Tibetan
། རྟོགས་པ་ཡང་ཚད་མའི་མཚན་ཉིད་ཡིན་པའི་ཕྱིར། ཀྱང་ནི་མི་བསླུ་བར་ བསྡུད་དོ། །རང་གི་འཇུག་ཡུལ་གསར་དུ་རྟོགས་པའི་བློ་ཚད་མའི་མཚན་ཉིད་དོ། ། འོ་ན་སྔོ་སོགས་རང་གི་ངོ་བོ་རྟོགས་པའི་འོག་ཏུ་དེའི་སྤྱི་འཛིན་པའི་རྣམ་པར་ཤེས་པ་ 1-109 ཡང་ཚད་མ་ཉིད་དུ་ཐོབ་པར་འགྱུར་རོ་ཞེ་ན། ཚད་མའི་མཚན་ཉིད་དཔྱོད་པ་ན་ཆོས་ཅན་སྔར་ མ་ཤེས་པའི་སྤྱི་ཤེས་པ་སོགས་ཚད་མར་མི་འགྱུར་བར་ཐལ། རང་གི་མཚན་ཉིད་སྔར་མ་ ཤེས་པ་གསར་དུ་ཤེས་པ་གང་ཡིན་པ་དེ་འདྲ་གཅིག་ཚད་མའི་མཚན་ཉིད་ཡིན་ཞེས་དགོངས་ པའི་ཕྱིར། དེའི་རྒྱུ་མཚན་ནི། ཆོས་ཅན། ཚད་མ་ལ་རང་གི་འཇུག་ཡུལ་གསར་དུ་ཤེས་པ་ དགོས་ཏེ། འབྲས་བུ་དོན་གཉེར་རྣམས་རང་གི་མཚན་ཉིད་ཁོ་ན་ལ་དཔྱད་ནས་འཇུག་པའི་ ཕྱིར་རོ། ། ༈ དེ་ལྡན་སངས་རྒྱས་ཚད་མར་སྒྲུབ་པ། གཉིས་པ་ནི། བཅོམ་ལྡན་འདས་ཆོས་ཅན། ཚད་མའི་སྐྱེས་བུ་ཡིན་ཏེ། མངོན་མཐོ་ངེས་ ལེགས་སོགས་ལ་སྐྱེས་བུ་མི་བསླུ་ཞིང་གདུལ་བྱས་མི་ཤེས་པའི་བདེན་བཞི་སོགས་ཕྱིན་ཅི་མ་ ལོག་པར་སྟོན་པའི་སྐྱེས་བུ་མཐར་ཐུག་ཡིན་པའི་ཕྱིར། མི་བསླུ་མ་ཤེས་དོན་གསལ་ཚད་མ་ ཡིན་པ་དེ་བཞིན་དུའོ། ། ༈ གྱུར་པ་བཤད་པ། གཉིས་པ་ལ་བཞི། རང་བྱུང་དགག་ཕྱིར་གྱུར་པ་སྨོས། །ཐུབ་ཆེན་ཐབས་ལ་ཚད་མར་ འཁྲུངས། །རང་བྱུང་དགག་པ་རྒྱས་པར་བཤད། །ཚད་མའི་སྒྲུབ་བྱེད་མེད་པ་སྤང་བའོ། ། ༈ རང་བྱུང་དགག་ཕྱིར་གྱུར་པ་སྨོས་པ། དང་པོ་ནི། ཅི་ཡི་ཕྱིར་གྱུར་པ་སྨོས་ཞེ་ན། མཆོད་བརྗོད་ཀྱི་གྱུར་པ་ཞེས་པའི་ཚིག་ཆོས་ ཅན། དགོས་པ་ཡོད་དེ། སྤྱིར་མ་སྐྱེས་རྟག་པ་རང་བྱུང་གི་ཚད་མ་ནི་བཟློག་པའི་དོན་དུ་ གསུངས་པ་ཉིད་ཡིན་པའི་ཕྱིར། ༈ ཐུབ་ཆེན་ཐབས་ལ་ཚད་མར་འཁྲུངས་པ། གཉིས་པ་ནི། བཅོམ་ལྡན་འདས་ཆོས་ཅན། ཚད་མའི་སྐྱེས་བུ་ཡིན་པར་རིགས་ཏེ། དེ་ཡི་ སྒྲུབ་བྱེད་ཐབས་ཁྱད་པར་ཅན་ལ་ལྟོས་ནས་ནན་ཏན་རབ་ཀྱིས་མཐར་ཐུག་པར་མཛད་པ་དེ་ ཡི་ཕྱིར། ༈ རང་བྱུང་དགག་པ་རྒྱས་པར་བཤད་པ། གསུམ་པ་ལ་བཞི། རྟག་པ་རང་བྱུང་ཚད་མ་དགག རང་བྱུང་ཡོད་པའི་སྒྲུབ་བྱེད་དགག རང་བྱུང་ཀུན་གྱི་རྒྱུ་ཡིན་དགག་པའོ། ། 1-110 ༈ རྟག་པ་རང་བྱུང་ཚད་མ་དགག་པ། དང་པོ་ནི། ཚད་མ་རྟག་པ་ཡོད་དེ། དབང་ཕྱུག་གི་ཤེས་པ་རྟག་པས་སོ་ཞེ་ན། ཤེས་བྱ་ ཆོས་ཅན། ཚད་མ་ཡིན་པའི་རྟག་པའི་དངོས་པོ་ཉིད་ཡོད་པ་མིན་པར་ཐལ། ཚད་མ་དེ་དངོས་ པོར་ཡོད་པ་རྟོགས་པའི་བློ་ཡིན་པའི་ཕྱིར་ཁྱབ་སྟེ། ཡུལ་ཤེས་བྱ་མི་རྟག་པ་ཉིད་ཀྱིས་ན་ཡུལ་ ཅན་དེ་ནི་མི་བརྟན་པ་ཉིད་ཡིན་དགོས་པའི་ཕྱིར་རོ། །དབང་ཕྱུག་གི་ཤེས་པ་མི་རྟག་ཀྱང་ དབང་ཕྱུག་རྟག་གོ་ཞེ་ན། དབང་ཕྱུག་གི་ཤེས་པ་དག་ནི་ཆོས་ཅན། དབང་ཕྱུག་རྟག་པ་ལས་ སྐྱེ་བ་མི་འཐད་པར་ཐལ། རིམ་བཞིན་སྐྱེ་བ་ཅན་ཡིན་པའི་ཕྱིར
Chinese
因为认识也是 प्रमाण (pramāṇa，量) 的特征。因此，‘也’字是为了包括不欺骗。 新认识自己所缘境的智慧是 प्रमाण (pramāṇa，量) 的特征。 如果这样，那么在认识蓝色等事物之后，随之而来的认知其共相的识，也会变成 प्रमाण (pramāṇa，量) 吗？ 回答：在分析 प्रमाण (pramāṇa，量) 的特征时，如果所知法（chos can）以前未被认识，那么认识其共相的识等就不会成为 प्रमाण (pramāṇa，量)。因为你们认为，凡是以前未知的，新认识自己特征的，才是 प्रमाण (pramāṇa，量) 的特征。 其理由是：所知法（chos can）， प्रमाण (pramāṇa，量) 必须是新认识自己的所缘境，因为追求结果的人们只分析自己的特征并依此行动。 证明具足这些特征的佛陀是 प्रमाण (pramāṇa，量)： 第二部分是：薄伽梵（bcom ldan 'das， भगवत्，bhagavat，世尊）是 प्रमाण (pramāṇa，量) 的补特伽罗（skyes bu， पुरुष，puruṣa，人），因为对于增上生（mngon mtho，अभ्युदय，abhyudaya，殊胜），决定胜（nges legs，निःश्रेयस，niḥśreyasa，决定利益）等，他不欺骗众生，并且是究竟的补特伽罗（skyes bu， पुरुष，puruṣa，人），他如实地宣说众生不了解的四圣谛等。正如不欺骗、阐明未知之事的 प्रमाण (pramāṇa，量) 一样。 解释‘成为’： 第二部分有四个方面：为了驳斥自生，而说‘成为’；大雄（thub chen， महामुनि，mahāmuni，大圣）通过方便而成为 प्रमाण (pramāṇa，量)；详细解释驳斥自生；消除没有 प्रमाण (pramāṇa，量) 的证明。 为了驳斥自生，而说‘成为’： 第一部分是：为什么要说‘成为’呢？因为‘供养赞颂的成为’这句话是有必要的，因为它本身是为了驳斥通常未生、常恒、自生的 प्रमाण (pramāṇa，量)。 大雄（thub chen， महामुनि，mahāmuni，大圣）通过方便而成为 प्रमाण (pramāṇa，量)： 第二部分是：薄伽梵（bcom ldan 'das， भगवत्，bhagavat，世尊）理应是 प्रमाण (pramāṇa，量) 的补特伽罗（skyes bu， पुरुष，puruṣa，人），因为他依赖于特殊的方便，并以极大的努力达到究竟。 详细解释驳斥自生： 第三部分有四个方面：驳斥常恒自生的 प्रमाण (pramāṇa，量)；驳斥存在自生的证明；驳斥自生是万物的因。 驳斥常恒自生的 प्रमाण (pramāṇa，量)： 第一部分是：存在常恒的 प्रमाण (pramāṇa，量)，因为自在天（dbang phyug， ईश्वर，īśvara，自在）的智慧是常恒的。回答：所知法（shes bya， ज्ञेय，jñeya，能知），不应是 प्रमाण (pramāṇa，量) 的常恒事物，因为 प्रमाण (pramāṇa，量) 是认识存在事物的智慧。这是周遍的，因为如果所缘境是无常的，那么有境也必然是不稳定的。如果自在天（dbang phyug， ईश्वर，īśvara，自在）的智慧是无常的，但自在天（dbang phyug， ईश्वर，īśvara，自在）是常恒的呢？自在天（dbang phyug， ईश्वर，īśvara，自在）的智慧，不应从常恒的自在天（dbang phyug， ईश्वर，īśvara，自在）中产生，因为它是有次第产生的。
English
Because cognition is also a characteristic of प्रमाण (pramāṇa, measure). Therefore, 'also' is to include non-deception. The wisdom that newly cognizes its own object of engagement is the characteristic of प्रमाण (pramāṇa, measure). If so, then after cognizing blue, etc., the consciousness that apprehends its generality will also become प्रमाण (pramāṇa, measure)? Answer: When analyzing the characteristics of प्रमाण (pramāṇa, measure), if the subject of knowledge (chos can) was not previously known, then the consciousness that cognizes its generality, etc., will not become प्रमाण (pramāṇa, measure). Because you think that whatever is previously unknown, newly cognizing its own characteristics, is the characteristic of प्रमाण (pramāṇa, measure). The reason is: subject of knowledge (chos can), प्रमाण (pramāṇa, measure) must newly cognize its own object of engagement, because those who seek results only analyze their own characteristics and act accordingly. Proving that the Buddha who possesses these characteristics is प्रमाण (pramāṇa, measure): The second part is: The Bhagavan (bcom ldan 'das, blessed one) is a person (skyes bu, puruṣa) of प्रमाण (pramāṇa, measure), because for higher realms (mngon mtho, abhyudaya), definite goodness (nges legs, niḥśreyasa), etc., he does not deceive beings, and he is the ultimate person (skyes bu, puruṣa) who truly teaches the four noble truths, etc., which beings do not know. Just like प्रमाण (pramāṇa, measure) that does not deceive and clarifies the unknown. Explaining 'becoming': The second part has four aspects: To refute self-origination, 'becoming' is spoken; the Great Sage (thub chen, mahāmuni) becomes प्रमाण (pramāṇa, measure) through skillful means; explaining in detail the refutation of self-origination; eliminating the lack of proof of प्रमाण (pramāṇa, measure). To refute self-origination, 'becoming' is spoken: The first part is: Why is 'becoming' spoken? Because the phrase 'becoming of offering praise' is necessary, as it itself is to refute the प्रमाण (pramāṇa, measure) that is generally unborn, permanent, and self-originated. The Great Sage (thub chen, mahāmuni) becomes प्रमाण (pramāṇa, measure) through skillful means: The second part is: The Bhagavan (bcom ldan 'das, blessed one) should be a person (skyes bu, puruṣa) of प्रमाण (pramāṇa, measure), because he relies on special skillful means and achieves the ultimate with great effort. Explaining in detail the refutation of self-origination: The third part has four aspects: Refuting the permanent, self-originated प्रमाण (pramāṇa, measure); refuting the proof of the existence of self-origination; refuting that self-origination is the cause of all things. Refuting the permanent, self-originated प्रमाण (pramāṇa, measure): The first part is: There exists a permanent प्रमाण (pramāṇa, measure), because the wisdom of Īśvara (dbang phyug,自在天) is permanent. Answer: The knowable (shes bya, jñeya), should not be a permanent thing of प्रमाण (pramāṇa, measure), because प्रमाण (pramāṇa, measure) is the wisdom that cognizes existing things. This is pervasive, because if the object of engagement is impermanent, then the subject of engagement must also be unstable. If the wisdom of Īśvara (dbang phyug,自在天) is impermanent, but Īśvara (dbang phyug,自在天) is permanent? The wisdom of Īśvara (dbang phyug,自在天) should not arise from the permanent Īśvara (dbang phyug,自在天), because it arises sequentially. --------------------------------------------------------------------------------
Tibetan
་རྟག་ཀྱང་རྐྱེན་ལ་ལྟོས་ནས་ ཤེས་པའི་རིམ་བཞིན་བསྐྱེད་ཅེ་ན། དབང་ཕྱུག་ཆོས་ཅན། ཁྱོད་ལས་ཚད་མ་རིམ་བཞིན་སྐྱེ་ བ་མིན་པར་ཐལ། རང་གི་རྐྱེན་ལ་ལྟོས་པ་མི་རུང་བའི་ཕྱིར་ཏེ། རྒྱུ་རྐྱེན་གྱི་རྣམ་པ་འགས་ཀྱང་ ཕན་གདགས་བྱ་མིན་པའི་ཕྱིར་ཏེ། རྟག་པས་སོ། ། གཉིས་པ་ནི། མི་རྟག རང་བྱུང་གི་ཚད་མ་ཡོད་དོ་ཞེ་ན། ཤེས་བྱ་ཆོས་ཅན། དེ་ཡོད་པ་ མིན་པར་ཐལ། དེ་ཡོད་པའི་སྒྲུབ་བྱེད་ཚད་མ་མེད་པ་ཉིད་ཀྱིས་སོ། ། གསུམ་པ་ནི། ངེད་ཀྱི་དབང་ཕྱུག་ལ་ཡང་སྒྲུབ་བྱེད་ཡོད་དེ། འཇིག་རྟེན་གྱི་གནས་ལུས་ བྱེད་པ་དབང་པོ་སོགས་ཆོས་ཅན། ཕུལ་དུ་བྱུང་བའི་བློ་ཅན་གྱི་སྐྱེས་བུས་བློ་སྔོན་དུ་བཏང་ ནས་བྱས་པ་ཡིན་ཏེ། སྡོད་ཅིང་འཇུག་པའི་ཕྱིར། སྟེའུ་བཞིན། དབྱིབས་ཀྱི་ཁྱད་པར་དང་ལྡན་ པའི་ཕྱིར། གཞལ་ཡས་ཁང་སོགས་བཞིན། དོན་བྱེད་ནུས་པའི་ཕྱིར་དགྲ་སྟ་སོགས་བཞིན། ལ་སོགས་པས་སེམས་མེད་པའི་ཕྱིར་སྟེའུ་སོགས་བཞིན་ཞེ་ན། སྤྱིར་བློ་ཙམ་སྔོན་དུ་སྒྲུབ་ བམ། ཁྱད་པར་དབང་ཕྱུག་རྟག་པའི་བློ་སྔོན་སོང་དུ་སྒྲུབ། དང་པོ་ལྟར་ན་ཆོས་ཅན། སྤྱིར་ བློ་སྔོན་སོང་ཙམ་སངས་རྒྱས་པའི་ངོར་རྟགས་ཡང་དག་གིས་སྒྲུབ་མི་དགོས་པར་ཐལ། ཁྱོད་ དེར་སངས་རྒྱས་པས་འདོད་པ་གྲུབ་ཟིན་པའི་ཕྱིར། གཉིས་པ་ལྟར་ན་འམ་གྱིས་བསྡུས་པ་ ཏེའུ་སོགས་ཆོས་ཅན། ཁྱོད་འཇིག་རྟེན་གྱི་གནས་སོགས་སྐྱེས་བུ་རྟག་པས་བློ་སྔོན་དུ་བཏང་ 1-111 ནས་བྱས་པར་སྒྲུབ་པའི་ཆོས་ལྡན་གྱི་མཐུན་དཔེ་མ་གྲུབ་པར་ཐལ། མི་རྟག་པའི་སྐྱེས་བུས་ བྱས་པའི་ཕྱིར། ཡང་ན། དབྱིབས་སོགས་ཆོས་ཅན། སྡོད་འཇུག་སོགས་དེ་ཁྱོད་དབང་ཕྱུག་གིས་བྱས་ པར་སྒྲུབ་པའི་རྟགས་ཡང་དག་མ་ཡིན་པར་ཐལ། དེ་སྒྲུབ་ཀྱི་ཁྱབ་པ་ལ་ཐེ་ཚོམ་ཟ་བའི་ཕྱིར། དེ་ཡང་དབང་ཕྱུག་ཆོས་ཅན། དབང་ཕྱུག་གིས་བྱས་པར་ཐལ། སྡོད་འཇུག་དང་དོན་བྱེད་ པས་སོ། ། བྱིན་རློབ་སྟེ། རང་བྱེད་པ་པོའི་སྐྱེས་བུ་ཕན་བྱེད་དུ་ཡོད་མེད་ཀྱི་རྗེས་སུ་འཇུག་ལྡོག་བྱེད་ པ་ཅན་གྱི་དབྱིབས་སོགས་ཅི་འདྲ་བ་ཆོས་ཅན། དེ་ལས་ཁང་བཟང་སྒོ་ཁང་སོགས་སྐྱེད་པར་ བྱེད་པ་པོའི་སྐྱེས་བུས་བྱས་པར་རྗེས་སུ་དཔོག་པ་གང་ཡིན་པ་རིགས་པ་དེ་ཉིད་ཡིན་ནོ། ། དེ་ཡི་ཕྱོགས་རབ་ཏུ་གྲུབ་ཅིང་ཁྱབ་པ་ཚང་བས་སོ། །འཇིག་རྟེན་གནས་ཀྱི་(བར་འདིར་ མ་ཡིག་ན་ལྡེབ་ལྷག་ཡོད་)དབྱིབས་ལས་ཐ་དད་པ་སྐྱེས་བུས་བྱས་པར་གྲུབ་པའི་བུམ་སོགས་ཀྱི་ དབྱིབས་སྒྲ་འཇུག་པར་མཚུངས་པས། དབྱིབས་ཙམ་དུ་ཐ་དད་མེད་པའི་ཕྱིར། ཞེས་པའི་ རྟགས་དེ་ཆོས་ཅན། འཇིག་རྟེན་གནས་ཀྱི་དབྱིབས་སོགས་སྐྱེས་བུ་ཁྱད་པར་ཅན་གཅིག་ གིས་བློ་སྔོན་དུ་བཏང་ནས་བྱས་པར་སྒྲུབ་པའི་རྟགས་ཡང་དག་དུ་རིགས་པ་མིན་པར་ཐལ་ ཏེ། ཆོས་ཀྱིས་མ་ཁྱབ་པས་སོ། །སྐྱ་བོའི
Chinese
如果说，常法也依赖于因缘，从而次第产生认知，那么自在天（Īśvara，宇宙的创造者和统治者）啊，你就不应次第产生量（pramāṇa，有效的认知手段），因为不允许依赖于自己的因缘，因为任何因缘的形态都不能对你有所助益，因为你是常法。 第二，如果说存在非人为的自生量，那么所知（jñeya，可以被认知的对象）啊，这不应存在，因为没有能证明它存在的量。 第三，我们自在天也有论证：世界的存在方式、感官等，是有卓越智慧的人先思考后创造的，因为它们安住且运行，如同房屋；因为它们具有特殊的形状，如同宫殿等；因为它们具有作用，如同武器等；等等，因为它们是无情之物，如同房屋等。如果这样说，那么总的来说，你是要论证仅仅是先有智慧，还是特别要论证常恒自在天的智慧先有？如果按照第一种说法，那么总的来说，仅仅是先有智慧，在佛陀面前，就不需要用正确的理由来论证，因为你已经在佛陀面前承认了这一点，你的目的已经达成。如果按照第二种说法，那么房屋等，你论证世界的存在等是由常恒之人先思考后创造的，那么不成立具有相同属性的例子，因为它们是由无常之人创造的。 或者，形状等，安住运行等，这些不是你用来论证自在天创造的正确理由，因为对论证的周遍性存在怀疑。也就是说，自在天啊，自在天创造了它们，因为它们安住运行且具有作用。 加持是这样的：随作者（kartṛ，行动者）的有无而变化的形状等，类似于房屋、门廊等，通过它们可以推断出创造者所为，这种推理是相同的。因为它的宗（pakṣa，论题）完全成立且周遍性完整。世界的存在方式（这里原文有缺页）的形状与人造之物不同，如同瓶子等，形状相似，因为仅仅是形状上没有差别。这个理由，世界的存在方式的形状等是由一位具有特殊能力的人先思考后创造的，这个理由不应是正确的理由，因为它不周遍。如同灰色。
English
If it is said that the permanent also depends on conditions and thus generates cognition in sequence, then, Īśvara (the creator and ruler of the universe), you should not generate pramāṇa (valid means of cognition) in sequence, because it is not permissible to depend on your own conditions, because no form of condition can benefit you, because you are permanent. Secondly, if it is said that there is a non-human, self-born pramāṇa, then, knowable (jñeya, object to be known), it should not exist, because there is no pramāṇa to prove its existence. Thirdly, we also have arguments for Īśvara: the way the world exists, the senses, etc., are created by a person of outstanding intelligence after thinking, because they abide and function, like houses; because they have special shapes, like palaces, etc.; because they have functions, like weapons, etc.; and so on, because they are inanimate, like houses, etc. If it is said like this, then in general, are you arguing that there is merely prior intelligence, or are you specifically arguing that the intelligence of the permanent Īśvara is prior? If according to the first statement, then in general, merely having prior intelligence, in the presence of the Buddha, it is not necessary to prove with correct reasons, because you have already admitted this in the presence of the Buddha, and your purpose has been achieved. If according to the second statement, then houses, etc., you argue that the existence of the world, etc., is created by a permanent person after thinking, then the example with the same properties is not established, because they are created by impermanent people. Or, shapes, etc., abiding and functioning, etc., these are not correct reasons for you to argue that Īśvara created them, because there is doubt about the pervasiveness of the argument. That is to say, Īśvara, Īśvara created them, because they abide, function, and have effects. The blessing is like this: shapes, etc., that change according to the presence or absence of the agent (kartṛ, actor), similar to houses, porches, etc., through which it can be inferred that they are made by the creator, this reasoning is the same. Because its pakṣa (thesis) is completely established and the pervasiveness is complete. The shape of the way the world exists (here the original text has a missing page) is different from man-made objects, like pots, etc., the shapes are similar, because there is no difference merely in shape. This reason, the shape of the way the world exists, etc., is created by a person with special abilities after thinking, this reason should not be a correct reason, because it is not pervasive. Like gray. --------------------------------------------------------------------------------