Tibetan
་པའོ། །སྤང་གོང་ཡེ་ཤེས་གཡུང་དྲུང་དང༌། ཅོག་རོ་ཤེས་རབ་བྱང་ཆུབ་གཉིས་མཁས་བཙུན་འཛོམས་པའོ། །ཤོང་ཆུང་བ་ཤེས་རབ་གྲགས་དང༌། ཨན་འབར་བ་བྱང་ཆུབ་གཉིས་བཙུན་པའོ། །གཞན་ཡང་སྒྲོ་མཉྫུ་ཤྲཱི་ལ་སོགས་པ་ཤིན་ཏུ་མང་བ་ལ་བཀའ་དྲིན་ནོས་སོ། །མདོ་སྨད་དུ་བསྟན་པའི་མེ་རོ་བསླངས་ནས་ཤིན་ཏུ་ རྒྱས་པར་གྱུར་ཏེ། དེའི་ཚེ་སྤང་གོང་ཡེ་ཤེས་གཡུང་དྲུང་གིས་གྲུམ་ཡེ་ཤེས་རྒྱལ་མཚན་རབ་ཏུ་ཕྱུང་སྟེ་མཁས་སློབ་ཀྱི་གྲྭ་བཙུགས་ནས་བཙུན་པའི་ཕུལ་དུ་ཕྱིན་ཏེ། གྲུབ་ཨཱ་ཙརྱ་ཡེ་ཤེས་རྒྱལ་མཚན་ཞེས་གྲགས་ལ། མཁན་བུ་རྣམས་ལའང་བཙུན་བརྒྱུད་དུ་གྲགས་སོ། །སྣུབས་དཔལ་གྱི་དབང་ཕྱུག་དང་ཨན་འབར་བ་བྱང་ཆུབ་ཀྱིས་མཁན་སློབ་ཀྱི་གྲྭ་ལོགས་སུ་བཟུང་སྟེ་བསྐྱངས་པས་ཕན་ཆུང་བར་གྲགས་ཀྱང༌། སློབ་མ་རྣམས་ལ་མཁས་བརྒྱུད་དུ་གྲགས་སོ། །དེ་ཡན་དུ་ལྕགས་མོ་བྱའི་ལོ་ལ་ཆོས་བསྣུབས། ས་མོ་བྱའི་ལོ་ལ་བསྟན་པའི་མེ་རོ་བསླངས་པ་ཡན་ཆད་ལ་ལོ་བརྒྱ་དང་དགུ་དབུས་གཙང་རུ་བཞི་ན་དགེ་སློང་གི་མིང་མེད་དོ། །རྒྱལ་རབས་ཁ་ཤས་དང་ལོ་རྒྱུས་ཕལ་ཆེ་བ་ལས་དབུས་གཙང་གི་མཁས་པ་མི་བཅུའམ་དྲུག་གིས་ཁམས་ལ་བྱོན། བླ་ཆེན་པོ་དགོངས་པ་རབ་གསལ་ལ་མཁན་པོ་ཞུས་ནས་སྡོམ་པ་བླངས་སོ་ཞེས་པ་སོགས་དང༌། འདུལ་བའི་མཁན་བརྒྱུད་ལའང་དེ་བཞིན་གསུངས་པ་མང་ཞིང་གྲགས་ཆེ་བ་ཡང༌། ཁུངས་སུ་མི་བཏུབ་པའི་ངག་བརྒྱུད་གཡམ་རྒྱུགས་སུ་འཆད་པ་དར་བ་ནི་ཤིན་ཏུ་ནོར་ཞིང་འཁྲུལ་པ་མ་དག་པ་སྟེ། ཤིན་ཏུ་དག་པ་ཀླུ་མེས་ཆེན་པོས་བརྩམས་ཆོས་ལས་བྱུང་བ་ལྟར་དྲིས་པ་ནི། དབུས་གཙང་གི་མཁས་པ་མི་བཅུ་གཉིས་ཡིན་སྟེ། ཇི་ལྟར་ཡིན་ཞེས་ན་སྔ་མ་བདུན་དང་ཕྱི་མ་ལྔ་སྟེ་བཅུ་གཉིས་སོ། ། སྔ་མ་བདུན་ནི་ཀླུ་མེས་ཚུལ་ཁྲིམས་ཤེས་རབ། འབྲིང་ཡེ་ཤེས་ཡོན་ཏན། ཚོང་ཁེ་ཤེས་རབ་སེང་གེ །ལོ་སྟོན་རྡོ་རྗེ་དབང་ཕྱུག །སུམ་པ་ཡེ་ཤེས་བློ་གྲོས། རྒྱ་བློ་གྲོས་ཤེས་རབ། གཞོན་བན་ཆོས་མཆོག་བཅས་དང་བདུན་གྱིས་གྲུམ་ཨཱ་ཙཱརྻ་ཡེ་ཤེས་རྒྱལ་མཚན་ལ་མཁན་པོ་ཞུས། ཅོག་རོ་ཤེས་རབ་བྱང་ཆུབ་ལ་སློབ་དཔོན་ཞུས་ནས་བཀའ་དྲིན་ནོས་ཏེ། སྔ་མ་ལྔ་དགེ་སློང་དུ་བྱས། ཕྱི་མ་གཉིས་དགེ་བསྙེན་དུ་བྱས་སོ། །དེའི་འོག་ཏུ་དཔྱིས་ཕྱིན་པ་ལྔ་ནི་མཐའ་བཞི་རྒྱལ་འཕགས། རག་ཤི་ཚུལ་ཁྲིམས་འབྱུང་གནས། སྦ་བཙུན་བློ་གྲོས་དབང་ཕྱུག་སྐྱེ་བོ་མྱང་འབན་ཆོས་སྐྱབས། གྲུབ་ཤེས་རབ་སྨོན་ལམ་མོ། །དེ་ཡང་སྔོན་མ་རྣམས་ཀྱིས་དབུས་གཙང་ལ་ཡར་བྱོན་པ་དང༌། ཕྱིས་མ་རྣམས་
Chinese
也。斯邦恭·耶谢雍仲和觉若·西绕绛曲二人，是既有学问又持戒律的人。雄琼瓦·西绕扎和安巴瓦·绛曲二人是持戒者。此外，从卓曼殊师利等非常多的人那里获得了恩惠。多麦的教法死灰复燃，变得非常兴盛。当时，斯邦恭·耶谢雍仲极力推举仲·耶谢坚赞，建立僧团，成为持戒者的典范。被称为成就阿阇黎·耶谢坚赞，堪布弟子们也被称为持戒传承。斯努·贝吉旺秋和安巴瓦·绛曲分别建立了堪布弟子的僧团并加以管理，虽然被称为收效甚微，但弟子们被称为学问传承。在此之前，铁阴女鸡年（具体年份待考）教法被废，土阴女鸡年（具体年份待考）教法死灰复燃为止的一百零九年间，卫藏四茹没有比丘的名字。一些王统和大多数历史中说，卫藏的十位或六位学者前往康区，请求大喇嘛贡巴饶赛担任堪布并受戒等等，以及关于律宗堪布传承也有很多类似的说法，而且广为人知，但将无法追溯源头的口头传承作为普遍现象来宣讲，这是非常错误和不正确的。非常准确的是，如大译师鲁梅的著作中所说，如果有人问：卫藏有十二位学者，这是怎么回事呢？回答说：前七位和后五位，总共十二位。 前七位是鲁梅·楚臣西饶、仲·耶谢云丹、冲喀·西绕僧格、洛敦·多吉旺秋、松巴·耶谢洛哲、嘉洛哲西饶、琼本·曲乔等七人，请求仲阿阇黎·耶谢坚赞担任堪布，觉若·西绕绛曲担任轨范师，从而获得了恩惠。前五位受了比丘戒，后两位受了居士戒。之后，精通佛法的五位是塔喜嘉帕、拉西·楚臣炯内、巴尊·洛哲旺秋、杰沃娘本·曲嘉、哲西绕蒙兰。而且，之前的人们前往卫藏，之后的人们
English
Also. Spangong Yeshe Yungdrung and Chokro Sherab Jangchub, both were learned and disciplined. Shongchungwa Sherab Drak and Anbarwa Jangchub were both disciplined. Furthermore, they received grace from many, including Dro Manjushri. The embers of the doctrine were rekindled in Domé, and it became very prosperous. At that time, Spangong Yeshe Yungdrung greatly promoted Drung Yeshe Gyaltsen, established a monastic college for scholars and students, and became an exemplar of discipline. He was known as the Accomplished Acarya Yeshe Gyaltsen, and his abbot disciples were also known as the lineage of discipline. Nub Palgyi Wangchuk and Anbarwa Jangchub separately established and maintained monastic colleges for abbots and disciples, which, although said to be of little benefit, their disciples were known as the lineage of learning. Before that, from the year of the Iron Female Bird (year to be determined) when the Dharma was suppressed, until the year of the Earth Female Bird (year to be determined) when the embers of the doctrine were rekindled, for one hundred and nine years, there was no name of a bhikshu in the four regions of Ü-Tsang. Some royal histories and most historical accounts say that ten or six scholars from Ü-Tsang went to Kham, requested the great lama Gongpa Rabsal to be the abbot and took vows, etc., and that there are many similar statements about the Vinaya abbot lineage, and that it is widely known, but to propagate oral transmissions that cannot be traced to their source as a common phenomenon is very wrong and incorrect. It is very accurate that, as stated in the works of the great translator Lume, if someone asks: There are twelve scholars in Ü-Tsang, how is this so? The answer is: The first seven and the last five, a total of twelve. The first seven are Lume Tsultrim Sherab, Drung Yeshe Yontan, Tsongke Sherab Senge, Loton Dorje Wangchuk, Sumpa Yeshe Lodro, Gya Lodro Sherab, and Zhonben Chokchok, who requested Drung Acarya Yeshe Gyaltsen to be the abbot and Chokro Sherab Jangchub to be the preceptor, thereby receiving grace. The first five took the bhikshu vows, and the last two took the upasaka vows. After that, the five who were proficient in the Dharma are Tashi Gyalpak, Rashi Tsultrim Jungne, Ba Tsultrim Lodro Wangchuk, Kyewo Nyangben Chokgyap, and Drub Sherab Monlam. Moreover, the former went up to Ü-Tsang, and the latter