Tibetan
གླང་ཆེན་ལ་མི་འཁྲུལ་བ་མ་ཡིན་ཏེ། མི་ཡང་ཁྱོད་ཀྱི་བྱེ་བྲག་ཡིན་པས་སོ། །འགྲོ་བ་ལའང་ ངོ་། ། ༈ ཚད་མའི་སྒྲུབ་བྱེད་མེད་པ་སྤང་བ། བཞི་པ་ནི། དབང་ཕྱུག་སྐྱེ་ལྡན་རིལ་གྱི་རྒྱུ་ཡིན་པ་མི་འཐད་དེ། དབང་ཕྱུག་གི་དངོས་པོ་ དེ་ཆོས་ཅན། གང་གི་ཚེ་མྱུ་གུའི་རྒྱུ་མིན་ཏེ། མྱུ་གུ་རྟག་ཏུ་བསྐྱེད་པར་ཐལ། ཇི་ལྟར་མྱུ་གུའི་ རྒྱུར་གྱུར་པ་དེ་ལྟར་དེ་ཉིད་དུ་རྟག་པའི་ཕྱིར། དེ་ལྟར་མ་ཡིན་ན། དེ་ནི་ཆོས་ཅན། གང་གིས་ མྱུ་གུའི་རྒྱུར་འདོད་ལ་རྒྱུ་མིན་པར་མི་འདོད་དེ། མྱུ་གུ་གཏན་མི་བསྐྱེད་པར་ཐལ། མྱུ་གུ་མི་ བསྐྱེད་པའི་སྐབས་དང་ཁྱད་མེད་པས་སོ། །དེ་མ་ཁྱབ་ན། སྡོང་དུམ་ཡང་ཅི་ཡི་ཕྱིར། ནག་པའི་ ལུས་ཀྱི་རྨ་སོས་བྱེད་ཀྱི་རྒྱུ་ཉིད་དུ་ནི་རྟོག་མི་བྱེད་དེ་རྒྱུར་ཐལ། འདོད་མི་ནུས་ཏེ། མཚོན་གྱིས་ བསྣུན་པའི་དང་འབྲེལ་པ་ལས་ནག་པའི་རྨ་འབྱུང་ལ། སྨན་དང་སྔགས་སོགས་དང་འབྲེལ་ པ་ལས་དེ་ཡི་རྨ་འགྲུབ་པ་ཡིན་གྱི། སྡོང་དུམ་རྨ་སོས་བྱེད་ཀྱི་རྒྱུར་འབྲེལ་པ་མེད་པའི་ཕྱིར་རོ། ། དེས་ན་དབང་ཕྱུག་ཆོས་ཅན། མྱུག་སོགས་འབྲས་བུ་སྐྱེད་པར་བྱེད་པ་ཡང་ནི་མི་རུང་བར་ ཐལ། དེ་མི་བྱེད་པའི་རང་བཞིན་ཁྱད་པར་མེད་པའི་ཕྱིར། ཆོས་ཅན། དེར་བསྐྱེད་པའི་ནུས་ པ་ཉིད་ཀྱང་ཚད་མས་རྟོགས་པར་དཀའ་བར་ཐལ། ཁྱོད་ཕན་ཆད་དུ་ལོག་སྟོབས་ཀྱི་འབྲས་ 1-115 བུ་དེ་ལྡོག་པ་མེད་པའི་ཕྱིར་ཏེ། རྟག་པའི་ཕྱིར། མྱུག་སོགས་ཆོས་ཅན། འདུས་མ་བྱས་ནམ་མཁའ་དང་རི་བོང་རྭ་སོགས་རྒྱུ་ཐུག་པ་མེད་ པར་ཐལ། ས་བོན་སོགས་དེ་དག་ལས་གཞན་དབང་ཕྱུག་རྟག་པ་ཡང་དེ་ཡི་རྒྱུར་རྟོག་པའི་ ཕྱིར། ཁྱབ་སྟེ། གང་དག་ཕན་བྱེད་དུ་ཡོད་ན། མྱུ་གུ་སོགས་གང་སྐྱེ་བར་འགྱུར་ལ་དེ་མེད་ན་ མི་སྐྱེ་བ་ཉིད་ཡིན་པས་སོ། ། རྟགས་མ་གྲུབ་སྟེ། ས་སོགས་མྱུ་གུ་མི་སྐྱེད་པའི་སྐབས་དང་ཁྱད་པར་མེད་ཀྱང་། དེ་ བསྐྱེད་པའི་ཕྱིར་ཞེ་ན། མྱུ་གུའི་དངོས་རྒྱུ་ས་སོགས་ཆོས་ཅན། མྱུ་གུ་མི་སྐྱེད་པའི་སྐབས་ལས་ རང་བཞིན་ཡོངས་སུ་འགྱུར་བར་ཐལ། མྱུ་གུ་བསྐྱེད་ལ་རྒྱུ་ཡིན་པའི་ཕྱིར། ས་སོགས་འགྱུར་ བའི་ཁྱད་པར་མེད་དེ་མ་མཐོང་བས་སོ་ཞེ་ན། ཆོས་ཅན་དེ་མཐོང་བ་གཏད་མེད་མིན་པར་ ཐལ། དེའི་རྐྱེན་གྱིས་ལེགས་པར་འདུས་བྱས་པ་ན། འབྲས་བུ་དེའི་ཁྱད་པར་མཐོང་བའི་ ཕྱིར། གལ་ཏེ་ཇི་ལྟར་ཡུལ་དང་དབང་པོ་སོགས་ཚོགས་པ་དེ་དག་མ་ཚོགས་པ་དང་ཁྱད་པར་ མེད་ཀྱང་དབང་བློའི་རྒྱུ་ཡིན་པ་དེ་ལྟར་དབང་ཕྱུག་འདིའང་དེ་ལྟར་ཡིན་ནོ་ཞེ་ན། ཡུལ་དབང་ ཚོགས་པ་དེ་ཆོས་ཅན། དེ་མ་ཚོགས་པའི་རེ་རེ་བ་དང་ཁྱད་མེད་མིན་པར་ཐལ། དེ་ལས་ཁྱད་ པར་དུ་མ་ཡོད་པའི་ཕྱིར། ཡུལ་དབང་ཆོས་ཅན། ཁྱེད་རྣམས་ཚོགས་ཀྱང་དབང་བློ་སྐྱེད་པའི་ནུས་པ་མེད་པ
Chinese
具有法性者（ྡན་པ་ཆོས་ཅན།），并非不认识大象，因为人也是你的一个部分。对于众生也是如此。 第四，驳斥没有量成立的观点： 自在天（དབང་ཕྱུག་）是生物种子的原因，这种说法不合理。自在天的实体，作为具有法性者（དབང་ཕྱུག་གི་དངོས་པོ་དེ་ཆོས་ཅན།），在它不是幼苗原因的时候，幼苗应该永远被产生。正如成为幼苗的原因那样，它也应该是永恒的。如果不是这样，那么，作为具有法性者（དེ་ནི་ཆོས་ཅན།），当认为它是幼苗的原因，而不认为它不是原因时，幼苗应该永远不会产生，因为它与不产生幼苗的时候没有区别。如果这不遍及，那么树桩又是什么原因呢？不应该认为黑人的身体是伤口愈合的原因，因为它应该是原因。不能这样认为，因为黑人的伤口是由刀剑的 আঘাত引起的，而伤口的愈合是与药物和咒语等相关的。树桩与伤口愈合的原因没有关联。 因此，自在天（དབང་ཕྱུག་ཆོས་ཅན།），产生幼苗等结果也是不合理的，因为它与不产生它们的状态没有区别。作为具有法性者（ཆོས་ཅན།），即使是产生它们的能力，也难以通过量来认识，因为你直到最后，也没有改变邪恶力量的结果，因为它是永恒的。 幼苗等，作为具有法性者（མྱུག་སོགས་ཆོས་ཅན།），应该像非复合的虚空和兔角等一样，没有终极原因，因为除了种子等之外，也认为永恒的自在天是它们的原因。这是周遍的，如果它们有帮助，幼苗等就会产生，如果没有它们，就不会产生。 如果说理由不成立，即使土地等与不产生幼苗的时候没有区别，但它们仍然产生幼苗，那么，幼苗的直接原因，土地等，作为具有法性者（མྱུ་གུའི་དངོས་རྒྱུ་ས་སོགས་ཆོས་ཅན།），应该与不产生幼苗的时候相比，完全改变了性质，因为它们产生幼苗并且是原因。如果说没有看到土地等改变的区别，那么，作为具有法性者，看到它们不是没有意义的，因为当它们的条件被很好地组合时，就能看到结果的区别。如果说就像感官和对象等集合与不集合没有区别，但它们仍然是意识的原因一样，自在天也是如此，那么，感官和对象的集合，作为具有法性者（ཡུལ་དབང་ཚོགས་པ་དེ་ཆོས་ཅན།），应该与它们不集合的每一个个体没有区别，因为它们有很多区别。 感官和对象，作为具有法性者（ཡུལ་དབང་ཆོས་ཅན།），即使你们集合在一起，也没有产生意识的能力。
English
That which possesses dharma (ྡན་པ་ཆོས་ཅན།), is not mistaken for an elephant, because humans are also a part of you. It is the same for sentient beings. Fourth, refuting the abandonment of that which has no valid proof: It is unreasonable to say that Ishvara (དབང་ཕྱུག་) is the cause of living seeds, because the entity of Ishvara, as the subject of dharma (དབང་ཕྱུག་གི་དངོས་པོ་དེ་ཆོས་ཅན།), when it is not the cause of sprouts, the sprouts should be produced forever. Just as it becomes the cause of sprouts, it should also be eternal. If it is not so, then, as the subject of dharma (དེ་ནི་ཆོས་ཅན།), when it is considered the cause of sprouts, and it is not considered not the cause, the sprouts should never be produced, because it is no different from the time when sprouts are not produced. If that is not pervasive, then what is the reason for the stump? It should not be thought that the body of a black person is the cause of healing wounds, because it should be the cause. It cannot be thought so, because the wound of a black person arises from being struck by a weapon, and the healing of the wound is related to medicine and mantras, etc. The stump has no connection to the cause of healing wounds. Therefore, it is also unreasonable for Ishvara (དབང་ཕྱུག་ཆོས་ཅན།) to produce results such as sprouts, because it is no different from the nature of not producing them. As the subject of dharma (ཆོས་ཅན།), even the ability to produce them is difficult to understand through valid cognition, because until the end, you have not changed the result of evil power, because it is eternal. Sprouts, etc., as the subject of dharma (མྱུག་སོགས་ཆོས་ཅན།), should be like uncompounded space and rabbit horns, etc., without an ultimate cause, because in addition to seeds, etc., it is also thought that the eternal Ishvara is their cause. This is pervasive, if they are helpful, sprouts, etc., will be produced, and if they are not, they will not be produced. If the reason is not established, even though the earth, etc., are no different from the time when sprouts are not produced, they still produce sprouts, then the direct cause of sprouts, the earth, etc., as the subject of dharma (མྱུ་གུའི་དངོས་རྒྱུ་ས་སོགས་ཆོས་ཅན།), should completely change its nature from the time when sprouts are not produced, because they produce sprouts and are the cause. If it is said that the difference in the change of earth, etc., is not seen, then, as the subject of dharma, seeing them is not meaningless, because when their conditions are well assembled, the difference in the result can be seen. If it is said that just as the collection of senses and objects, etc., is no different from not collecting, but they are still the cause of consciousness, Ishvara is also like that, then the collection of senses and objects, as the subject of dharma (ཡུལ་དབང་ཚོགས་པ་དེ་ཆོས་ཅན།), should be no different from each individual when they are not collected, because they have many differences. Senses and objects, as the subject of dharma (ཡུལ་དབང་ཆོས་ཅན།), even if you gather together, you do not have the ability to generate consciousness. -------------------------------------------------------------------------------- ར་
Tibetan
འགྱུར་ལ་སོ་སོ་སོ་སོ་རེ་རེ་བསྐྱེད་པའི་ནུས་མེད་ཀྱི་ཡུལ་དབང་རེ་རེ་བ་རྣམས་དང་ཡུལ་ དབང་རང་བཞིན་ཁྱད་པར་མེད་པའི་ཕྱིར། ཆོས་ཅན་ཡུལ་དབང་རེ་རེ་བ་ལས་ཁྱད་པར་གྲུབ་ པ་ཡིན་ཏེ། དབང་ཤེས་བསྐྱེད་པ་དེའི་ཕྱིར་རྒྱུུ་མཚན་དེའི་ཕྱིར། ཡུལ་དབང་དེ་ཆོས་ཅན། ཁྱོད་ དེ་ཚོགས་ན་དབང་ཤེས་ཀྱི་རྒྱུ་ཡིན་ཏེ། ཁྱེད་སོ་སོ་རེ་རེས་དབང་ཤེས་གང་སྐྱེད་པའི་ནུས་པ་ མེད་ལ་ཚོགས་ལ་དེ་བསྐྱེད་པའི་ཡོན་ཏན་སྲིད་པར་འགྱུར་བས་སོ། །དབང་ཕྱུག་སོགས་ཆོས་ 1-116 ཅན། འབྲས་བུའི་རྒྱུ་མི་ཡིན་པར་ཐལ། དེ་མི་བྱེད་པའི་སྐབས་ལས། ཁྱད་པར་མེད་པའི་ཕྱིར། བཞི་པ་ལ་རྩོད་ལན་གཉིས་ལས། དང་པོ་ནི། ཚད་མའི་སྐྱེས་བུ་ནི་ལྐོག་གྱུར་གྱི་དོན་ ཤེས་པ་ཡིན་ལ། དེ་འདྲའི་སྒྲུབ་བྱེད་ཀྱང་མེད་པའི་ཕྱིར། ཐབས་ལ་ནན་ཏན་བྱེད་པ་ཡོད་པ་ མིན་ནོ། །དེས་ན་སྒྲུབ་བྱེད་ལ་ལྟོས་ཚད་ཡིན་གྱི་རྟགས་མ་གྲུབ་བོ། །ཞེས་རྒྱལ་དཔོག་རྒྱང་ པན་སོགས་ཁ་ཅིག་བརྗོད་དོ། ། གཉིས་པ་ནི། ཐར་པ་དོན་གཉེར་གྱི་རྟོག་ལྡན་རྣམས་ཆོས་ཅན། སྡུག་བསྔལ་ཞི་བའི་ ཐབས་ཤེས་པའི་སྟོན་པ་དེས་བཤད་པའི་ཐབས་ལ་ནན་ཏན་བྱ་བའི་ཕྱིར་དུ་ཐབས་ཤེས་པ་ དང་ལྡན་པའི་སྐྱེས་བུ་འགའ་ཞིག་འཚོལ་བར་བྱེད་དེ། སྡུག་བསྔལ་ཞི་བའི་ཐབས་མི་ཤེས་ བཞིན་དུ་དེ་སྟོན་པར་བྱེད་པ་ལ་ཐབས་ལ་འཁྲུལ་པ་བསྟན་པར་ཅན་དོགས་པ་ཅན་གྱི་ཐར་ པ་དོན་གཉེར་ཡིན་པས་སོ། །ཐབས་ཤེས་པའི་ཡེ་ཤེས་ཅན་ལ་བརྩལ་བྱ་ཡིན་པ་དེ་ཡི་ཕྱིར། དེ་ཆོས་ཅན། བཅོམ་ལྡན་འདས་སྟོན་པར་རྟེན་ན་དེ་ལ་ཐབས་མཁྱེན་པའི་ཡེ་ཤེས་མངའ་ འམ་ཞེས་རྣམ་དཔྱོད་བྱ་བར་འོས་ཏེ། སྡུག་བསྔལ་ཞི་བའི་ཐབས་དེ་དེ་ཡི་སྟེ་ཁྱོད་ཀྱི་སྒྲུབ་བྱེད་ དུ་འགྱུར་པའི་ཕྱིར། ཆོས་ཅན་སྟོན་པ་འདི་ཡིས་སྲིན་བུའི་གྲངས་མཁྱེན་ནམ་ཞེས་དཔྱད་ནས་ སྲིན་བུའི་གྲངས་མཁྱེན་པ་སྡུག་བསྔལ་ཞི་བའི་ཐབས་སུ་བརྩལ་བྱ་མ་ཡིན་ཏེ། མཁྱེན་པ་དེ་ སྡུག་བསྔལ་ཞི་བ་འགར་ཡང་ཉེར་མཁོ་མེད་པས་སོ། ། བཅོམ་ལྡན་འདས་གང་དེ་ཆོས་ཅན། གྲོལ་བ་དོན་གཉེར་ལ་ཚད་མའི་སྐྱེས་བུ་ཡིན་ཏེ། བླང་དང་དོར་བྱའི་དེ་ཉིད་དེ། བདེན་བཞི་བླང་དོར་ཐབས་དང་བཅས་པ་མཐར་ཕྱིན་པར་ རིག་པར་མཛད་པས་སོ། །དེ་ལྟར་འདོད་ཀྱི་སྲིན་བུའི་གྲངས་སོགས་ཐམས་ཅད་རིག་པར་ མཛད་པ་ཙམ་གྱིས་གྲོལ་བ་དོན་གཉེར་གྱི་བརྟེན་བྱའི་ཚད་མར་འདོད་པ་མ་ཡིན་ནོ། ། དེས་ན་ཆོས་ཅན། ཐག་རིང་པོ་མཐོང་ངམ་མིན་ཡང་རུང་། གྲོལ་བ་དོན་གཉེར་གྱི་ 1-117 བརྟེན་བྱ་བར་འོས་ཏེ། དེ་ཡི་འདོད་པའི་དེ་ཉིད་བདེན་བཞི་ཕྱིན་ཅི་མ་ལོག་པར་མངོན་སུམ་ དུ་མཐོང་བའི་ཕྱིར། གལ་ཏེ་རིང་པོ་མཐོང་བ་ཁོ་ན་ཚད་མ་ཡིན་ན། གྲོལ་བ་དོན་གཉེར་ཆོས་ ཅན། ཚུར་ཤོག་བྱ་རྒོད་སོགས་སྟོན་པར་རྟེན་པར་གྱིས་ཤིག དེ
Chinese
由于每个别别的所缘境和根，各自都无生起各自的势力，并且所缘境和根的自性没有差别。法，即每个别别的所缘境和根，是成立差别的，因为能生起根识的缘故。理由是，因为那个缘故。所缘境和根，法，您们如果聚合，就是根识的因，因为您们每个别别没有生起根识的能力，但聚合起来却可能具有生起根识的功德。自在天等，法，应是果的因，因为在不做的时候，没有差别的缘故。 对于第四点，有两种辩驳。第一种是：量士夫（pramāṇa-puruṣa，量 प्रमाण，梵文罗马拟音：pramāṇa，汉语字面意思：量度，标准；士夫 पुरुष，梵文罗马拟音：puruṣa，汉语字面意思：人）是了知隐蔽事物的人，并且没有那样的能立，因此没有努力的方法。因此，是依赖于能立的量，而不是不成之因。如贾铎江班等一些人所说。 第二种是：希求解脱的有分别者，法，为了努力于导师所说的寂灭痛苦之方便，会寻求一些具有方便智慧的人，因为在不知寂灭痛苦之方便的情况下，指示那个方便，对于具有疑惑的希求解脱者来说，是显示了在方便上的错误。因为对于具有方便智慧的智者来说，是应该依止的。那个，法，如果依止薄伽梵（Bhagavan， भगवन्，梵文罗马拟音：bhagavan，汉语字面意思：世尊）为导师，就应该辨别他是否具有通达方便的智慧，因为寂灭痛苦之方便会成为他的，即您的能立。法，在观察这位导师是否知晓虫子的数量后，知晓虫子的数量不是寂灭痛苦之方便所应依止的，因为知晓虫子的数量对于寂灭痛苦没有任何用处。 薄伽梵，法，对于希求解脱者来说，是量士夫，因为对于应取舍的真如，即四谛（satya，सत्य，梵文罗马拟音：satya，汉语字面意思：真实）的取舍及其方便，已经彻底通达。因此，仅仅是了知想要了知的虫子数量等一切，并不能被认为是希求解脱者所应依赖的量。 因此，法，无论能否看到远处，都应是希求解脱者所应依赖的，因为他所希望的真如，即四谛，没有颠倒地现量见到。如果仅仅是能看到远处才是量，那么希求解脱者，法，就应该依止鹫等为导师。
English
Because each individual object and sense faculty lacks the power to generate its respective consciousness, and because there is no difference in the nature of objects and sense faculties. The subject, each individual object and sense faculty, is established as distinct because it generates sense consciousness. The reason is because of that. Object and sense faculty, subject, if you gather together, you are the cause of sense consciousness, because each of you individually lacks the power to generate sense consciousness, but gathering together may possess the quality of generating it. Īśvara (自在天), etc., subject, should be the cause of the result, because when not doing it, there is no difference. Regarding the fourth point, there are two refutations. The first is: A pramāṇa-puruṣa (量士夫) is someone who knows hidden things, and there is no such proof, so there is no method of effort. Therefore, it is a measure that relies on proof, not an unestablished reason. As some, such as Jadur Jangpen, say. The second is: Those with conceptual thought who seek liberation, subject, in order to strive for the means of pacifying suffering taught by the teacher, seek some person who possesses the wisdom of means, because instructing that means without knowing the means of pacifying suffering, for those seeking liberation with doubts, shows errors in the means. Because for the wise who possess the wisdom of means, it is what should be relied upon. That, subject, if relying on the Bhagavan (薄伽梵) as the teacher, one should discern whether he possesses the wisdom of understanding the means, because the means of pacifying suffering will become his, that is, your proof. Subject, after observing whether this teacher knows the number of insects, knowing the number of insects is not what should be relied upon as the means of pacifying suffering, because knowing the number of insects is of no use whatsoever for pacifying suffering. The Bhagavan, subject, for those seeking liberation, is a pramāṇa-puruṣa, because regarding the reality of what should be adopted and abandoned, that is, the four truths (四谛) of adoption and abandonment and their means, he has completely realized them. Therefore, merely knowing all the things one wants to know, such as the number of insects, is not considered a reliable measure for those seeking liberation. Therefore, subject, whether one can see far away or not, one should be worthy of reliance by those seeking liberation, because he directly sees the reality of what he desires, that is, the four truths, without distortion. If only seeing far away is the measure, then those seeking liberation, subject, should rely on vultures, etc., as teachers. --------------------------------------------------------------------------------