分为四部分：驳斥无我则无束缚解脱的说法，驳斥没有贪欲则轮回无法存在的说法，驳斥如果我执是存在的因，那么两条道路就没有意义的说法， 以及说明自身束缚解脱不合理的理由。 第一部分：如果没有我，那么就不会有努力获得或放弃快乐和痛苦的行为。如果这样认为： 在没有摧毁习气之前，心不会处于快乐的自性状态。在那之前，它会虚构自己是痛苦的，并被痛苦完全折磨，因此寻求解脱是有意义的，即使没有解脱者， 即使没有我，努力寻求解脱之路也是有意义的，因为没有它
English
If it is thought that: newly born attachment (Tibetan: ཆགས་པ་, Meaning: attachment) is a phenomenon, then, it must be born from equal causes and conditions, because it is a wisdom that has not arisen in the body. If admitted, then, sentient beings (Tibetan: སེམས་ཅན་, Meaning: sentient beings) are phenomena, then, it must be established that there is a previous life, because attachment before the newly born attachment has been established. Refuting the argument that karma etc. are the cause of arising: Third, although in the twelve links of dependent origination, karma, craving, and ignorance are all said to be the cause of existence, why is only craving shown as the cause? Ignorance, i.e., ignorance (Tibetan: མ་རིག་པ་, Meaning: ignorance) is a phenomenon, even if it is the cause of craving, there is a reason why it is not said to be a direct cause, because merely existing in your continuum does not necessarily lead to the arising of samsara, like an Arhat. Craving (Tibetan: སྲེད་པ་, Meaning: craving) is a phenomenon, among karma, craving, and ignorance, it is reasonable that you are said to be the direct cause of intense suffering, because you directly throw the continuum into existence, and immediately upon your existence in the continuum, samsara arises. Karma (Tibetan: ལས་, Meaning: karma) is a phenomenon, not the direct cause of intense suffering of samsara, because when you exist in the continuum, a person does not necessarily arise in samsara, like the karma of an Arhat. Cessation of Suffering: The third is the truth of cessation, which is divided into two parts: showing the existence of the cessation of suffering, and refuting others' arguments about it. The first part: the truth of suffering (Tibetan: སྡུག་བདེན་, Meaning: the truth of suffering) is not eternal, because it arises from its own continuum. This is universal, because the cause may hinder its arising. The second part is divided into three parts: raising the argument, giving one's own answer, and refuting the argument. The first part: this being (Tibetan: སྲོག་ཆགས་, Meaning: being) is a phenomenon, then, it must not be able to be liberated from samsara, because it is a phenomenon of samsara. If it is thought that: The second part: because I think of myself as constant samsara and liberation, such a consequence is not harmful to Buddhists, because you can answer with what Buddhists do not accept and the reason is not established, because I am not constant. The third part is divided into four parts: refuting the claim that without self, there is no bondage and liberation, refuting the claim that without attachment, samsara cannot exist, refuting the claim that if self-grasping is the cause of existence, then the two paths are meaningless, and showing the reason why self-bondage and liberation are not reasonable. The first part: if there is no self, then there will be no effort to obtain or abandon happiness and suffering. If it is thought that: Until the habitual tendencies are not destroyed, the mind will not remain in the nature of happiness. Until then, it will fabricate itself as suffering and be completely tormented by suffering, therefore seeking liberation is meaningful, even if there is no liberator, even if there is no self, striving for the path of liberation is meaningful, because without it --------------------------------------------------------------------------------
Tibetan
ཡང་བདག་ཏུ་ལོག་པར་སྒྲོ་བཏགས་པ་ གཞོམ་པའི་ཕྱིར་དུ་རྩོམ་པས་སོ། ། གཉིས་པ་ནི། འོ་ན་ཆགས་བྲལ་འཁོར་བར་གནས་པ་མི་རིགས་སོ་ཞེ་ན། མ་ངེས་ ཏེ། འཁོར་བར་གནས་པའི་ཆགས་བྲལ་འགའ་ཞིག་ཆོས་ཅན། བདག་བདེ་བའི་ཕྱིར་རམ། སེམས་ཅན་ལ་ཆགས་པའི་སྒོ་ནས་འཁོར་བར་གནས་པ་མ་ཡིན་ཏེ། ཆགས་པ་མེད་ཀྱི་འདུ་ བྱེད་སྡུག་བསྔལ་ལ་དམིགས་པའི་བརྩེ་བས་སེམས་ཅན་གྱི་དོན་དུ་རེ་ཞིག་འཁོར་བར་གནས་ པ་ཡིན་པའི་ཕྱིར། རང་གི་སྔོན་གྱི་ལས་ཀྱི་ནུས་པ་ཕུང་པོའི་རྒྱུན་རེ་ཞིག་གནས་པ་ཡིན་པའི་ ཕྱིར། སྔོན་གྱི་ལས་ཀྱིས་འཕངས་པའི་ཕུང་པོའི་རྒྱུན་འཁོར་བར་གནས་པ་དེ་ལ་ལྡོག་པ་སྟེ། འདོར་འདོད་མེད་པར་བཏང་སྙོམས་སུ་མཛད་པའི་ཕྱིར། གལ་ཏེ་ཆགས་བྲལ་ལས་ཀྱིས་ གནས་ན་ཡང་སྲིད་པར་མཚམས་སྦྱོར་བར་འགྱུར་རོ། །ཞེ་ན། སྲིད་པའི་སྲེད་ལས་རྣམ་པར་ བརྒལ་བའི་དགྲ་བཅོམ་ཆོས་ཅན། ཡང་སྲིད་པ་གཞན་དུ་འཁོར་བ་པར་འཕེན་ནུས་པའི་ ལས་ཡོད་པ་མིན་ཏེ། དེར་འཕེན་པའི་ལྷན་ཅིག་བྱེད་པ་ལོག་སྲེད་ཟད་པའི་ཕྱིར། གལ་ཏེ་ ཆགས་བྲལ་བརྩེ་བས་གནས་པ་མི་འཐད་དེ། བརྩེ་བས་ནི་སེམས་ཅན་དུ་ལྟ་བ་ཅན་ཡིན་ལ། དེ་ལ་དེ་མེད་པའི་ཕྱིར་ཞེ་ན། ཆགས་བྲལ་གྱི་བརྩེ་བ་དེ་ཆོས་ཅན། སེམས་ཅན་དུ་ལྟ་བ་དང་། རྗེས་སུ་འབྲེལ་པའི་མ་ 1-162 རིག་པ་མིན་ཏེ་སྡུག་བསྔལ་གྱི་རྣམ་པ་མི་རྟག་སོགས་མངོན་སུམ་དུ་ཤེས་ཞིང་ཞེ་སྡང་སྤངས་ པའི་རྒྱུད་འགལ་བ་མེད་པའི་སྙིང་རྗེའི་འདུ་བྱེད་གོམས་པ་སྔ་མ་ལས་སེམས་ཀྱི་དངོས་ཆོས་ ཏེ་རང་བཞིན་དུ་འཇུག་པ་ཅན་ཡིན་པའི་ཕྱིར། དེ་བརྩེ་བ་ཅན་ངེས་པར་ཆགས་ཅན་ནོ་ཞེ་ ན། ཆགས་བྲལ་གྱི་བརྩེ་བ་དེ་ཆོས་ཅན། འདོད་ཆགས་མ་ཡིན་ཏེ། འདུ་བྱེད་སྡུག་བསྔལ་གྱི་ རྒྱུན་རིག་པ་ཙམ་ལས་ཕུང་པོ་རྟག་སོགས་སུ་སྒྲོ་འདོགས་པ་དང་བྲལ་བའི་སྐྱེ་བར་འགྱུར་བ་ ཡིན་པས་སོ། །ཁྱབ་སྟེ། ཞེན་ཅིང་ཆགས་པའི་བློ་ཡིན་ན། རྟག་སོགས་དེ་ཡི་བདག་ཉིད་མིན་ པའི་ཆོས་ཕུང་པོ་སོགས་ལ་ནི་གཞན་རྟག་སོགས་ཀྱི་བདག་སྟེ་དངོས་པོ་སྒྲོ་འདོགས་པ་ལ་སྐྱེ་ དགོས་པས་སོ། །འོ་ན་བརྩེ་བ་དེ་ཞེ་སྡང་ཡིན་ཏེ། གནོད་བྱེད་ལ་མི་འཐུན་པའི་བློ་སྐྱེ་བས་སོ། ། ཞེ་ན། ཆགས་བྲལ་ཆོས་ཅན། ཉེས་རྒྱུ་ལས་ཁྲོ་བ་སྐྱེ་བ་མ་ཡིན་པར་ཐལ། གཏི་མུག་དེ་མེད་ པའི་ཕྱིར། ཁྱབ་སྟེ། གཏི་མུག་ཉེས་པའི་རྩ་བ་ཡིན་པས་སོ། །དེའང་ཇི་ལྟ་བུ་ན། སེམས་ཅན་ དུ་འཛིན་པ་དེ་མ་རིག་པ་ཡིན་པས་སོ། །ཆགས་བྲལ་གྱི་བརྩེ་བ་ཆོས་ཅན། ཉེས་པ་ཞེ་སྡང་དུ་ མི་འདོད་དེ། བདག་འཛིན་མེད་པའི་བློ་ཡིན་པ་དེས་ནའོ། །གལ་ཏེ་ཆགས་བྲལ་ལས་ཀྱིས་ གནས་ན་འཁོར་བ་ལས་མ་གྲོལ་ལོ་ཞེ་ན། ཉན་ཐོས་དགྲ་བཅོམ་ཆོས་ཅན། ལས་ཀྱིས་གནས་ ཀྱང་འཁོར་བ་ལས་གྲོལ་བ་མེད་པ་ཡིན་ཏེ། ཚེ་འདིར་འཁོར་བར་འཕེན་པའི་ས
Chinese
又为了摧毁将轮回执着为我的观点而著述。 第二点是：如果有人问，那么断除了贪欲的人住在轮回中是不合理的，是吗？不一定。 住在轮回中的断除了贪欲的某些人，并非为了自己的快乐，也不是因为贪恋众生而住在轮回中，而是因为没有贪欲，以专注于苦的慈悲心，为了众生的利益暂时住在轮回中。 因为他们自己之前的业力，蕴的相续暂时存在；因为先前业力所牵引的蕴的相续住在轮回中，对此没有厌恶，而是保持中舍。 如果断除了贪欲的人因为业力而存在，那么也会与有产生联系吗？答：断除了对有之贪爱的阿罗汉，不可能再有能够将他们抛入其他轮回的业力，因为将他们抛入轮回的俱生之贪爱已经灭尽。 如果说断除了贪欲的人以慈悲心而住是不合理的，因为慈悲心是具有众生相的，而他们没有众生相，那么， 断除了贪欲的慈悲心，并非与众生相和随之而来的无明相关联，而是因为现量了知痛苦的行相，如无常等，并且习惯了远离嗔恨之心的相续中无违的慈悲心，这是心的一种自然属性。 如果说有慈悲心的人必定有贪欲，那么，断除了贪欲的慈悲心并非贪欲，因为仅仅是觉知到痛苦的相续，而没有对蕴执着为常等，所以才会转生。 普遍来说，如果是有执着和贪恋的心，那么就必须对不是常等自性的法，如蕴等，执着为其他的常等之自体，即事物。 如果说慈悲心是嗔恨心，因为会对损害者生起不悦之意，那么， 断除了贪欲的人，不会从烦恼之因生起愤怒，因为没有愚痴。普遍来说，愚痴是烦恼的根本。这是怎么样的呢？因为执着于众生就是无明。断除了贪欲的慈悲心，不应被认为是嗔恨，因为这是没有我执的心。 如果断除了贪欲的人因为业力而存在，那么就没有从轮回中解脱吗？声闻阿罗汉，即使因为业力而存在，也并非没有从轮回中解脱，因为他们不会在此生中被抛入轮回。
English
Moreover, it is composed to refute the imputation of reverting to a self. Secondly, if one asks, 'Then it is unreasonable for one free from attachment to remain in samsara, is it?' It is not definite. Some who are free from attachment and remain in samsara, do not remain in samsara for the sake of their own happiness or out of attachment to sentient beings, but because they are without attachment, with compassion focused on the suffering of conditioned phenomena, they remain in samsara for a while for the sake of sentient beings. Because the power of their own previous karma, the continuum of aggregates remains for a while; because the continuum of aggregates propelled by previous karma remains in samsara, they are indifferent to it, without wanting to abandon it. If one free from attachment remains due to karma, will they still connect to existence? If so, an arhat who has completely transcended the craving for existence does not have the karma that can propel them into another existence, because the co-emergent craving that propels them there has ceased. If it is unreasonable for one free from attachment to remain with compassion, because compassion is associated with seeing sentient beings, and they do not have that, then, The compassion of one free from attachment is not ignorance associated with seeing sentient beings and what follows, but because they directly know the aspects of suffering, such as impermanence, and are accustomed to the uncontrived compassion in a continuum free from hatred, it is a natural quality of mind. If one necessarily has attachment if one has compassion, then the compassion of one free from attachment is not desire, because it only perceives the continuum of suffering and is free from imputing permanence etc. to the aggregates, so it will be born. Universally, if it is a mind that clings and is attached, then it must impute other permanent etc. entities to phenomena such as aggregates that are not of the nature of permanence etc., i.e., things. If compassion is hatred, because an unpleasant thought arises towards the one who harms, then, One free from attachment will not generate anger from the cause of afflictions, because there is no delusion. Universally, delusion is the root of afflictions. How is that? Because grasping at sentient beings is ignorance. The compassion of one free from attachment should not be considered hatred, because it is a mind without self-grasping. If one free from attachment remains due to karma, then are they not liberated from samsara? A Hearer Arhat, even if they remain due to karma, is not without liberation from samsara, because they will not be propelled into samsara in this life. -------------------------------------------------------------------------------- ྔོན་གྱི་འདུ་